Դպրոցական հուշեր

[Goga]

Ես սովորել եմ 87 դպրոցում, շատ եմ սիրել իմ դպրոցը Մեր դասարանը շատ աչքի ընկնող էր թե՛ առաջադիմությամբ, թե՛ չարաճճիությամբ, կարելի է ասել ապրում ենք դպրոցական հուշերով

[Artgeo]

Մեր դասարանը դպրոցի ամենաչարաճճի ու ամենասիրված դասարանն էր։ Շատ բաներ ենք բերել դասատուների գլխին, սակայն ամեն ինչ միշտ արել ենք համով, սահմանների մեջ ու երբեք չենք նագլիացել։
Իսկ դպրոցական հուշերից... Ամենաշատը հիշում եմ այն մի ամիսը, որը սկսվեց սովորական «շատալոից», որին ես չգիտեմ ինչու չմասնակցեցի։ Բոլորը փախել էին դասերից, իսկ ես մենակ էի մնացել մեր դասարանից։ 8-րդ դասարանում էի։ Այդ օրը ինձ դպրոցի ՈՒՀԱ-ի թիմ վերցրին, բայց դասարնում ոչ մեկ չգիտեր։ Ու մինչև խաղը, ես «վայելում» էի դասարանի ատելությունն ու զզվանքը, դավաճանության համար։ Իսկ մեկ ամիս անց, երբ տեղի ունեցավ խաղը և մեր թիմը հաղթեց, դասարանցիներս ուրախացած ինձ անվերջ համբուրում էին ու շնորհավորում։ Իսկ ես... Ես երջանիկ էի...

[Timbaka]

Իսկ մեր դասարանում մի տղա կար, իրան դասամիջոցներին միշտ մտցնում էին պահարանի մեջ: Մի օր էլ, մինչև դասի սկսվելը, չհասցրեց դուրս գալ, մնաց պահարանում: Բայց նրա բանտարկությունն անօգուտ չանցավ. Դարձավ մեր հուշարարը: Էսպես…

[Srtik]

Բա Տիկին Լարիսայի բուտերբրոդները

Ավելացվել է 57 վարկյան անց

Այո, հիշում եմ...երանի այդ օրերին...

[Աբելյան]

Ամեն դեպքում ես մի 2 բառ պետք ա ասեմ Ֆիզմաթի մասին: Դպրոցը լավն էր, բայց հակաֆուտբոլային դպրոց էր: Գոնե սկզբում կարում էինք մի տեղ խաղայինք, հետո մեզ էդ տարածքից էլ զրկեցին. տեղը իբր թե բասկետբոլի հրապարակ էին սարքել, բայց բասկետբոլի հրապարակ ներսն էլ կար: Որ մտնում էինք ըտեղ ֆուտբոլ էինք խաղում (ուրիշ խաղալու տեղ չկար), լարում էին: Մի օր էլ մեր դասարանի պատին լավ-լավ նկարներ էին փակցրել (ֆուտբոլին վերաբերող), Նազարեթյանը մտավ ասեց "էս խեղկատակները ո՞վ են. գոնե հայ ըլնեին":
В общем...

[Մանե]

Իսկ մեր դասարանում մի տղա կար, իրան դասամիջոցներին միշտ մտցնում էին պահարանի մեջ: Մի օր էլ, մինչև դասի սկսվելը, չհասցրեց դուրս գալ, մնաց պահարանում: Բայց նրա բանտարկությունն անօգուտ չանցավ. Դարձավ մեր հուշարարը: Էսպես…

Մեր դասարանի մի հատ տղու էլ փակել էին դպրոցի թենիսի կորտում.2 դասաժամ այնտեղ էր մնացել

Ավելացվել է 2 րոպե անց

Ամեն դեպքում ես մի 2 բառ պետք ա ասեմ Ֆիզմաթի մասին: Դպրոցը լավն էր, բայց հակաֆուտբոլային դպրոց էր: Գոնե սկզբում կարում էինք մի տեղ խաղայինք, հետո մեզ էդ տարածքից էլ զրկեցին. տեղը իբր թե բասկետբոլի հրապարակ էին սարքել, բայց բասկետբոլի հրապարակ ներսն էլ կար: Որ մտնում էինք ըտեղ ֆուտբոլ էինք խաղում (ուրիշ խաղալու տեղ չկար), լարում էին: Մի օր էլ մեր դասարանի պատին լավ-լավ նկարներ էին փակցրել (ֆուտբոլին վերաբերող), Նազարեթյանը մտավ ասեց "էս խեղկատակները ո՞վ են. գոնե հայ ըլնեին":
В общем...

Հիմա Լալայանը տղերքին պաշտպանում ա.Բասկետբոլի դաշտում են խաղում.Բան չեն ասում.Մենակ Մելիքյանն ա մի քիչ խոսում

[Universe]

Oooops...!!! Էս Սեպտեմբերի մեկը խփելա՞՞՞: Ո՞նց եմ հիշում 12-տարի առաջ էս օրը
Ժողովուրդ մի քիչ պատմեք էլի, պատմեք թե ինչքան եք լացել առանց մամայի ու պապայի ձեր առաջին դպրոցական սեպտեմբերի 1-ի օրը ... )) Կարծում եմ շատերի մոտ են այդ օրով արտառոց/զվարճալի դեպքեր պատահել:

Դե ես գնամ սլիիփ անելու առավոտյան ձեր կարծիքները/գրառումները կդիտեմ )))

P.S. Ստեղ առաջին անգամ եմ գրառում անում... Ոտքս էս թեմայում խերով լինի...
Հա , չմոռանամ առիթից Չօգտվելով շնորհավորեմ ԲՈԼՈՐ-ԲՈԼՈՐ աշակերտներին, ուսանողներին, դասախոսներին... եւ մի քիչ էլ էն կռիս դասախոսներին (վսյո տակի իրենց տոննելա) :

[StrangeLittleGirl]

Ես իմ առաջին սեպտեմբերի 1-ը լավ չեմ հիշում: Մենակ հիշում եմ, որ մամաս տան եսիմ որ անկյունից կտոր էր գտել, ինձ համար յուբկա էր կարել (դե ես 1993-ին եմ դպրոց գնացել ): Ու հաստատ առանց մամայի չեմ լացել: Կարծեմ լացել եմ մենակ էն ժամանակ, որ պիտի մենակ տուն գնայի (մեր տունն ու դպրոցը նույն մայթին են, 100 մետր հեռավորության վրա):
Wisp, էս ֆորումում անհատ լինել չի թույլատրվում

[Universe]

Սեպտեմբերի մեկիցս գիտե՞ք մեկ էլ ինչ հիշեցի, որ հենց առաջին օրով դասարանիցս փախել էի գնացել մտել էի բարձր դասարանցիների լսարանն ու կարճ յուբկա հագած աղջիկներին էի շշկռված նայում Այ այդտեղ ես հասկացա, թե ի՞նչ է դպրոցը : Հա ու մեկ էլ հենց առաջին տարում, մի հատ ինձանից մի 5-6 տարով մեծ աղջկա էի «սիրահարվել» մեր վերեվի հարկի դասարանից ու ամեն օր գնում էի «գյոզերով» էտ աղջկան էի հետեւում դասամիջոցներին, մի քիչ նայում «կշտանում էի» ու նոր կուշտ փորով իջնում էի դասի... Ահաաաա, էնքա՜ն բան ունեմ հիշելու էտ տարիներիցս...
Բայց դասարանում ով ինչ աներ, ես էի տուժողը, ամբողջ դասարանով դասից փախնում էինք, մենակ ինձ էին ծնող կանչում : Է՜հ... Մի հատ Թաթայի «Վերջին զանգը» լսեմ ու լացեմ տակս

[Արշակ]

Ժողովուրդ մի քիչ պատմեք էլի, պատմեք թե ինչքան եք լացել առանց մամայի ու պապայի ձեր առաջին դպրոցական սեպտեմբերի 1-ի օրը ... )) Կարծում եմ շատերի մոտ են այդ օրով արտառոց/զվարճալի դեպքեր պատահել:

Չեմ լացել, որտև տենց արանձնապես լացկան չէի ու մամաս էլ միշտ կողքս էր, որտև առաջին ուսուցիչս էր։ Երեք տարի տանջում էր ինձ։ Հենց տնայինս չէի անում, հարցնում երկուս էր դնում։ Դե մամաս էր ու պարզ է, որ գիտեր, թե երբ չեմ սովորել դասերս։

Իսկ ընդհանրապես ամեն անգամ երբ դպրոցից խոսք է գնում, հիշում եմ դպրոցը, փառք եմ տալիս Աստծուն, որ պրծել–ազատվել եմ էդ անդուր հաստատությունից։
Դպրոցն ինձ մոտ ասոցացվում է ցածր ինտելեկտով ու կռիս աշակերտների, նույն հատկանիշներով + լաչառ ու իրանց ավելի բարձր դասող դասատուների, կաշառակերության ու այլ անդուր երևույթների հետ։ Ու միշտ հիշում եմ Pink Floyd–ի The Wall-ի դպրոցին վերաբերվող հատվածը.

PINK FLOYD
"Another Brick In The Wall (Part II)"

We don't need no education
We don't need no thought control
No dark sarcasm in the classroom
Teachers, leave them kids alone
Hey teacher, leave them kids alone
All in all it's just another brick in the wall
All in all you're just another brick in the wall

Էս երգը անգլերենի դասերին մագնիտաֆոնով բերում միացնում էի, երեխեքին սովորացրել էի ու միասին մեզ պատռելով երգում էինք։ Անգլերենի ուսուչցուհիս էլ ոգևորվել էր, մյուս դասարաններին էլ էր սովորացնում։ Երևի ինքն էլ էր զզված դպրոցից։

Իհարկե, այնուամենայնիվ բազմաթիվ դպրոցական հաճելի հիշողություններ էլ ունեմ Ունեի նաև մի քանի լավ ուսուցիչներ, որոնց հաճախ եմ հիշում։

Դե, աշակերտներ ու ուսուցիչներ ջա՛ն, շնորհավոր լինի

Հ. Գ.
Բայց էս սմայլը մի հատ էլ եմ ուզում դնել.
Ուխա՜յ, սիրտս հովացավ։

[Second Chance]

Սեպտեմբերի մեկին երբ մամաս ինձ դպրոց տարավ ... մեր դասարանում մի հատ շատ բոյով տղա կար (ես էտ ժամանակ շատ պուճուր մուճուր էի) հենց իրան տեսա շատ վախեցա չգիտես ինչի ինձ թվում էր որ ինքն ինձ կծեծի անպայման ...
Բայց հետո լավ ընկերներ դարձանք իրա հետ մեկ մեկ շատ եմ կարոտում դպրոցական օրերս

[Wisper]

Wisp, էս ֆորումում անհատ լինել չի թույլատրվում

Ինձ թվում է ղեկավարման վահանակում այդպիսի դրույթ չկա, որը չթույլատրի անհատ լինել ...

Հ.Գ. Ուզում եմ մեջբերում անեմ «Մատրիցա» ֆիլմից՝ нужно понять главное - ложки не существует, всё дело в тебе

Հ.Հ.Գ. Ես էլ եմ միանում շնորհավորանքներին՝ կապված Սեպտեմբերի 1-ի հետ, և նաև ասեմ, որ այսօր գնացի Պոլիտեխնիկ՝ տեսա, որ միայն 1-ին կուրսեցիներն են «թափած» դուրսը , «քյարթ» մեռնում էին ու իրենց ախմախ հեռախոսներով լսում էին անտիկվար երգեր՝ ասենք Dato ... Մի խոսքով՝ ոմանք եկել էին մամաների հետ , ոմանք քուչի տղեքով, ոմանք էլ մենակ՝ օրինակ ես, քանի որ արդեն 3-րդ կուրս եմ և քմծիծաղով էի նայում շփոթված առաջին կուրսեցիներին՝ հիշելով ինձ նույն տարիքում ... Էէհհ... Այդ հին ու ոչ այդքան էլ բարի ժամանակները

Ավելացվել է մի քիչ «քցել-բռնելուց» հետո

ու քիչ ժամանակ …

Վահ, ինչ դելավոյ տղայա էէէ, ուժե Սինոփսիսա ընդունվել

[Mesrop]

Այյյ… ընձի մեր խմբի ավագ են նշանակե…
կուրսում միհատ սիրուն աղջիկ չկար…

[Universe]

Այյյ… ընձի մեր խմբի ավագ են նշանակե…

Բայց ավագ են նշանակել մի պայմանով չէ՞, որ հանկարծ դասի չգնաս, չխանգարես...

կուրսում միհատ սիրուն աղջիկ չկար…

Այ էտ լա՜վ չի...
Լավ, գոնե էտ աղջկերքը PHP - ից գլուխ հանում է՞ին... (Որ գոնե հետները խոսալու թեմա ունենաս... )

[Mesrop]

Դեմից էրկու աղջիկ էնա, տիպա Վաայ, դու մեր ավագն ես, արի ծանոթանանք…
ինչ չմո եմմ…