Աթեիստական մտորումներ

[Micke]

Չուկ շատ պրիմիտիվ ես գրել: Թե էլի թրոլլինգ ես անում?

[Micke]

Այ մարդ, հորս հետ ինչքան ուզում եմ խոսել, նստում հետս զրուցում ա, քննարկում ա, հարցերիս պատասխանում ա, օգնություն ա առաջարկում, կատակներիս վրա ծիծաղում ա, մտահոգություններս կիսում ա։ Նույնիսկ երբ վրաս ջղայնացած ա լինում, նորից նստում հետս խոսում ա։

Իսկ Աստծու հետ ինչքան խոսում ես, մարդւ զբաղված ա, լիքը հոգսեր ունի, քեզ չի կարա պատասխանի։ Ինքը մենակ մոլեռանդ հավատացյալների հետ ա խոսում, էն էլ զուտ վերջիններիս վստահեցմամբ, որտև ես մենակ ասենք ծառի ճյուղի ջարդվել եմ տեսնում, իսկ իրանք ասում են էդ վերևից պատասխան էր։

Sent from my A0001 using Tapatalk

Դու տեսնում ես էն, ինչ ուզում ես տեսնել: Եթե թրոլլինգ չի, ապա շատ պրիմիտվ մտածելակերպ է:
Ճյուղ, ֆլան-ֆստան...

[Sambitbaba]

Սամ ջան, ուզում ես հասկանալ, թե ի՞նչ իրավունքով ենք հերքում Աստծուն։

Նաև Աստծոն, Զաք ջան... Աստծոն չհերքողներն էլ` հերքելու լիքը ուրիշ բաներ գտնում են հաստատ: Մեծ աշխարհ է, հերքելու լիքը բան կա...

Բայց եթե դու կոնկրետ Աստծոն հերքելը կբացատրեիր, - շատ ուրախ ու շնորհակալ կլինեի քեզանից, եղբայրս...

Հա, թույլ տուր հիշեցնել սկզբից, որ հերքում ենք, լավագույն դեպքում, ընդամենը 4% տեսողությամբ:

[Զաքար]

Բայց եթե դու կոնկրետ Աստծոն հերքելը կբացատրեիր, - շատ ուրախ ու շնորհակալ կլինեի քեզանից, եղբայրս...

Հա, թույլ տուր հիշեցնել սկզբից, որ հերքում ենք, լավագույն դեպքում, ընդամենը 4% տեսողությամբ:

Սամ ջան, Աստծո մասին պատկերացումը շատ ավելի հետաքրքիր ու խոհեմ կլիներ եթե իր մեջ ընդգրկեր այդ «չորս տոկոս տեսողությունը» կամ գոնե դրա մեկ մասը։ Բայց էսօր հո պարզ է, որ սինթետիկ պատկերացումը կազմվել է շնորհիվ Երկրի զանազան երևույթների ներգործության, որոնք վերջին հաշվով իսկի փոշու հատիկ էլ չեն կազմում այդ «չորս տոկոս տեսողության» շրջանակում։
Բացի այս աստվածաշնչյան դրույթներում չի խոսվում դրանց ինքնին ճշմարիտ լինել-չլինելու մասին։ Դեռ չեմ ասում, որ Աստծո մոտեցումները ճիշտ չեն, Սամ ջան, ներդաշնակ չեն բնության հարմոնիայի հետ։

[Chuk]

Դու տեսնում ես էն, ինչ ուզում ես տեսնել: Եթե թրոլլինգ չի, ապա շատ պրիմիտվ մտածելակերպ է:
Ճյուղ, ֆլան-ֆստան...

Արդյո՞ք ես տեսնում եմ այն, ինչ ուզում եմ, թե՞ այն, ինչ ինձ ցույց է տալիս Աստված։ Գուցե ես տեսնում եմ այն, ինչ տեղի է ունենում։ Գուցե պրիմիտիվ եմ մտածում, իսկ գուցե դու շիմպանզեից ես առաջացել։ Հնարավոր է, որ ինձ չարքն է ուղարկել այստեղ։ Գուցե պրիմիտիվը խորն է, իսկ խորը՝ պրիմիտիվ է։ Գուցե Աստված բնությունն է, իսկ գուցե ինքը՝ Չարքը։ Գուցե դու, գուցե՝ ես։ Վաղը՝ նա, ում Աստված կոչեցինք։ Իսկ գուցե այն, ինչը հասցրել ենք ճանաչել, ուսումնասիրել։ Այն 4 տոկոսը, որը երեկ չգիտեինք, ու կրոնն ասում էր «իսկի էդ չորսը չգիտեք, բայց պնդում եք, իսկ մենք չգիտենք, Ուրեմն պնդում ենք Աստված»։ Իսկ Սամը գրում ա գունավոր տառերով, ես՝ սև ու սպիտակ։ Իսկ դու չես գրում՝ մրոտում ես, մտքիդ եկած հակաճառանքն իմ գրածի մասին, առանց մտածելու, որ իմ աստվածաշնորհ ու սահմանադրական իրավունքն ա այս թեմայում մտորել ցանկացած բան, որ քո հավատավոր քիմքին հաճո չէ։ Ամեն։

Sent from my A0001 using Tapatalk

[Արէա]

Սամ, էդ 4%-ի պահը լուրջ չի։
2000 տարի առաջ մարդիկ ասում էին, եթե աստված չկա, բա կայծակը ո՞նց ա առաջանում։
Էսօր դու ասում ես, բա որ աստված չկա, բա էն 96% կազմող մուգ նյութն ի՞նչ ա։
Համբերի։ Շուտով կիմանանք ինչ ա)
Ի բարեբախտություն մեզ, հեքիաթների հավատացող-հավատացնողներից բացի, ուսումնասիրող մարդիկ էլ շատ կան, ու հեսա-հեսա գտնում են էդ անհայտ մասնիկները, բան չմնաց։

[Sambitbaba]

Սամ ջան, Աստծո մասին պատկերացումը շատ ավելի հետաքրքիր ու խոհեմ կլիներ եթե իր մեջ ընդգրկեր այդ «չորս տոկոս տեսողությունը» կամ գոնե դրա մեկ մասը։ Բայց էսօր հո պարզ է, որ սինթետիկ պատկերացումը կազմվել է շնորհիվ Երկրի զանազան երևույթների ներգործության, որոնք վերջին հաշվով իսկի փոշու հատիկ էլ չեն կազմում այդ «չորս տոկոս տեսողության» շրջանակում։
Բացի այս աստվածաշնչյան դրույթներում չի խոսվում դրանց ինքնին ճշմարիտ լինել-չլինելու մասին։ Դեռ չեմ ասում, որ Աստծո մոտեցումները ճիշտ չեն, Սամ ջան, ներդաշնակ չեն բնության հարմոնիայի հետ։

Եթե դու խոսում ես ուրիշների պատկերացման մասին, ուրեմն հա, Զաք ջան, կարող ես ասել ընդամենը, հետաքրքիր է քեզ, թե հետաքրքիր չի, - դե, մարդ են, ըմտրել են այդպիսի պատկերացումներ... Բայց եթե փորձես կազմել սեփական պատկերացումներդ, առանց որևէ դրույթների ու սինթեթիկայի, - այստեղ արդեն ամեն ինչ քեզանից է կախված. քո պատկերացումներն իրենց մեջ կարող են ընթգրկել թե 4, թե 444% հնարավոր ամեն ինչ:

Հիմնականում մարդկության պատկերացումներն Աստծո մասին իրենց մեջ ամփոփում են ոչ թե կոնկրետ իր, անձի պատկերացումներն Աստծո մասին և ոչ էլ կոնկրետ ինքն Աստված` լինի նա իրական թե անիրական: Մեր պատկերացումներն Աստծո մասին ամբողջովին կազմված են մեր գլխին բարդած ուրիշների պատկերացումներից, թե ինչ է Աստված...
Օքեյ, եկ հանգիստ թողնենք հավատացյալներին` նրանք հնազանդորեն իրենց վզին են բարդել ուրիշների պատկերացումները և հոժարակամ ապրում են ուրիշների պատկերացումներով, հիմա երջանիկ են դրանով թե ոչ, դա իրենց գործն է:
Բայց աթեիստնե՞րը... Չէ՞ որ աթեիստներն իրենց ազատ են համարում իրենց պատկերացումներում. ազատ հավատից, ազատ կրոնից, ազատ Աստծոց...
Զաք, Զաք, այդպե՞ս է արդյոք...
Եթե ես ու դու վերցնում ենք ուրիշի պատկերացումն ու.
ես ընտրում եմ ընդունել ուրիշի պատկերացումը;
դու ընտրում ես հերքել ուրիշի պատկերացումը, -
մի՞թե մենք երկուսս էլ կախված չենք ՈՒՐԻՇԻ ՊԱՏԿԵՐԱՑՈՒՄԻՑ... և ինչո՞վ ես դու ինձանից ավելի ազատ:
Չէ՞ որ իրականությանը մենք երկուսս էլ վերջին հաշվով չհասանք:
Մի՞թե մենք երկուսս էլ` ուրիշի պատկերացման գերիները չենք...

Ամբողջ խնդիրն այն է, որ աթիստները նույնքան միակողմանի են մոտենում հարցին, որքան հավատացյալները:

Տես, հիանալի խոսքեր ես ասում հենց ինքդ. "Դեռ չեմ ասում, որ Աստծո մոտեցումները ճիշտ չեն, Սամ ջան, ներդաշնակ չեն բնության հարմոնիայի հետ։" Հարյուր տոկոսով համաձայն կլինեի հետդ, եթե չհամարեի, որ սխալներ ընդհանրապես չկան, բայց սա այլ հարց է, այնպես որ եկ համարենք, որ համաձայն եմ հարյուր տոկոսով: Եվ ուրեմն.
Ինչո՞վ է քեզանից ավելի լավը նա, ով վերցրել ու ինչ-որ մոտեցում է հորինել Աստծո մասին, որը բոլորովին չի համապատասխանում իմ ու քո պատկերացրած բնության հետ ներդաշնակությանը: Եթե ինչ-որ մեկը կարողացել է ստեղծել ինչ-որ մոտեցում, որը քեզ դուր չի գալիս, - ինչու՞ ուրեմն դու ինքդ չես կարող վերցնել ու ստեղծել մի այնպիսի մոտեցում, որը քեզ համար ավելի ներդաշնակ կլիներ և ընդունելի:

Չէ՞ որ, Զաք ջան, եթե լուրջ նայես հարցին, դու հերքում ես ոչ թե Իրական Աստծոն, քանզի դու Իրական Աստծոն դեռ չես էլ հասել, - դու հերքում ես աստվածաշնչյան Աստծոն, որն ինչ-որ մեկը (կամ ոմանք) հորինել ու փաթաթել է քո վզին... որն էլ պատնեշ է հանդիսացել քեզ համար, որպեսզի դու Իրականին այդպես էլ չհասնես...

Հիշում ես չէ՞, որ Աստված ինքը չէ Աստվածաշնչի հեղինակը...

Գուցէ հարցին պետք է մոտենալ ոչ թե. "Ես հերքում եմ Աստծոն, քանզի ինձ ասում են, որ Աստված այս է, այս է և այս, - իսկ ես չեմ ընդունում այդպիսի Աստծո;
Այլ. "Ինչպիսի՞ Աստծո ես չէի հերքի... կամ կընդունեի..." Եվ` սկսել թվարկել այն, ինչ ցանկանում ես. այսպիսի, այսպիսի, աիսպիսի... սկսել սեփական Իրական, Ներդաշնակ Աստծոն կառուցել...

Միայն թե չհարցնես հանկարծ, թե որն է այդ Իրական Աստված: Ես չգիտեմ, թե որն է Քո Իրական Աստված: Ես գիտեմ միայն Իմ Իրական Աստծո մասին: Եթե ես քեզ ասեմ իմի մասին, նորից կվերադառնանք կոտրված տաշտակին, քեզ համար դա նորից կլինի Ուրիշի Աստված... Իսկ իմի մասին ինձ համար` ամենայն վստահությամբ կարող եմ ասել, որ Նա ոչ միայն ներդաշնակ է ինձ հետ, բնության հետ, Տիեզերքի հետ, Ամենայն Գոյի հետ, - այլև ինձ հետ, բնության հետ, Տիեզերքի հետ, Ամենայն Գոյի հետ` մի ամբողջականություն է կազմում: Եվ այդ Ամբողջականությունից դուրս` թվարկածներիցս որևէ մեկն ուղղակի անկարող է գոյություն ունենալ, նույնիսկ ինքն Աստված:

[Sambitbaba]

Արդյո՞ք ես տեսնում եմ այն, ինչ ուզում եմ, թե՞ այն, ինչ ինձ ցույց է տալիս Աստված։ Գուցե ես տեսնում եմ այն, ինչ տեղի է ունենում։ Գուցե պրիմիտիվ եմ մտածում, իսկ գուցե դու շիմպանզեից ես առաջացել։ Հնարավոր է, որ ինձ չարքն է ուղարկել այստեղ։ Գուցե պրիմիտիվը խորն է, իսկ խորը՝ պրիմիտիվ է։ Գուցե Աստված բնությունն է, իսկ գուցե ինքը՝ Չարքը։ Գուցե դու, գուցե՝ ես։ Վաղը՝ նա, ում Աստված կոչեցինք։ Իսկ գուցե այն, ինչը հասցրել ենք ճանաչել, ուսումնասիրել։ Այն 4 տոկոսը, որը երեկ չգիտեինք, ու կրոնն ասում էր «իսկի էդ չորսը չգիտեք, բայց պնդում եք, իսկ մենք չգիտենք, Ուրեմն պնդում ենք Աստված»։ Իսկ Սամը գրում ա գունավոր տառերով, ես՝ սև ու սպիտակ։ Իսկ դու չես գրում՝ մրոտում ես, մտքիդ եկած հակաճառանքն իմ գրածի մասին, առանց մտածելու, որ իմ աստվածաշնորհ ու սահմանադրական իրավունքն ա այս թեմայում մտորել ցանկացած բան, որ քո հավատավոր քիմքին հաճո չէ։ Ամեն։

Sent from my A0001 using Tapatalk

Աստված` և Բնությունն է, և ինքը` Չարքը: Նաև` թե Ես Եմ, թե Դու Ես: Համ էլ Նա, Ում Վաղն Աստված Կկոչենք, նույնիսկ Նա, Ում Չենք Կոչի: Նաև այն, ինչը հասցրել ենք ճանաչել, ուսումնասիրել, ինչպես նաև առայժմ անճանաչելին: 4 տոկոսը, 400 տոկոսը, 4000 տոկոսը: Աստված` ամեն ինչ է, առանց բացառության:

Ես բնութագրեցի Իմ Աստծոն, Արտ ջան, այն Աստծոն/Աստվածուհուն, որին ընտրել եմ ես: Սա է պատճառը, որ ես գունավոր տառերով եմ գրում: Ինքդ պատկերացրու. մի՞թե սև է բնությունը, Տիեզերքը, կյանքը, սերը...

[Sambitbaba]

Սամ, էդ 4%-ի պահը լուրջ չի:

Արէա ջան, էդ 4%-ի մասին` գիտությունը չի՞ ասողը: Ես ընդամենը ցիտատ եմ բերել, չէ՞: Չգիտեմ ինչի, քո էդ "լուրջ չի"-ն ինձ Բյուրին հիշեցրեց...

2000 տարի առաջ մարդիկ ասում էին, եթե աստված չկա, բա կայծակը ո՞նց ա առաջանում։
Էսօր դու ասում ես, բա որ աստված չկա, բա էն 96% կազմող մուգ նյութն ի՞նչ ա։
Համբերի։ Շուտով կիմանանք ինչ ա)
Ի բարեբախտություն մեզ, հեքիաթների հավատացող-հավատացնողներից բացի, ուսումնասիրող մարդիկ էլ շատ կան, ու հեսա-հեսա գտնում են էդ անհայտ մասնիկները, բան չմնաց։

Նման փաստարկներ ինքս բավական հաճախ բերել եմ մեր վիճաբանություններում, - որ պետք չէ էսօրվա գիտելիքները որպես աքսիոմա ընդունել, քանզի վաղը լրիվ այլ բաներ ենք որպես աքսիոմա ընդունելու...
Ի տարբերություն ձեզ, հեքիաթների չհավատացող-չհավատացնողներիդ, կան նաև նրանք, ովքեր տեղյակ են, որ այսօր արդեն կան նրանք, ովքեր տեղյակ են, թե "էն 96% կազմող մուգ նյութն ինչ ա":
Իսկ դուք համբերեք, դուք էլ շուտով կիմանաք:
Շուտով ինչ-որ մեկը կհայտնաբերի հեծանիվ ու անունը կդնի, ասենք, կոկորդիլոս, - ու հիմա էլ մենք կսկսենք վիճել. դա էն հին հեծանի՞վն է, թե՞ նոր կոկորդիլոսը...

[Micke]

Արդյո՞ք ես տեսնում եմ այն, ինչ ուզում եմ, թե՞ այն, ինչ ինձ ցույց է տալիս Աստված։ Գուցե ես տեսնում եմ այն, ինչ տեղի է ունենում։ Գուցե պրիմիտիվ եմ մտածում, իսկ գուցե դու շիմպանզեից ես առաջացել։ Հնարավոր է, որ ինձ չարքն է ուղարկել այստեղ։ Գուցե պրիմիտիվը խորն է, իսկ խորը՝ պրիմիտիվ է։ Գուցե Աստված բնությունն է, իսկ գուցե ինքը՝ Չարքը։ Գուցե դու, գուցե՝ ես։ Վաղը՝ նա, ում Աստված կոչեցինք։ Իսկ գուցե այն, ինչը հասցրել ենք ճանաչել, ուսումնասիրել։ Այն 4 տոկոսը, որը երեկ չգիտեինք, ու կրոնն ասում էր «իսկի էդ չորսը չգիտեք, բայց պնդում եք, իսկ մենք չգիտենք, Ուրեմն պնդում ենք Աստված»։ Իսկ Սամը գրում ա գունավոր տառերով, ես՝ սև ու սպիտակ։ Իսկ դու չես գրում՝ մրոտում ես, մտքիդ եկած հակաճառանքն իմ գրածի մասին, առանց մտածելու, որ իմ աստվածաշնորհ ու սահմանադրական իրավունքն ա այս թեմայում մտորել ցանկացած բան, որ քո հավատավոր քիմքին հաճո չէ։ Ամեն։

Sent from my A0001 using Tapatalk

Չուկ կարդում եմ գրածդ ներողամիտ ժպիտով, զի բլթոց է այն և պղպջակ: Գրածդ կլասիկ դեմագոգիա է, զի դեմագոգից դուրս կգա: Մրում եմ? Միգեցե: Քո կարծիքն է դա ու զուտ իմ իրավունքը` լավ եմ անում: Իսկ միգուցե մուրը ոչ թե իմ գրածն է, այլ քո կեղծ սրամիտ մտքերը? Քո ու քո նման մտածողների համար միգուցե ես մրում եմ: Իսկ մարդկանց մի ստվար զանգվածի հետաքրքրությունը համընկնում է իմ կարծիքին: Քո գրածը սրամտության ու իմաստության ձև է առանց պարունակության:
Իհարկե կարող եմ գրածներդ կետ առ կետ հերքել, բայց գիտեմ որ անօգուտ ու պարապ զբաղմունք է, որովհետև միտքդ փակել ես նորն ընդունելու համար: Բայց հենց միտքդ պատրաստ լինի սովորելու, ձայն հանիր, կսկսենք ծննդոցից, պատրաստ եմ սենսեյդ դառնալ, եթե բավականաչափ հարգանք ցուցաբերես:
Իսկ հիմա տողամիջում խցկածդ հեգնանքին պարզապես հեգնանքով եմ պատասխանում:
Եղիր առողջ և պահպանիր քեզ (սա արդեն առանց հեգնանքի):

[Արէա]

Սամ, անլուրջը 4%-ը չի. բոլորն էլ գիտեն, որ տիեզերքը հիմնականում բաղկացած է սև նյութից, որի բնույթը գիտնականները դեռ մինչև վերջ պարզել չեն կարողանում, բայց ինչի ուղղությամբ շատ ակտիվ գործողություններ են իրականացնում։
Անլուրջը դա աստծո հետ կապելն ա։ Այսինքն էն ինչ չգիտենք Աստծո գոյությու՞նն ա ապացուցում։ Կայծակի պես էլի։

[Chuk]

Մայք, սիրելիս, կուզեմ իմանալ, թե ինչու՞ այս՝ զուտ թրոլինգային գրառումիցս հետո դեն նետեցիր թրոլինգի վարկածդ։ Եթե ունես բուժման խնդիր, պատրաստ եմ ներդնել իմ համեստ ավանդը։

Sent from my A0001 using Tapatalk

[Micke]

Մայք, սիրելիս, կուզեմ իմանալ, թե ինչու՞ այս՝ զուտ թրոլինգային գրառումիցս հետո դեն նետեցիր թրոլինգի վարկածդ։ Եթե ունես բուժման խնդիր, պատրաստ եմ ներդնել իմ համեստ ավանդը։

Sent from my A0001 using Tapatalk

Հա Չուկ ջան, էս քանի վախտա ոտքիս բութ մատի եղունգը թեքա աճում, կարաս բուժես?
Հա մեկել աչքերիս տակ մուգ պարկերի են առաջացել, ինչ խորհուրդ կտաս?
Բա էս թրոլինգի պահը ոնց անենք? Գոնե մի հատ նշան արա, որ հասկանանք, թե չէ ասածները լրիվ լուրջ եմ ընդունում:

[Chuk]

Դիմիր բժշկի։ Հավատա գիտությանը։ Մի աղոթիր։ Աղոթքը չի օգնելու։

Բայց ես ավելի լուրջ խնդիրների մասին էի հարցնում։

Sent from my A0001 using Tapatalk

[Զաքար]

Բայց աթեիստնե՞րը... Չէ՞ որ աթեիստներն իրենց ազատ են համարում իրենց պատկերացումներում. ազատ հավատից, ազատ կրոնից, ազատ Աստծոց...
Զաք, Զաք, այդպե՞ս է արդյոք...
Եթե ես ու դու վերցնում ենք ուրիշի պատկերացումն ու.
ես ընտրում եմ ընդունել ուրիշի պատկերացումը;
դու ընտրում ես հերքել ուրիշի պատկերացումը, -
մի՞թե մենք երկուսս էլ կախված չենք ՈՒՐԻՇԻ ՊԱՏԿԵՐԱՑՈՒՄԻՑ... և ինչո՞վ ես դու ինձանից ավելի ազատ:
Չէ՞ որ իրականությանը մենք երկուսս էլ վերջին հաշվով չհասանք:
Մի՞թե մենք երկուսս էլ` ուրիշի պատկերացման գերիները չենք...

Ամբողջ խնդիրն այն է, որ աթիստները նույնքան միակողմանի են մոտենում հարցին, որքան հավատացյալները:

Սամ ջան, իրոք կառուցվածքն այնպիսին է, որ այսօր դժվար է գտնել մարդիկ, որոնք իրոք բացարձակապես զերծ կլինեն Աստծուց, կրոնից և հավատքից։ Վերլուծելով վարքը, դատողությունների որակը անպայման կգտնվեն քողարկված գաղափարներ, որոնց ակունքները կրոնական են, սակայն սա դեռ ինձ համար բավարար հիմք չէ, որպեսզի ասեմ հավատացյալն ու աթեիստը միևնույն արդյունքն են ստանում։
Իսկ ինչ վերաբերում է հարցին միակողմանի մոտենալուն, Սամ ջան, ես այդտեղ արտառոց ոչինչ չեմ տեսնում։ Հասկանու՞մ ես, եղբայր, բոլոր մարդկանց մոտ մտածողության ֆունկցիաները նույնն են, հետևաբար պետք է հաստատեն կամ ժխտեն միևնույն սխեմայով, սակայն էստեղ տարբերակիչ հատկանիշ կա, այն որ պատկերացումներն են տարբեր, որոնք բացարձակապես չեն ենթադրում մեկ ուրիշի գաղափար։ Օրինակ ՝ շատերը Աստծո մասին դատում են աստիճանաբար, սկզբից համարում են, որ հնարավոր է գոյություն ունենա, այնուհետև որոշ պատկերացումներ երևակայության հաշվին սինթեզվում են ու գոյությունն ընդունվում է իբրև իրական, իսկ վերջում նույն երևակայության արդյունքում Աստված դիտվում է իբրև անհրաժեշտություն։ Նույն գործառույթի հաշվին մարդը կարող է դառնալ աթեիստ։ Սակայն կան մարդիկ, որոնք Աստծուն ժխտում են մտածողության մեկ այլ ֆունկցիայի միջոցով. օրինակ նայվում է հատկանիշի հարաբերությունը Աստծո նկատմամբ։ Ցավոք, եղբայր, հավատացյալների զգալի մասի մոտ այս ֆունկցիան կարծես թե գոյություն չունի համենայնդեպս չեն նկատում, որ ամենաարդարը չի կարող լինել արյան ծարավ, կամ ակներևաբար կեղծ դատողությունը չի կարող լինել հնարավոր։
Իսկ ինչ վերաբերում է արդյունքներին, Սամ ջան, ապա ըստ իս աթեիստը ժխտելով Աստծուն կասեցնում է հետագա մոլորությունը, իսկ հավատացյալը շարունակում մնալ այդ ակներևաբար կեղծիքի մեջ։

Գուցէ հարցին պետք է մոտենալ ոչ թե. "Ես հերքում եմ Աստծոն, քանզի ինձ ասում են, որ Աստված այս է, այս է և այս, - իսկ ես չեմ ընդունում այդպիսի Աստծո;
Այլ. "Ինչպիսի՞ Աստծո ես չէի հերքի... կամ կընդունեի..." Եվ` սկսել թվարկել այն, ինչ ցանկանում ես. այսպիսի, այսպիսի, աիսպիսի... սկսել սեփական Իրական, Ներդաշնակ Աստծոն կառուցել...

Միայն թե չհարցնես հանկարծ, թե որն է այդ Իրական Աստված: Ես չգիտեմ, թե որն է Քո Իրական Աստված: Ես գիտեմ միայն Իմ Իրական Աստծո մասին: Եթե ես քեզ ասեմ իմի մասին, նորից կվերադառնանք կոտրված տաշտակին, քեզ համար դա նորից կլինի Ուրիշի Աստված... Իսկ իմի մասին ինձ համար` ամենայն վստահությամբ կարող եմ ասել, որ Նա ոչ միայն ներդաշնակ է ինձ հետ, բնության հետ, Տիեզերքի հետ, Ամենայն Գոյի հետ, - այլև ինձ հետ, բնության հետ, Տիեզերքի հետ, Ամենայն Գոյի հետ` մի ամբողջականություն է կազմում: Եվ այդ Ամբողջականությունից դուրս` թվարկածներիցս որևէ մեկն ուղղակի անկարող է գոյություն ունենալ, նույնիսկ ինքն Աստված:

Սամ ջան, իսկ ինչի՞ է պետք Աստված։