Երեխեք, ի՞նչ եք վրա տվել, մեր Բագրատը էս 2 օրը ստիպված էր վայլուր նայել
Երեխեք, ի՞նչ եք վրա տվել, մեր Բագրատը էս 2 օրը ստիպված էր վայլուր նայել
Հայերիս էլ խորհուրդ կտամ Ուկրաինայի հարցին նայել Հայաստանի պետականության տեսանկյունից, ոչ թե պրո- կամ հակառուսական տեսանկյունից… (c) Mephistopheles
Բագ ջան ես մեր բանակում ծառայել եմ ու մարտունակություն ասածը թերթերից ու պաշտոնական աղբյուրներից չի, որ գիտեմ: Հենց հայ-ադրբեջանական շփման գծում էլ ծառայել եմ: Օրեկան գոնե մի 30 րոպե բուսոլը դնում էի հարմար տեղ ու հետևում իրանց զինվորներին: Սաղ օրը գետնից եսիմ ինչ էին հավաքում, որ ուտեն: Բացի էդ էլ լավ օպտիկական սարքով հնարավոր էր իրանց համազգեստն էլ տեսնել, դեմքներն էլ, վիճակներն էլ: Կարամ ասեմ, որ ինչքան խեղճուկրակ կար, դրանց էին բերել սահման: Համ էլ շան օրի էին: Տրաքած զորք էր դեմներս կանգնած ու քանակով մի 4 անգամ շատ: Բացի էդ էլ հումորի համար մի հատ կրակում էինք, սրանք վախից մի 5000 փամփուշտ էին ուղարկում մեր վրա: Հաստատ խուճապ էր էլի, ոչ թե փամփուշտ շատ ունեն: Համ էլ հաստատ հրամանատարությունը յան էր տվել իրանցից, որովհետև մենք եթե էդքան կրակինք, կգաին սպաները կկանգներին գխներիս ու պետք ա պատճառաբանեինք, թե ինչի՞ ենք կրակում: Իսկ իրանց մոտ թոռնո վիճակ էր:Ձայնալար-ի խոսքերից
Վստահեցնում եմ, որ եթե պատերազմ սանձազերծեն, առաջին 12 ժամվա ընթացքում իրանց բանակը կես կգցենք, իսկ երկրորդ 12 ժամում կհանձնվեն, որովհետև նավթատեր պապաների տղերքը չեն կռվի: Իրանք շփման գոտին չեն էլ տեսել: Համ էլ մեր դիրքերը իշղող են՝ ստրատեգիական տեսակետից:
Թող գան, թող պատերազմ սկսեն, մի հատ էլ դոմփենք, որ մի 40 տարի էլ խելոքանանք: Էլ մոսին հրացանով անձնազոհ ֆիդաիները չեն կանգնած իրանց դեմ, այլ կանոնավոր, դուխով ու մարզված բանակ, որը ամեն ինչ ունի դրանց գզզելու համար:
էսպես չի մնա
վեեեե, ասածս էլ հենց էդ ա, որ մենք ենք վիզ դրել, խալխը մեր տեղը չի կռվել ու չի կռվի: Էլմօին եմ հակադարձում, որ ասում ա Ռուսն ու Ամերիկացին ոնց կուզեն նենց էլ կլինի, թուլացեք ու հաճույք ստացեք:
Լավ էլի Վազգ, ես չեմ ծառայել, բայց որ մեր բանակը բառդակ ա էդ փաստ ա: Իրանցն էլ ա երևի բառդակ, բայց շատ արխային չենք կարա լինենք ամեն դեպքում:
Chuk (16.10.2009), Kuk (16.10.2009), Mephistopheles (16.10.2009), Ungrateful (17.10.2009), Աթեիստ (17.10.2009)
Մերը բառդակա, իսկ իրանցը՝ ինչպես Էլմոն ճիշտ նկատեց, թոռնո
Բայց մեկա ճիշտ ես՝ արխային ընգնել պետք չի:
Հա, հույզն է լոկ մնայունը՝
Մնացյալը անցողիկ…
Բեր մեր բանակը պայմանականօրեն բաժանենք 2 մասի: ՀՀ բանակ և ԼՂՀ Պաշտպանական Բանակ: Այսինքն հենց տենց էլ բաժանված ա:
Ուրեմն ՀՀ բանակում տիրում ա բարդակ: Սպաները զինվորի պես կալենդար են ջնջում, թե ե՞րբ աշխատավարձ կստանան:
ԼՂՀ ՊԲ -ում ամեն ինչ ուրիշ ա: Ընդեղի մի զինվորը ստեղի 10 զինվորի չաձ մարտունակ ա, պատրաստված ա ու խիզախ ա: Որովհետև Ղարաբաղում լավ գիտեն պատերազմը ինչ ա: Համ էլ շփման գծում ես ծառայում, չես կարա մարտունակ չլինես:
Ստեղից սերժանտ էին բերում ՊԲ, որ զենք քանդել հավաքել չգիտեր: Իսկ ՊԲ -ի ամենաթույլ զինվորը կարար տկլոր ձեռքերով Լիոնի փղերին մեջից ճղեր:
Դու հիմա ՀՀ ԶՈՒ -ի մասին ես խոսում, իսկ ես ԼՂՀ ՊԲ-ի: Բայց մի բան իմացի, հենց ՀՀ ԶՈՒ-ից զինվորը հասնում ա ՊԲ, մի շաբաթում ինքն էլ ա արդեն ագրեսիվանում, իսկ մի ամսից ոչ պակաս փղեր կճղի:
Բացի դա էլ հարձակման առաջին 12 ժամը ՊՆ-ն ա պահելու, իսկ հետո նոր ՄՈԲ ու հիմնական ուժերը կգան:
էսպես չի մնա
Tig (16.10.2009)
Ես էլ չեմ ծառայելԲայց մեր բանակը եթե ավելի մարտունակ էլ չի, ապա չի էլ զիջում: Կա ուժի բալանս հասկացությունը, որը պահպանվում է: Եթե մենք մի քիչ իրենց զիջենք, պատերազմ կհրահրեն
Մեկ-մեկ ամպագոռգոռ հայտարարություններ են իրենց թույլ տալիս, դա ընդամենը բլեֆի քաղաքականություն է: Մենք արխային չենք ընկել, մենք զգոն ենք... ես նույնիսկ համալսարանում զինվորականի մոտ բարձրացրի աղջիկների ծառայելու անհրաժեշտության մասին հարցը, բայց ինքը պատասխանեց, որ եթե Իսրայելը այնպիսի վիճակում է, որ իրեն անպայման պետք են նաև աղջիկ զինվորներ, ապա մեր վիճակը այդպիսին չէ. եթե հարկավոր լինի, այդ կարգն էլ կմտցնեն:
Հայերիս էլ խորհուրդ կտամ Ուկրաինայի հարցին նայել Հայաստանի պետականության տեսանկյունից, ոչ թե պրո- կամ հակառուսական տեսանկյունից… (c) Mephistopheles
Astgh ջան հեսա կասեմ մերոնք բանակիս նկարները կբերեն, կտեղադրեմ, ու կտենաս թե բանակում ինչ հզոր էի: Հիմա նիհար, ճլոզ մարդ եմ չէ՞: Բանակում որ մին զարկի ջարդի հազար էի դառել: ՊԲ -ի դեմը խաղ չկա: Ասում եմ ցանկացած շլանգից տերմինատոր էին սարքում:
էսպես չի մնա
Ambrosine (16.10.2009)
Վազգ ջան, ո՜նց կուզեի, որ էս ասածդ թեժ լուր լիներ, իրատեսական լիներ, խիստ սուբյեկտիվ չլիներ
հ.գ. Մեր բանակը խայտառակ վիճակում չի, չկարծեք թե ես էդպես եմ կարծում: Չէ, խայտառակին հասնելու համար դեռ ճանապարհ կա, հիմա «շատ վատ» վիճակում ա
Քայլ առ քայլ՝ դարից դար
Խենթ եմ
իսկ, որտեղ ես ծառայել, հենց առաջի գիծ
մի հատ ընկեր ունեմ սահմանինա ծառայումա, բայց Ղարաբաղում չի Տավուշի կողմերնա, ասում է, մի քանի մետրա իրարից բաժանում ազեռների հետ ախպերությունա, իրար հետ խոսում են, սիգարետ են իրար տալիս, բայց թե մի քիչ հավատալս չի գալիս
У человека в жизни может быть два основных поведения: он либо катится, либо карабкается.
Владимир Солоухин
Լավ օֆտոպը թարգում ենք, բանակի մասին առանձին թեմա կա, բոլոր հարցերը կարող ենք այնտեղ քննարկել:
էսպես չի մնա
Ժող, աչքիս Արամին առել են… խմբագրականներն ել … նե ռիբօ նե մյասօ… հատկանշական է, որ վերջերս էլ սփյուռքի "դեմ" մի հատ խմբագրական էր գրել ու մրցանակն էլ հենց Հայաստան-Սփյուռք կապերը ամրապնդելու համար էր…
«Երբեք չփորձել առաքյալ լինել..»
20:53 | Հոկտեմբեր 16, 2009 | ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Այսօր հայ տպագիր մամուլի օրվա կապակցությամբ մի շարք լրատվամիջոցներ եւ լրագրողներ արժանացան «Ազդարար» մրցանակի: Ի տարբերություն այլ տարիների, այս տարի մրցանակները շնորհեցին Երեւանի պետական համալսարանի Ժուռնալիստիկայի մասնաշենքի Չարենցի սրահում' ֆակուլտետի ուսանողների ներկայությամբ:
Բացի հիմնական մրցանակներից, մի շարք լրատվամիջոցներ նախարար Հրանուշ Հակոբյանի կողմից արժանացան հատուկ դիպլոմների' Հայաստան-Սփյուռք կապերը ամրապնդելու համար:
Ինչ վերաբերվում է հիմնական ազդարարակիրներին, ապա նրանք վեցն էին' «Առավոտ» օրաթերթը, «Հայրենիք» հեռուստաընկերությունը, Հանրային ռադիոյի «Լյուն Սե» ծրագիրը, «Լոռու մարզ» թերթի գլխավոր խմբագիր Մանվել Միկոյանը, լուսանկարիչ Մարտին Շահբազյանը, սփյուռքահայ լրագրող Հարութ Սասունյանը:
«Առավոտ» օրաթերթի գլխավոր խմբագիր Արամ Աբրահամյանն էլ մրցանակը ստանալուց հետո իր շնորհակալական խոսքից հետո դիմեց հավաքված ուսանող լրագրողներին. «Լրագրությունը ունի մեծ գայթակղություն, գայթակղությունը առաքյալ լինելն է: Երբեք չփորձեք որեւէ հարցում առաքյալ լինել, պրոպագանդիստ: Եղեք ազդարար»:
A1+
ինչպես տեղեկացնում է թուրքական միլիյեթ թերթը, դեռ 16 տարի առաջ 1993թ-ին ՀՀ նախագահ ԼՏՊ-ն պատրաստ է եղել լուծել Ղարաբաղյան խնդիրը եվ բացել սահմանը թուրքիաի հետ:
Դրա մասին հիշեցրել է թուրքիայի վարչապետ Էրդողանը, այդ կերպ պատասխանելով ընդդիմադիրների կողմից իր հասցեին հնչող մեղադրանքներին: Մասնավոերապես պատասխանելով ազգային շարժում կուսակցության ղեկավար Դավլեթ Բախչելիին, հիշեցրել է, որ դեռ 1993 թ-ին նրանց նախկին առջնորդ Ալփարսլան Թուրքեշը մի շարք հանդիպումներ է ունեցել ԼՏՊ-ի հետ և միմյանց միջեվ համաձայնություն է ձեռք բերվել հետեվյալ հարցերի շուրջ
- Կրակի դադարեցում
- Հայկական զորքերի դուրս բերում ադրբեջանական գրավյալ տարածքից
- Երկու երկրները ճանաչում էին միմյանց տարածքային ամբողջականությունը/ՀՀ թուրքիա/
- Լաչինի միջանցքը բացվում էր, եվ այնտեղ պետք է տեղադրվեին խաղաղապահ ուժեր
Բայց կարճ ժամանակ անց Թուրքեշ մահանում է, եվ այդ գործընթացն էլ դադարեցվում է
http://www.milliyet.com.tr/Siyaset/H...i%20dusunmustu
У человека в жизни может быть два основных поведения: он либо катится, либо карабкается.
Նրա մահվան պատճառով չի կասեցվում գործընթացը
Հայերիս էլ խորհուրդ կտամ Ուկրաինայի հարցին նայել Հայաստանի պետականության տեսանկյունից, ոչ թե պրո- կամ հակառուսական տեսանկյունից… (c) Mephistopheles
1993թ.-ին այս հանդիպումների ժամանակ, թեժ մարտեր էին գնում Ղարաբաղում
У человека в жизни может быть два основных поведения: он либо катится, либо карабкается.
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ