Լ. Տեր-Պետրոսյան քաղաքական գործիչը: Մեր գնահատականները և սպասելիքները...

[P.S.]

Որոշ մարդկանց կողմից, անցյալը օգտագործել ապագաին տիրելու համար – դա պիտի ԼՏՊն բացառի բացահայտելով այդ անցյալը, բայց իհարկե դա կլինի նաև հարված ինք իրեն, խիստ մեծ բերշեր է նա եփել այդ նույնդ մարդկանց հետ, այդ իսկ պատճառով էլ ԼՏՊն ոչինչ չի ասել ու չի ասելու ինչքան էլ, որ հուսանք...

Ապագայի վերաբերյալ էլ տպավորիչ գաղափար նա չի կերտի, եթե տաս տարին նրան բավական չի եղել, հիմա հաստատ բան չի հորինի...

Միքիչ տարօրինակ է հնչում թուրքական բանաձևով շարժվելը – պատմությունը պատմաբաններին, ինչքան էլ, որ ապագային նայենք, կամ պետք է բոլոին համաներում հայտարարենք ու սկսենք ամեն ինչ նորից կամ պետ է կարողանալ մարդկանց ցույց տալ, թե ով ով է, հերթական անգամ սխալ ընտրությունից խուսափելու համար։

Համաներման ու քաղաքական դաշտի նոր ստեղծման, զրօից, ՍԵՐԺանտները չեն գնա, նրանք նման ասպարեզում շանս չեն ունենա քաղաքական դաշտում որևէ ազդեցության։

Նոր քաղաքական դաշտը կլինի, եթե ԼՏՊն ու Մանուկյանը, Դաշնակները ու Հնչակները և նույնիսկ Բաղդասարյանները, առանձին նոր պայքար սկսեն, բոլորը բոլորի հետ, առանց աթոռակռվի – այսինքն ժողովրդին արդեն թույլ տան պառլամենտական իրական ընտրությունների համը։ Բոլորը տրամադրվեն, որ նախագահական ընտերությունները հնարավորություն են քաղաքական կյանքը աշխուժացնելու։ Այդ խաղի մեջ ՍԵՐԺանտները ակտիվ ԼՌՈՂՆԵՐ կլինեն – ինչը ցույց է տալիս համարյա բոլոր քննարկումները տարբեր ֆորումներում, նրան միայն լռում են ու առավելագույնս մեկ մեկ ինչ որ ճղճիմ կոչեր են անում իրենց թեկնածուին ընտրելու, բայց որևէ կոնկրետ պատճառ, ինչու համար պետք է դա անել – ՉԿԱ...

Նման տարբերակի պայքարի դեպքում ինչքան էլ ՍԵՐԺանտները ընտրությունները կեղծեն ինչ թվեր էլ նկարեն, ժողովուրդը կհասկանա որտեղ է քաղաքականությունը տեղի ունենում, իսկ որտեղ կոշկակարները ընդհամենը բուդկա դնելու տեղի համար ռազբիրատ են անում...

Զարմանալի, թող չհնչի, բայց պետք չի միանալ հանուն Սերժին ու Քոչարյանին քցելու, տենց մարդիկ էլ են լինում, երեխայա մածունա ուտում, չի խանգարում։

Պետք է միանալ գաղափարների շուրջ ստեղծելով համապատասխան քաղաքական դաշտ, ուղղություններ։ Իսկ դե յուրե հաստատելը, որ այդ ամենը արդեն կայացած պառլամենտական պետության համակարգ է, կմնա ժամանակին։

Հիշեք ինչպես սովետական Հայաստանի տերը դարձանք, միթե դրա համար կոմկուսի առաջին քարտուղարի պաշտոնին տիրելու միջոցով, ոչ ընդհամենը ժողովուրդը կեղծ կոմունիստական ընտրությունների վրա ուշադրություն չդարձնելով, գնաց ու ցույց տվեց, որ ինքը ուրիշին է ուզում, քան իրեն սախացնում են ու թե կոմկուսի առաջի նախագահը ինչ էր բարբաջում, ոնց էր համոզում մարդկանց, որ ինքը իրանց մասին մտածում է, կարևոր չեր ոչ մեկին – նրանց գոյությունը ԶՐՕ էր.,...

ՍԵՐԺանտներին միայն հնարավոր է այդպես հանել ասպարեզից, ցույց տալ, որ ժողովուրդը քաղաքականությունը ԱՌԱՆՑ իրենց է անում...

Ընդհանուր առմամբ համաձայն եմ Ձեր հետ։ Անշուշտ պետք է առաջնորդվել նպատակներով ու գաղափարներով, ու ոչ թե անձերով։ Եվ Կոմկուսի օրինակն էլ դիպուկ է։ Բայց նույնիսկ այդ ժամանակ մարդիկ առաջնորդվել են անձերով։ Ու միշտ են առաջնորդվելու։ Այն ժամանակ նրանք ծեր, կերած–խմած կոմկուսի բիձաների փոխարեն ընտրեցին իրենց միջից, երիտասարդ ու ազնիվ մարդկանց։ Նրանք էին այդ գաղափարախոսության կրող։ Ախր չեն կարող մարդիկ ընտրել գաղափարախոսությունը։ Նրանք ընտրում են դրա կրողին։ Ո՞ւմ կարող են ընտրել այսօր։ Իմ տպավորությամբ դեռ վաղ է այդ մասին խոսել։ Դեռ արշավը չի սկսվել։ Նախընտրական ծրագրերը չեն հրապարակվել։ Երբ որ դրանք հրապարակվեն, այդ ժամանակ էլ գուցե հնարավորություն կունենանք ավելի առարկայական զրույց վարելու։

Ես պատրաստ եմ նույնիսկ Սարգսյանին ընտրել, եթե նա կոնկրետ խոստումներ տա։ Այսօր մեր երկրի թիվ մեկ խնդիրը կոռուպցիան է։ Վերջ։ Բայց կոռուպցիան ամենալայն իմաստով։ Եթե թեկնածուներից որևէ մեկը խոստանա, որ կպայքարի կոռուպցիայի դեմ՝ ընդ որում թույլ չտալով որևէ համակարգի դրամատիկ ցնցումներ, ապա նա ամենահարմար թեկնածուն է։ Ապրենք, կտեսնենք։

Հա, ինչ վերաբերում է՝ պատմությունը պատմաբաններին։ Ես դա չեմ համարում մշտական բանաձև։ Ուղղակի ասում եմ՝ այս պահին սխալ է դրա մասին բանավիճելը։ ՈՒ հետո կա տարանջատում՝ պատմության և քրեական անցյալի միջև։ Պատմությունը՝ պատմաբանների, իսկ քրեական անցյալը՝ իրավապահների գործն է։

[schuschanik]

Ես պատրաստ եմ նույնիսկ Սարգսյանին ընտրել, եթե նա կոնկրետ խոստումներ տա։ Այսօր մեր երկրի թիվ մեկ խնդիրը կոռուպցիան է։ Վերջ։ Բայց կոռուպցիան ամենալայն իմաստով։ Եթե թեկնածուներից որևէ մեկը խոստանա, որ կպայքարի կոռուպցիայի դեմ՝ ընդ որում թույլ չտալով որևէ համակարգի դրամատիկ ցնցումներ, ապա նա ամենահարմար թեկնածուն է։ Ապրենք, կտեսնենք։

Հա, ինչ վերաբերում է՝ պատմությունը պատմաբաններին։ Ես դա չեմ համարում մշտական բանաձև։ Ուղղակի ասում եմ՝ այս պահին սխալ է դրա մասին բանավիճելը։ ՈՒ հետո կա տարանջատում՝ պատմության և քրեական անցյալի միջև։ Պատմությունը՝ պատմաբանների, իսկ քրեական անցյալը՝ իրավապահների գործն է։

P.S. բայց այդ կոռուպցիոն կլաններն այնքան խորն են նստած մեր հասարակության մեջ, որ վախենում եմ անգամ հնարավոր չլինի արմատախիլ անել այն: Դրանց ծիլերը պետք է փնտրել կոմունիստական դեմագոգիայի մեջ, վերջիվերջո մեր ղեկավարների մեծ մասը այդ կառավարման ապարատի հետնորդներ են ......... Ծայրահեղ քաղաքական զարգացումներով լի մեր Անկախության տարիները վառ ապացույց են, որ քաղաքական գործչի համար առաջնայինը իր անձնական շահն է ...... և ով էլ կառավարի, միևնույն է ոչինչ չի փոխվելու.......

[P.S.]

P.S. բայց այդ կոռուպցիոն կլաններն այնքան խորն են նստած մեր հասարակության մեջ, որ վախենում եմ անգամ հնարավոր չլինի արմատախիլ անել այն: Դրանց ծիլերը պետք է փնտրել կոմունիստական դեմագոգիայի մեջ, վերջիվերջո մեր ղեկավարների մեծ մասը այդ կառավարման ապարատի հետնորդներ են ......... Ծայրահեղ քաղաքական զարգացումներով լի մեր Անկախության տարիները վառ ապացույց են, որ քաղաքական գործչի համար առաջնայինը իր անձնական շահն է ...... և ով էլ կառավարի, միևնույն է ոչինչ չի փոխվելու.......

Թևաթափ լինելու համար դեռ վաղ է։ Ես հավատում եմ, որ անձերը կարող են պայքարել համակարգի դեմ։ Իսկական առաջնորդ ունենալու դեպքում կարող ենք ձերբազատվել ցանկացած համակարգից։ Նույնիսկ ամենախորը արմատներով։

[voter]

Թևաթափ լինելու համար դեռ վաղ է։ Ես հավատում եմ, որ անձերը կարող են պայքարել համակարգի դեմ։ Իսկական առաջնորդ ունենալու դեպքում կարող ենք ձերբազատվել ցանկացած համակարգից։ Նույնիսկ ամենախորը արմատներով։

Ցավոք Սարգսյանը ընտրել է, ոչ թէ կոռուպցիայի դեմ պայքարելը, այլ այն իրեն ծառայեցնելը։

Դրա վերաբերյան Վազգեն Մանուկյանը, Հետքում տված հարցազրույցում շատ դիպուկ օրինակներ է բերել, այն տղաների մասին, որոնք 60ականի շարժումների ժամանակ որոշեցին կոմմունիստական համակարգ մտնել ու օգտագործել այդ համակարգը իրենց նպատակներին հասնելու համար։ Միգուցե դրա շնորհիվ Ծիծեռնակաբերդի համալիր ու պետականորեն ընդունված Եղեռնի սգի օր ունեցաք, բայց մնացած ամենը մնաց ինչպես կար ու այդ տղաների վեհ գաղափարները կներեք, ՔԱՔՄԵՋ արվեցին։

Սարգսյանին ընտելու առմով, կարող եմ առաջարկել նայել Արցախին, այնտեղ նրա վստահված անձը ինչ անի, նույնությամբ լինելու և Հայաստանում Սարգսյան Սերժ նախագահ ունենալու դեպքում։ Եթե ձեզ, "սավերշեննի սեկրետնի" նախագահ, որի արածներից ոչ մեկ բան չի իմանում, մենակ կցկտուր խոստումներ են լսվում, բավարար է, ընտրեք Սերժ Սարգսյանին։

Ավելացվել է 9 րոպե անց

Ընդհանուր առմամբ համաձայն եմ Ձեր հետ։ Անշուշտ պետք է առաջնորդվել նպատակներով ու գաղափարներով, ու ոչ թե անձերով։ Եվ Կոմկուսի օրինակն էլ դիպուկ է։ Բայց նույնիսկ այդ ժամանակ մարդիկ առաջնորդվել են անձերով։ Ու միշտ են առաջնորդվելու։ Այն ժամանակ նրանք ծեր, կերած–խմած կոմկուսի բիձաների փոխարեն ընտրեցին իրենց միջից, երիտասարդ ու ազնիվ մարդկանց։ Նրանք էին այդ գաղափարախոսության կրող։ Ախր չեն կարող մարդիկ ընտրել գաղափարախոսությունը։ Նրանք ընտրում են դրա կրողին։ Ո՞ւմ կարող են ընտրել այսօր։ Իմ տպավորությամբ դեռ վաղ է այդ մասին խոսել։ Դեռ արշավը չի սկսվել։ Նախընտրական ծրագրերը չեն հրապարակվել։ Երբ որ դրանք հրապարակվեն, այդ ժամանակ էլ գուցե հնարավորություն կունենանք ավելի առարկայական զրույց վարելու։

Ես պատրաստ եմ նույնիսկ Սարգսյանին ընտրել, եթե նա կոնկրետ խոստումներ տա։ Այսօր մեր երկրի թիվ մեկ խնդիրը կոռուպցիան է։ Վերջ։ Բայց կոռուպցիան ամենալայն իմաստով։ Եթե թեկնածուներից որևէ մեկը խոստանա, որ կպայքարի կոռուպցիայի դեմ՝ ընդ որում թույլ չտալով որևէ համակարգի դրամատիկ ցնցումներ, ապա նա ամենահարմար թեկնածուն է։ Ապրենք, կտեսնենք։

Հա, ինչ վերաբերում է՝ պատմությունը պատմաբաններին։ Ես դա չեմ համարում մշտական բանաձև։ Ուղղակի ասում եմ՝ այս պահին սխալ է դրա մասին բանավիճելը։ ՈՒ հետո կա տարանջատում՝ պատմության և քրեական անցյալի միջև։ Պատմությունը՝ պատմաբանների, իսկ քրեական անցյալը՝ իրավապահների գործն է։

Այ երբ անձի պաշտանմունքով ապրած ու ղեկավարվող սերունդը, ար ոչ միայն սովետ երկրներում ամբողջ աշխարհում է տիրում, անցնի պատմության գիրկը, հինգ–տաս տարի հետո կընտրվի միայն գաղափարը, ինչպես հիմա բորսայում հատուկենտ մարդիկ են նայում, թե գլխավոր դիրեկտորը կամ մենեջերը ձեռնարկության ով է, որ որոշեն գնեն այդ ձեռնարկության բաժնետոմսերը, որպես ապագա ունեցող։

Առաջ կարևոր էր, որ դա Ռոկֆելլերն է, Մորգանն է ու ինչ գործ էլ անի նրան վստահվածը չի կորի, հիմա ճնշոխ մեծամասնությունը ներդրում է անում ՆՊԱՏԱԿԻ, ԲՆԱԳԱՎԱՌԻ այն է գաղափարի համար։

Ես օրինակ մեկ երրորդ իմ ունեցվածքի կվստահեի Մանուկյանին, մեկ երրորդը Րաֆֆի Հովհանիսյանին, իսկ մնացածը հավասարաբար կբաշխեի բոլոր մնացած ԼՏՊ, Սարգսյան, Բաղդասարյանների գործունեուփյան վրա, ինչը հաստատ ամեն տարի առնըվազն եթե մի տեղ կորուսնտեր լինեին մյուս տեղում կկոմպենսացվեր ու միշտ կմնայի շահութով։

Վստահել ամեն ինչ մեկին ամենամեծ ախմախությունն է, որ ոչ միայն գործարարները, ցանկացած նորմալ մարդ իր ունեցվածքի հետ չի անում, ինչու են ձգտում համոզել մարդկանց, որ մեկին պետք է վստահել ուրիշ հարց է։

Հայրենիքը դա այն ունեցվածք է, որ պետք է կարողնալ հենց որպես սեփական գրպանի փող բաշխել...

[Վիշապ]

Ցավոք Սարգսյանը ընտրել է, ոչ թէ կոռուպցիայի դեմ պայքարելը, այլ այն իրեն ծառայեցնելը։

Դրա վերաբերյան Վազգեն Մանուկյանը, Հետքում տված հարցազրույցում շատ դիպուկ օրինակներ է բերել, այն տղաների մասին, որոնք 60ականի շարժումների ժամանակ որոշեցին կոմմունիստական համակարգ մտնել ու օգտագործել այդ համակարգը իրենց նպատակներին հասնելու համար։ Միգուցե դրա շնորհիվ Ծիծեռնակաբերդի համալիր ու պետականորեն ընդունված Եղեռնի սգի օր ունեցաք, բայց մնացած ամենը մնաց ինչպես կար ու այդ տղաների վեհ գաղափարները կներեք, ՔԱՔՄԵՋ արվեցին։

Սարգսյանին ընտելու առմով, կարող եմ առաջարկել նայել Արցախին, այնտեղ նրա վստահված անձը ինչ անի, նույնությամբ լինելու և Հայաստանում Սարգսյան Սերժ նախագահ ունենալու դեպքում։ Եթե ձեզ, "սավերշեննի սեկրետնի" նախագահ, որի արածներից ոչ մեկ բան չի իմանում, մենակ կցկտուր խոստումներ են լսվում, բավարար է, ընտրեք Սերժ Սարգսյանին։

Ավելացվել է 9 րոպե անց

Այ երբ անձի պաշտանմունքով ապրած ու ղեկավարվող սերունդը, ար ոչ միայն սովետ երկրներում ամբողջ աշխարհում է տիրում, անցնի պատմության գիրկը, հինգ–տաս տարի հետո կընտրվի միայն գաղափարը, ինչպես հիմա բորսայում հատուկենտ մարդիկ են նայում, թե գլխավոր դիրեկտորը կամ մենեջերը ձեռնարկության ով է, որ որոշեն գնեն այդ ձեռնարկության բաժնետոմսերը, որպես ապագա ունեցող։

Առաջ կարևոր էր, որ դա Ռոկֆելլերն է, Մորգանն է ու ինչ գործ էլ անի նրան վստահվածը չի կորի, հիմա ճնշոխ մեծամասնությունը ներդրում է անում ՆՊԱՏԱԿԻ, ԲՆԱԳԱՎԱՌԻ այն է գաղափարի համար։

Ես օրինակ մեկ երրորդ իմ ունեցվածքի կվստահեի Մանուկյանին, մեկ երրորդը Րաֆֆի Հովհանիսյանին, իսկ մնացածը հավասարաբար կբաշխեի բոլոր մնացած ԼՏՊ, Սարգսյան, Բաղդասարյանների գործունեուփյան վրա, ինչը հաստատ ամեն տարի առնըվազն եթե մի տեղ կորուսնտեր լինեին մյուս տեղում կկոմպենսացվեր ու միշտ կմնայի շահութով։

Վստահել ամեն ինչ մեկին ամենամեծ ախմախությունն է, որ ոչ միայն գործարարները, ցանկացած նորմալ մարդ իր ունեցվածքի հետ չի անում, ինչու են ձգտում համոզել մարդկանց, որ մեկին պետք է վստահել ուրիշ հարց է։

Հայրենիքը դա այն ունեցվածք է, որ պետք է կարողնալ հենց որպես սեփական գրպանի փող բաշխել...

Նման է թե ձեր սիրեցյալ Վազգեն Մանուկյանը իր պայծառ ծրագրերը թողած Հայլուր–մայլուրներով սկսել է լեզվակռվապայքար մղել ԼՏՊ–ի դեմ՝ «թող ինձ չխփեն, ես չեմ խփի», «թե ով ինձ կխփի, կամ չի խփի իր գործն է» թաղի մակարդակի «ռազբորկաներով»։
Եվ իշխանության ծառայամիտ հեռուստատեսությունները սիրով ներկայացնում են այս մարդու խելոք ու պայծառ դեմքով «իմաստուն դատողությունները»։ Ինձ համար այս մարդը արդեն Արտաշես Գեղամյանից ոչնչով չի տարբերվում։ Խոսքով ուրիշ, գործով ուրիշ։ «Այս իշխանություններից պետք է ազատվել» նրա խոսքերը դատարկություն են, փուչիկ, զրո

[Արամ]

Կներեք ո խառնվում եմ ձեր խոսակցուցյան մեջ, բայց ես վապշե քաղաքականությունից բան չեմ հասկանում ու ուզում եմ իմանամ Ետ Լևոն տեր Պետրոսյանը, ովա? Ինչա արել?

[Վիշապ]

Կներեք ո խառնվում եմ ձեր խոսակցուցյան մեջ, բայց ես վապշե քաղաքականությունից բան չեմ հասկանում ու ուզում եմ իմանամ Ետ Լևոն տեր Պետրոսյանը, ովա? Ինչա արել?

Հե՛չ, ոչ ասֆալտ գիտի անել, ու ոչ էլ առհասարակ շինարարություն, նույնիսկ կարմիր ժապավեն կտրել չգիտի

[Արամ]

Հե՛չ, ոչ ասֆալտ գիտի անել, ու ոչ էլ առհասարակ շինարարություն, նույնիսկ կարմիր ժապավեն կտրել չգիտի

Իսկ ինքը իրա նախագահության շրջանում ինչ վատ բաներա արել?

Հ.Գ. Զզվում եմ քաղաքականությունից

[Armeno]

Որ մի երկու տարի շուտ ծնված լինեիր, եդ հարցը չէիր տա, սաղ երկիրը կերավ, ոսկորներն էլ սկի չթողեց,Ատոմակայանը մթոմ փակեց, բայց սաղ էլեկտրաենէրգիան ծախում էր, ու ըլի լիքը վատ բաներ(չես լսել իրա մականունը ՝ Լևոն Լուսամարիչ)

[voter]

Նման է թե ձեր սիրեցյալ Վազգեն Մանուկյանը իր պայծառ ծրագրերը թողած Հայլուր–մայլուրներով սկսել է լեզվակռվապայքար մղել ԼՏՊ–ի դեմ՝ «թող ինձ չխփեն, ես չեմ խփի», «թե ով ինձ կխփի, կամ չի խփի իր գործն է» թաղի մակարդակի «ռազբորկաներով»։
Եվ իշխանության ծառայամիտ հեռուստատեսությունները սիրով ներկայացնում են այս մարդու խելոք ու պայծառ դեմքով «իմաստուն դատողությունները»։ Ինձ համար այս մարդը արդեն Արտաշես Գեղամյանից ոչնչով չի տարբերվում։ Խոսքով ուրիշ, գործով ուրիշ։ «Այս իշխանություններից պետք է ազատվել» նրա խոսքերը դատարկություն են, փուչիկ, զրո

Եթե քեզ հետ խառը կռիվ են սկսում, ԲԱԼԵՏ պարելը ոչինչ չի տա...

[Աթեիստ]

Որ մի երկու տարի շուտ ծնված լինեիր, եդ հարցը չէիր տա, սաղ երկիրը կերավ, ոսկորներն էլ սկի չթողեց,Ատոմակայանը մթոմ փակեց, բայց սաղ էլեկտրաենէրգիան ծախում էր, ու ըլի լիքը վատ բաներ(չես լսել իրա մականունը ՝ Լևոն Լուսամարիչ)

Սկզբում գրածդ կարդալուց զարմացա, բայց տարիքդ տեսնելով չեմ մեկնաբանի:

[voter]

Եթե քեզ հետ խառը կռիվ են սկսում, ԲԱԼԵՏ պարելը ոչինչ չի տա...

Ի դեպ Մանուկյանը միեևնույնն է գիտակից քաղաքական գործչին հատուկ առաջարկել է "բալետ"–ով վերջացնել, այդ Վանիկ Սմբատիչյան բերան ջարդոցին կարդացեք այստեղ http://new.aravot.am/am/articles/politics/33861/view.
Բայց երևում է ԼՏՊն ինչպես Վանոի մոտ պրեզիդենտ էր աշխատում հիմա էլ ընդդիմության պաշտոն է ստացել ու պիտի արդարացնի ...

[Ancord]

Նման է թե ձեր սիրեցյալ Վազգեն Մանուկյանը իր պայծառ ծրագրերը թողած Հայլուր–մայլուրներով սկսել է լեզվակռվապայքար մղել ԼՏՊ–ի դեմ՝ «թող ինձ չխփեն, ես չեմ խփի», «թե ով ինձ կխփի, կամ չի խփի իր գործն է» թաղի մակարդակի «ռազբորկաներով»։
Եվ իշխանության ծառայամիտ հեռուստատեսությունները սիրով ներկայացնում են այս մարդու խելոք ու պայծառ դեմքով «իմաստուն դատողությունները»։ Ինձ համար այս մարդը արդեն Արտաշես Գեղամյանից ոչնչով չի տարբերվում։ Խոսքով ուրիշ, գործով ուրիշ։ «Այս իշխանություններից պետք է ազատվել» նրա խոսքերը դատարկություն են, փուչիկ, զրո

Գիտես ամեն ինչ չափ ու սահման ունի: ինչպես 90ականներին էին գործում Լևոնն ու իր թիմը, հիմա էլ նույն ոգով շարունակում են: Հիմա էլ մեղադրում են Վազգեն Մանուկյանին տեռորիզմի մեջ, նա էլ պիտի ձայն ծպտուն չհանի փաստորոն, որ իրա մասին ինչ ստեր ասես որ չեն գրում: Ես ավելին ասեմ, հիմա քանի գնում ավելի եմ համոզվում, որ Լևոնին իշխանություններն են մեջտեղ բերել, շատ հեշտ խոցելի հակառակորդ է, դրան էլ գումարած ընդդիմությանն է հա խփում, մասնավորապես Վազգեն Մանուկյանին, էլ իշխանությունները բան չունեն անելու, Լևոնն իրանց տեղը իշխանությունների գործն անում է:

[Վիշապ]

Գիտես ամեն ինչ չափ ու սահման ունի: ինչպես 90ականներին էին գործում Լևոնն ու իր թիմը, հիմա էլ նույն ոգով շարունակում են: Հիմա էլ մեղադրում են Վազգեն Մանուկյանին տեռորիզմի մեջ, նա էլ պիտի ձայն ծպտուն չհանի փաստորոն, որ իրա մասին ինչ ստեր ասես որ չեն գրում: Ես ավելին ասեմ, հիմա քանի գնում ավելի եմ համոզվում, որ Լևոնին իշխանություններն են մեջտեղ բերել, շատ հեշտ խոցելի հակառակորդ է, դրան էլ գումարած ընդդիմությանն է հա խփում, մասնավորապես Վազգեն Մանուկյանին, էլ իշխանությունները բան չունեն անելու, Լևոնն իրանց տեղը իշխանությունների գործն անում է:

Գիտես ինչ, 90–ականների ոգին ոգի էր, էդ ոգով գոյատևեցինք ու դիմացանք հասանք էս օրվան ոչ թե ներկայիս տզրուկներին ծառայելու համար, այլ ազատ իրավական զարգացող պետություն դառնալու համար։ Ու հիմա գրողի ծոցը թե Վազգեն Մանուկյանին ով է խփում, կամ նա ում է խփում, գոյություն ունի հիմնախնդիր՝ այս մեղմ ասած հիմար վարչաձևին վերջ տալու, իսկ նա բարոյախոսում է, ու ոչ մի իմաստ չեմ տեսնում նրա ներկայիս գործունեության մեջ։
Ինչ վերաբերում է թե Լևոնին իշխանություններն են բերել, չգիտեմ ծիծաղեմ թե լաց լինեմ։ Ախր սիրելիս, նրան իշխանությունները բերել են, որ ինձ ու քեզ ի՞նչ համոզեն, որ տեսեք սա մթի ու ցրտի ղեկավարն է, մենք էլ դրսից հատուկ «ՕՍՌԱՄ» լամպեր ու «ՆԻԳԱԼԱ» գազօջախներ ենք բերել ձեզ համա՞ր, այնպես որ մենք Գրիգոր Լուսավորչի արժանի հետնորդնե՞րն ենք։ Ախր ինչպե՞ս կարելի է չհուզվել Պարոն Վարչապետի «փոխադարձ հարգանքի, սիրո եւ ներողամտության մթնոլորտ» – ում իրար քցել – կրակել – խաբել – լափելախառը հաստավզերի լայն ժպիտներից։ «իրավունք» ու «օրենք» բառերը կարելի է քանդակել հրապարակի պուլպուլակի վրա, որ հիշենք որ այդպիսի հասկացություններ կան աշխարհում։

[Վիշապ]

Մի խոսքով իմ կարծիքը հետևյալն է՝ այս խայտառակ հասարակարգին (ծանոթ – բարեկամ – լավություն – կաշառք – զենք – փող – սուտ – մաղարիչ մեթոդներով սեփական գորՁը առաջ տանել) պետք է վերջ տալ։ Ինչու՞, որովհետև այսպես ոչ պետությունն է զարգանում ոչ էլ հասարակությունը, այսպես միավորում չկա, այսպես ընդհանուրին ձեռք չի տալիս, այսպես քաղաքակիրթ չի, ամոթ է, օրենք կա, կարգուկանոն կա «ձևեր կան, կազմակերպություններ կան»։ Այստեղ խնդիրը գուցե ավելի խորն է, և միայն իշխանությունների մեջ չի, այլ այդպիսի իշխանություններին հանդուրժող ու նույնիսկ նորմալ ընդունող ժողովրդի։ Իսկ ուղեղները աշխատեցնելու ու այս ամենին վերջ տալու ներկայիս միակ ձևը իմ տկար կարծիքով (և ոչ միայն իմ) շոկային թերապիան է, ցնցում, փոփոխություն, իսկ դա հիմա ու՞մ միջոցով կարելի է անել՝ արդեն ծեծված խոսքեր են, այս հոդվածում քննարկվող հերոսի
Հ.Գ. Իսկ Պարոն Վազգեն Մանուկյանի քաղաքականությունը քննարկելու համար թերևս կարելի էր առանձին թեմա բացել։