Ծառայել/ծառայում եմ, լավ էր
Ծառայել/ծառայում եմ, վատ էր
Սովորում եմ
Ազատված եմ
Ծառայելու եմ մեծ ցանկությամբ
Ծառայելու եմ, կամքիս հակառակ
Ծառայել եմ/ծառայելու եմ, բայց ոչ հայկական բանակում
Աղջիկ եմ
Հա, հույզն է լոկ մնայունը՝
Մնացյալը անցողիկ…
Համեցեք իմ ֆորում
Միայն արժանապատվություն ունեցողը կարող է գնահատել դա և իր, և ուրիշների մոտ:
Լիոն ձյա, լավ ես ասում, բայց մոռանում ես որ սպան առաջին հերթին տղամարդ է ու քո նշած հատկությունները պիտի ունենա ցանկացած տղամարդ, այդ թվում նաև այդ սպային ենթակա զինվորը
Ստացվում է սպա-զինվոր "դուխ"-ի մրցություն: Իսկ քանի որ սպան մեկն է, իսկ զինվորները հա գալիս ու գնում են, ապա կա հավանականություն, որ հազարավոր զինվորների մեջ կգտնվի մեկը, որի հետ "դուխ"-ի բախումը կբերի առնվազն ֆիզիկական կոնֆլիկտի:
Լոխ մունք ենք, մնացածը` լոխ են...
Tig (19.12.2011)
Լիոն ջան, ինձ չի թվում, որ մեր թշնամու հետախուզության հույսը "Չենք լռելուն" է...![]()
Հա, հույզն է լոկ մնայունը՝
Մնացյալը անցողիկ…
Դե հիմի էդա - ուրեմն թող լեզվաբան դառնար, կամ էլ կոնսերվատորիայի դասախոս - սպայի գործը հեշտ չի ու լիքը կամային, ոչ ստանդարտ իրավիճակներում կողմնորոշվելու հատկանիշներա պահանջում - եթե մարդը պատրաստ չի դրան, թող սպա չդառնա...
Տո լավ է, մի հիշեցրու, ընենց տավարության աստիճան խեղճացած սպաների գիտեի, որ մինչև հիմա էլ առանց ծաղրական ածականի չեմ կարողանում դրանց հիշեմ...
Հա, ու մի մոռացի էլ, որ սպայի թիկունքին կակ նէ կակ, օրենքնա կանգնած, ինքը փորձ ունի, վերջը տարիքով որպես կանոն մեծա իր զինվորներից, իսկ զինվորը չենթարկվելու պահից իսկ օրենք է խախտում, իր դեմ մեխանիզմ է գործում, ինքն ավելի մեծ ռիսկի է գնում...
Համեցեք իմ ֆորում
Միայն արժանապատվություն ունեցողը կարող է գնահատել դա և իր, և ուրիշների մոտ:
Ընկեր, դու քաղաքացիական կյանքի ու բանակային կյանքի տարբերությունը ոչ մի կերպ չես նկատո՞ւմ: Քաղաքացիական կյանքում մարդը երբ, որտեղ, ում հետ ուզում, ինչ ուզում անում ա, ինքն ա որոշում, թե երբ հաց ուտի, երբ չիշիկ անի, որտեղ անի և այլն: Ու եթե քաղաքացին գնում կազինոյում տանուլ ա տալիս ու ուղևորվում ա Կիևյան, դրա համար ո՞ւմ մեղադրես, մարդն իր խելքով գնացել տանուլ ա տվել, հետո էլ իր որոշմամբ մոստից թռել ա, ու նենց ա, որ թռել ա, ոչ թե թռցրել են: Իսկ այ բանակում ամեն ինչ այլ կերպ ա զարգանում, ինքնասպանության դեպքերի գերակշիռ մեծամասնության հանգամանքները սպանություն են հիշեցնում, շատ դեպքերում նույնիսկ դաժան սպանություն:
Իսկ ինչ վերաբերում ա գժվելուն, թող հակառակորդի դիակը տեսնելուց գժվի, ասեմ նորմալ ա, ցավալի ա փաստը, իհարկե, բայց նորմալ ա: Իսկ այ եթե գժվում ա, որտև մի հատ վիժվածք, չկայացած աֆիցեռ ուզեցել ա զինվորին ստորացնելու հաշվին ինքնահաստատվի, կամ չգիտեմ ինչ անի, այ էս արդեն նորմալ չի, էս արդեն բանակ չի, պետության անվտանգությունը երաշխավորող կառույց չի, սա արդեն բառդակ ա, 30-ականների բերդ ա, բորենիների որջ ա, որտեղ զինվորները ոչ թե գնում են իրենց հայրենասիրական պարտքը կատարելու, ոչ թե գնում են թշնամու դեմ պայքարելու, ու էդ պայքարի ճանապարհին փորձություններ հաղթահարելու, այլ գնում են սենց լրբի ծնունդների հետ մի կերպ երկու տարի ապրելու:
Ու ես չեմ ասում, որ զինվորական ֆոռմա հագնող յուրաքանչյուր ոք մեղավոր ա դրա համար, ճիշտ ես, կոնկրետ մարդիկ են մեղավոր, բայց դա չի նշանակում, որ բանակը բառդակ չի: Բառդակ ա, ու կոնկրետ մարդիկ են դա բառդակ սարքել: Եթե 3 հոգու պատճառով 300 հոգանոց նավը խորտակվում ա, էլի կոնկրետ մարդիկ են մեղավոր, կոնկրետ էդ երեք հոգին, բայց էդ չի նշանակում, որ նավը չի խորտակվում, որտև մնացած 297-ը նորմալ իրանց գործն են անում, նավը խորտակելուն միտված ոչ մի քայլ չեն անում:
Ու էս դեպքում մտածել, որ հանկարծ մայրերը չտեսնեն բանակի իրական պատկերը, որ իրենց երեխեքին հետ չպահեն ծառայությունից, սխալ ա: Ու եթե գտնում ես, որ ճիշտ ա, կարա՞ս մի օր իջի Հանրապետության Հրապարակում ցույց անող զոհված զինվորների ծնողներից գոնե մեկինդ ա ապացուցի, գոնե կիսով չափ: Ոչ մի նորմալ ծնող չի ուզում, որ իր երեխեն գնա թեկուզ պատերազմում հերոսաբար զոհվի, բայց էդ դեպքում գոնե ինչ-որ չափով համակերպվում են էդ փաստի հետ, գոնե իմանում են, թե ինչի համար զոհվեց, ում կողմից զոհվեց, իսկ սե՞նց, ի՞նչ ա էդ մարդկանց վիճակը: Հլը էն վիդեոն նայի, որ մարդը նստած նայում ա, թե ոնց են երեխու աչքը հանել. 18 տարի ամեն քերծվածքւի համար էդ մարդու սրտից արյուն ա կաթացել, հիմա երեխուն բերել են աչքը հանած, իսկ դու ասում ես՝ հանկարծ ոչ ոք չտեսնի, որ բանակում աչք են հանում, որ իր երեխուն հետ չպահի հաշմանդամ դառնալու հնարավորությունից, որտև բանակը լավ կառույց ա, ուղղակի կոնկրետ մարդիկ լավը չեն: Լավը չեն, թող գնան գրողի ծոցը, ու քանի դեռ չեն գնացել, ուրեմն ծնողները հանգիստ խղճով ու լրիվ արդարացված կարան իրանց երեխեքին հետ պահեն բանակից:
Ըհը, էս էլ քեզ հերթական կոնկրետ մարդկանց թարմ գործունեության արդյունքը՝ http://www.1in.am/arm/armenia_society_49704.html
Ճամփաները բոլոր դեպի մահ են տանում…
soultaker (20.12.2011)
Քաղաքացիական ու զինվորական կյանքի տարբերությունները ինձ մի մատնացույց արա: Մեր երկրի աշխատանքային որոշ հիմնարկներում բանակայինին մոտ ռեժիմ է: Սակայն նորից շեշտեմ` խոսքս դրա մասին չէր, այլ նրա որ տենց բաները ցույց տալը համ էթիկայի համ էլ ազգային անվտանգության տեսանկյունից ճիշտ չի:ծ
Ես չգիտեմ դու ոնց ես մտածում, բայց իմ անձնական փորձը ցույց է տալիս, որ բանակային դժբախտ պատահարների մեծամասնությունը ոչ թե զինվոր-սպա կոնֆլիկտի, այլ հենց զինվոր-զինվոր կոնֆլիկտի արդյունք են:
Խորտակվող նավի պահով ճիշտ ես ասում, բայց իմ կարծիքով բանակին այդ օրինակը չի համապատասխանում: Այո, բանակում բարոյահոգեբանական և կարգապահական վիճակը բարձր մակարակի վրա չեն գտնվում, բայց փոխանակ մտածենք "վատն է, չենք գնա", ավելի լավ չի լինի մտածենք "վատն է` շտկենք": Դե եկեք բոլորով չգնանք: Նույն տրամաբանությամբ շարունակելու ես գրել?
Իհարկե ցանկացած որդեկորույս ծնող անկեղծորեն թքած ունի, թե ինչն է եղել կոնկրետ պատճառը` կորուստը շատ մեծ է ու տրամաբանորեն այն չի կարելի կշռել:
Ինչից վերցրիր, որ ես ասում եմ բանակը լավն է? Բանակը լավ բան չի, քանի որ նախատեսված է սպանելու համար: Նույն կերպ լավ բան չի ցանկացած զենք: Բայց վտանգի մեջ գտնվող մարդը (ազգը) պիտի պաշտպանվի: Ու այդ պարագայում բանակն ուղղակի անհարժեշտ է: Բնական է, որքան լավը լինի, այդքան ավելի մեծ արժեք ունի:
Այս թեմայում բազմիցս անդրադարձել ենք այն փաստին, որ բանակում տեղի ունեցող երևույթները ոչ այլ ինչ են, քան հասարակական գիտակցության խտացված արտահայտումը: Էդ սապն հո սպա չի ծնվել, կամ զինվորը զինվոր?
Նույն լկտի ու անբարոյական մարդն է եղել մինչև բանակը, բանակում ավելի է խտացել իրավիճակը և որպես չարաբաստիկ արդյունք` դժբախտ դեպքեր են տեղի ունենում:
Արի մի բան չմոռանանք: ՄԻ վայրում հավքված են երիտասարդ տղամարդիկ, որոնք ըստ իրենց էության միշտ էլ իրենց համար արևի տակ տեղ են փնտրում` մաեն մեկն իրեն ուղեղին համապատասխան ձևերով:
Միթե քիչ են դեպքերը, որ զինվորներն են սպա ստորացրել, ծեծել կամ սպանել?
Օրինակ մեր գումարտակից մի տղայի մոտ զորացրվելուց հետո լուրջ հոգեկան խնդիրներ առաջ եկան: Ծնողները բողոքեցին, թե սպայի ծեծելու հետևանքով է եղել: Մինչդեռ ծառայության ընթացքում ոչ միայն խնդիրներ չեր ունեցել, այլև "պալկավոյ" տաներից էր եղել: Ու երկար դատական քաշքշուկների արդյունքում պարզվեց, որ նրա մոտ խնդիրները վաղուց եղել են, ուղղակի թաքցրել են ու վիճակը սրվել է` տարիքի հետ կապված:
Իհարկե նրա ծառայակից ընկերները գիտեին, որ գումարտակի հրամանատարը մի քանի անգամ ծեծել է, բայց ծեծելուց 1 տարի հետո չեն գժվում, եթե արդեն խնդիրը նախապես չկար:
Բայց անդրադառնալով կոնկրետ դեպքերին ասեմ, որ զինվորի աչքը վնասած սպան պիտի պատասխանատվություն կրի (մի հատ էլ իր աչքին պիտի հասցնեն): Մենակ այն, որ հարվածել է զինվորին շղթայով` արդեն տղամարդկային արարք չի, նույնիսկ եթե զինվորը ահավոր մեղավոր է եղել:
Ամեն դեպքում բավարար փաստերի չեմ տիրապետում, որպեսզի եզրակացույթյուններ անեմ տվյալ դեպքերի վերաբերյալ, բայց վատը մնում է վատ![]()
Լոխ մունք ենք, մնացածը` լոխ են...
Միքիչ էլ էս տրամաբանությամբ ասեք-խոսացեք, զրուցեք, ու արդեն զինվորները մեղավոր կլինեն «ինքնասպան» լինելու համար: Փաստորեն զինվերներն են մեղավոր, որ էս ա բանակի դեմքը: Էն որ հաց էր ուտում, ու զինվորին չափալախում էր, ականջները քաշում էր, եթե չեմ սխալվում՝ նույն եղնիկներում էր ու ոչ վաղ անցյալում, էդ էլ է՞ր զինվերը մեղավոր, չէր ենթարկվո՞ւմ, թե՞ ոնց: Կամ էդ քանի՞ անգամ եք տեսել, որ նորմալ հրաման տան, զինվերն էլ հերիք չի չկատարևի, հլը մի հատ էլ ասի՝ լեյտենանտիկ, հլը միհատ էլ ոստիկանները գան, դիմադրի, սպառնա, խփի կամ չգիտեմ ինչ: Խեղճ ըլնեն ոստիկանները, մի երկու հոգով չեն կարում հա՞ մի զինվերի, թեկուզ դիմադրող զինվորի, առանց ջարդելու թևերը ոլորեն տանեն, պետքա դաժան ծեծելով տանե՞ն: Մի բան եկեք ի գիտություն ըդնունենք, որ ամենածանր հանցագործին նույնիսկ չի կարելի վնասել, եթե հնարավոր է նրան ձերբակալել առանց դրա: Հանցագոծին կարելի ա վնասել միայն ծայրահեղ անհրաժեշտության դեպքում, երբ նա կարող է վտանգավոր լինել շրջապատի համար:
Էս ձեր գրածները կարդալուց հետո չենք լռելուն երևի սկսի արդեն դաժան զինվերների դեմ նյութեր տարածել, ուղղակի վատն էն ա, որ էսքան ժամանակ չլսեցինք մի դեպք, որ էս ձեր պատմած չենթարկվող զինվորներից մեկը մի աֆիցեռի աչք հանի, կամ ինքնասպանության հասցնի, կամ նստի հաց ուտելու, կողքից էլ ձեռի հետ չափալախելով ու ականջները քաշելով աֆիցեռին ստորացնի: Հլը որ մենակ հակառակն ենք տեսնում:
Ճամփաները բոլոր դեպի մահ են տանում…
Հա, զինվերներն էլ են իրար մեջ կոնֆլիկտներ ունենում, երբեմն հարցը հասնում ա մինչև սպանություն կամ մոտ ա լինում դրան, հազիվ փրկում են, բայց սա հլը կարելի ա հասկանալ, 18-20 տարեկաններին չես համեմատի 50 տարեկանների հետ: Այ երբ որ 18 տարեկաններն են մի ստից բանից ոգևորվում ու իրար վիզ կտրում, սա, ճիշտ ա, նորմալ չի, բայց հասկանալի ա, տեղավորվում ա տրամաբանության սահմաններում, ջահել են, շատ բան չեն տեսել, հետևանքների մասին ավելի կարճ են մտածում ու մակերեսորեն, ու ի վերջո, դեռ չեն հոգնել կոնֆլիկտներից, կռիվներից, լաևրված վիճակներից, որտև դեռ քիչ են եղել էդ ամեն ինչի մեջ, աելի իրական, լուրջ կոնֆլիկտներ, լուրջ իրավիճակներ դժվար թե շատ տեսած լինեն, դրանց մեջով շատ անցած լինեն, բայց երբ 50 տարեկանն ա մի ստից բանից 18 տարեկանի աչքը հանում, էս արդեն աբսուրդ ա. ի՞նչ գործ ունի նա էդ դիրքում. խելքը 30 տարի հետ ա տարիքից, սա նորմալ փոս սկի չի կարա փորի, ուր մնաց զինվոր դաստիարակի, զորք ղեկավարի, հրամաններ տա:
Ու պետք չի շատ խորանալ կամ հեծանիվ հայտնաբերել էս ամեն ինչի պատճառները գտնելու համար. ամեն ինչ պարզից էլ պարզ ա: ՄԱրդիկ, ովքեր իրավասու են սրանց փոխելու, նրանց ուղղակի ձեռք չի տալիս դա անել, քանի որ նրանց պետք են սենց տխմարներ, որ ինչ ապօրինի հրաման ուզեն, տան, սրանք էլ կատարեն: Որ պետք եղած ժամանակ քշեն ժողովրդի վրա, սրանք էլ քշվեն, այ երբ որ լինեն գիտակցող ու իսկապես հայրենասեր, իսկապես երկրի ու պետության, սեփական ժողովրդի ու ազգային բանակի մասին մտահոգ մարդիկ, իրանց չի լինի սեփական ժողովրդի վրա քշել, այնինչ, դա հաճախ պետք ա գալիս, ի՞նչ անել էդ դեպքում, եթե ոչ ունենալ զինվոր ստորացնող, զինվոր ջարդող, զինվոր սպանող ու ինքնասպանող աֆիցեռներով լի բանակ:
Ճամփաները բոլոր դեպի մահ են տանում…
Varzor (19.12.2011)
Ընդհանուր առմամբ հահամիտ եմ, բայց մեր բանակում սպաների երիտասարդացման գործընթացը վաղուց ե սկսվել: ներկայումս ավելի շատ մինչև 30-35 տարիքի սպաներն են անմիջականորեն աշխատում զինվորի հետ:
Այո, որոշ կոնկրետ մարդկանց ձեռնտու չէ, որ բանակը օրինավորվի` լափելու բան չեն ունենա: Ժողովրդի վրա քշելու հետ էլ դա կապ չունիՍա ընդամենը մարդկայնի անսահման ագահության հետևանք է:
Լոխ մունք ենք, մնացածը` լոխ են...
Ուզում եմ մի խնդրի մասին խոսել, որ վերաբերվում է նաև վերջերս շատ քննարկվող սահմանամերձ գյուղերի դատարկման կամ վերացման թեմային: Ասում են՝ ի՞նչ կարևոր է սահմանին մոտիկ ապրող բնակչություն կա, թե՞ ոչ: Բայց բացի այն, որ դա նպաստում է սահմանին կանգնած զինվորականի պատասխանատվության բարձրացմանը, այն ունի նաև սոցիալհասարակական կողմ: Իմ կարծիքով, այն դիրքերում և զորամասերում, որտեղ մոտակայքում չկա ապրող քաղաքացիական բնակչություն, միջադեպերն ավելի հաճախակի են լինում և ավելի ցավալի հետևանքներով: Վառ օրինակ Եղնիկներ կոչվածը: Համարյա ոչ ոք սպաների մասին չի մտածում: Էդ սպան օրվա վերջում, ծառայությունից հետո, ո՞ւր պիտի գնա, որ կարողանա ցրվի իր առօրեայից, ազատվի իր միջի կուտակված բացսական լիցքերից ու լիցքավորվի նոր դրականով: Մարդու երես տենի վերջապես: Շփվի ծառայությունից դուրս գտնվող իրականության հետ: Եթե մոտակայքում գյուղ կամ քաղաք կա, այդ խնդիրը որոշակի չափով լուծվում է, իսկ եթե ոչ... Սա զինվորներին էլ է վերաբերվում: Եթե մոտակայքում բնակավայր լինի, գոնէ ժամանակ առ ժամանակ կիրակի օրերը արձակումներ կտան իրենց: Կգնան կցրվեն: Իսկ աշխարհից կտված տեղերում սպան օրը 24 ժամ ծառայության մեջ է, 24 ժամ զինվորի հետ, որը հաստատ բացասաբար է անդրադառնում 2 կողմերի վրա էլ: Զինվորը հլը 2 տարուց տուն է գնում, իսկ սպան... մեղմ ասած կալանավորի կարգավիճակում է: Ես չեմ արդարացնում սպաների կողմից դրսևորվող ագրեսիան, ես միայն պատճառներն եմ փորձում ներկայացնել ու դրանց լուծման ուղիներ փնտրել:
Հա, հույզն է լոկ մնայունը՝
Մնացյալը անցողիկ…
Թույլ տուր չհամաձայնել: Հո սպան ամբողջ օրը զորամասում չի? Բա սպաները բնակավայր չունեն? Զորամասում են ապրում? Համաձայն եմ, ինչ որ չափով դա կարող է գործոն հանիդսանալ սպային "գժվացնելու" համար, բայց դե դա ոչ արդարացում է, ոչ էլ չափորոշիչ: Խնդիրը ուրիշ բանում է: Սովորաբար հեռավոր սահմանապահ զորամասերում ծառայության են ուղարկվում մեջք չունեցող կամ "չեպեեշնիկ" սպաները, ինչպես նաև նմանատիպ զինվորները: Բա որ մի տեղում էդքան "օրինազանց" լինեն, արդյունքն էլ դա պիտի լինի:
Լոխ մունք ենք, մնացածը` լոխ են...
Վարզոր ջան, ինձ հետաքրքիր է, օրինակ՝ Եղնիկների, կամ մեկ այլ անմարդաբնակ վայրերի մոտակա զորամասերի սպաները որտե՞ղ են ապրում: Եթե իրենց տանը, ապա որտե՞ղ է գտնվում իրենց տունը: Ենթադրում եմ, որ զինվորական "գառադոկ" կոչված տարածքում: Որը համարյա զորամասի մեջ է: Եվ ամեն մի ստից բանի դեպքում նրան կանչում են զորամաս, ինչպես մեր մոտ էր՝ Դիլիջանում: Եթե սպան զինավանում էր ապրում ուրեմն հաշվի օրը 24 ժամ զորամասում էր: Մանավանդ, որ համարյա բոլոր տներում "տապիկներ" կաին: Ուղակի Դիլիջանը բնակավայր է, ու մարդ կարող է գոնէ դուրս գալ ու ոչ զինվորական իրականության հետ առընչվել, ցրվել, լիցքաթափվել: Իսկ այ անմարդաբնակ վայրերի զինքառայողները արդյոք ունե՞ն նման հնարավորություն: Ու նորից կրկնեմ, սրանով ես չեմ արդարացնում և ոչ մի դեպք, ես ուղակի ուզում եմ հասկանանք պատճառահետևանքային կապը, որում կարծում եմ դեր ունի նաև իմ նշած պատճառը: Իսկ "չեպեեշնիկների" առումով համաիտ եմ:
Հա, հույզն է լոկ մնայունը՝
Մնացյալը անցողիկ…
լավ ես ասում, բայց այդքանը քիչ է: շաաատ քիչ: պետք է բոլորը- զինվորից սկսած մինչև գեներալ, բանակում լինեն ոնց որ աշխատատեղում, ասենք 40 ժամ շաբաթական, ու հետո ազատ են, ինչ ուզում է անեն, ուր ուզում է գնան… բանակը դիտմամբ սովետի ժամանակներից դարձրել են բանտ, որ բանտի կանոններով էլ կառավարեն ու նաև բանտի կանոններով էլ կթեն:
ինչի՞ համար ա զինվորը իրա օրվա պարտականությունները կատարելուց հետո պարտադրվում գտնվել "ռեժիմի" տակ:
ու բանակը պետք ա ունենա հնարավորություն, որ եթե զինվորը չի ուզում գնա դուրս, իր հանգիստը կազմակերպի հենց չաստում: բայց պետք ա լինի ազատություն
ազատ մարդը - դա լրիվ ուրիշ կատեգորիա է: ինչի՞ համար բանակը պետք ա լինի սենց ատելի տեղ շատ-շատերի համար: Ազատություն զինվորին:
Հ.Գ. հասկանալի ա, որ սա վեևրաբերվում ա խաղաղ ժամանակներին, ու պատերազմը իրա կանոնակարգը ունի, որտեղ սակայն էլի պետք ա գերակշռի Ազատությունը:
Համեցեք իմ ֆորում
Միայն արժանապատվություն ունեցողը կարող է գնահատել դա և իր, և ուրիշների մոտ:
Այս պահին թեմայում են 4 հոգի. (0 անդամ և 4 հյուր)
Էջանիշներ