Վախ... Տագնապ... Ֆոբիա...

[EgoBrain]

Կյանքում ամենաշատը վախենում եմ անորոշությունից, իմ համար դա ամենադաժան բանն ա: Ու ինձ թվում ա, որ մարդկանց բոլոր վախերի հիմքում հենց էդ վախն ա ընկած: Իսկ ինչ վերաբերվում ա տարբեր տեսակի միջատներին ու նմանատիպ այլ բաներին, ես ավելի շատ զզվում եմ, քան վախենում:

[Ուլուանա]

Իմ ամենամեծ ֆոբիան էլ ա դա։ Ոչ մի րոպե հանգիստ չեմ ապրում, չնայած իմի պատճառները գիտեմ ու գիտակցում եմ, որ չի կարելի անվերջ վատ բան մտածել, բայց դե ֆոբիա ա, ինչ արած։

Ես էլ ունեմ էդ ֆոբիայից։ Ժամանակ առ ժամանակ ահավոր սրվում ա, ու էդ շրջաններում հարազատներս որ տանը չեն լինում, մինչև տուն են հասնում, կես մարդ եմ դառնում... Աշխարհի վախենալու բաները մտքովս անցնում են։ Մանկուց էլ ունեցել եմ էդ ֆոբիան։ Անտանելի բան ա իրոք։

[SSS]

Ես Ղարաբաղյան հակամարտության հետևանքներից եմ վախենում Ամեն ինչ կտամ մենակ թե պատերազմ չլինի

[Magic-Mushroom]

Ես վախենում եմ

1,Atomosophobia-Ատոմային պատերազմից
2,Monophobia-Մենակությունից
3,Gerontophobia-Ծերանալուց
4,Athazagoraphobia-ինչ որ մի բան մոռանալուց
5,Papaphobia-Հռմի պապից
6,Mythophobia-միֆերից ու հեքիատներից

[Sonatina]

Վախենում եմ կորցնելուց մեկ էլ անորոշությունից ու նրանից,որ չգիտեմ ինչ եմ ուզում ու թե հետո ինչ կլինի

[Անտիգոնե]

Շատ եմ վախենում մենակությունից: 2 ամիս աշխատանքի բերումով ստիպած էի ապրել շատ փոքր մի գյուղում: Երկհարկանի տուն էր ու ես բոլորովին մենակ էի: Գիշերը վախից չէի քնում, իսկ ցերեկը սրտի դողով սպասում էի հերթական անքուն գիշերվան: Աստված մի արասցե նորից այդ իրավիճակում հայտնվեմ:

[Meme]

Վախ-բազմիմաստ հասկացությունա,շաատ տարբեր վախեր կան,բայց ինձ համար ամենասարսափելին դա մահվան,չէ մահվան չէ,այլ այն վախնա,որ մտածում եմ,որ ասենք մի 200 տարի հետո չէմ լինելու,լինելու են ուրիշ մարդիկ,ուրիշ աշխարհ,բայց ոչ թե ուզում եմ այդքան ապրել,այլ մտածելիս վախ եմ զգում,չգիտեմ ինչի՞
Վախենում եմ նաև մենակությունից,երբ կողքիս ոչ ընկերներ լինեն,ոչ հարազատներ ու ծանոթներ.....
մեկ էլ վախենում եմ պատերազմից,մենակ գիտակցելուց արդեն վախն ինքստինքյան ծնվումա մեջս

[Valentina]

վախենում եմ բլոճներից

[erexa]

Այն մարդիկ որոնք ինչ որ ֆոբիաներ ունեն հիմնականում վախենում են հենց վախենալուց: Ամեն կերպ փորձում են այդ վախը ճնշել,չզգալ և դրա վատն էլ այն է որ վախը ոչ թե դրանից քչանում է այլ շատանում:Ամեն կերպ փորձում են վախի հետ կռվել, բայց օգուտ չկա միևնույն է վախը ավելի ուժեղ է և հզոր ու ասեմ որ ավելորդ էներգիա եք ծախսում: Խորհուրդ կտամ ամեն կերպ ընդունել վախը,զգալ այն մի ճնշեք ինչքան ել որ տհաճ թվա և այն մտքերը որոնք ձեր մեջ վախ են առաջացնում մի ընկեք այդ մտքերի ետևից,մի կռվեք այդ մտքերի հետ թողեք հանգիստ այդ մտքերը պտտվեն ձեր ուղեղում:

Օրինակ մարդու ուղեղը սենց ա մտածում ենթադրենք դուք վախենում եք թիթեռնիկներից ձեր ուղեղում հնարավոր է պտտվեն հետևյալ մտքերը:

Միտք <<թիթեռնիկները քեզ կկծեն, կվնասեն>> այս միտքը ձեզ մոտ վախ է առաջացնում դուք այն չզգալու համար փորձում եք ձեզ հանգստացնել և պատասխանում եք ինքներդ ձեզ:

Պատասխան<<չէ, թիթեռնիկները ինձ չեն կծի և չեն վնասի>> այս պատասխանից հետո ձեր վախը շատանում է և միտքը նորից է պտտվում ձեր ուղեղում

Միտք <<չէ, դու սխալ ես թիթեռնիկները քեզ կկծեն և կվնասեն >> դուք դարձյալ պատասխանում եք

Պատասխան << չէ, չեն կծի և չեն վնասի>>: Միտքը շարունակում է իրենը պնդել և էսպես ձեր ուղեղում տեղի է ունեում կռիվ:Դուք այս ամենից հոգնում եք և վերջ ի վերջո որոշում թիթեռնիկներից հեռու մնալ: Այս մեթոդով ձեր վախը չի անցնի և դուք կշարունակեք վախենալ թիթեռնիկներից:

Ինչպես պետք է վարվել տվյալ դեպքում եթե ձեր ուղեղում պտտվում են նմանատիպ վախ առաջացնող մտքեր: Պետք է կարճ պատասխաններ տալ կամ ընդհանրապես չպատասխանել:

Օրինակ <<Միտք թիթեռնիկները քեզ կկծեն և կվնասեն >>

<<Պատասխան>> կամ ոչինչ չեք պատասխանում կամ էլ պատասանում եք <<հնարավոր է որ թիթեռնիկները ինձ վնասեն>> և այս պատասխանից հետո դուք բնականաբար վախ կզգաք և այն պետք չէ ճնշել: Մի ճնշեք նաև միտքը մի պատասխանեք ասելով որ թիթեռնիկները ինձ չեն վնասի:Կարճ պատասխանելուց հետո հնարավոր է որ միտքը մի քանի անգամ պտտիվի ձեր ուղեղում դարձյալ կարճ և նույն պատասխանը տվեք կամ էլ եթե հաջողվում է մի պատասխանեք: Իսկ եթե վախը տվյալ դեպքում շատանում է մի ճնշեք այն զգացեք և որոշ ժամանակ հետո այն կքչանա:

[Dayana]

Ես երևի ամենաֆոբիաշատ մարդն եմ էս աշխարում բացի էն ստանդարտ մթություն, բարձրություն, փակ տարածությունների, բարձր ձայներ, նաև սևեռուն գաղափարնեով եմ տառապում
Իսկ ինչպե՞ս ա անվանվում էն ֆոբիան, որ օձի կամ կարճի, կամ այլ նմանատիպ սարսափելի կենդանիների նույնիսկ նկարներին ձեռք չեմ տա:

[Չամիչ]

Վախենում եմ վախենալուց:
վախենում եմ կասկածելուց, տատանվելուց, բայց ամենաշատը վախենում եմ չհավատալուց: Երնեկ էն մարդկանց ովքեր անսասան հավատ ունեն:

[Jarre]

Վերջերս իմ մոտ Խոսաֆոբիա է առաջացել՝ վախենում եմ խոսել։ Մանավանդ հեռախոսով և սքայփով։ Երբեմն այն աստիճանի չեմ տիրապետում ինձ, որ չեմ պատասխանում նույնիսկ շատ կարևոր հեռախոսազանգերի և հետաձգում եմ շատ կարևոր գործեր զուտ էն պատճառով որ պիտի էնտեղ ինչ որ մեկի հետ խոսեմ։

[erexa]

Վերջերս իմ մոտ Խոսաֆոբիա է առաջացել՝ վախենում եմ խոսել։ Մանավանդ հեռախոսով և սքայփով։ Երբեմն այն աստիճանի չեմ տիրապետում ինձ, որ չեմ պատասխանում նույնիսկ շատ կարևոր հեռախոսազանգերի և հետաձգում եմ շատ կարևոր գործեր զուտ էն պատճառով որ պիտի էնտեղ ինչ որ մեկի հետ խոսեմ։

Հետևաբար ինչ որ մտքեր են պտտվում ձեր ուղեղում որոնք վախ են առաջացնում: Ամեն դեպքում փորձեք այդ մտքերին ուշադրություն չդարձնել: Ուշադրությւն չդարձնելով ձեզ մոտ վախի զգացումը կշատանա, հնարավոր է նաև ձեզ տարօրինակ զգաք, չվախենալ սա նորմալ ռեակցիա է: Վախը ամեն դեպքում չճնշեք ինչքան էլ, որ այն տհաճ լինի: Ընդունեք վախը, զգացեք այն, կարող եք նաև ուշադրություն դարձնել վախ առաջացնող զգացմունքերի վրա և հարցնել ինքներդ ձեզ ինչ եմ ես կոնկրետ այս պահին զգում:Վախը ընդունելուց մի քանի րոպե հետո այն կքչանա:

[Jarre]

Շնորհակալ եմ

Այ էս միտքը առավել հետաքրքիր ու ճիշտ եմ համարում։ Իհարկե ոչ բոլոր, բայց շատ դեպքերում դա հենց այդպես է։

....նաև ուշադրություն դարձնել վախ առաջացնող զգացմունքերի վրա և հարցնել ինքներդ ձեզ ինչ եմ ես կոնկրետ այս պահին զգում:Վախը ընդունելուց մի քանի րոպե հետո այն կքչանա:

[Մանուլ]

Մի հատ ապուշ վախ ունեմ, որ մի քանի տարի առաջ ա սկսվել, բայց հիմա ա ավելի խորացել: Էն ցանկապատները որ կան, է՞, որոնցով հիմնականում հողամասերն են ցանկապատում... Որ փոքր քառանկյուններ են: Որ դրանց կողքով քայլում եմ, ինձ թվում ա, որ կմտնեն աչքս էդ «նավտուլները» (չգիտեմ հայերեն ոնց ա): Դե էդ ցանկապատներն էլ հիմնականում լավ վիճակում չեն գտնվում, նավտուլները ցցված են ամեն կողմից: Ու մենակ իմ համար չեմ վախենում, ամեն անգամ տեսնելիս մտածում եմ, որ հեսա մեկի աչքը կմտնի:
Կամ գետնից ինչ-որ խողովակ ա ցցված, էլի մտածում եմ` մեկը կընկնի վրան, աչքը կմտնի էդ խողովակը : Ու ահավոր վատ եմ ինձ զգում էդ ժամանակ, ոնց որ շունչս կտրվի :
Կամ էն գրադարակները (պոլկաները), որ պատերից կախված են: Տատիկենցս տանը բազմոցի վերևում են կախված: Մի օր բազմոցին էի քնել, ամբողջ գիշեր վեր էի թռնում, ինձ թվում էր` դրանք ընկնում են գլխիս : Հիմա սեաղնն ենք դրել դրանց տակ, որը հիմնականում չի օգտագործվում :
Ու լիքը տենց բաներ կան...
Գժվել ե՞մ