համաձայն եմ,միայն դրանից եմ վախում ու երբ պահ է գալիս,որ պիտի սպասեմ տեսնեմ ինչ է լինելու,շատ դեպքերում չեմ դիմանում,հարցին շտապ լուծում եմ տալիս....հիմնականում սխալ է լինում,փչացնում եմ ամեն ինչ,բայց այն միտքը,որ վերջացավ սպասումը ու կոնկրետացավ իրավիճակը, մխիթարում է:Ոչինչ որ վատ է,գոնե կոնկրետ էEgoBrain-ի խոսքերից
Want to know the truth ?
Չե, չե մի մտածի չես գժվել, դրանք պարզապես բացասական մտքեր են, որոնք պտտվում են քո ուղեղում, դու էլ ուշադրություն ես դարձնում այդ մտքերին և քեզ մոտ վախ է առաջանում:Մի հատ ապուշ վախ ունեմ, որ մի քանի տարի առաջ ա սկսվել, բայց հիմա ա ավելի խորացել: Էն ցանկապատները որ կան, է՞, որոնցով հիմնականում հողամասերն են ցանկապատում... Որ փոքր քառանկյուններ են: Որ դրանց կողքով քայլում եմ, ինձ թվում ա, որ կմտնեն աչքս էդ «նավտուլները» (չգիտեմ հայերեն ոնց ա): Դե էդ ցանկապատներն էլ հիմնականում լավ վիճակում չեն գտնվում, նավտուլները ցցված են ամեն կողմից: Ու մենակ իմ համար չեմ վախենում, ամեն անգամ տեսնելիս մտածում եմ, որ հեսա մեկի աչքը կմտնի:
Կամ գետնից ինչ-որ խողովակ ա ցցված, էլի մտածում եմ` մեկը կընկնի վրան, աչքը կմտնի էդ խողովակը: Ու ահավոր վատ եմ ինձ զգում էդ ժամանակ, ոնց որ շունչս կտրվի
Կամ էն գրադարակները (պոլկաները), որ պատերից կախված են: Տատիկենցս տանը բազմոցի վերևում են կախված: Մի օր բազմոցին էի քնել, ամբողջ գիշեր վեր էի թռնում, ինձ թվում էր` դրանք ընկնում են գլխիս:
Ու լիքը տենց բաներ կան...
Գժվել ե՞մ
Բա ո՞նց անեմ, որ չպտտվեն կամ գոնե ուշադրություն չդարձնեմ
Մի՛ ունեցիր մեծ հույսեր, որպեսզի չունենաս մեծ հուսախաբություններ:
Մանուլ, նևրոտիկ օբսեսսիաներ են մոտդ: Փորձի քնելուց առաջ առյուծագիով (пустырник) թեյ խմել ու քիչ անհանգստանալ: Ամենայն հավանականությամբ, ներքին տագնապ ունես լրիվ այլ ոլորտում, որը նման հիպերզգայունության տեսքով է արտահայտվում: Չնայած դժվարանում եմ վստահ ասել:Բա ո՞նց անեմ, որ չպտտվեն կամ գոնե ուշադրություն չդարձնեմ
"Sir, do you have a moment to talk about our lords and saviors the Daleks?"
Voice of the Nightingale - իմ բլոգը
՝
Շթոթվեցի շնորհակալություն հայտնեցի գրառմանդ: Իրա մոտ նևրոտիկ օբսեսսիաներ չեն դրանք հիմնականում կպչող մտքերն են, որոնք ստիպում են մարդուն մի բանը մի քանի անգամ կրկնել, կամ դուռը մի քանի անգամ ստուգել փակ է թե չէ այ սրանք նևրոտիկ օբսեսսիաների օրինակներ են, Մանուլի գրառումների մեջ նման օրինակներ ես չտեսա:
Կպչուն/սևեռուն միտք/գաղափար = օբսեսսիա))) հետո, կարծում եմ, նման հարցերում ես մի փոքր ավելի շատ բան եմ հասկանում:
"Sir, do you have a moment to talk about our lords and saviors the Daleks?"
Voice of the Nightingale - իմ բլոգը
Մանուլի բերված օրինակներից որտեղ տեսաք կպչուն մտքեր որոնք ստիպում են նրան ինչ որ բան անել՞
Որևէ բան անե՞լի՞նչ կապ ուներ: Ես տեսնում եմ ոչ այնքան ադեկվատ ու սևեռուն վախեր, դրանց գործունեության մեխանիզմը, և այլն, ու ինչ-որ ակումբցի, որը երևի լավագույն նկատառումներից ելնելով Մանուլին ասում է, որ նրա ոչ այնքան նորմալ (նորմայի մեջ) վախերը նորմալ են: Մանուլն, իհարկե, հոգեբանորեն առողջ մարդ է: Բայց դա նրա վախերը դեռ պուպուշ ու վարդագույն փղիկներ չի դարձնում:
"Sir, do you have a moment to talk about our lords and saviors the Daleks?"
Voice of the Nightingale - իմ բլոգը
VisTolog (13.11.2010)
Ես արդեն կասկածում եմ, որ դուք շատ բան եք հասկանում:Որևէ բան անե՞լ
Կասկածիր))) իսկ ես հոգնել եմ տարբեր մնանատիպ մարդկանց հետ վիճելուց (ու ընդհանրապես որևէ ընդհանուր բան ունենալուց, որ ազնիվ լինեմ) ու կսպասեմ Մանուլի պատասխանին:Ես արդեն կասկածում եմ, որ դուք շատ բան եք հասկանում:
"Sir, do you have a moment to talk about our lords and saviors the Daleks?"
Voice of the Nightingale - իմ բլոգը
Ման ջան, Rhayader-ը ճիշտ ա ասում, դրանք օբսեսիաներ են կամ կպչուն մտքեր,կարող ես հիշել երբվանից են նման մտքեր մոտդ առաջացել??Մի հատ ապուշ վախ ունեմ, որ մի քանի տարի առաջ ա սկսվել, բայց հիմա ա ավելի խորացել: Էն ցանկապատները որ կան, է՞, որոնցով հիմնականում հողամասերն են ցանկապատում... Որ փոքր քառանկյուններ են: Որ դրանց կողքով քայլում եմ, ինձ թվում ա, որ կմտնեն աչքս էդ «նավտուլները» (չգիտեմ հայերեն ոնց ա): Դե էդ ցանկապատներն էլ հիմնականում լավ վիճակում չեն գտնվում, նավտուլները ցցված են ամեն կողմից: Ու մենակ իմ համար չեմ վախենում, ամեն անգամ տեսնելիս մտածում եմ, որ հեսա մեկի աչքը կմտնի:
Կամ գետնից ինչ-որ խողովակ ա ցցված, էլի մտածում եմ` մեկը կընկնի վրան, աչքը կմտնի էդ խողովակը
Կամ էն գրադարակները (պոլկաները), որ պատերից կախված են: Տատիկենցս տանը բազմոցի վերևում են կախված: Մի օր բազմոցին էի քնել, ամբողջ գիշեր վեր էի թռնում, ինձ թվում էր` դրանք ընկնում են գլխիս
Ու լիքը տենց բաներ կան...
Գժվել ե՞մ
mananart.blogspot.com
Հա, ներքին տագնապ ունեմ այլ ոլորտում, ավելի ճիշտ` անընդհատ ներվային վիճակի մեջ եմ, բայց լրիվ ուրիշ բանի պատճառով: Չէի կարծում, որ կարող են կապ ունենալ: Թեյը կփորձեմ, շնորհակալ եմ
Մար, միշտ էլ տենց բաներ մտքովս անցել են, բայց ոչ էս աստիճանի: Այսինքն` գիտակցում էի, որ տենց բաներ հնարավոր են, բայց չեմ վախեցել առանձնապես:
Այ նոր որ ասեցիր, հիշեցի, թե երբվանից եմ սկսել վախենալ, որ գլխիս ինչ-որ բան կընկնի վերևից: 2 տարի առաջ ընկերուհուս հետ քայլում էինք Աբովյան փողոցով, հասել էինք Մոսկովյան խաչմերուկին, մեկ էլ վերևից բավականին մեծ քար (շինարարության մեջ օգտագործվող քարերի չափսի) ընկավ ընկերուհուցս կես մետր հեռավորության վրա (ընկերուհիս շենքի կողմով էր քայլում): Հիմա որ քայլում եմ էդ մասով, չեմ հասկանում, թե որտեղից ա ընկել էդ քարը, բայց դե ընկել ա... Չեմ հիշում, որ դրանից առաջ վախենայի, որ վերևից ինչ-որ բան կընկնի գլխիս: Դե, հիմա էլ խուսափում եմ շենքերին շատ մոտիկ քայլելուց, աշխատում եմ մայթի եզրով քայլել: Չնայած ավելի շատ վախենում եմ, որ աչքս ինչ-որ բան կմտնի, քան որ գլխիս ինչ-որ բան կընկնի: Էսքան ժամանակ վախս տենց աննորմալ չէր, վերջին մի քանի ամսում ա ավելի ուժեղացել, իսկ վերջին 2-3 շաբաթն ուղղակի անտանելի ա, չեմ կարողանում դրսում հանգիստ քայլել, մանավանդ, երբ մենակ եմ լինում:
Մի՛ ունեցիր մեծ հույսեր, որպեսզի չունենաս մեծ հուսախաբություններ:
Մանուլ, վախը լրիվ բնական ռեակցիա ա, նամանավանդ երբ նման ինցիդենտ ա եղել: Ինձ անհանգստացնում ա էն փաստը, որ քո վախն ինքնագեներացվում ա (սկսում ա զարգանալ, ուրիշ արտահայտումներ ստանալ ու ժամանակի հետ փոխանակ թուլանա՝ ուժեղանում ա):
Կա մի քանի տարբերակ: Կամ ընդհանուր լարված վիճակից ա (ազգականի կամ սեփական առողջական վիճակի հետ խնդիրներ, պրոբլեմներ ուսման հետ, կոնֆլիկտ տանը, ինչ-որ գաղտնի բան, որ վախենում ես՝ ինչ-որ մեկն իմանա, որոշում, որը վախենում ես ընդունել, կտրուկ փոփոխություններ ապագայում), կամ երևակայությունդ բավականաչափ արտահայտում չի ստանում ու գեներացնում ա բոլոր ուժեղ զգայական իմպուլսները: Չնայած սրանք իրար չեն հակասում: Ցանկացած դեպքում, եթե կուզես խոսել դրա մասին, ես քեզ կլսեմ:
"Sir, do you have a moment to talk about our lords and saviors the Daleks?"
Voice of the Nightingale - իմ բլոգը
Ռայ, եթե հնարավոր ա, որ վախս ուժեղանում ա նշածդ պատճառներից մեկի հետևանքով, ուրեմն պարզ ա... Դժբախտաբար, էդ պատճառը հնարավոր չի հիմա վերացնել: Դժվար կարողանամ խոսել դրա մասին, բայց շնորհակալ եմ
Երևի միակ տարբերակը մնում ա էդ հանգստացնող թեյը խմելը, հա՞ )
Մի՛ ունեցիր մեծ հույսեր, որպեսզի չունենաս մեծ հուսախաբություններ:
Rhayader (13.11.2010)
Ման, եթե նույնիսկ չուզես դրա մասին խոսել, այլ պարզապես խոսել (կամ, ասենք, դուրս գալ զբոսանքի), ես էլի քո տրամադրության տակ եմ:Ռայ, եթե հնարավոր ա, որ վախս ուժեղանում ա նշածդ պատճառներից մեկի հետևանքով, ուրեմն պարզ ա... Դժբախտաբար, էդ պատճառը հնարավոր չի հիմա վերացնել: Դժվար կարողանամ խոսել դրա մասին, բայց շնորհակալ եմ
Երևի միակ տարբերակը մնում ա էդ հանգստացնող թեյը խմելը, հա՞ )
Թեյը կօգնի, կարծում եմ: Գոնե շրջանն ավելի թեթև անցնել:
"Sir, do you have a moment to talk about our lords and saviors the Daleks?"
Voice of the Nightingale - իմ բլոգը
Մանուլ (13.11.2010)
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ