Հոգեբանական և տեղեկատվական պատերազմներ

[Fedayi]

Չե՞ք կարծում, որ այս բնագավառում արդեն շատ ենք զիջում մեր դիրքերը՝ ի պատասխան ադրբեջանական և թուրքական տեղեկատվական հիստերիային: Բանը հասել է նրան, որ, օրինակ, արտասահմանում ապրող շատ հայ երիտասարդներ վստահ են, որ մեր բանակը անհույս հետ է մնացել ադրբեջանականից: Կամ, արդեն քանի անգամ մեր ԶԼՄ-րը հեշտությամբ "ուտում են թուրքական կտերը"՝ անբարենպաստ և ստահոդ տեղեկատվությունները թութակի պես կրկնելով իրենց պարբերականներում:
Իսկ, օրինակ, հարևան թեմայում նշված տիպի փաստերը /սերժանտի հանձնվելը մեր բանակին/ մերոնք չեն կարողանում օգտագործել առավելագույնս… Չէ՞ որ այդպիսի բաներին ճիշտ ուղղություն տալով` կարելի է լրջորեն ցնցել հակառակորդի շարքերը՝ հոգեբանորեն ճնշելով և ազդելով նրանց բանակի հոգեկան-մարտական վիճակի վրա:

[Fedayi]

Իսկ հոգեբանական պատերազմը արդեն վաղուց կիրառվող կոնցեպցիա է ռազմական գործում, որի նպատակն է կեղծ պանիկա տարածել, խառնաշփոթ մտցնել, ապակողմնորոշել հակառակորդին, դրա բնակչությանն ու հասարակական շերտերին՝ առաջացնելով դժգոհություններ, անկարգություններ, անվստահություն սեփական կառավարության նկատմամբ… Հիմնական գործիքներն են՝ սուտը, ապատեղեկատվությունը, շանտաժը, սպառնալիքները, գաղափարական դիվերսիաները և այլն:

[Fedayi]

Քանի՞ անգամ են դրսում ապրող մեր հայրենակիցները լսել, որ վերջերս Արցախում երեք հայ զինծառայողներ են դժգոհությունից ճարահատյալ հանձնվել ադրբեջանական ուժերին, և քանի՞ անգամ, որ նրանք իսկապես մոլորվել են և նրանց՝ ծառայությունից գոհ լինելու փաստը հաստատել են և՛ իրենց ծնողները, և՛ մյուս զինծառայողները: Իսկ զորամասը, որտեղ նրանք են ծառայել քանի՞ անգամ ցույց տվեցին մեզ՝ որպես հերքում ադրբեջանական կողմի տարածած լուրերին, թե անմարդկային պայմաններում են ծառայում մերոնք: Ես տեսել եմ այդ հաղորդումը, որտեղ մինչև մանրուքները ցույց տվեցին այդ զորամասը, որտեղ ամեն ինչ նորմալ էր: Բայց դա պատահականություն էր, որ ստացվեց, և ես տեսա: Ախր, վտանգավոր սերմեր են ցանում մեր հայրենակիցների մտածողության մեջ, իսկ համակարգային պայքար, սեփական տեղեկատվական միջավայրի հստակ կազմակերպված պաշտպանություն չկա:

[dvgray]

Չե՞ք կարծում, որ այս բնագավառում արդեն շատ ենք զիջում մեր դիրքերը՝ ի պատասխան ադրբեջանական և թուրքական տեղեկատվական հիստերիային:

ճիշտ ես ասում
Ժամանակն է որ Սերոժենք էլ ընկնեն հիստերիայի մեջ:

[Fedayi]

ճիշտ ես ասում
Ժամանակն է որ Սերոժենք էլ ընկնեն հիստերիայի մեջ:

Դա միանշանակ:
Բայց Սե՞րժն ա մեղավոր, որ մեր լրագրողները իրենց անտաղանդության պատճառով, առաջնային տեղեկատվություն հայթայթելու փոխարեն երկրորդային, այն էլ սուտ տեղեկատվության քոփի-փեսթով են զբաղված:
Վերջին դեպքը, երբ մերոնք թուրք-ադրբեջանական ԶԼՄ-րի տարածած այն սուտ լուրը, թե Իսրայելի Կնեսետը օրակարգ չի մտցրել Ցեղասպանության հարցը, ինչը, իրականում, տրամագծորեն հակառակն էր. հարցն անցել էր օրակարգ: Իսկ "Երկիր Մեդիա" հեռուստաընկերությունը ընդունումից երկու ժամ անց հայտնել էր այդ լուրը, սակայն հաջորդ օրը պարզվեց, որ "Երկիր Մեդիայի" ոչ ոք չի լսել:

[Fedayi]

Ուրեմն, վիրտուալ հակառակորդի սադրիչները հայերի մի քանի մասսայական ինտերնետ-ֆորումներում, հայերի դիմակով, սադրիչ և ապակողմնորոշող տեղեկություններ են տարածում կասկածներ հարուցող հարցադրումներ անում և այլն: Լինելով մի քանի այլ ֆորումների մասնակից՝ վերջերս այդպիսի մեկին "ռաստ" եկա: Լավ հասկանում էի, որ պատասխանելով տրվում եմ սադրանքին և մի քանի ժամից մոդերատորը կհեռացնի դրան, սակայն 30 000-ից ավելի անդամ ունեցող ֆորումում ընդամենը կես ժամում մոտ 200 հոգի ընթերցել էր դրա գրառումները, մի 5-10-ն էլ, հավատալով դրա ոսքերին /հիմնականում օտարաբնակ հայեր/, արդեն հետաքրքրվում էին նյութով, բողոքում մեր կառավարությունից, բանակից, ամեն-ամեն ինչից ու սենց պարտվողական տրամադրություններ: Ստիպված եղա սրա հետ մոտ 40 րոպե զուբ զա զուբ քյալլա տվեցի, մինչև ինձ միացան տեղաբնակ ևս մի քանի հայեր և վերջապես սրա դիմակը պատռեցինք` ի տես բոլորի: Մի քանի ժամից նա արդեն հեռացվել էր, բայց տես ուր կարար հասներ, եթե զգոնություն չլիներ: Իսկ մի հետազոտությամբ վատ լուր ստացած մի անձը շատ կարճ ժամանակ անց այն հաղորդում է 30-40 հոգու: Եզրակացությունները թողնում եմ բոլորիս:
Ու սա հլա ֆորումների մակարդակով, էլ չեմ ասում մեծ լսարան ունեցող հանդեսներում փողով խցկվող հակահայկական հոդվածները, սադրիչ հրապարակումները, պետական հովանավորությամբ ստեղծվող և տարածվող գրքերը, արհեստակա հիստերիան և այլն:

[Fedayi]

Մի բան էլ, տեսե'ք Day.az-ը և այլ ադրբեջանական ԶԼՄ-ր ինչպես են ամենայն ուշադրությամբ հետևում հայկական լրահոսին և ամուր կառչում մեր ներքին իրականության բացասական, ոչ պատվաբեր դեպքերից, լուրերից, որոնք հետո ակտիվորեն ճոխացնում, քննարկում և տարածում են: Ընդհանրապես վերը նշած ադրբեջանական կայքը պետական հզոր ինֆորմացիոն հրետանի է` շատ լավ կազմակերպված, մեծ լսարանով, հստակ խնդիրներով և նպատակներով:
Ամենահզոր հայկական նմանատիպ կայքը` www.panarmenian.net-ը համադրության գրեթե բոլոր ցուցանիշներով մի քանի անգամ հետ է դրանից:
Նույնն է վիճակը որոնողական համակարգերում: Վիճահարույց հարցերով ռուսերենով որոնումներ անելիս` ադրբեջանական կայքերը գրեթե միշտ ավելի բարձր են լինում:

[Ambrosine]

Բայց Սե՞րժն ա մեղավոր, որ մեր լրագրողները իրենց անտաղանդության պատճառով, առաջնային տեղեկատվություն հայթայթելու փոխարեն երկրորդային, այն էլ սուտ տեղեկատվության քոփի-փեսթով են զբաղված:

էնքանով ա մեղավոր, որ հանրայինին, օրինակ, հատկացված գումարը հավասար էր ամբողջ ակադեմիական շրջանին տրամադրված գումարից /մտնում են ՀՀ-ի գրեթե բոլոր գիտական հիմնարկները/: Եվ ոչ մի դրական արդյունք էլ չկա հանրայինից, միայն քարոզարշավ

մեղավոր է, որ չունենք վերլուծական կենտրոն, մեղավոր է, որ այսօր լրագրողը զբաղված է իրեն գովազդելով, իշխանական մեքենային յուր ստրկությունը ապացուցելով...

[Fedayi]

Մասամբ համամիտ եմ, բայց տարրական լրագրողական գիտելիքների առկայության պահանջով ես Սերժին չեմ դիմում, Սերժը թող ինստիտուտների, կառույցների կազմակերպչական հարցերով զբաղվի, վերջապես` իրոք միայն ֆինանսական միջոցների սղությամբ հարցը փակվում է, այլ լուծումներ չկան? ինչ կարելի է անել?
Առաջարկե'ք, խնդրեմ, զրուցենք:

[Ambrosine]

Մասամբ համամիտ եմ, բայց տարրական լրագրողական գիտելիքների առկայության պահանջով ես Սերժին չեմ դիմում, Սերժը թող ինստիտուտների, կառույցների կազմակերպչական հարցերով զբաղվի, վերջապես` իրոք միայն ֆինանսական միջոցների սղությամբ հարցը փակվում է, այլ լուծումներ չկան? ինչ կարելի է անել?
Առաջարկե'ք, խնդրեմ, զրուցենք:

հենց դա եմ ասում, որ այդքան ֆինանսական օժանդակություն է ստանում հանրայինը, բայց օգուտ չկա... իսկ իրենք պետք է ունենային համապատասխան կենտրոններ, որոնք էլ պիտի համագործակցեին տարբեր կառույցների հետ՝ տեղեկատվական ասպարեզում հակահարված տալու համար: Այսինքն՝ դա լինելու էր ոչ պաշտոնական կամ թեկուզ պաշտոնական մակարդակի

ես առաջարկում եմ հետևյալը. կազմակերպել ինչ-որ հանձնախումբ կամ գուցե հատուկ կենտրոն՝ այս տիպի պատերազմներում չջախջախվելու համար: Իսկ մենք շատ հարցերում ենք պարտություն կրել. հետո էլ որ չեն գալիս ու հայտարարում՝ բարոյական հաղթանակ

մի դրվագ ասեմ. 96-97 թթ-ից, եթե չեմ սխալվում, Արդբեջանը նոր սկսեց լուրեր տարածել Խոջալուի այսպես կոչված <<ցեղասպանության>> մասին: Հայերը, պաշտպանության նախարարությունում ունենալով նույնիսկ տեսաերիզներ, որոնցով շատ հեշտությամբ կարող էին հերքել այդ ստերը, չեն էլ փորձել ու հիմա էլ չեն փորձում իրենց արդարացիությունը ապացուցել

[Տատ]

Լավ թեմա է, անհրաժեշտագույն պայքարի միջոց, թերևս՝ առաջնայինը:
Սահակաշվիլու պատերազմը հիշեք՝ ով շուտ իր լուրը հասցնի, գրեթե հաղթողն է:

Մենք շատ շատ ետ ենք այդ ասպարեզում: Հենց բոլոր հայկական ֆորումները պետք է պրոպագանդայով զբաղվեն:
Բայց համամիտ եմ, որ այն մաշտաբը, որը պայքար կարելի է անվանել, միայն պետության խրախուսմամբ է հնարավոր: Հրաման պիտի տրվի այն լրագրողին՝ огонь из всех пушек, քրքրել մանրագույն նյութը, ոչ թե հպարտ (մենք հո հիստերիկ չենք...)կամ անհավես (մի բան էր ասեցին, հո ամեն հաչոցին չենք պատասխանելու...)անցնել կողքով:
Նաև հատուկ, լավ վճառվող մասնագետների ձեռքը պիտի խառնվի գործին:

այս տիպի պատերազմներում չջախջախվելու համար:

Այդ պատերազմները միշտ ու անընդհատ են:Անդադար զգոնություն է պետք՝ տարբեր ուղղություններով: Յեքա ՑՌՈՒ:

[Fedayi]

Լավ թեմա է, անհրաժեշտագույն պայքարի միջոց, թերևս՝ առաջնայինը:
Սահակաշվիլու պատերազմը հիշեք՝ ով շուտ իր լուրը հասցնի, գրեթե հաղթողն է:

Մենք շատ շատ ետ ենք այդ ասպարեզում: Հենց բոլոր հայկական ֆորումները պետք է պրոպագանդայով զբաղվեն:
Բայց համամիտ եմ, որ այն մաշտաբը, որը պայքար կարելի է անվանել, միայն պետության խրախուսմամբ է հնարավոր: Հրաման պիտի տրվի այն լրագրողին՝ огонь из всех пушек, քրքրել մանրագույն նյութը, ոչ թե հպարտ (մենք հո հիստերիկ չենք...)կամ անհավես (մի բան էր ասեցին, հո ամեն հաչոցին չենք պատասխանելու...)անցնել կողքով:
Նաև հատուկ, լավ վճառվող մասնագետների ձեռքը պիտի խառնվի գործին:

Այդ պատերազմները միշտ ու անընդհատ են:Անդադար զգոնություն է պետք՝ տարբեր ուղղություններով: Յեքա ՑՌՈՒ:

Իրոք էլի, դժվար ա մի գրասենյակ հատկացնել, մի քանի խելացի աշխատող վարձել, մեկը հակառակորդի ինտերնետային լրահոսին հետևի, մյուսը` հեռուստատեսային: Հենց սադրանք են հանդիպում օպերատիվ կերպով, անարգել կապնվում են համապատասխան կոմպետենտ մարդու հետ, ենթադրենք` արտաքին գործերի նախարարությունում, դեսպանություններում, և պաշտպանում տեղեկատվական տիրույթը, և հակառակը` հայթայթում են պետքական նյութեր, դիմում տեղեկատվական համապատասխան կոմունիկացիաների կոմպետենտ անձանց և կազմակերպված գրոհում են հակառակորդի ինֆորմացիոն տիրույթի վրա` ինչպես իր իսկ տարածքում, այնպես էլ` դրանից դուրս:

[Ambrosine]

Այդ պատերազմները միշտ ու անընդհատ են:Անդադար զգոնություն է պետք՝ տարբեր ուղղություններով: Յեքա ՑՌՈՒ:

մեր երկիր ԱՄՆ չի, մեզ պետք չի յեքա ՑՌՈՒ. բավական է մի կենտրոն՝ հաշվի առնելով, որ հակառակորդը այդքան էլ ուժեղ դիրքերից չի խոսում, նրա ամեն ասածը շատ երերուն է: ԳԱղտնիք չի, որ գլխավոր հակառակորդը Ադրբեջանն է. այժմ էլ էս խելոքները փորձում են Իսլամական կոնֆերանսի շրջանակներում Ղարաբաղյան հակամարտությունը ներկայացնել որպես կրոնական հակամարտություն: Հայաստանը այնքան թույլ է, որ փորձում է Իրանի իսլամական հանրապետության միջոցով Կոնֆերանսում մեր համար բարենպաստ տրամադրվածություն ապահովել՝ հավաստիացնելով, որ այս հակամարտությունը զուտ տարածքային է, ազգային և ոչ երբեք՝ կրոնական

[Տատ]

դժվար ա մի գրասենյակ հատկացնել,

Դժվար ա:
Էդ քո ասածները մի ամբողջ մինիստրության գործ են: Բացի դրանից, որոշ լուրեր թէթևակի խեղաթյուրելն էլ է մտնում հարձակման մեջ, էնպես, մի քիչ գույն տալ, որ սուտ չլինի, բայց ուզած անկյունի տակ լինի: Իսկ դա արդեն բարդ մասնագիտություն է: Կադրեր են պետք (ԴՎ):
Այդպիսի կադրեր որտեղի՞ց առանց պետական մոտեցման:

[Fedayi]

Բա ես էլ ասում եմ պետությունը ստեղծի էլի: Հասկանալի է, շա՜տ համակարգված աշխատանք է պետք: