Ծեծը՝ դաստիարակության միջոց

[Էդուարդ_man]

Եթե խոսքով չի հասկացվում կարել է պատժել, բայց ոչ մի դեպքում չի կարելի ծեծել երեխաներին, ես չեմ պատկերացնում ոնց կարելիա ամպաշտպան երեխային ցավ պատճառել

Ես հատուկ նշեցի ոչ ինչպես անասունին...
Կարծում եմ հայրական մի ապտակը երեխային մեծ տրավմայի չի հասցնի, այլ հակառակը, երբեմն շատ անհրաժեշտ է, և բացի դա անպաշտպանը որն է 2 ամսական երեխայի մասին չի խոսքը
Ու հետո ասացի անհրաժեշտության դեպքում, իսկ ճիշտ դաստիրակության և ճիշտ ընկալունակության դեպքում հնարավոր է խուսափել դրանից…

[Script]

Կարծում եմ հայրական մի ապտակը երեխային մեծ տրավմայի չի հասցնի

Ճիշտա մեծ տրավմա չի լինի, կլինի փոքր տրավմա
Երեխան էլ մարդա ու երևի կունենա ինքնասիրություն,որը դուք կոտնահարեք ձեր հայրական ապտակով, հատկապես եթե երեխան արդեն 2 ամսեկան չի:

և բացի դա անպաշտպանը որն է 2 ամսական երեխայի մասին չի խոսքը

Ընդհանրապես անպաշտպան է այն մարդը ով տվյալ պահին ունակ չի իրան պաշտպանել ու տարիքը ոչ մի կապ չունի:

[Dayana]

Բոլորս էլ դեմ ենք երեխային ծեծելու գաղափարին , բայց արի ու տես , երբեմն բղավում ենք երեխաներ վրա (ուրիշի ) ու եթե շատ բարկացնեն միգուցե ծեծենք ։ Էլ չեմ ասում եթե մեր սեփական երեխան լինի ։ համոզված եմ , որ դա երեխայի համար ավելի շատ բացասական ազդեցություն ունի քան դրական ։ Ավելի ճիշտ դաստիարակելու միջոցներ կան , եկեք չծեծենք երեխաներին , առավել ևս ոչ մեր երեխաներին ։ Ես ունեմ իմ տարբերակը , դա մի գդալ կարմիր աղացած բիբար + անկյուն կանգնել , սակայն սա շատ ավելի դաժան է քան ծեծելը

Կներեք կատակի վերածելուս համար

[Second Chance]

Ծեծը իհարկե ցանկալի միջոց չէ, սակայն երբեմն անհրաժեշտ է լինում այդպես խրատել երեխային

[Ariadna]

Ես օրինակ երբեք չեմ մտածել, որ ծեծը դաստիարակության մեթոդ է, ամեն դեպքում հիմա։ Ուղղակի միշտ կարծում եմ, որ դա անդաստիարակ ծնողի ռեակցիան է երեխայի որևէ արարքի նկատմամբ, որը իրեն դուր չի գալիս։ Կամ երբ ծնողի նյարդերն են տեղի տալիս, ու ծեծում է երեխային զուտ իրեն հանգստացնելու համար, նույն հաջողությամբ կարող է պատին խբել ձեռքը։ Չէ, էրեխեք, գրեցի, ու զգացի որ դա իմ տեսակետն է, այսինքն, եթե ես խբեմ երբևէ երեխայիս, պատճառը կլինի միայն իմ նյարդային վիճակը, բայց երբեք մտքովս չի անցնի ծեծեմ, որ վախենա։ Բայց հաստատ կան էդպիսի ծնողներ։ Ուղղակի չեն հասկանում, որ էդ ամեն ինչին երեխան սովորում է, ու իր համար դա սովորական է դառնում։ Մենք հարևանի երեխա ունեինք, ասում էր. "մամ, դե ծեծի, որ քնեմ"։

[Vive L'Armenie]

Ծեծը իհարկե ցանկալի միջոց չէ, սակայն երբեմն անհրաժեշտ է լինում այդպես խրատել երեխային

Ծեծը վախեցնելու միջոց ա՞
Եթե անհրաժեշտություն կա ինչ-որ բան հասկացնել, ապա կարելի է այն խոսքերով բացատրել Ամեն դեպքում ծեծել պետք չէ, մեղք է..., քանի դեռ փոքր է, կարելի է սովորեցնել դաստիարակության ամենալավ և ճիշտ միջոցը...

Չեմ հասկանում ինչպե՞ս կարելի է ձեռք բարձրացնել երեխայի վրա հատկապես, երբ երեխաների << մանյակ ես >>

[Second Chance]

Ծեծը վախեցնելու միջոց ա՞
Եթե անհրաժեշտություն կա ինչ-որ բան հասկացնել, ապա կարելի է այն խոսքերով բացատրել Ամեն դեպքում ծեծել պետք չէ, մեղք է..., քանի դեռ փոքր է, կարելի է սովորեցնել դաստիրակության ամենալավ և ճիշտ միջոցը...

Չեմ հասկանում ինչպե՞ս կարելի է ձեռք բարձրացնել երեխայի վրա հատկապես, երբ երեխաների << մանյակ ես >>

Տեսնեմ տեսնեմ խոսում էք մեծ մեծ
Իսկ եթե լուրջ ասեմ ես մտադրված չեմ անպայման ծեծել իմ երեխային, հակառակըես էլ նշեցի անհրաժեշտության դեպքում հետո նայած ով ծեծն ինչ է հասկանում, ասենք մինչև 5 տարեկան երեխայի տուտուզիկին կարելի է մի հատ հասցնել այսպես ասած ծնողաբար

[Cassiopeia]

Կտրականապես դեմ եմ ծեծը որպես դաստիարակության միջոց ընդունելուն: Ծեծի միջոցով երեխաների մեջ մենք սերմանում ենք "հարգանք" դեպի բռնի կյանք: Սխալ քայլի պատճառով ծեծ ուտելով նրանք արդեն հասուն տարիքում դա կընդունեն որպես օրենք` "ճշտին" հասնելու համար: Արդեն արտահայտել եմ կարծիքս, որ դաստիարակության ամենակարևոր գործոնը սերն է և խոսքի ու ցուցաբերվող վերաբերմունքի ուժը: Իսկ ծեծը միայն վախ է ծնում, ոչ թե հարգանք ու փարոս դեպի ճշմարիտը:

[Ուրվական]

Էս մեկն ասեմ, ու գնամ: Ծեծ ասելով հասկանում եմ անասնական բնազդներով մարդուն ինչ-որ բան հասկացնելու պրոցես: Միթե՞ սա հնարավոր է: Կարծում եմ, որ ոչ: Եթե դու քո զավակին չես կարողանում բառերով, պարզ, մարդկային ձևով հասկացնել, որ ինչ ասում ես, իր լավի համար ես ասում, ու անպաշտպան երեխային խփում ես, ուրեմն դու էդքան չկաս էլ, որ քո ասածը լսեն ու ընդունեն: Պատկերացնում եմ, ես իմ երեխային խփեմ... ավելի ճիշտ՝ չեմ պատկերացնում: Հաստատ ավելի ուժեղ ազդող մեթոդներ կան: Չէ, բայց պատկերացնում եք, դուք ձեր երեխային ծեծեք, ու ինքը լաց լինի ու վախեցած աչքերով նայի ձեզ: Ավելի լավ ա գնամ, քցվեմ, էլի:

[Vive L'Armenie]

Եթե դու քո զավակին չես կարողանում բառերով, պարզ, մարդկային ձևով հասկացնել, որ ինչ ասում ես, իր լավի համար ես ասում, ու անպաշտպան երեխային խփում ես, ուրեմն դու էդքան չկաս էլ, որ քո ասածը լսեն ու ընդունեն: Պատկերացնում եմ, ես իմ երեխային խփեմ... ավելի ճիշտ՝ չեմ պատկերացնում: Հաստատ ավելի ուժեղ ազդող մեթոդներ կան: Չէ, բայց պատկերացնում եք, դուք ձեր երեխային ծեծեք, ու ինքը լաց լինի ու վախեցած աչքերով նայի ձեզ: Ավելի լավ ա գնամ, քցվեմ, էլի:

Այ շատ ճիշտ մտքեր ես ասում Գոռ, լրիվ համաձայն եմ , իսկ այն ինչ ասում էր Amina-ն... այնքան էլ համամիտ չեմ, դա ծեծ չի , մի հատ տուտուզիկին հասցնելը չի կարելի անվանել ծեծ...

[Աբելյան]

ծնողների գլխավոր խնդիրներից մեկը երեխեքին ճիշտ դաստիարակելն ա
թեկուզ և ծեծի գնով
էն որ ծնողը երեխուն ծեծում ա կամ վրեն գոռում, էտ չի նշանակում, որ երեխուն չի սիրում

[VisTolog]

ծնողների գլխավոր խնդիրներից մեկը երեխեքին ճիշտ դաստիարակելն ա
թեկուզ և ծեծի գնով
էն որ ծնողը երեխուն ծեծում ա կամ վրեն գոռում, էտ չի նշանակում, որ երեխուն չի սիրում

Երեխան ապրանք չի, որ ծեծես , թեկուզ ծնողը ծնող է, բայց նա իրավունք չունի երեխայի հետ այդպես վարվել: Ծնողին դրա համար կարող են դատարան <<հրավիրել>>:

Ծեծը դաստիարակության միջոց չէ: Իսկ ծնողը չի մտածում, թե դա ինչ ազդեցություն կարող է թողնել երեխայի հոգեկանի վրա:

Այս հարցով կցանկանայի լսել նաև հեգեբանի կարծիքը:
Եվ կրկնում եմ, երեխան ապրանք չի, որ իր հետ ոնց ուզենաս վարվես:
Ոնցոր բռնես 5-րդ հարկից երեխուտ քցես, հետո ասես, որ իրան սիրում ես:

[Ուլուանա]

ծնողների գլխավոր խնդիրներից մեկը երեխեքին ճիշտ դաստիարակելն ա, թեկուզ և ծեծի գնով

Այո, բայց եթե դաստիարակել ասելով հասկանում ենք ոչ թե հլու–հնազանդ, բայց խեղված հոգեկանով, այլ ազատ, համարձակ, բայց ազնիվ մարդ դարձնելը, ապա դրան ոչ մի կերպ չի կարելի հասնել ծեծի միջոցով։ Ծեծի միջոցով կարելի է ժամանակավորապես զսպել երեխայի, այսպես ասած, վատ պահվածքը, բայց ոչ վատ պահելու ցանկությունը։ Իսկ եթե ցանկությունը կա, ապա այն վաղ թե ուշ իր իրականացման համար հարմար առիթ կգտնի ու կդրսևորվի էլ ավելի ուժգին։

Կանոնավոր կերպով ծեծ ուտող երեխաները հիմնականում (կախված խառնվածքից) վերածվում են կամ ընկճված, վախեցած, թուլամորթ ու բարդույթավորված անձանց, կամ էլ չարությամբ լի, ագրեսիվ ու սանձարձակ մարդկանց, որոնք շատ հաճախ պոտենցիալ հանցագործներ են, քանի որ ժամանակին կերած ծեծից առաջացած բացասական էներգիան, որ կուտակվել է նրանց հոգում, պետք է, ի վերջո, որևէ կերպ դուրս թափեն...

էն որ ծնողը երեխուն ծեծում ա կամ վրեն գոռում, էտ չի նշանակում, որ երեխուն չի սիրում

Համաձայն եմ, երեխային ծեծելը չի նշանակում, թե չի սիրում, բայց հաստատ նշանակում է, որ տվյալ ծնողը կամ բավական խղճուկ պատկերացում ունի դաստիարակության մեթոդների մասին, կամ էլ ուղղակի այնքան եսասեր ու ալարկոտ է, որ գերադասում է այդ պահին իր նյարդերը հանգստացնելու համար երեխային ծեծել ու այդպիսով լռեցնել, քան մտածել երեխային որևէ բան հասկացնելու առավել հումանիստական եղանակներ գտնելու մասին:

[Janita Hero]

հեհ… մենակ ես եմ քվեարկել ԱՅՈ՞
միգուցե նրանիցա որ ես սադիստ եմ՞

Սադիստ չես այլ ճիշտ մարդ, հարցը տրվաժ էր , թե ծեծը միջո՞ց է,։ Նշանակում է որ ոչ միայն ծեծով են դաստիարակում երեխային։

Օրինակ ես ել չեմ սիրել դաշնամուրի դասերի գնալ, իսկ մամաս ինձ ծեծելով տանում էր դասի, արդյունքն եղավ այն , որ ես հիմա նրանից ֆոհ եմ դրա համար, քանի որ բավական լավ նվագում եմ։

Ծեծը դաստիարակելու տարր է, միայն այդքանը, հարկ եղած դեպքում կիրառությունը մեղք չթ ծնողի համար։

[Tig]

Նայած, որ տարիքում և ինչի համար: Եվ հետո ծեծ էլ կա, ծեծ էլ…
Երբեմն մի ապտակն էլ բավական է…