Հավաքածու մրցույթ -2. Աշխարհի սկիզբը

[Տրիբուն]

Չորս ստեղծագործություն եմ առանձնացնում, որոնք արժի քննարկել.
1. Ուվալնյատի օրը-2
2. Սոմնիում
3. Իկարո
4. Աշխարհի սկիզբը-5

Ուվալնյատի օրը-2. լակոնիկ, կոնկրետ ասելիքով, սկզբով ու վերջով գործ ա: Գրողը ցինիկ ա: Դրա համար էլ իմ ռեյտինգում առաջին տեղում ա էս գործը:

Սոմնիում. գրողը գրող ա, ու ես իրան սիրում եմ, գրողը տանի: Երկրորդ պատվավոր տեղը:

Իկարո. երկու միլիոն դոլարով Գուանչժոույում ափալ-թափալ նկարահանած ֆանտաստիկ ֆիլմի սցենար ա: Բայց թարսի պես իմ սիրած ժանրն ա: Իկարոն Ազիմովի Տրանտորն ա ուզում հիշացնի: Սկզբունքորեն լավ ա ստացվել, մենակ վերջաբանը խայտառակ տրիվիալ ա: Հանգիստ կարելի էր ստեղծագործությունն ավարտել առանց էտ վերջաբանի: Ազիվոմին հիշեցնելու ու ժանրի համար տալիս եմ պատվավոր երրորդ տեղը:

Աշխարհի սկիզբը-5. սրա գրողին մեծ ապագայա սպասվում Արմենիա հեռուստաընկերությունում: Հայկական սերիալի սցենար ա՝ էժան պոպսա: Մնում էր տակը մի հատ Սիլվա Հակոբյանի երգերից դներ ու ամեն ինչ կընկներ տեղը: Հեղինակը ուզում ա հոգեբան դառնա, բայց ընդունվել ա խոհարարական քոլեջ: Սրան տալիս եմ 14-րդ տեղը, ու խորհուրդ, որ էլ ոչ մի բան չգրի:

Մնացած 11 ստեղծագործությունները. մեռածների մասին կամ լավը կամ ոչինչ: Լավ բան չեմ կարա ասեմ, բայց վատ բան էլ առանձնապես չկա ասելու: Մեծ մասն ընկել էր Ադամի ու Եվայի հետևից, Աստվածային գործերի ծիպա խոհափիլիսոփայական կամ IT ինտերպրետացիայով. банально господа: Մեկը ինչ-որ արահետից թռիչք է կատարում դեպի ժամանակի գծայնության մոդելը (?) ընդեղից էլ դեպի հարևանի կնգա գիրկը: Մյուսը հեքիաթ էր, որտեղ աշպարհը դատարկ էր, բայց հորիզոնական աճող ծառեր կային, ու սենց ....

Կառոչե, սիրելիներս, քվեարկում եմ Ուվալնյատի օգտին:

[Ամմէ]

Առաջինին քվեարկեցի, ոճը շատ ծանոթ ա, կարող ա՞ Բյուրն ա

Անցնում եմ կոմենտներին:

Կարծում եմ Այվին է :

[Գալաթեա]

Ուվալնյատը իր կրկնված վերնագրով ոչ թե շեշտում ա հեղինակի երևակայության բացակայությունը, այլ՝ ոհւմորի զգացումը: հիմնականում լավն էր: մենակ ներվերիս ազդեցին էն պահերը, երբ հերոսը պատմում ա, թե դեռ էլ ինչեր ունի անելու կյանքում: անիմաստ արարած
ընդհանուր լավն էր, կարծում եմ հեղինակը շատ լավ հասկանում էր, որ ինքը մրցունակ տարբերակ չի ուղարկել, այլ ընդամենը նենց մի բան, որը որոշ չափով գուցե աշխուժացնի քննարկումների ընթացքը: ամեն դեպքում, ուվալնյատն ինձ դուր էկավ, ու աշխարհի վերջն ու սկիզբն էլ որ շատ չէր խառնել, էդ էլ էր լավ, նման էր Էյնշտեյնի խոսքին, որ՝ ես չգիտեմ, թե երրորդ համաշխարհայինի ժամանակ ինչ զենք են օգտագորելու, բայց որ չորրորդի զենքը փայտն ա լինելու, էդ հաստատ

Եսիմ Լիլ, ինձ խնդալու չթվաց վերնագրի պահը: Բայց դե էդ ես եմ, ցանկացած քննադատություն ու ընկալում անձնական ա ու տարբեր:
Երկրորդ անգամ կարդալուց ցինիզմն ավելի ա աչք զարնում, ու հա ահագին լավ ա ստացվել էդ պահը: Բայց դե մենակ էդ չկարեցավ նենց անի, որ սկսեմ հավանել գործը:

[ivy]

Եթե, Ուվալնյատը Մեֆն ա գրել, քլնգեք ոնց կարաք, հանեք անցյալ մրցույթի վրեժը, սենց շանս էլ կարող ա չլինի

[Տրիբուն]

Եսիմ Լիլ, ինձ խնդալու չթվաց վերնագրի պահը: Բայց դե էդ ես եմ, ցանկացած քննադատություն ու ընկալում անձնական ա ու տարբեր:
Երկրորդ անգամ կարդալուց ցինիզմն ավելի ա աչք զարնում, ու հա ահագին լավ ա ստացվել էդ պահը: Բայց դե մենակ էդ չկարեցավ նենց անի, որ սկսեմ հավանել գործը:

Բռոոոոս Լիլ, լավն ա: Ուվալնյատը միակն ա, որ կարելի ա երկու, նույնիսկ երեք անգամ կարդալ: Իսկ իմ համար էտ չափանիշ ա:

Ուրիշ բան, որ Սոմնիում-ը իրոք ստեղծագործություն ա, բառիս բուն, ուղղակի ու բովանդակային իմաստներով: Այսինք, պրոֆեսիոնալի գրած ա: Կամ եթե ոչ պրոֆեսիոնալի, ապա լուրջ գրել իմացողի ու գրելուց հասկացողի գործ ա:

[StrangeLittleGirl]

Եթե, Ուվալնյատը Մեֆն ա գրել, քլնգեք ոնց կարաք, հանեք անցյալ մրցույթի վրեժը, սենց շանս էլ կարող ա չլինի

ինձ թվում ա՝ Լիլն ա

[Տրիբուն]

ինձ թվում ա՝ Լիլն ա

Ակումբից ա, հաստատ: Սենց գլուխգործոց մենակ ակումբցին կգրեր:

[StrangeLittleGirl]

Ակումբից ա, հաստատ: Սենց գլուխգործոց մենակ ակումբցին կգրեր:

գլուխգործոցի պահով համաձայն չեմ, բայց որ մենակ ակումբցին կարար սենց բան գրեր, էդ հաստատ

[Ամմէ]

Եթե, Ուվալնյատը Մեֆն ա գրել, քլնգեք ոնց կարաք, հանեք անցյալ մրցույթի վրեժը, սենց շանս էլ կարող ա չլինի

Մի՛ քլնգեք Մեֆը չի:

[StrangeLittleGirl]

Ուվալնյատը իր կրկնված վերնագրով ոչ թե շեշտում ա հեղինակի երևակայության բացակայությունը, այլ՝ ոհւմորի զգացումը: հիմնականում լավն էր: մենակ ներվերիս ազդեցին էն պահերը, երբ հերոսը պատմում ա, թե դեռ էլ ինչեր ունի անելու կյանքում: անիմաստ արարած
ընդհանուր լավն էր, կարծում եմ հեղինակը շատ լավ հասկանում էր, որ ինքը մրցունակ տարբերակ չի ուղարկել, այլ ընդամենը նենց մի բան, որը որոշ չափով գուցե աշխուժացնի քննարկումների ընթացքը: ամեն դեպքում, ուվալնյատն ինձ դուր էկավ, ու աշխարհի վերջն ու սկիզբն էլ որ շատ չէր խառնել, էդ էլ էր լավ, նման էր Էյնշտեյնի խոսքին, որ՝ ես չգիտեմ, թե երրորդ համաշխարհայինի ժամանակ ինչ զենք են օգտագորելու, բայց որ չորրորդի զենքը փայտն ա լինելու, էդ հաստատ

Լիլն ա էլի, թե չէ ո՞նց ա հեղինակի դիրքերից սենց խոսում

[Տրիբուն]

Եթե, Ուվալնյատը Մեֆն ա գրել, քլնգեք ոնց կարաք, հանեք անցյալ մրցույթի վրեժը, սենց շանս էլ կարող ա չլինի

Քլնգելու բան ընդեղ թարսի պես չկա: Ամեն ինչ իրա տեղում ա, սկսած Ջոլիի դիրքից, վերջացրած փռչոտ էգով:

[Արէա]

Իկարո. երկու միլիոն դոլարով Գուանչժոույում ափալ-թափալ նկարահանած ֆանտաստիկ ֆիլմի սցենար ա:

Սցենար էլ չէ է, ոնց որ սցենարի կոնսպեկտ լինի
Ես հավեսով գիտաֆանտաստիկաների էի սպասում: Էն էլ հուսախաբ եղա մի ուրիշ կարգի: Էս Իկարոն կարար գիտաֆանտաստիկայի տակ անցներ, բայց դե շատ թռուցիկ ու մակերեսորեն էր ամեն ինչ: Երկրորդ անգամ կարդալու չի տրամադրում: Նկարագրություններ էին պակասում, թե հերոսների, թե միջավայրի: Անցումները կարելի էր ավելի սահուն անել: Տպավորություն էր որ ոչ թե գործողություններին ես հետևում, այլ գործողությունների մասին պատմողին: Կենդանի չէր: Վերջի պարբերության մասին էլ արդեն ասել եմ, լրիվ ավելորդ էր:

[impression]

այ մարդ ես չեմ մասնակցում սենց բաների, յա... ուղղակի կարծիք էր՝ գրեցի, նենց չի որ ուվալնյատի օրը հորոխպորս տղեն ա գրել, ուղղակի ասում եմ՝ ինձ դուր էկավ, չքնացրեց թե չէ ես ինչ գործ ունեմ ընդհանրապես....

[Ամմէ]

Արէա առաջարկ ունեմ ,բոլոր մեկնաբանություններդ իրար ես միացնում, կցում ես , կցմցում գնում ընկերներիդ ես հասնում ու դու էլ ես մի ստեղծագործություն ունենում:

Քոնն էլ ամենալավն ա լինում, որովհետև ամենինչից քիչ-քիչ

[impression]

Լիլն ա էլի, թե չէ ո՞նց ա հեղինակի դիրքերից սենց խոսում

Բյուր,էդ սաղ գրածներս տեսար, բայց էն անտեր ԻՄ ԿԱՐԾԻՔՈՎ-ը տենց էլ չտեսար, հա՞