Հավաքածու մրցույթ -2. Աշխարհի սկիզբը

[ivy]

Վերջացրեցի:
Մի բան դուր չեկավ. շատերը «Աշխարհի սկիզբ» թեման միանգամայն բառացիորեն էին հասկացել՝ մեջն անպայման Աստված, Ադամ խառնելով: Կարելի էր մի քիչ ավելի լայն մտածել, եսիմ...
Մի խոսքով, էն բոլոր տարբերակները, որտեղ կրոնական-աստվածաշնչային կերպարները կային (թեև նոր ներկայացմամբ), միանգամից դուրս մնացին իմ հետաքրքրության դաշտից:

Դեռ մրցույթը չսկսած՝ որոշել էի, որ էս անգամ միայն մի տարբերակի եմ քվեարկելու:
Ու հիմա էլ մնում եմ էդ որոշմանը:
Հաջողություն բոլոր հեղինակներին:

[Sambitbaba]

"Սոմնիումը" շատ լավն էր, բայց, ինձ թվում է, թեմային բոլորովին չի համապատասխանում:

[ivy]

Սամ ջան, փաստորեն հակառակ բաները գրեցինք իրար հաջորդող գրառումներում:
Իմ կարծիքով, աշխարհի սկիզբը չարժեր կապել միայն համայն աշխարհի արարման ու աստծո հետ: Աշխարհները տարբեր են լինում, մարդիկ նաև իրենց նեղ, անձնական աշխարհներն են ունենում կամ փորձում ստեղծել: Էդ առումով, "thinking outside the box" մոտեցումն էս մրցույթում ինձ ավելի դուր եկավ, քան Ադամներն ու աստվածները:

[Sambitbaba]

Սամ ջան, փաստորեն հակառակ բաները գրեցինք իրար հաջորդող գրառումներում:
Իմ կարծիքով, աշխարհի սկիզբը չարժեր կապել միայն համայն աշխարհի արարման ու աստծո հետ: Աշխարհները տարբեր են լինում, մարդիկ նաև իրենց նեղ, անձնական աշխարհներն են ունենում կամ փորձում ստեղծել: Էդ առումով, "thinking outside the box" մոտեցումն էս մրցույթում ինձ ավելի դուր եկավ, քան Ադամներն ու աստվածները:

Ես բոլորովին դեմ չեմ քո անհատական մոտեցմանը, Այվի ջան: Բայց, որքան հիշում եմ, այս մրցույթի գաղափարը ծնվեց Աշխարհի Վերջի, մայաների օրացույցի մասին զրույցների մեջ: Թե որքանով էր այդ ամենը լուրջ կամ կատակով, - դա արդեն այլ հարց է, բայց մրթույթի թեման, ինձ թվաց, ակնարկում է հենց Արարումը:
Կարելի էր, իհարկե, ասենք, Բրեդբերիի "Եռանկյունու" նման սիրուն պատմվածքներ գրել: Բայց ինձ թվում է, որ դա արդեն կարող էր այլ մրցույթ լինել:

Ներիր, եթե սխալ եմ…

[Freeman]

Առաջինին քվեարկեցի, ոճը շատ ծանոթ ա, կարող ա՞ Բյուրն ա

Անցնում եմ կոմենտներին:

[ivy]

որքան հիշում եմ, այս մրցույթի գաղափարը ծնվեց Աշխարհի Վերջի, մայաների օրացույցի մասին զրույցների մեջ: Թե որքանով էր այդ ամենը լուրջ կամ կատակով, - դա արդեն այլ հարց է, բայց մրթույթի թեման, ինձ թվաց, ակնարկում է հենց Արարումը:

Չգիտեմ՝ որտեղից ես դա որոշել, ինչևէ...

[Արէա]

Իմ կարծիքով, ասենք Ստեփան Զորյանը իր "Խնձորի այգին" չէր ուղարկի "Աշխարհի վերջ" խորագրով մրցույթի, չնայած էս մրցույթի տրամաբանությամբ եթե նայենք, լավ էլ կարող էր: Աշխարհի վերջի մասին գրելիս պետք է աշխարհի վերջի մասին գրել, ոչ թե այգին կտրելու: Ու աշխարհի սկզբի մասին գրելիս պետք է աշխարհի սկզբի մասին գրել, ոչ թե գյուղում տուն, կամ քաղաքում նոր մեքենա գնելու մասին:
Էստեղ մրցույթը պետք է լիներ աշխարհի սկիզբը ներկայացնելու տարբերակների, ձևերի, լուծումների, ենթադրությունների մեջ, ոչ թե թե ով ավելի ղժժալու ու ավելի անսպասելի բաների սկիզբը կարող էր ընդունել որպես աշխարհի սկիզբ:

[Claudia Mori]

Ժողովուրդ խնդրում եմ էլի էսքան շատ պատմվածքներ մի դրեք էլի, մեղք ենք Իհարկե լավ է, որ շատ են գրում, բայց պատմվածքների շատության պատճառով տուժում են բոլոր պատմվածքները, մի քիչ բախտը բերում է այն պատմվածքների, որոնք սկզբում ես կարդում, կամ վերջում, նայած, ով ոնց է որոշում կարդալ Սա իմ կարծիքն է, կարող եք եւ հաշվի չառնել, բայց դե ասեցի ասեմ: Ընդհանուր առմամբ բոլոր պատմվածքներն էլ կարծում եմ գոյություն ունենալու իրավունք ունեն, բայց եթե ասեք, որն էր ամենալավը, չեմ կարող ասել: Ես էլ չգիտեմ ինչ էի սպասում կարդալ, բայց այն հաստատ այստեղ չէր:

[ivy]

Էհ, դրա համար էլ մի քիչ դեմ էի էս թեմայով մրցույթին. էդպես էլ կարծում էի, որ մեծ մասը համայն աշխարհի արարման հետ է կապելու, թեև հաստատ գիտեմ, որ նման խնդիր չի դրվել...
Բայց դե մրցույթը կարելի է հաջողված համարել. ամեն տեսակի տարբերակներ էլ կային, հավես էր:

[impression]

Մահացած կնոջ աչքերը մի տեսակ շատ խառն էր, սումբուր մտքերի ժողովածու, ինձ դուր չեկավ...

[impression]

առաջին գործն էլ, Կայան ու իր կինը, շատ էր օրորվում հեքիաթի, լեգենդների ու աստվածաշնչի արանքում, խանգարում էր հասկանալ, թե ինչ ա ինքը ի վերջո: կրկնությունները,որոնք բնորոշ են հեքիաթներին, հեչ չէին գնում էն զուգահեռների հետ, որոնք ուզած չուզած տանում էի Ադամի ու Եվայի պատմության հետ:

Սոմնիումը կարդացել եմ երևի թե մի վեց-յոթ անգամ ու գնալով դուր ա գալիս: զգացվում ա, որ շատ ա աշխատած վրան, գնահատում եմ դա: մեկ էլ ամենաշատը դուր ա գալիս էն, որ հեղինակը չի գրել էն, ինչը սպասելի կլիներ: հինգից հինգ միավոր Սոմնիումին, միանշանակ:

[impression]

Ուվալնյատը իր կրկնված վերնագրով ոչ թե շեշտում ա հեղինակի երևակայության բացակայությունը, այլ՝ ոհւմորի զգացումը: հիմնականում լավն էր: մենակ ներվերիս ազդեցին էն պահերը, երբ հերոսը պատմում ա, թե դեռ էլ ինչեր ունի անելու կյանքում: անիմաստ արարած
ընդհանուր լավն էր, կարծում եմ հեղինակը շատ լավ հասկանում էր, որ ինքը մրցունակ տարբերակ չի ուղարկել, այլ ընդամենը նենց մի բան, որը որոշ չափով գուցե աշխուժացնի քննարկումների ընթացքը: ամեն դեպքում, ուվալնյատն ինձ դուր էկավ, ու աշխարհի վերջն ու սկիզբն էլ որ շատ չէր խառնել, էդ էլ էր լավ, նման էր Էյնշտեյնի խոսքին, որ՝ ես չգիտեմ, թե երրորդ համաշխարհայինի ժամանակ ինչ զենք են օգտագորելու, բայց որ չորրորդի զենքը փայտն ա լինելու, էդ հաստատ

[Դավիթ]

Ժողովուրդ խնդրում եմ էլի էսքան շատ պատմվածքներ մի դրեք էլի, մեղք ենք Իհարկե լավ է, որ շատ են գրում, բայց պատմվածքների շատության պատճառով տուժում են բոլոր պատմվածքները, մի քիչ բախտը բերում է այն պատմվածքների, որոնք սկզբում ես կարդում, կամ վերջում, նայած, ով ոնց է որոշում կարդալ Սա իմ կարծիքն է, կարող եք եւ հաշվի չառնել, բայց դե ասեցի ասեմ: Ընդհանուր առմամբ բոլոր պատմվածքներն էլ կարծում եմ գոյություն ունենալու իրավունք ունեն, բայց եթե ասեք, որն էր ամենալավը, չեմ կարող ասել: Ես էլ չգիտեմ ինչ էի սպասում կարդալ, բայց այն հաստատ այստեղ չէր:

Սկզբնական`22 հատ գործ էր, Կարինե ջան:

[Claudia Mori]

Սկզբնական`22 հատ գործ էր, Կարինե ջան:

Կարդացել էի, ես ուղղակի կարծիք եմ ասում, իմ հետ կարող են համաձայն չլինել իհարկե

[Տրիբուն]

Ուվալնյատի օր 2-ը հաստատ ակումբցի տղա ա գրել, Տրիբուն ձյա՞

Ինձ մի խառնեք ձեր վայրի արջի ցեղերին:

Հասկանում եմ, որ հոգեկան շեղվածությամբ ցինիկի կերպարը հանգիստ կարա իմ հետ ասոցացվի, բայց սրա հեղինակը գրաքննադատ ճարտարապետ գինեկոլոգն ա - даю руку на отсечение: