Մենակությունն ու միայնակությունը կարծես թե դիտվում է որպես միևնույն երևույթ /գրառումների գերակշռող մասում/: Իրոք նմանություններն ակնհայտ են, սակայն տարբերությունն առավել քան ակնհայտ ու զգալի:Մենակության յուրաքանչյուրս էլ կյանքի տարբեր ժամանակահատվածներում ձգտում ենք/այսպես ասած, կտրվում ենք աշխարհից, մի խոսքով, զրույց՝ ինքդ քո Ես-ի հետ/: Բայց դժվար թե գտնվի այնպիսի մեկը, որը ձգտի միայնակության: Իմ կարծիքով/դիտարկում եմ ժամանակային առումով/, մենակությունը դա մի օր է, մաքսիմում՝ շաբաթ, միայնակությունը՝ առավել երկար ժամանակահատված/ասենք՝ մի ամբողջ կյանք/:
Մենակություն սիրում եմ, մեկ-մեկ՝ ամիսը մեկ, մեկ-մեկ՝ շաբաթը մեկ, նայած այդ ամիս/շաբաթ տեղի ունեցած իրադարձությունների ծավալին, որը կարիք ունի լուրջ վերլուծության/չի բացառվում կուշտ արցունքային վերլուծությունը/: Միայնակություն. հըմ, ծանոթ չեմ, կներեք:
Մեջբերել
Mari-ի խոսքերից
Էջանիշներ