Իսկ ես Ռեալի երկրպագու եմ: Երկրպագել եմ Ռեալին` նույնիսկ չիմանալով, որ գոյություն ունի Բարսելոնա անունով թիմ: Մեծանալուն զուգահեռ սկսեցի դառնալ /քո ասած ձևով/ Բարսելոնի հակաերկրպագուLeo_de_Gran-ի խոսքերից
Դե քանի որ խոսք գնաց հակառակորդ թիմի ֆուտբոլիստներին սիրել-չսիրելու մասին, ես էլ իմ կարծիքը ասեմ.
Ռեալի ֆուտբոլիստներին, որպես առանձին մարզիկներ, ոչ որպես Ռեալի ֆուտբոլիստներ, շատ եմ հարգում ու համակրում (բացառությամբ մի քանիսի): Նրանցից շատերին նույնիսկ շատ եմ սիրում, իհարկե իրենց ազգային հավաքականների կազմում:
Ուղղակի երբեմն-երբեմն, կապված Բարսայի հետ մրցակցության հետ, նրանց պահի ազդեցության տակ ատում եմ, բայց հետո ամեն ինչ իր տեղնա ընկնում:
Մի բան էլ ասեմ: Չգիտեմ ինչքանով եմ ճիշտ, բայց եթե Ռեալը չլիներ ԼԱ լիգայում, ես երևի Բարսային էդքան շատ չէի երկրպագի: Ես ոչ միայն Բարսայի երկրպագու եմ, այլև Ռալի հակաերկրպագու, չնայած երևի դա ոչ միայն իմ մոտա էդպես:
Մեջբերել
մեր փոխավագին մի' վիրավորի ,թե չէ, ես գիտես քանի անգամ եմ ինձ զսպել վիրավորական արտահայտություններ չանել մեսսիի , դեկու և էտօ'օի վրով:
/, ես էլ մի բան կասեմ: Իմ սուբյեկտիվ կարծիքն ա. Ռաուլը ավագն ա, իսկ Գուտին` փոխավագը: Նենց պետք ա լինի, որ Ռաուլի բացակայության ժամանակ ինքը էն մակարդակով փոխարինի Ռաուլին, որ թիմը չզգա, որ իրա <<հոգին>> այդ օրը չի խաղում: Բայց ինքը շատ կռվարար ա, բռնկվող, ամեն ստից բանից նենց ա բորբոքվում ու կռիվ սարքում, որ զգուշացվում ա, նույնիսկ լքում խաղադաշտը, ու թիմը մնում ա ծայրաստիճան բարդ իրավիճակում: Բայց դե շատ լավ ա իրա գործը կատարում, եթե ներվերը հանգիստ են
Էջանիշներ