1․ Հարուկի Մուրակամի՝ "1Q84" (2009-2011)
2. Ուրսուլա Լե Գուին՝ "Շեմը" (The Beginning Place/Threshold, 1980)
3. Ումբերտո Էկո՝ «Վարդի Անունը» The Name of the Rose, 1983)
4. Ալֆրեդ Դյոբլին՝ "Համլետ, կամ Երկար գիշերը մոտենում է ավարտին" (Tales of a Long Night, 1956)
5․ Քորմաք Մաքարթի՝ "Ճանապարհը"/"Ուղին", (The Road (2006)
6. Նիլ Գեյման` "Ոչմիտեղ", (Neverwhere, 1996
7. Մո Յան՝ «Գինու երկիրը» (The Republic of Wine, 1992)
8. Ջոզեֆ Հելեր՝ «Ծուղակ-22» (Catch-22, 1961)
9. Ջեֆրի Եվգենիդիս՝ «Միջին սեռ» (Middlesex, 2002)
10․ Նիլ Գեյման՝ «Քորալայն» (Coraline, 2002)
11․ Ջոն Սթայնբեք՝ «Ցասման ողկույզները» (The Grapes of Wrath, 1939)
12․ Չակ Պալանիկ՝ «Ուրվականները» (Haunted, 2005)
13․ Էլֆրիդե Ելինեկ՝ «Դաշնակահարուհին» (The Piano Teacher, 1983)
Մեր ցավն այն է, որ մենք կարծում ենք, որ հոգևոր լինելն ընտրության հարց է, այլ ոչ մեր էությունը: (մի հաղորդատվությունից)
http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

Հարպեր Լիի "To kill a mockingbird"-ը եղե՞լ ա։
Մեկ էլ Սթեյնբեքի համար ա ցավալի ։/
Առաջատարներից կուզեի "The road"-ն ընտրվեր, Ֆեյսբուքիցս մեջբերեմ.
Երկու տարի առաջ, ծառայությանս տարիներին, երբ դիվիզիոնի «կամպյուտրշիկն» էի, եղբորս խնդրել էի, որ հերթական տուլիկի մեջ DVD-ներ դնի տարբեր ֆիլմերով ու գրքերով, էդ թվում՝ Քորմաք ՄաքՔարթիի "The Road"-ը: Էնպես էի տարվել դրանով, որ երկու, թե երեք գիշեր «ատբոյից» մոտ կես ժամ հետո վեր էի կենում, գնում դիվիզիոնի շտաբի սենյակ, պատուհանը ծածկոցով փակում, որ կոմպի լույսը դրսից չերևա, ու կպնում էկրանին: Չնայած սևազգեստները նույնիսկ էդ ժամերին էին վխտում ամբողջ զորամասի տարածքում, ու առավոտը 5:45 պետք ա արթնանայի սերժանտական անիմաստ հրահանգավորման համար, բայց էնքան էի կլանվել գրքի մեջ, որ էդ ռիսկերն ու զոհողություններն անտեսում էի:
Ես հենց սկզբից կողմ էի վերնագրերն անգլերեն թողնելուն, երկրորդ ընտրության ցուցակն էդպես էր։ Որովհետև գիրքը չկարդացած, միայն վերնագիրը տեսնելով թարգմանելուն դեմ եմ։ Ռուսերենից/ռուսերենին նման թարգմանելը նույնպես ռեալ չի, քանի որ իրենց միայն նախդիրների բազմությունը հերիք ա՝ հնարամիտ թարգմանելու համար, ոնց որ Նիկոգձեի դեպքում։ Իսկ հայերենը տապոռոտ լեզու լինելով՝ նման հնարավորություն չի տալիս, որպես կանոն։
Ինչևէ։ Մունը նախորդ քվեարկությունը բացելիս վերնագրերը թարգմանեց հայերեն, որի համար ես իրեն շնորհակալ եմ։ Ու քանի որ շատ վերնագրեր էս անգամ կրկնվում են, էս անգամ էլ նույնը թողեցի։
Եթե եղածների փոխարեն չեն ներկայացվելու լավից դեպի իդեալական տարածքում ընկած տարբերակներ, սույն քննարկումը համարում եմ անիմաստ։
Կարծում եմ հայերեն տարբերակն արժե դնել եթե գործը հայերեն կա... եթե չկա, ապա ճիշտ կլիներ դնել էն լեզուներով որով կան ու հմարավոր ա կարդալ...
... համենայն դեպս piano teacher-ը դաշնամուրի ուսուցիչ ա (ուիքիում մի քիչ կարդացի դրա մասին ու դասատուի մասին էր խոսքը)... The republic of wine-ը հաստատ գինու հանրապետություն ճիշտ կլնի. գինու երկիրը wine country-ն ա ու հաստատ հատուկ ա գրվել հանրապետություն որտև ֆունդամենտալ տարներություն կա երկրի ու հանրապետության միջև...
ինչևէ... եսիմինչ բիգ դիլ չի... սենց էլ ա լավ


Մեֆ, վերնագիրն անգլերեն ա սխալ թարգմանվածԷդ գիրքն էլ ես հիմա կարդում եմ: Հա, դաշնամուրի դասատու ա Էրիկան, բայց գերմաներեն՝ օրիգինալ լեզվում վերնագիրը Die Klavierspielerin ա, որտեղ die-ն իգական սեռի որոշյալ հոդ ա, Klavier - դաշնամուր, Spieler - նվագող, -in-ն վերջածանցն էլ նշանակում ա, որ էդ նվագողը կին ա, հայերեն՝ -ուհի: Դե հիմա ինձ ասա՝ Դաշնակահարուհին թարգմանությունից լավ ի՞նչ տարբերակ կա հայերենում:
Բյուրկա, եթե Քինդլով ես կարդում, Դաշնակահարուհու ֆայլը կուղարկե՞ս ինձ։
Մեկ էլ՝ ով ա՞ հաղթում, Նեքսուսով եմ, Թափաթոքը չի ասում։

Գալաթեա (14.09.2015)

Գալաթեա (14.09.2015)

Մինին երկու տոկոս ա մնացել, ափսոսում եմ կարդամ։
Փամուկը չէ.. բայց դա էլ մի օր կվերջացնեմ, չեմ թողնի մնա։
ivy (14.09.2015)
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Էջանիշներ