Կնոջ մարմինը

[StrangeLittleGirl]

Էսօր էս հոդվածը կարդացի, ու դա դրդեց, որ թեման բացեմ, չնայած վերջին ժամանակներս բավական հաճախ է կնոջ՝ սեփական մարմինը տնօրինելու հարցը քննարկման թեմա դառնում:

Օրեցօր շատանում են կանանց արտաքինի նկատմամբ պահանջները: Գրեթե ոչ մի ժամանակակից կնոջ մարմին բնական չէ, այնպիսին չէ, ինչպիսին բնությունը ստեղծել է (մազահեռացում, վարսահարդարում, շպարի գործածում, պլաստիկ վիրահատություններ, բոտոքս և այլն, ինչ ասես կարող ես մտածել): Իսկ ամենավատն այն է, որ շատ ժամանակ դա ոչ թե կնոջ ընտրությունն է, այլ հասարակության պարտադրանքը: Նույն խնդիրը բնավ չկա տղամարդկանց դեպքում. մորուքով տղամարդը շատ ավելի նորմալ է դիտվում, քան թևատակերը չթրաշած կինը: Ավելին՝ շատ հաճախ երբ որևէ կին հայտնի է դառնում, հաջողության է հասնում, միանգամից սկսվում են նրա արտաքինի մասին քննարկումներ (բերանը ծուռ է, գեր է, էս է, էն է), մինչդեռ տղամարդկանց դեպքում նման բաներ շատ քիչ են հանդիպում:

Կուզեի էս թեմայում քննարկեինք հասարակության դրած պահանջները և կնոջ՝ սեփական մարմինը տնօրինելու իրավունքը: Ինչու՞ են նման պահանջներ կանանց նկատմամբ դրվում, իսկ տղամարդկանց նկատմամբ՝ ոչ: Ինչու՞ է կնոջ արտաքինն այդքան կարևորվում և արդյոք գեղեցկության ժամանակակից չափանիշներն օբյեկտիվ են և որքանով են դրանք կարևոր ընդհանրապես:

[Gayl]

Մի երկու անգամ տեսել եմ, որ աղջկա թևերի տակ մաքրած չի...փշաքաղվելու բանա... կամ էլ մազածածկույթ ոտքերին ու մեջքին...

[StrangeLittleGirl]

Մի երկու անգամ տեսել եմ, որ աղջկա թևերի տակ մաքրած չի...փշաքաղվելու բանա... կամ էլ մազածածկույթ ոտքերին ու մեջքին...

Ուղղակի հետաքրքիր ա. ինչու՞ ա փշաքաղվելու բան: Որովհետև մենք տե՞նց ենք սովորել, որ սիրունը մաքրածն ա, թե՞ իրոք էդպես սիրուն ա: Ու ի վերջո, եթե էդքան սարսափելի բան ա էդ մազածածկույթը, բնությունն ինչու՞ ա դա տալիս կանանց: Հակառակ դեպքում պիտի որ բնական ընտրության արդյունքում մազածածկույթով կանայք վերանային, մնային մենակ լրիվ անմազ, հարթ մաշկովները:

Հ. Գ. ու նորից հիշեցնեմ, որ թեման մենակ մազածածկույթի մասին չի, այլ ընդհանրապես բնականից տրված մարմինը/արտաքինը փոփոխությունների ենթարկելու:

[Gayl]

Ուղղակի հետաքրքիր ա. ինչու՞ ա փշաքաղվելու բան: Որովհետև մենք տե՞նց ենք սովորել, որ սիրունը մաքրածն ա, թե՞ իրոք էդպես սիրուն ա: Ու ի վերջո, եթե էդքան սարսափելի բան ա էդ մազածածկույթը, բնությունն ինչու՞ ա դա տալիս կանանց: Հակառակ դեպքում պիտի որ բնական ընտրության արդյունքում մազածածկույթով կանայք վերանային, մնային մենակ լրիվ անմազ, հարթ մաշկովները:

Հ. Գ. ու նորից հիշեցնեմ, որ թեման մենակ մազածածկույթի մասին չի, այլ ընդհանրապես բնականից տրված մարմինը/արտաքինը փոփոխությունների ենթարկելու:

Չգիտեմ ուղղակի զզվելիա ու պետք չի տղամարդու մորուքի հետ համեմատել: Էս պահին ես չթրաշված եմ, բայց թևատակս մաքրածա...որ մաքուր չի լինում իմ զզվելն էլա գալիս...
Մնացած դեպքերում ավելի նախընտրում եմ բնականը ինչքան էլ արհեստականը գեղեցիկ է մեկա բնականը իմ համար ավելի նախընտրելի է...

[Ձայնալար]

Սովորելու վրա ա:

Ի դեպ, մի բան եմ նկատել, չգիտեմ կկիսեք կարծիքս, թե չէ: Տենդենց եմ նկատել, որ տղամարդիկ սկսել են ավելի շատ հետևել իրենց արտաքինին, կանայք ավելի քիչ: Հատկապես արևմուտքում: Նայում ես տղեն ժելեյած մազերով, օղով, դաջվածքով, վզից էլ մի զռթիկ կախած, հետի աղջիկը թեթև քսված, մազերը չֆենած, գրեթե առանց զարդերի:

[Այբ]

Ըստ իս՝ աղջիկը պետք է հետևի իրեն, բայց արտաքինին հետևելը արհեստականության չպիտի հանգեցնի, որ նայես ու մտածես, թե տեսնես առանց գրիմի, կամ չգիտեմ ինչի՝ տեսքը ոնց է:

Չնայած չեմ սիրում աղջկական ձևով խնամված տղաներին, բայց գտնում եմ, որ տղաներն էլ պիտի իրենց հետևեն: Եթե աղջկա մազոտ թևերը գեղեցիկ չեն նայվում, տղաների արջի մորթով թևերն էլ հեչ սիրուն չեն:

[Guest]

Իհարկե աբսուրդային են այս բոլոր կրիտերիաները դրված կանանց վրա:

Մի բան հիշեցի, վերջերս ա եղել: Ուրեմն ջահել ժամանակ մի կանգառ վերև, որ տրանսպորտ էի նստում, հաճախ մի աղջիկ էլ էր նստում ու ես շատ էի հավանում նրան: Ինչ որ սիրահարվածության զգացմունք կար, բայց տենց թեթև էլի, ինձ հենց դուր էր գալիս իր հետ գնալ դասի: Մի քանի օր առաջ մերոնց տանն էի ու տեսա նրան… մազերև զավիվկա, երեսը ներկած. շորը թիթիզ… ՀԻՍԱԹԱՓՈՒՓՅՈ՜ՒՆ

[Vardik!]

Բյուր, ինչ լավ թեմա է:
Հա, հենց կան առանձնահատուկ պահանջներ կանանց արտաքինի նկատմամբ: Ինչքան էլ խոսենք մեծ-մեծ բաներից, դեռ կան աղջիկներ, որ տանն են մնացել թուխ մաշկի կամ մեծ քթի պատճառով: Քիչ չեն նաև էն դեպքերը, երբ կինը ամուսնանալուց մի քանի տարի հետո էնքան է փոխվում արտաքնապես, որ առաջվա հետ համեմատել չի կարելի: Որպես պատճառ կարող են լինել ծննդաբերությունը, որևէ հիվանդություն, հորմոնալ խանգարումներ և այլն: Շատ հաճախ փոխված արտաքինը տղամարդու մոտ առաջացնում է հիասթափություն, իսկ կնոջ մոտ՝ կոմպլեքսներ:
Երբ ես ասոում եմ խնամք, ամենից առաջ նկատի ունեմ հոգատարություն ու հիգիենա սեփական մարմնի և հատկապես դեմքի նկատմամբ: Բայց, ցավոք սրտի, շատ կանայք և աղջիկներ խնամք ասելով նկատի ունեն թունդ շպարն ու մնացածը:


Մի փոքրիկ դրվագ իմ կյանքից: Ուրեմն մի քանի տարի առաջ ես էնքան կոմպլեքսավորված էի, որ ուղղակի ասելու չի: Պատճառների մասին չեմ խոսի, ուղղակի ասեմ, որ ես էսօր էնքան եմ ազատվել իմ կոմպլեքսներից, որ առաջվա նման կարող եմ առանց շպարի դուրս գալ, հագնվել ոնց ուզում եմ ու ամենևին վատ չզգալ ուշադիր հայացքներից: Շնորհակալություն իմ հարազատներից մեկին: Անունը չեմ նշում:

[Sambitbaba]

Սովորելու վրա ա:

Ի դեպ, մի բան եմ նկատել, չգիտեմ կկիսեք կարծիքս, թե չէ: Տենդենց եմ նկատել, որ տղամարդիկ սկսել են ավելի շատ հետևել իրենց արտաքինին, կանայք ավելի քիչ: Հատկապես արևմուտքում: Նայում ես տղեն ժելեյած մազերով, օղով, դաջվածքով, վզից էլ մի զռթիկ կախած, հետի աղջիկը թեթև քսված, մազերը չֆենած, գրեթե առանց զարդերի:

Կարծում եմ, դա յուրահատուկ է նրանց, ովքեր մտավորապես ավելի են մոտենում կենդանական աշխարհին: Իսկ կենդանական աշխարհում արուները միշտ էլ ավելի գեղեցիկ/նախշված են, քան էգերը: Հնարավորից գրավիչ լինելու/աքլորանալու համար:

[CactuSoul]

Միգուցե թեմայից շեղվում եմ, բայց ասեմ, էլի․ օրինակ ես հուշտ եմ լինում էն կանանցից/աղջիկներից, որոնց վրա ոչ մի տեղ մազ չկա, բացի գլխից։ Չեմ ասում՝ հենց մազ, բայց աղվամազով ոտքը կամ թևը շատ ավելի գրավիչ են ու գեղեցիկ, քան անմազ, տկլոր արհեստականները, որ կարծես մոմից սարքած լինեն։

[enna]

Էսօր Արևիկի հետ հենց էս թեմայով էինք խոսում: Ուրեմն դեռ փոքր տարիքից/12 տարեկանից մոտավորապես/ քթի հետ կապված կոմպլեքսներ ունեի: Ահավոր ձևերով ընկա ու քիթս չգիտեմ ինչ եղավ: Սկզբում առանձնապես չէի նկատում, որ քիթս էն չի, մինչև մաման մի օր ասաց. «քիթդ էլ վիրահատենք, սիրուն աղջիկ կդառնաս»: էդ ժամանակից սկսեցի մտածել, որ տգեղ քիթ ունեմ ու ամեն անգամ, երբ ես ինձ մենակ էի զգում, սաղ բարդում էի քթի վրա ու մտածում.«քիթս վիրահատեմ սաղ կուղղվի, ինձ կսկսեն սիրել»: Հենց նկարների մեջ տեսնում էի կողքից նկարներս, վատանում էի: Դրանից բացի քույրիկս ու ընդհանրապես մերոնք հենց ուզում էին ինձ կոպտեին իրենց հետ վեճերի ժամանակ, ասում էին. «էտպես մի խոսքի քիթդ վափշե ա ծռվում»:
Դե իսկ բարձր դասարաններում ընկերուհիներ ունեի, իրենց մոտ, որ ցույց էի տալիս, թե ոնց եմ քթիցս նեղվում, իրենք փոխարեն ասեին, որ քիթդ սիրուն ա, պետք չի դարդ անել, ասում էին ոչինչ, կվիրահատես: Ինձ բնականաբար ավելի էր նեղում էդ պատասխանը: Ինձ թվում էր 16-ում հնարավոր կլինի անելը ու անհամբեր սպասում էի տասնվեցին, հետո ասացին, որ չի կարելի, սկսեցի սպասել 17-ին: Հետո տասնյոթս լրացավ ու հասկացա, որ ինձ հեչ էլ պետք չի վիրահատությունը: Իհարկե, դա հասկանալու համար լիքը ժամանակ պահանջվեց: Ամեն ինչ փոխվեց այն պահից, երբ կյանքումս հայնտվեցին մարդիկ, ովքեր իրենց վերաբերմունքով ստիպեցին ինձ սիրել իմ արտաքինը ու ընհանրապես ավելի քիչ թերագնահատել ինքս ինձ:Հիմա ինձ համար մեկ է՝կվիրահատեմ քիթս ,թե չէ, ավելի շատ մերոնք են շահագրգռված, որ վիրահատեմ: Ես շնորհակալ եմ էդ մարդկանց/ու նաև ակումբին, որ ծանոթացրեց էդ մարդկանցից մի քանիսի հետ/ ու կասեմ, որ իսկապես ամեն ինչ կախված է նրանից , թե ինչ միջավայրում է մարդը գտնվում: Մեր բարեկամներից մեկի քիթը իմից ահավոր էր, ու իրենք լավ էլ ապահոված էին, ամեն անգամ ինքս ինձ հարց էի տալիս, թե ինչի քիթը չի վիրահատում, հիմա հասկանում եմ, որ ինքը չէր էլ նկատում իր մեծ քիթը: Հիմա ես նայում եմ իմ քթին, ու ինքը ինձ հեչ էլ գեշ չի թվում: Նույնն էլ մնացած բաների դեպքում. եթե սկսի մազերով մարմինը սեքսուալ համարվել, արդեն մենք էլ դրան կնայենք, որպես գեղեցիկի: Ամեն ինչ կախված է, թե ոնց ենք նայում դրան ու ինչ ստանդարտներ են:

[Mephistopheles]

Սովորելու վրա ա:

Ի դեպ, մի բան եմ նկատել, չգիտեմ կկիսեք կարծիքս, թե չէ: Տենդենց եմ նկատել, որ տղամարդիկ սկսել են ավելի շատ հետևել իրենց արտաքինին, կանայք ավելի քիչ: Հատկապես արևմուտքում: Նայում ես տղեն ժելեյած մազերով, օղով, դաջվածքով, վզից էլ մի զռթիկ կախած, հետի աղջիկը թեթև քսված, մազերը չֆենած, գրեթե առանց զարդերի:

էդ որտև էդ աղջիկը կարծում ա արդեն էդ տղեն իրանն ա, իսկ տղեն ալտերնատիվ ա փնտրում…

[ivy]

էդ որտև էդ աղջիկը կարծում ա արդեն էդ տղեն իրանն ա, իսկ տղեն ալտերնատիվ ա փնտրում…

Մեֆ, նենց չի էլի, որ մարդ իր արտաքինը միշտ հակառակ (կամ նույն) սեռի համար է «սարքում»:
Ամեն մարդ իր մարմնի տերն է, ինքն է մեջը ապրում, կոպիտ ասած: Ու ինքը պիտի կոմֆորտ զգա էդ ապրելուց:
Ամեն ինչ սեռական խաղերին մի տարեք, ինչ կլինի:

[Վահե-91]

Ուղղակի հետաքրքիր ա. ինչու՞ ա փշաքաղվելու բան:

Որովհետև ահավոր հակասեքսուալ ա

[Արևհատիկ]

Շատ լավ թեմա է…
Ես արդեն սովորել եմ, կոպիտ ասած, թքած ունենալ հասարակության կարծիքի վրա: Հաշվի եմ առնում միայն շատ հարազատ մարդկանց կարծիքները:
Ես էլ եմ փոքր ժամանակ քթիս հետ կապված կոմպլեքսներ ունեցել: Նենց չի որ մեծ ա, ուղղակի փոքր ժամանակ խնդիր է եղել, վիրահատել են ու սպի է մնացել, բժիշկներն էլ խորհուրդ են տվել 14 տարեկանից հետո վիրահատել: Սկզբից շատ էի կոմպլեքսավորվում, մանավանդ որ բոլորը հարցնում էին, թե ինչի ա տենց ահավոր նեղվում էի: Բայց հասունացման տարիքում զգացի, որ քիթս ձգվում ա ու սպին, ներքև ա իջնում: Հետո մի անգամ խոսացինք վիրահատելու մասին, եղբայրս ասեց. «Արև, ախր դու առանց վիրահատելու էլ ես է շատ լավը, խի՞ պիտի իզուր դանակի տակ ընկնես»: Հետո էլ կատակի տվեց, թե. «Համ էլ որ հանկարծ կորես, քթիդ շնորհիվ քեզ հեշտ գտնելու ենք» Հետո նկատեցի, որ իրոք ես ինձ սենց էլ եմ դուր գալիս ու տենց քթիս հետ կապված կոմպլեքսներս ժամանակի հետ անցավ:

Ինչ վերաբերվում ա շպարվելուն…
Ահավոր ներվայնանում էի, որ ասում էին մի քիչ քսվի, որ մարդու գնաս Դե բարով եք էլի եկել: Ես ձեզ չեմ ասում չէ մի շպարվեք, բարձրակրունկ մի հագեք, ուրեմն բարի եղեք դուք ձեր դարդով տապակվեք: Հիմա էլ չեմ ներվայնանում, շատ հանգիստ ասում եմ. «Ըհը, իմ մասին մի անհանգստացեք, լավ ա լինելու»
Իսկ էդ խոսացողների համար լրիվ շոկային էր այն, որ ես իմ ամենամտերիմ ընկերուհու հարսանիքին, էս ամառվա շոգ կրակին, բարձրակրունկ չեմ հագել, ինչպիսի՜ հանցագործություն: Հա, ես մեկ-մեկ շպարվում էլ եմ, հազարից մեկ բարձրակրունկ էլ եմ հագնում, բայց էդ ամենը էն ժամանակ, երբ ես ինքս ինձ զգում եմ էդ տեսքով:

Էս վերջում էլ մեկը ինձ ոմն մեկի մասին էր պատմում, որ էդ աղջկա ամուսինը կյանքում իրեն առանց շպարի չի տեսել: Սենց ուշադիր լսեցի, ասեցի. «Ես էդ աղջկան չեմ էլ տեսել, բայց կարծում եմ ինքն իրեն չի սիրում» Ասեց. «հա, ընդհանրապես ինքը շատ կոմպլեքսավորված է»: