Ես այսպես եմ հասկանում, Այվի ջան. եթե մարդ չի կարողանում կտրվել իր վերապահություններից, ուրեմն նա դատելու իրավունք չունի:ivy-ի խոսքերից
Հիմա հա, ստացվեց այնպես, որ իրոք, գնահատականի արժանի ոչինչ չգտնվեց: Բայց կարող էր նաև հակառակը լինել, ճիշտ չէ՞: Ինձ էլ, օրինակ ոչինչ դուր չեկավ: Բայց եթե ասենք, "Աշխարհի սկիզբը - 6"-ը լիներ մի հոյակապ պատմվածք ու հերոսներն էլ Ադամն ու Եվան լինեին, դու ինչ է, չպե՞տք է այն գնահատեիր: Համոզված եմ, որ կգնահատեիր… եթե կարդայիր:
Նայիր Մեֆի քլնգումները: Քանի՞ տեղ է նա պատմվածքի վատ լինելը Ադամ ու Եվայով պատճառաբանել: Մարդը խոսում է պատմվածքների թերությունների, այլ ոչ թե ծեծված պատմության մասին: Չնայած այն բանին, որ մեր մեջ երևի ամենա-ադամաեվայա-ատյացը նա պետք է լիներ: Իսկ եթե իրոք մի արժանի բան լիներ, համոզված եմ, որ նա իր կարծիքով բոլորիդ ուղղակի կստիպե՛ր կարդալ այդ գործը: Լրջորեն եմ ասում. մենք բոլորս կարիք ունենք սովորել Մեֆից՝ դատել:
Գիտես, կամա թե ակամա, հիշեցի իմ մուտքը Ակումբ: Երբ տեղադրեցի իմ "Խնձորների Հոր միտքը": /Ափսոս, տեղադրել էի այն ժամանակ, թե չէ հիմա կուղարկեի այս մրցույթին…/
Մի քանի էջանոց գործից մարդիկ կարծիքներ էին կազմել ընդամենը, ինչպես շատերն էին խոստովանում, մի երեք տող կարդալով: Արարիչ… Եդեմական Այգի… Ադամ… Հին է, ծեծված է, էլի չգիտեմ ինչ:
Չէ, մի կարծիր, ես ինքս շատ լավ գիտեմ իմ "պոէզիայի" արժեքը և առանձնապես մեծ կարծիք չէի էլ սպասում, բայց ինձ շատ զարմացրեց ու տխրեցրեց այն, որ ես զգացի, որ այդ գործն ըստ արժանվույն չգնահատելու պատճառը ոչ այնքան իմ պոէզիայի թուլությունն էր, որքան հենց թեմայի վերաբերյալ նախախնամությունը: Որովհետև նրանք, ովքեր կարողացան անցնել դրա վրայով, գտան, որ միտքը նոր էր և օրիգինալ, չնայած իր ծեծվածությանը: Հա, մոռացա ասել, որ առաջին տողերը նույնիսկ իմն էլ չէին, այլ Բորիս Գրեբենշչիկովինը…
Ես պատմեցի իմ այս անհաջող փորձի մասին, որովհետև չէի ուզենա, որ ինչ-որ մեկն էլ իմ վիճակում լիներ:
Եվ, հետո, եթե խոսքը օրիգինալության մասին է, ի՞նչ մի օրիգինալ պատմվածք է, ասենք, "Իկարոն", որ, հավանաբար, առաջին մրցանակը կստանա…
Մեջբերել
Էջանիշներ