Տրիբուն
27.06.2016, 15:24
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/ru/thumb/7/78/La_grande_bellezza.jpg/424px-La_grande_bellezza.jpg
Չէի տեսել։ Չէի էլ տեսնելու, եթե չլիներ Սանտան: Եվրոպական կինոների (մանավանդ իտալական) սեր չունեմ:
Ֆիլմը՝ ինչպես նկատեցիք նկարից, ձաձի մասին ա, ով արդեն 65 գարուն ա անցկացրել ու հասել ա էն պահը, որ արածն ու չարածը ծանրութեթև ա անում, ու գալիս ա էն եզրկացության որ սաղ սութ ա: Ձաձը ապրում ա բարձրաշխարհիկ հասարակությունում, ու լավ էլ կայֆեր ա անում․ սաղ օրը կլուբներում ու փարթիներում ա անցկացնում: Ու չնայած էտ կայֆերին, ձաձը ամեն ինչում դատարկություն ա տեսնում: Երեվի էսքանը: Չմոռանամ նշել, որ ձաձը անկրկնելի գեղեցկություն ա ման գալիս, որի նմանը տեսել ա մի անգամ, ջահել ժամանակ, ծովափում (իդեպ մի երկու կադր կա էտ աղջկանից․ էտ ինչ սիրուն ա (http://www.ferdyonfilms.com/wp-content/uploads/2014/01/the_great_beauty_27.jpg) այ մարդ,)
Կինոն շատ սիրուն ա նկարած, երաժտությունն էլ ա լավը, դե ձաձի կոստերի մասին խոսք չկա։ Տեղ-տեղ կան հումորներ, հիմնականում ուտվող: Երկխոսություններն էլ վատը չեն, որ ուշադիր լսես, նույնիսկ կարաս մի երկու խոսք ճպցնես ֆեյսբուքիդ պատերին:
Լավն էր: Վատը չեր: Ձաձը ահավոր լավն ա խաղում: Զգույշ սեղանից կվերցնի վիսկին, կկպցնի սիգարետը, դուրս կգա բալկոն, ու ժամերով կպատմի՝ թե ինչքան գեղեցիկ, ու դատարկ բան ա կյանքը:
Մի պահ կա տենց էլ չջոկի․
էս մեր ձաձին ջահել ժամանակ էտ նախշուն աղջիկը խի՞ ա թողել, Սանտա ջան կարողա՞ իմանաս:
Մի անգամ հավեսով կնայվի: Տարիներ հետո գուցե էլի հաճույքով նայեմ, հիմա՝ չէ: Աբրիս Սանտա
Հա ուզում էի գրել, հա մոռանում էի ․․․
Քեզ շատ լավ կինո էր ընկեր, բախտդ բերել էր։ :D
Ասեմ, իմ համար վերջին մի 20-30 տարվա լավագույն ֆիլեմրից մեկն ա, սկսած դերասանական խաղից, Տոնի Սերվիլոն իրա թարախ ժպիտով ու սիգարետով ատամների արանքը, մոռթում ա, վերջացրած ռեժիսորական ու օպերատորական աշխատանքով։ Դե, էն որ սիրուն ա հանած, դրանում խոսք չկա, մտնում ես Հռոմ ոտով գլխով դուրս ես գալիս։ Բայց նաև առանձին տեսարաններն են գլուխգործոց։
Նախ, առաջին 11 րոպեները ֆիլմի, իմ համար, կայֆավատի լավագույն նրակահանումներից մեկն ա կինոինդուստրիայում :D
https://www.youtube.com/watch?v=fYaY2tCm2sQ
Հետո, էն որ սաղով նստած բժիշկին են սպասում, մանաշկեն էլ հետները ու կոլեկտիվ մի հատ սրսկում են ստանում ինչ-որ կապույտ պանացեայի, վճարում են 700 եվրո ու ռասվիդանյա։ Հետո, էն «նկարիչ» անչափահասի տեսարանը, մեկ էլ գլխով պատին խփող ծիպա մոդեռն-հոգեբան-արվեստաբան-դերասան-ավանգարդիստ մորքուրը։
Կարճ ասած, ամեն ֆռագմենտը էս ֆիլմի, մի հատ դեմքություն ա։
Չէի տեսել։ Չէի էլ տեսնելու, եթե չլիներ Սանտան: Եվրոպական կինոների (մանավանդ իտալական) սեր չունեմ:
Ֆիլմը՝ ինչպես նկատեցիք նկարից, ձաձի մասին ա, ով արդեն 65 գարուն ա անցկացրել ու հասել ա էն պահը, որ արածն ու չարածը ծանրութեթև ա անում, ու գալիս ա էն եզրկացության որ սաղ սութ ա: Ձաձը ապրում ա բարձրաշխարհիկ հասարակությունում, ու լավ էլ կայֆեր ա անում․ սաղ օրը կլուբներում ու փարթիներում ա անցկացնում: Ու չնայած էտ կայֆերին, ձաձը ամեն ինչում դատարկություն ա տեսնում: Երեվի էսքանը: Չմոռանամ նշել, որ ձաձը անկրկնելի գեղեցկություն ա ման գալիս, որի նմանը տեսել ա մի անգամ, ջահել ժամանակ, ծովափում (իդեպ մի երկու կադր կա էտ աղջկանից․ էտ ինչ սիրուն ա (http://www.ferdyonfilms.com/wp-content/uploads/2014/01/the_great_beauty_27.jpg) այ մարդ,)
Կինոն շատ սիրուն ա նկարած, երաժտությունն էլ ա լավը, դե ձաձի կոստերի մասին խոսք չկա։ Տեղ-տեղ կան հումորներ, հիմնականում ուտվող: Երկխոսություններն էլ վատը չեն, որ ուշադիր լսես, նույնիսկ կարաս մի երկու խոսք ճպցնես ֆեյսբուքիդ պատերին:
Լավն էր: Վատը չեր: Ձաձը ահավոր լավն ա խաղում: Զգույշ սեղանից կվերցնի վիսկին, կկպցնի սիգարետը, դուրս կգա բալկոն, ու ժամերով կպատմի՝ թե ինչքան գեղեցիկ, ու դատարկ բան ա կյանքը:
Մի պահ կա տենց էլ չջոկի․
էս մեր ձաձին ջահել ժամանակ էտ նախշուն աղջիկը խի՞ ա թողել, Սանտա ջան կարողա՞ իմանաս:
Մի անգամ հավեսով կնայվի: Տարիներ հետո գուցե էլի հաճույքով նայեմ, հիմա՝ չէ: Աբրիս Սանտա
Հա ուզում էի գրել, հա մոռանում էի ․․․
Քեզ շատ լավ կինո էր ընկեր, բախտդ բերել էր։ :D
Ասեմ, իմ համար վերջին մի 20-30 տարվա լավագույն ֆիլեմրից մեկն ա, սկսած դերասանական խաղից, Տոնի Սերվիլոն իրա թարախ ժպիտով ու սիգարետով ատամների արանքը, մոռթում ա, վերջացրած ռեժիսորական ու օպերատորական աշխատանքով։ Դե, էն որ սիրուն ա հանած, դրանում խոսք չկա, մտնում ես Հռոմ ոտով գլխով դուրս ես գալիս։ Բայց նաև առանձին տեսարաններն են գլուխգործոց։
Նախ, առաջին 11 րոպեները ֆիլմի, իմ համար, կայֆավատի լավագույն նրակահանումներից մեկն ա կինոինդուստրիայում :D
https://www.youtube.com/watch?v=fYaY2tCm2sQ
Հետո, էն որ սաղով նստած բժիշկին են սպասում, մանաշկեն էլ հետները ու կոլեկտիվ մի հատ սրսկում են ստանում ինչ-որ կապույտ պանացեայի, վճարում են 700 եվրո ու ռասվիդանյա։ Հետո, էն «նկարիչ» անչափահասի տեսարանը, մեկ էլ գլխով պատին խփող ծիպա մոդեռն-հոգեբան-արվեստաբան-դերասան-ավանգարդիստ մորքուրը։
Կարճ ասած, ամեն ֆռագմենտը էս ֆիլմի, մի հատ դեմքություն ա։