Մի՞թե սիրել նշանակում է տանջվել

[Cassiopeia]

Օրինակ. ես սիրել եմ մի տղայի անպատասխան,ես տանջվել եմ նրա պատճառով,հիմա արդեն նրան մոռացել եմ.Բայց նրան տեսնելիս,ես դեռ հիշում եմ տանջանքս.

Իսկ դու սուբյեկտիվորեն մի մոտեցիր հարցին, այլ գնահատի այն զգացմունքը, որը գեղեցկացրել է ինչ որ ժամանակ քո դժգույն կյանքը ու բազմաթիվ երանգներ է հաղորդել նրան, գունավորել կյանքդ սպասումներով, երազներով ու երազանքներով…

[Ուլուանա]

Սիրել ու տանջվե՞լ.... Մի քիչ խորթ հասկացություններ են , իրար էնքան էլ չեն սազում...
Եթե իրոք սիրում ես , ինչու՞ պիտի տանջվես…
Տանջվել կլինի են դեպքում եթե ասենք ինքնամոռաց սիրում ես, բայց սերդ անպատասխան է... բայց դրան էլ կարելի է դիմանալ, կարելի է դիտել որպես կյանքի դրվագ, ճակատագիր, ու չտանջվել...
Հետո սիրո հետ մարդը կանգնում է որոշակի հոգեբանական դժվարությունների առաջ, ինչ որ շրջանում, ինչ որ դեպքերում... Ու շատերը շփոթում են սիրո տանջանքը սովորական տանջանքի հետ....ՉԵՔ ԳՏՆՈՒ՞Մ ,Որ ՍԻրՈ ՏԱՆջԱՆՔՆԵրԸ ՄԻ ՏԵՍԱԿ ՔԱՂՑրՈՒթՅՈՒՆ ՈՒՆԵՆ

Համաձայն եմ, բայց երբ այդ քաղցրությունը չափազանց երկար է տևում, այդ քաղցրությունից արդեն սկսում է սիրտդ խառնել... Նման հաճույքը, որն ինչ-որ տեղ մազոխիստական է, վաղ թե ուշ իրեն սպառում է, հոգնեցնում է մարդուն, մարդ կշտանում է դրանից և ուզում է գոնե մի քիչ էլ առանց տանջանքի (փոխադարձ) սեր ճաշակել։

[StrangeLittleGirl]

Համաձայն եմ, բայց երբ այդ քաղցրությունը չափազանց երկար է տևում, այդ քաղցրությունից արդեն սկսում է սիրտդ խառնել...

Յա՜խք, որ հիշում եմ, վատանում եմ:

[Գոռ Ջան - Հայ]

Համաձայն եմ, բայց երբ այդ քաղցրությունը չափազանց երկար է տևում, այդ քաղցրությունից արդեն սկսում է սիրտդ խառնել... Նման հաճույքը, որն ինչ-որ տեղ մազոխիստական է, վաղ թե ուշ իրեն սպառում է, հոգնեցնում է մարդուն, մարդ կշտանում է դրանից և ուզում է գոնե մի քիչ էլ առանց տանջանքի (փոխադարձ) սեր ճաշակել։

Համաձայն եմ.
Բայց գլխավորը ժամանակին կանգ առնելն է
Մարդ ընդհանրապես պիտի կարանա ցանկացած իրադրությունում պահպանի ինքնակառավարումը, պետք եղած դեպքում կտրուկ շրջադարձների դիմի, համաձայն չես՞

[Գոռ Ջան - Հայ]

Յա՜խք, որ հիշում եմ, վատանում եմ:

Տհաճությամբ ե՞ս հիշում
Ինձ թվում է կարելի է այնպես անել ժամանակին, որ դրանից մենակ հաճելի հուշեր մնան...

[Lionne_en_Chasse]

Համաձայն եմ.
Բայց գլխավորը ժամանակին կանգ առնելն է
Մարդ ընդհանրապես պիտի կարանա ցանկացած իրադրությունում պահպանի ինքնակառավարումը, պետք եղած դեպքում կտրուկ շրջադարձների դիմի, համաձայն չես՞

Այսի՞նքն: Օրինակ դու ինչպե՞ս ես պատկերացնում ինքակառավարվել սիրո տանջանքի դեպքում և ի՞նչ ես հասկանում ինքակառավարել ասելով էս դեպքում: Գուցե դադարել սիրե՞լ:
Ըստ իս սերը ( իսկական) այն բացառիկ զգացմունքներից է, որ չի ենթարկվում կառավարման

[Գոռ Ջան - Հայ]

Այսի՞նքն: Օրինակ դու ինչպե՞ս ես պատկերացնում ինքակառավարվել սիրո տանջանքի դեպքում և ի՞նչ ես հասկանում ինքակառավարել ասելով էս դեպքում: Գուցե դադարել սիրե՞լ:
Ըստ իս սերը ( իսկական) այն բացառիկ զգացմունքներից է, որ չի ենթարկվում կառավարման

Ինքս ռոմանտիկ անձնավորություն եմ, բայց արի իրերին ռեալ մոտենանք:
Սերը ճիշտ է բարձր երևույթ է, բայց այնուամենայնիվ ենթարկվում է բանականությանը:
Իրականում սիրտը չի չէ սիրում,ուղեղն է կարռավարում սիրտը:
Հետևաբար կարելի է սերը կառավարել…
Ինչ վերաբերվում է դադարել սիրելուց......եթե ունես բավական սառնասրտություն, ու եթե գտնում ես, որ սերը քո ուզած սերը չի (օրինակ եթե միակողմանի է), եդ դեպքում կարող ես կանգ առնել, ու կարճ ժամանակում կդադարես սիրելուց...
Ինքնակառավարել ասելով հասկանում եմ, որ մինչև վերջ չտրվես սիրուն կամ չխորանաս սիրո տանջանքների մեջ, ամեն վայրկյան պատրաստ լինես ամենավատին, ու ամենաանհավանականին, որ կարողանաս ուզած պահին անել էն ինչ մտածում ես, այլ ոչ թե տրվել ընթացքին ու անել էն ինչ սիրտդ է թելադրում:
Էս իմ կարծիքն է: Ես ոչ համոզում եմ ոչ էլ պարտադրում

[Ուլուանա]

Այսի՞նքն: Օրինակ դու ինչպե՞ս ես պատկերացնում ինքակառավարվել սիրո տանջանքի դեպքում և ի՞նչ ես հասկանում ինքակառավարել ասելով էս դեպքում: Գուցե դադարել սիրե՞լ:
Ըստ իս սերը ( իսկական) այն բացառիկ զգացմունքներից է, որ չի ենթարկվում կառավարման

Համաձայն եմ։ Եթե բանականության կառավարմանը ենթարկվեր, ուրեմն էլ սեր չէր լինի, որովհետև սերը սրտի ոլորտն է արտացոլում, ոչ թե ուղեղի։
Ճիշտ է, երբեմն կարելի է կառավարել տվյալ պահին ունեցածդ հույզերը, ասենք՝ տվյալ պահին չմտածել դրա մասին, զսպել, չարտահայտել, բայց չես կարող ուզածդ ժամանակ որոշել չսիրել ու իրագործել այդ որոշումը։
Բազմիցս ստիպված եմ եղել տարբեր մարդկանց համար կրկնել հետևյալ արտահայտությունը. սերը պատվերով համերգ չի։

[Lionne_en_Chasse]

Ինքս ռոմանտիկ անձնավորություն եմ, բայց արի իրերին ռեալ մոտենանք:
Սերը ճիշտ է բարձր երևույթ է, բայց այնուամենայնիվ ենթարկվում է բանականությանը:
Իրականում սիրտը չի չէ սիրում,ուղեղն է կարռավարում սիրտը:
Հետևաբար կարելի է սերը կառավարել…
Ինչ վերաբերվում է դադարել սիրելուց......եթե ունես բավական սառնասրտություն, ու եթե գտնում ես, որ սերը քո ուզած սերը չի (օրինակ եթե միակողմանի է), եդ դեպքում կարող ես կանգ առնել, ու կարճ ժամանակում կդադարես սիրելուց...
Ինքնակառավարել ասելով հասկանում եմ, որ մինչև վերջ չտրվես սիրուն կամ չխորանաս սիրո տանջանքների մեջ, ամեն վայրկյան պատրաստ լինես ամենավատին, ու ամենաանհավանականին, որ կարողանաս ուզած պահին անել էն ինչ մտածում ես, այլ ոչ թե տրվել ընթացքին ու անել էն ինչ սիրտդ է թելադրում:
Էս իմ կարծիքն է: Ես ոչ համոզում եմ ոչ էլ պարտադրում

Հայ, իսկ ես ճիշտ հակառակը՝ ռելաիստ եմ և հատկապես սիրո հարցերի դատողություններում ռոմանտիզմը մի կողմ եմ դնում
ՈՒղեղը չի կարող կառավարել սիրտը ( անգամ բժշկական տեսանկյունից) : ՈՒղեղի կողմից կառավարվող սիրտը կարող է միայն հաշվենկատորեն սիրել ՝ " սա ինձ ձեռք է տալիս, սրան արժե սիրել, վայ չէ պարզվեց որ էդքան էլ հարմար չի ինձ....հեսա դադարեմ սիրել":
Շատ հեշտ ես խոսում "դադարել սիրելու" մասին, դրանից երևում է, որ երբեք չես ճաշակել իսկական սիրո համը : Քո ասացը կարող է հրապուրանք լինել, որն ի դեպ այնքան ուժեղ զգացմունքն , որ կարող է բավականին երկար ժամանակ մոլորության մեջ պահել

[kristal]

Երբ սիրում ես նշանակում է դու ես աշխարհի ամնաերջանիկ մարդը----իսկ տառապելը սիրած էակի հասցրած ցավից ամենաերջանիկ տառապանքն է----քանի որ կանցնեն տարիներ և եթե դուք բաժանվեք , դու կցանականաս ետ բերել թեկուզ այդ տառապանքը միայն թե նորից լինես նրա հետ,իսկ եթե չբաժանվեք կհիշեք թե ինչ անիմաստ բաների պատճառով եք կռվել,իսկ հոգուն տառապանք պատճառել

[Shauri]

Մի՞թե սիրել նշանակում է տանջվել...

Ոչ թե նշանակում է, այլ ուրիշ զգացողությունների հետ միասին սերը անպայմանորեն ներառում է նաև տանջանք Այլ կերպ հնարավոր չի իմ կարծիքով Ու նշանակություն չունի` անպատասխան է սերը, թե պատասխան. եթե սիրում ես, պիտի տանջվես :

[Գոռ Ջան - Հայ]

ՈՒղեղի կողմից կառավարվող սիրտը կարող է միայն հաշվենկատորեն սիրել ՝ " սա ինձ ձեռք է տալիս, սրան արժե սիրել, վայ չէ պարզվեց որ էդքան էլ հարմար չի ինձ....հեսա դադարեմ սիրել":
Էս չեղավ, քո ասածը սրկա մարդու սրիկա արարք կարա լինի....


Շատ հեշտ ես խոսում "դադարել սիրելու" մասին, դրանից երևում է, որ երբեք չես ճաշակել իսկական սիրո համը : Քո ասացը կարող է հրապուրանք լինել, որն ի դեպ այնքան ուժեղ զգացմունքն , որ կարող է բավականին երկար ժամանակ մոլորության մեջ պահել

Հավատա ճաշակել եմ ու բավական հաջող, տարբերում եմ մեկը մյուսից, մոլորության մասին խոսք էլ չի կարա լինի...
Դադարել սիրելուց...ճիշտա անհնարա, բայց կարելիա սրտին թելադրել, այսինքն ստիպել «չսիրել», այսինքն սարնասիրտ տանել ու համարյա չհիշել դրա մասին....ճիշտա իսկական սերը երբեք մինչև վերջ չի մարում, բայ ց այդ զգացմունքը կարելի է հասցնել
մինիմալի....

[StrangeLittleGirl]

Ոչ թե նշանակում է, այլ ուրիշ զգացողությունների հետ միասին սերը անպայմանորեն ներառում է նաև տանջանք

Ոչ միշտ
Սեփական փորձից եմ ասում

[Shauri]

Ոչ միշտ

Պատահում են երջանիկ բացառություններ...

Սեփական փորձից եմ ասում

Ես էլ

[Lionne_en_Chasse]

Հիմա ի՞նչ , զոռով տանջվեմ .....
Ինչ հետաքրքիր սահմանումներ ունեք բայց