Մի քիչ շատ չի, ինչ որ սովորական էակի համար այդքան նվիրումDjavaxhq-ի խոսքերից
Կյանքում չեմ տարվել մեկով, զգալու դեպքում, որ ժամանակի ընդացքը ավելորդ է.
Սեր խոստովանելը դա՛ մի հիասքանչ հոգեւիճակ է, բայց մարդուն այդպես վիրավորելը ծաղկեփունջ ջարդելով... միայն մեկ բառ, Բարբարոսություն.
Վստահ եմ այս ֆորումի շատ տղաների վրա են սիրահարվել, բայց ոչ՛ մի տղա արարած, իրեն թույլ չի տվել նուրբ էակին մերժելով, նրան վիրավորի, ինչքան էլ որ դա մերժվողի համար ցավոտ լինի. Սա՛ տղաները. Աղջիկներին ուղղակի թվում է թե՛ մենք ուժեղ սեռի ներկայացուցիչներս ինչ՛ որ տիտանային օրգանիզմ ենք, որոնց ինչ էլ անես, չեն կոտրվի. Գոցէ դա՛ այդպես է? Բայց զգացմունքային աշխարհում մենք շատ խոցելի ենք. Ցավոք մարդիկ (Տղաներ թե՛ աղջիկներ) սիրահարվում են տվյալ անձի վրա, նրա երեւակայական պատկերը իրենց մեջ ստեղծելով (Ի դեպ սա՛ հեղինակը նկատել է) իրականությունից շատ հեռանալով, ենթակա են դառնում հեշտ եւ ցավոտ հիասթափության. Այսինք ստեղծյալ իդեալից հրաժարվելը հեշտ բան չէ, իրականության այլ լինելու պատճարով ստեղծելով երեւակայականը, այդպիսով խոցելի դարձնելով սեփական անձը.
Կարեւորը անցած եղածից սովորելն է եւ անրաժեշտ հետեւություններ անելը. Ծնկի գալը շատ համարձակ քայլ է եւ ոչ՛ բոլորը դա հոգեպես կարող են, դրա համար էլ քիչ ուժ չի պահանջվում, բայց քայլ անելուց առաջ, երազելու փոխարեն գոնե տեսնել կարողանանք հավանական հետեւանքները, նմանատիպ համարձակ ձեռնարկից առաջ. Շատ գրեցի.
Ցանկանում եմ բոլորիտ, փոխադարձ ՍԵՐ եւ Ըմբռնում.
Մեջբերել
Էջանիշներ