Բարև, շատ հետաքրքիր մի բան...
Երևի բոլորն էլ ինձ հետ կհամաձայնվեն:
Հայերը կատակ, հումոր չեն հասկանում, մենք մենակ անեկտոդներ ենք հասկանում/էդ էլ ոչ բոլորը/, սուր կատակները ընկալվում են որպես վիրավորանք և որոնցից հետո էլ նեղանում են: Ճիշտ է, անեկտոդներն էլ են ծիծաղ առաջացնում, բայց մարդ պետք է մի փոքր էլ դուրս գա իր սահմաններից ու ըմբռնի, որ կատակի և վիրավորանքի սահմանն հստակ ընդգծված ա:


Մեջբերել

» պատասխան՝ «Կինդեր սյուրպրիզ»: Ես առաջին անգամ, որ սա լսեցի մտքումս ասացի «լավ երևի մարդկանց թարմ անեկդոտնեից է՝ ներեմ»: Սակայն պարզվում է, որ այս տափակ հանելուկը իրենց ամենասիրված ու ճանաչվածներից է: Ամերիկյան հումորները նույնպես լինում են տափակ, դեբիլային մակարդակի, հիշեք «Ամիրկայն կարկանդակ» ֆիլմը: Եվրոպայում հումոր ունեն հարավային երկրներում և հյուսիսայիններից բացառություն կազմելով Անգլիան: Անգլիական հումորը շատ յուրահատուկ է: Չոր է, բայց լավն է: Ես այն սիրում եմ:




Էջանիշներ