Լավ կլինի, եթե ընդհանրացնենք էս թեման. խոսենք ոչ միայն կնոջ, այլ տղամարդու տատուից նույնպես:
Ես ասեմ իմ կարծիքը:
Riddle-ը ճիշտ բան ասեց. «իսկ եթե մշտական, ապա իմ մտերիմ կամ հարազատ մարդուն ընդամենը կհիշեցնեմ, որ դաջվածքներից ազատվելն ավելի դժվար է, քան ձեռք բերելը»:
Լինում ա, որ տատուները լինում են գաղափարական. այսինքն, եթե դու հակված ես ինչ-որ գաղափարների, ենթադրենք ֆաշիստ ես, անում ես որևէ ֆաշիստական տատու, բայց օրերից մի օր, հասկանում ես, որ քո գաղափարները սխալ են, ստիպված ես տատուդ ջնջել ու նենց խորը-խորը փոշմանում ես, որ էդ տատուն արել ես:
Դեմ բան չունեմ, որ մարդ տատու ա անում, բայց իմ մարմինը ափսոս ա, որ ես անեմ, ես տատուի փոխարեն սպիեր եմ անում: