Ընդհանրապես դեմ եմ մարմնի վրա դաջվածք անելուն, քանի որ նախ ինձ համար տհաճ են դրանք ու բոլորովին էլ սիրուն չեն, բացի դրանից համարում եմ, որ պետք չի մարդու բնական գեղեցկությանը ձեռք տալ։ Զիզի-բիզիություն է էլի…
Երևի այլ պատճառներ էլ կան դաջվածքներ չանելու համար։Համ էլ սովորաբար մարդիկ հետագայում փոշմանում են, որ դաջվածք են արել։
Բայց եթե մտերիմս դաջվածք անի, դրանով աչքիցս առանձնապես չի ընկնի։
Բայց մեկ է, դաջվածք անելը ազատամտության դրսևորում չեմ համարում։ Նույնիսկ հակառակը…
Добро победило зло, поставило его на колени и зверски убило
Լավ կլինի, եթե ընդհանրացնենք էս թեման. խոսենք ոչ միայն կնոջ, այլ տղամարդու տատուից նույնպես:
Ես ասեմ իմ կարծիքը:
Riddle-ը ճիշտ բան ասեց. «իսկ եթե մշտական, ապա իմ մտերիմ կամ հարազատ մարդուն ընդամենը կհիշեցնեմ, որ դաջվածքներից ազատվելն ավելի դժվար է, քան ձեռք բերելը»:
Լինում ա, որ տատուները լինում են գաղափարական. այսինքն, եթե դու հակված ես ինչ-որ գաղափարների, ենթադրենք ֆաշիստ ես, անում ես որևէ ֆաշիստական տատու, բայց օրերից մի օր, հասկանում ես, որ քո գաղափարները սխալ են, ստիպված ես տատուդ ջնջել ու նենց խորը-խորը փոշմանում ես, որ էդ տատուն արել ես:
Դեմ բան չունեմ, որ մարդ տատու ա անում, բայց իմ մարմինը ափսոս ա, որ ես անեմ, ես տատուի փոխարեն սպիեր եմ անում:
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ