Այստեղ շատ կարեվոր է հասկանալ էն բանը, որ էս հասարակության ըստ ֆորմացիաների բաժանված մասերում չկա "լավ" ու "վատ" մաս: Սև ու սպիտակ:
Բայց միևնույն ժամանակ, կարևոր է հասկանալ, թէ դու որ մասին էս պատկանում:
Պարզից էլ պարզ է, որ բոլոր էս մասերը ցանկանում էն ունենալ իրենց ցանկալի հասարակական կանոններն ու գրված կամ չգրված օրենքները:
Սակայն, քանի որ տարբեր ֆորմացիաներին հատուկ "օրենքները" մեծամասամբ իրար հակասող են, ապա առաջ է գալիս իշխանության հարցը: Այսինքն մի հասարակական կարգավորման օրգանի, որը կարող է օգտագործել պետական լծակները, եվ պարտադրել դրանք մյուս խմբերին:
Եվ հենց այստեղ էլ ջրի երես են ելնում ու բախվում իրար տարբեր մասերի պատճառով ստեղծված ներքին լարվածությունները: Ինչքան հեռու են իրարից ետ մասերը /հեռավորությունը պայմանականորեն որոշենք ֆորմացիաների գրաֆիկի վրա իրաից հեռավորությամբ/ էնքան լարվածությունը ավելի մեծ է, և հետևաբար կոմպրոմիսի հնարավորությունը ավելի փոքր: Օրինակ Նիկոլ Փաշրնյանի և Գ.Ծառուկյանի միջև: Սակայն "գործարար" խումբը /Խ.Սուքիասյան/ մեծ հաջողությամբ համագործակցում է երկուսի հետ էլ , քանի որ երկուսին էլ գրաֆիկի վրա մոտ է :
Ո՞վ կհաղթի էս մենամարտում:
Ի՞նչպես կարող է հաղթել:
Եվ ի՞նչ կլինի էտ հաղթանակի հետագա վճարվելիք գին:
Մեջբերել
/ : Էս մասին հաղթելու համար առանձնապես ջանքեր ու էներգիա թափելու անհրաժեշտություն չկա: Պետք է միայն ամուր կանգնել ֆեոդալականին հատուկ արժեքային համակարգի վրա, ու թույլ չտալ իրեն շեղել: Ինչ կարծես թէ փայլուն կատարում են մեր ֆեոդալականի թիմը:
Էջանիշներ