Խելագարության մի սուր նոպայով
Իմ օրագիրը գժանոց ընկավ.
Նրան հագցրին նեղ զսպաշապիկ,
Իր դեմ փորձեցին ամեն թույն ու դավ:
Բայց օրագիրն իմ՝ խրոխտ, անվեհեր,
Բոլոր ցավերին անձայն դիմացավ,
Թեպետ շատերը նրան կարդացին,
Բայց հեղինակին ոչ ոք չիմացավ:
Խելագարության ախտանշանով
Մի օր ես ինքս գժանոց ընկա.
Գտա օրագրիս, ու մենք միասին
Կուշտ ծիծաղեցինք բոլորի վրա:
...................
Անորակ է, օգտագործված,
Վաղուց մաշված, ժամկետն անցած,
Քանի~ քանի~ անգամ ծախված,
Նոր պիտակի վրա կարված
Նոր գներն ու անունները...
Ինձ պետք չէ քո` ապրանք դարձած,
Ժամկետանց, անորակ սերը...
......................
Ախ. Իմ այն հինը և քո այս նորը,
Իմ մաշված ձեռնոցն ու
Քո կոստյումի թանկ կտորը,
Ինձ ծանոթ մատներն ու անծանոթ փորը,
Քո սանրվածքը, քո նոր պահվածքը,
Այս նոր քայլվածքը,
Քո հին մտքերի նոր կառուցվածքը.
Ախ, քո այս ահեղ, ահավոր նորը,
Որի դեմ իմ հինն, ավա~ղ, անզոր է….
.......................
Գլուխկոտրուկի նման
Ես ծվեն-ծվեն հույսերի կույտ եմ
Զգույշ դասավորում,
Ու ստանում դեմքը հուսահատության:
Արևը անհոգ մսաղացի պես
Շողերն է աղում,
Անձրի վերջին լճակը քաղում,
Ծիծաղում անձայն:
Ես քեզ կորցնում եմ որտեղ պատահի,
Իսկ դու դա չես զգում
Եվ ամեն անգամ
Օգնում ես, որ ես ճիշտ ամբողջացնեմ
Պատկերը իմ մեծ հիասթափության…
.......................
Գրիչս ծխում է մոխրամանում.
Բառերը շարքով, քուլա-քուլա
Սենյակն են անշտապ գրավում,
Անգամ օդանցք չկա:
Բառերն աղմուկով թառում են
Ով ուր կցանկանա,
Իրար հետ վիճում են,
Հայհոյում անխնա:
Ոմանք իմաստալից
Հայացքներ են նետում,
Ոմանք էլ անհամբեր
Ինձ են հրում, խեթում,
Առանց կանոն ու հերթ
Խցկվում են առաջ,
Թղթի վրա դառնում
Տողեր խառնիճաղանջ:
Մոխրանում է դանդաղ
Գրիչս անտարբեր
Ախ, գեթ լիներ մեկը
Մի նեղ օդանցք բացեր:


Մեջբերել
Ինձ հատկապես առաջին երեքը շատ դուր եկան։ 



Էջանիշներ