Ungrateful (30.11.2009)
Կարծում եմ կյանքում ամեն ինչ իր տեղն ունի, ուղղակի պետք է չափով օգտագործել:
Ինչպես բժշկությունից հայտնի է նույնիսկ թույնը կարող է դեղ դառնալ, եթե չափաբաժնով օգտագործվի
և դեղ կարող է թույն դառնալ, եթե չափը անցնենք:
Կյանքում ,այն ամենը ինչ գոյություն ունի, չպետք է բացառվի: Դա կյանքի մի մասն է, իր վատ ու լավ կողմերով
Համեցիր նորաբաց ֆորում` "ԱՆՁՆԱԿԱՆ ԻՆՔՆԱԿԱՏԱՐԵԼԱԳՈՐԾՄԱՆ ԱԿՈւՄԲ"
Լուսաբեր (01.12.2009)
Ծեծ.... Միշտ դեմ եմ եղել ծեծին, ընդհանրապես ցանկացած տիպի բռնությանը: Իսկ ծնողի ծեծը երբեք էլ չի կարող երեխային դաստիարակելու միջոց հանդիսանալ: Ասացեք, ձեզանից ամեն մեկը իր սխալի համար ծեծ ուտելուց հետո ինչ է զգացել? Այդ ժամանակ ատելություն, բարկություն չէիք զգում ձեր ծնողի հանդեպ: Կամ այդ ծեծերից հետո միթե փոխում էիք ձեր համոզմունքներ? Եթե նույնիսկ երեխան ինչ-որ բան ծեծից հետո չի արել, ապա դա միայն վախի պատճառով: Իսկ ցանկացած տիպի վախը թույն է մարդու համար: Իսկ երեխային վախ ներշնչելը հանցագործություն է:
Չէ մի չէ, հլա մի հատ էլ պետք ա հետ դառնայինք ու խփեինք ծնողին, այդ ինչպես կարելի է ձեռք բարձրացնել սեփական երեխայի վրա
ուրեմն լավ չեն դաստիարակել հարգանքը ծնողի նկատմամբ, որ մտքովդ պետքա տենց բաներ անցնի, սա իմ կարծիքնա. Ծնողը քեզ արարողնա, Մայրդ հենց այն որ քեզ 9 ամիս սրտի տակա պահել հազար ու մի դժվարություն կրելով այդ ընթացքում, հետո էլ լույս աշխարհ բերել, հերիքա, որ գիտակցես՝ իրավունքը ունի, որ վրեդ գոռա էլ, խփի էլ... ինքը հաստատ քեզ վատ բան չի անի, հենց նրա համար, որ ծնողա.
Իսկ այն երկրներում, որոնք մեր աչքին զարգացել են այն աստիճան, որ ծնողին զրկում են իր երեխայից հենց նրա համար որ բարձր տոնովա խոսել իր երեխայի հետ /:քմծիծաղ/ ուղղակի իմ համար աբսուրդա.
Լավ, ասում եք էլի, 2-3 տարեկան երեխաին դե գնա ու բացատրի որ չի կարելի մատիկը մտցնել վարթակի մեջ... ո՞նց բացատրես որ հոսանքը ինչա. մի հատ չխփեցիր ձեռին էլի կանի. Մի քանի տարի առաջ նման ցավալի դեպ ք եմ հիշում, երբ 4 տարեկան երեխան զոհ գնաց հենց վարթակի հետ խաղալուն. Ի դեպ այդ երեխային ոչ մի անգամ ոչինչ չեն արգելել գոնե ձեռքին խփելով, ամեն բան բացատրվել էր.
Ակումբցի էլ մարդ գիտեմ, որ կտրականապես դեմ էր խոսում ծեծելուն, մինչև չհայտնվեցին պստիկները ու ոչինչ չկարողանալով անել, պարզապես իրեն անզոր էր զգում այդ փոքր արարածներին բան բացատրելով, հուսահատ ասում էր որ մի լավ կծեծեր, բայց այ ծնողները թույլ չեն տալիս:
Ես ոչ կողմ եմ,բայց ոչ էլ դեմ եմ: Որովհետև մարդ չի իմանա ոնց կվարվի. Եթե անգամ դա լինումա մեր անհամբերության հետևանքով առաջացած վարք: Այսինքն մտածում ենք մի բան , բայց անում ենք ուրիշ բան./ չենք ուզում ծեծել, բայց չենք էլ կարողանում չծեծել...
Հ.գ բան չմնաց, մի քանի տարի հետո սեփական փորձիս մասին կտեղեկացնեմ![]()
Վեր տան զրուցը տանան տուսա կյամ, տան կրիշը կլխեդ փոլա կյամ
Ժողովուրդ
Արիացի (05.12.2009)
Նախ ես չասացի, որ հարկավոր է ծնողին պատասխանել, ինչը երբեք մտքովս չի էլ անցել: Ծնողի հանդեպ հարգանքն էլ չեն դաստիարակում: Դա երեխան ծնողի հանդեպ կզգա միայն հարգանքի արժանի լինելու դեպքում: Եթե ծնողը երեխա է լույս աշխարհ բերում, դա չի նշանակում, որ իրավունք ունի նրա հետ վարվել այնպես ինչպես ինքն է ցանկանում, միայն այն պատճառով, որ երեխան դեռ փոքր է և չի կարող պաշտպանվել:
Ծնողը ամեն ինչից բացի ինքն էլ պետք է հարգի երեխային:
Ես հասկանում եմ, որ երբեմն դժվար է երեխայի բան հասկացնել: Բայց ծեծից բացի կան նաև այլ միջոցներ: Իսկ երբ ձեր ասած երկու-երեք տարեկային հարվածում եք, երեխան այդ ժամանակ չի էլ մտածում, որ հարվածողը իր ծնողն է, որ հարկավոր է նրան հարգել: Նա միայն ցավ է զգում: Ես էլ գիտեմ այնպիսի երեխաների, որոնց կյանքը խեղաթյուրվել է ծնողի դաժան վերաբերմունքից: Եվ չասեք թե Դուք նկատի ունեք թեթև հարվածները, ՈՐովհետև ամեն ինչ փոքր քայլերից է սկսվում:
Rammstein (05.12.2009)
Գիտես հիմա չես կարող ասել թե որնա չափն անցնել` մարդասպանությունը թե ծեծը: Մարդասպանությունը մեր ժամանակներում դարձելա սոորական բան, որ մի ակնթարթում խլել մարդկային կյանքը: Իսկ ինչ վերաբերվումա ծեծին դեմ եմ, քանի որ կարող ես ասել, հասկացնել բառեռով այլ ոչ թե ծեծով ու ծեծի մեջ չափ չկա: Էն մարդը ով ձեռքա բարձրացնում երեխայի վրա նա ամեն ինչի ընդունակա:
Դե ես Արիացիի հետ համաձայն եմ էն առումով, որ մարդասպանությունը չափն անցենել է նշանակում, ու այդտեղ էլ ես քննարկելու բան չեմ տեսնում: Ես ուղղակի ուզում էի իմանալ, թե ինչո՞ւ է ծեծը հնարավոր համարել չափի մեջ:
Տարբեր մարդկանց չափորոշիչները տարբեր են, ծնող կա` ամենաթույլ հարվածն էլ չափից դուրս ա համարում, ծնող էլ կա` էրեխու գլխին շիշ ա ջարդում (տենց մարդ գիտեմ), բայց համարում ա, որ դա չափի մեջ ա:
Նաիրուհի (03.08.2010)
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Էջանիշներ