Արաբա-իսրայելական պատերազմ

[Մելիք]

Ոմանք կարծիք էին հայտնել այստեղ որ այդպես պետք չի անել, պետք չի քո հողի համար կռվել, պետք չի քո ընտանիքի կյանքը պաշտպանել, պետք չի քո ընկեր զինվորներին պլենից ազատել։ Ես ուղղակի զարմացած վիճակում եմ գտնվում։ Այս մտածելակերպով ապրելը հազար անգամ ավելի հեշտ է քան կռիվ անելը։

Չէ, հարրգելի՛ս, դու շատ ես սխալվում. կռիվ անելը ավելի դժվար չի , քան խաղաղ ապրելը: Վերցրու պատմությունը ու նաիր, կամ ուումնասիրիր հենց քո առորյան, կռվի համար առիթ գտնելն ու տուրուդմպոց սարքելը միշտ էլ ավելի հեշտ է, քան իրավիճակից այլ ելք գտնելը, մանավանդ երբ ուժեղ ես ավելի, քան դիմացինդ:
Հետո էլ էստեղ ես ոչ մի կարծիք չգտա քո նշածներից: Պաշտպանիր քո հողը, ընտանիքը, բայց մի նմանվիր ինքդ էն "շակալներին" , որոնց գոյությունը երկրի վրա ավելնորդ ես համարում : Քո կարծիքով "Արևելյան Հրաշքը"(Բեյրութը) ավերելով Իսրաելը կազատագրի իր երեք զինվորներին՞… և եթե ազատի էլ մի՞թե պարզ չի, որ իր անմեղ երեխային կորցրած ամնեղ ծնողը վաղը նույն՝ պաշտպանիր քո ընտրանիքը սկզբունքով երեսուն հոգու է գերի վերցնելու և գուցե արդեն ոչ թե զինվորների, այլ հենց երեխաների:
Եթե տականքության դեմ ենք պայքարում, գոնե աշխատենք ինքներս տականք չլինել:

[Sergey]

բայց դու ինքդ այդ կոնտեքստից դուրս կարելի է ասել օգտագործեցիր, քանի որ տվյալ դեպքում պետության կայացման մասին խոսք երևի ամենավերջում կարող է գնալ ... առաջին հերթին մարդկանց անվտանգության ու կյանքի հարց է...

Ես պարզապես պատասխանեցի Դոստոևսկուն մեջբերողին, չնայած կարծում եմ, որ այնքան էլ կոնտեքստից դուրս չէ:

[Mench]

Ամեն դեպքում ոչինչ չի կարող արդարացնել անմեղների սպանությունը

[Koms]

Այստեղ երկու կարծիք լինել չի կարող` այն ինչ այսօր տեսնում ենք` դա մի պետության կողմից իրականացվող ագրեսիա է մեկ այլ սուվերեն պետության դեմ`
չգիտեմ, թե էլ ավելի մեղմ ինչպես կարելի է դա ձեւակերպել, իսկ թե ով է
տվյալ պարագայում այս երկու պետություններից շակալը
եւ ով է անմեղ գառնուկը` այս հետեւությունները թողնում եմ ձեզ...

[Մասսագետ]

Ոչ մի պատերազմ արդարացված չի, մանավանդ էս մեկը: Կան պատերազմներ, որոնք պատճառներ ունեն սկսվելու, բայց էս պատերազմի սկսվելը անհեթհեթություն ա: Սա ես ասում եմ որպես մի քիչ պացիֆիստ մարդ: Չնայած հնարավոր ա գտնվեն մարդիկ, որոնք կասեն, որ պատերազմը լավ բան ա, առայժմ տենց կերպարի մենակ գրքում եմ հանդիպել:

Իսկ հրեա երեխեքի թափած արցունքները հաշի՞վ չեն։

Ուրեմն եթե հրեա էրեխեքի արցունքներ են թափվել, մի հատ էլ թող արաբ էրեխեքինը թափվի, տենց քվիդ կլինի չէ՞:

[Հակոբ Գեւորգյան]

Պետք է խոստովանեմ, որ այս թեմայի շուրջ կատարված մեկնաբանությունները շատ տարօրինակ էին։ Նախ հարցը սխալ է դրվել, քանզի Արաբները (ինկատի ունեմ արաբական ցեղերին) միջին արեւելքում այդքան էլ մտերիմ չեն, որ Իսրաելի ագրեսիան ընդեմ Լիբանանի անվանենք Արաբա–Իսրաելական պատերազմ։ Ես կարծում եմ, որ արաբները լինելով Շեմական պետք է հարգեն եւ համագործակցեն (եթե չեն համագործակցել մինչեւ հիմա) հրեաների, այն էլ ոչ այդքան պակաս ահաբեկիչ Իսրաելի Սիոնական (Ամերիկյան Կենտրոնական Հետախուզական Ծառայության արձանագրություններից մեկում պարզվել է, որ Սիոնը ահաբեկչական կազմակերպություն է) կառավարության հետ։ Իսկ ինչ վերաբերում է այս հարցի գնահատելուն, ասեմ որ մենք հայերս շատ հարցեր ունենք, որոնք կախված են գնահատողներից եւ արդարացողներից, բայց լավ էլ գիտենք, որ այդ հարցերը, որոնք մեր օգտին են երբեք չեն արդարացվելու… Հետեւաբար, անձնապես ինչ չի հետաքրքրում այս հարցի գնահատումը։

Մեկ մեջբերում անեմ արաբների ու հրեաների մասին։ Այստեղ, ԱՄՆում մի ընկեր ունեմ, որը 1990թ ականներին գնացել էր Իսրաել։ Նա պատմում էր թե ինչպես մեկ անգամ ականատես եղավ մարդկային մի մեծ ստորացման, այն է, տեսավ թե ինչպես հրեա գործատերը, որի աշխատավորները արաբներ էին, եւ աշխատում էին թունավոր ներկերով, դիտավորյալ չէր միացրել օդի մաքրման մեքենան։ ԵՎ իմ ընկերոջ այն հարցեին, թե ինչու՞ չեք միացնում օդի մաքրման մեքենան, հրեա գործատերը պատասխանել է, ասելով թե դրանք անասուն են, պետք է սատկեն… Ցավում եմ, որ ներկայում նման դեգեներատներն են տիրում աշխարհին ու անում այն ինչ–որ իրենց է հարմար եւ ոչ թե մարդկությանը։

[Սահակ]

Իմ կարծիքով, այս պատերազմում ամեն մի կողմը իր օգուտը ունի։ Հրեաները ուզում են ոչնչացնել Հզբոլլահին ու հանգիստ ապրեն իրենց համար։ Հզբոլլան ուզում է ոչնչացնել հրեաներին ու հանգիստ ապրել իրենց համար։ Ես անձնապես հրեաների կողմն եմ, բայց կարող եմ նաև հասկանալ մյուս կողմ վերցրած մարդկանց։

Պացիմիստները ասում են որ պատերազմը խնդրի լուծում չի, որ այն միայն նոր պատերազմ է ծնում և նոր մահ։ Ես բոլորովին համաձայն չեմ պացիֆիստների հետ։ Ես կարծում եմ որ կան շատ դեպքեր երբ պատերազմը ավելի լավ ընտրություն է քան խաղաղությունը։ Պատմականորեն մարդկության ամենախաղաղ և արդյունավետ տարիների միշտ եղել են պատերազմերի հետևանք։ Առանց շատ խորանալու բերեմ երկու հատ օրինակ՝
1. Երկրորդ համաշխարայինը, մարդկության ամենադաժան պատերազմն էր։ Սակայն նա նաև բերեց Եվրոպային մի տեղ որտեղ Եվրոպան գրեթե երբեք չի եղել։ Խաղաղություն, զարգացում, միասնություն ...
Ինձ թվում է եթե մենք պացիֆիստ լինէինք, և թողնեինք Հիտլեռին որ անի ինչ որ ուզումա ու ասեինք, որ դաժանությանը դաժանությամբ պատասխանելը սխալ է։ Ապա մեր վիճակը հիմա շատ անգամ ավելի վատ կլիներ։
2. Ճապոնիան և Ամերիկան իրար ուղղակի ատում էին։ Ճապոնացիների բառացիորեն ոչնչացրեցին Պեռլ Հարբորը։ Ամերիկացիները դաժանությանը պատասխանեցին ավելի մեծ դաժանությամբ։ Պատմության մեջ առաջին և վերջին անգամ միջուկային ռումբ գցեցին ճապոնացիների վրա։ Սակայն դրա արդյունքում, երկու երկրներն էլ հիմա բարգավաճում են, և շատ ընկերական են։ Մյուս կողմից իրենց հարաբերությունները կարող էին ռուսների նման գնալ։ Երբ ռուսները ագրեսիաին ագրեսիայով չպատասխանեցին և արդյունքում Ռուսաստանը մինչև այսօր Ճապոնիայի հետ դեռ պատերազմի մեջ է գտնվում, քանի որ իրենք այդպես էլ չեն ստորագրել խաղաղության պայմանագիր։

Երկու խոսքով՝ խաղաղությունը շատ լավ բան է, բայց կան շատ դեպքեր երբ պատերազմը ավելի արագ և կայուն խաղաղություն է ստեղծում, քան թե անպատասխան ագրեսիան։

[Սահակ]

Չէ, հարրգելի՛ս, դու շատ ես սխալվում. կռիվ անելը ավելի դժվար չի , քան խաղաղ ապրելը: Վերցրու պատմությունը ու նաիր, կամ ուումնասիրիր հենց քո առորյան, կռվի համար առիթ գտնելն ու տուրուդմպոց սարքելը միշտ էլ ավելի հեշտ է, քան իրավիճակից այլ ելք գտնելը, մանավանդ երբ ուժեղ ես ավելի, քան դիմացինդ:

Մելիք ջան, մենք տարբեր բաներ ենք ասում։ Դու ասում ես որ կռիվ անելու համար առիթ գտնելը ավելի հեշտ է քան խաղաղ ապրելը և ես քեզ հետ դրա մեջ համաձայն եմ։ Բայց, ես ասում եմ որ և՛ պատմության մեջ, և՛ առօրյաի մեջ կռիվ անելը ավելի դժվար է քան թե կուլ գնալը։

Հետո էլ էստեղ ես ոչ մի կարծիք չգտա քո նշածներից: Պաշտպանիր քո հողը, ընտանիքը, բայց մի նմանվիր ինքդ էն "շակալներին" , որոնց գոյությունը երկրի վրա ավելնորդ ես համարում : Քո կարծիքով "Արևելյան Հրաշքը"(Բեյրութը) ավերելով Իսրաելը կազատագրի իր երեք զինվորներին՞… և եթե ազատի էլ մի՞թե պարզ չի, որ իր անմեղ երեխային կորցրած ամնեղ ծնողը վաղը նույն՝ պաշտպանիր քո ընտրանիքը սկզբունքով երեսուն հոգու է գերի վերցնելու և գուցե արդեն ոչ թե զինվորների, այլ հենց երեխաների:
Եթե տականքության դեմ ենք պայքարում, գոնե աշխատենք ինքներս տականք չլինել:

Տականքությանը պետք չի տականքությամբ պատասխանել։ Դրա մեջ քո հետ բոլորովին համաձայն եմ։ Սակայն ես ուզում եմ ասել, որ տականքությանը բոլորովին չպատասխանելը, անտեսելը, և ձև անելը, որ ամեն ինչ նոռմալ է նույնպես տականքություն է։

[Մելիք]

Ճապոնիան և Ամերիկան իրար ուղղակի ատում էին։ Ճապոնացիների բառացիորեն ոչնչացրեցին Պեռլ Հարբորը։ Ամերիկացիները դաժանությանը պատասխանեցին ավելի մեծ դաժանությամբ։ Պատմության մեջ առաջին և վերջին անգամ միջուկային ռումբ գցեցին ճապոնացիների վրա։ Սակայն դրա արդյունքում, երկու երկրներն էլ հիմա բարգավաճում են, և շատ ընկերական են։ Մյուս կողմից իրենց հարաբերությունները կարող էին ռուսների նման գնալ։ Երբ ռուսները ագրեսիաին ագրեսիայով չպատասխանեցին և արդյունքում Ռուսաստանը մինչև այսօր Ճապոնիայի հետ դեռ պատերազմի մեջ է գտնվում, քանի որ իրենք այդպես էլ չեն ստորագրել խաղաղության պայմանագիր։։

Մի՞թե այդքան միամիտ եք, որ կարծում եք, թե ԱՄՆ-ը միջուկային զենքով հաղթեց Ճապոնիային. Ճապոնիան փաստացի արդեն պարտված էր, երբ ԱՄՆ-ը իր "դաժանությունը" արեց: Իսկ Էսօր այդ երկու պետությունների միջև լավ հարաբերություններ են ոչ թե որովհետև ագրեսիան չեզոքացրեց ագրեսիային, այլ ճիշտ հակարակը, որովհետև Ճապոնիան խելքի եկավ ու մինչ այդ պատմության մեջ չգրանցվաց "դաժանությանը" նոր "դաժանությամբ" պատասխանելու ծրագրեր չմտմտաց : Իսկ ինչ վերաբերվում է Ռուսաստանին, նա էլ սուսիկ փուսիկ նստած չեր համաշխարհայինի ժամանակ և նա էլ ճապոնիային քիչ չի "ցավեցրել":Պարզապես պատերազմի ավարտից հետո նրանք հայտնվեցին տարբեր ճամբարներում, բայց դա ուրիշ թեմա է և մեր վեճի առարկաի հետ կապ չունի:

Երկու խոսքով՝ խաղաղությունը շատ լավ բան է, բայց կան շատ դեպքեր երբ պատերազմը ավելի արագ և կայուն խաղաղություն է ստեղծում, քան թե անպատասխան ագրեսիան։

Էստեղ ոչ ոք չի ասում , թե ագրեսիան պետք է անպատասխան մնա, բայց պատասխանն էլ պիտի համարժեք լինի, և ոչ թե…

[Koms]

Խոսքը գնում է նրա մասին, որ ցանկացած ագրեսիա որեվիցէ երկրի կողմից որեվիցէ երկրի հանդեպ պետք է դատապարտվի, թե չէ աշխարհը կվերածվի անկառավարելի քաոսի…

[Մասսագետ]

1. Երկրորդ համաշխարայինը, մարդկության ամենադաժան պատերազմն էր։ Սակայն նա նաև բերեց Եվրոպային մի տեղ որտեղ Եվրոպան գրեթե երբեք չի եղել։ Խաղաղություն, զարգացում, միասնություն ...
Ինձ թվում է եթե մենք պացիֆիստ լինէինք, և թողնեինք Հիտլեռին որ անի ինչ որ ուզումա ու ասեինք, որ դաժանությանը դաժանությամբ պատասխանելը սխալ է։ Ապա մեր վիճակը հիմա շատ անգամ ավելի վատ կլիներ։

Հիտլերը սկսել էր պատերազմը. ուզած չուզած պիտի դեմը առնեին, իսկ պացիֆիզմը ասում ա, որ Հիտլերը չպիտի պատերազմ սկսեր: Պացիֆիզմը ասում ա, որ ընդհանրապես չպիտի պատերազմ լինի, իսկ համաձայնվի՛ր, եթե ընդհանրապես պատերազմ չլինի, ապա խաղաղություն կլինի: Իսկ դու պացիֆիստներին դիտարկում ես այն ժամանակ, երբ պատերազմը սկսվել ա:
Նույնը էս պատերազմում: Իսրայելը սկսել ա պատերազմը, Լիբանանը ուզած-չուզած պիտի դեմը առնի, բայց Իսրայելը չպիտի պատերազմ սկսեր:

[Սահակ]

Իսրայելը սկսել ա պատերազմը, Լիբանանը ուզած-չուզած պիտի դեմը առնի, բայց Իսրայելը չպիտի պատերազմ սկսեր:

Այս պատերազմը սկսել է ո՛չ Իսրաելը ո՛չ էլ Լիբանանը, այլ Հզբոլլան։ Խաղաղ ժամանակ ուրիշ երկրի զինվորներին պլեն վերցնելը և հրաժարվել իրենց հետ վերադարձնելը պատերազմ հայտարարելուց ինչո՞վա տարբերվում։ Կոնկռետ Լիբանանը կարող էր այս պատերազը սկզբնական փուլերում կանխեր, եթե անօրինական Հզբոլլահին քշեր Լիբանանից, բայց Լիբանանի բանակը ավելի թույլ է քան Հզբոլլահի։ Հիմա փաստորեն Իսրաելնա անում այն ինչ որ պարտավոր էին անել հենց իրենք Լիբանացիները՝ մաքրել իրենց երկիրը այդ կեղտից։

Իսկ ինչ վերաբերվում է պացիֆիզմին ապա ինչքան ես հասկանում եմ, իրենք դեմ են արդեն սկսած պատերազմին պատերազմով պատասխանելուն։ Ուղղեք ինձ եթե ես սխալվում եմ։

[Koms]

խորհուրդ կտամ ուղղակի ավելի խարացված ուսումնասիրել այս կոնֆլիկտի սկզբնաղբյուրը՝ փաստորեն Իսրայել պետությունը կամայականորեն ստեղծվեց բնիկ արաբական բնակչությունը տեղահանելով, որի արդյունքն էլ եղավ Հզբոլլահի տիպի կազմակեպությունների ստեղծումը, այնպես որ Իսրայելը "ծնեց" Հզբոլլահին, եւ այսպես շարունակվեց ու հիմա վերջ էլ չունի,.. իսկ վաղը արդեն ուշ կլինի,..

[Sergey]

խորհուրդ կտամ ուղղակի ավելի խարացված ուսումնասիրել այս կոնֆլիկտի սկզբնաղբյուրը՝ փաստորեն Իսրայել պետությունը կամայականորեն ստեղծվեց բնիկ արաբական բնակչությունը տեղահանելով, որի արդյունքն էլ եղավ Հզբոլլահի տիպի կազմակեպությունների ստեղծումը, այնպես որ Իսրայելը "ծնեց" Հզբոլլահին, եւ այսպես շարունակվեց ու հիմա վերջ էլ չունի,.. իսկ վաղը արդեն ուշ կլինի,..

Ի՞նչ է նշանակում «Իսրայել պետությունը կամայականորեն ստեղծվեց», բա հո չէին գնալու հեռավոր արևելքում ապրեին, Հրեական Ինքնավար Մարզում

[Miraj]

Այս պատերազմը սկսել է ո՛չ Իսրաելը ո՛չ էլ Լիբանանը, այլ Հզբոլլան։ Խաղաղ ժամանակ ուրիշ երկրի զինվորներին պլեն վերցնելը և հրաժարվել իրենց հետ վերադարձնելը պատերազմ հայտարարելուց ինչո՞վա տարբերվում։ Կոնկռետ Լիբանանը կարող էր այս պատերազը սկզբնական փուլերում կանխեր, եթե անօրինական Հզբոլլահին քշեր Լիբանանից, բայց Լիբանանի բանակը ավելի թույլ է քան Հզբոլլահի։ Հիմա փաստորեն Իսրաելնա անում այն ինչ որ պարտավոր էին անել հենց իրենք Լիբանացիները՝ մաքրել իրենց երկիրը այդ կեղտից։

Իսկ ինչ վերաբերվում է պացիֆիզմին ապա ինչքան ես հասկանում եմ, իրենք դեմ են արդեն սկսած պատերազմին պատերազմով պատասխանելուն։ Ուղղեք ինձ եթե ես սխալվում եմ։

Սահակ ջան սա քաղաքականություն է հարցը շատ ավելի խորն է ծիծաղելի է հավատալ երկու զինվորների արեվանգման, որպէս պատճառ այս պատերազմի ասեմ, որ հզպալլան հարյուրավոր գերիներ ունի իսրաէլում, մեկը պտի՞ վերջ դնի իսրաէլյան ոտնձգություններին