Ողղակի սեր, առանց սենտիմենտալ էկզեռսիսների, առանց հոգեբանական խորը և անիմաստ վերլուծությունների, առնաց վեճերի ու առանց ռոմանտիզմի: Առանց ծախսերի ու նվերների, առանց երդումների բանակից առաջ, ուղղակի պարզ ու հասարակ:Լինումա և միայն այդ սերը կփրկի աշխարհը
այսնիքն կբերի աշխարհի վերջին (այսօրվա աշխարհի):
Եկեք ստեղ չծորանք մեղրի նման, ու լինենք կոնկրետ, եկեք ուղղակի սիրենք եթե ուզում եք, եթե կարող եք(որովհետև գիտեմ որ չեք կարող):
Հունիսի 10-ին գնում եմ Ղարաբաղ!!!
Հետաքրքիր ա, էս ինչի մասին ես գրում…
Սեր առանց ոչ մի էմոցիայի, աշխարհի փրկություն նրա կործանման մեջ…
Կարողա և ես բավականին բոթ եմ, բայց ուզում եմ հասկանալ թե ինչի ես ուզում այս թեմայում քննարկել: Եթե դժվար չե, մի քիչ պարզաբանի:
Ուզում եմ որ խոսանք եսօրվա սիրո մեջ գոյություն ունեցող ձևականությունների մասին,
են մարդկանց մասին ովքեր աղքատ(փող չունեն ոչ թե հոգեպես) են սիրելու համար, կամ տգեղ են, ովքեր միշտ կողքից են նայել սիրուն, քանի որ չեն ընդունում ետ ձևական բաները (կինոները, ծաղիկները, բացիկները,): Եսօրվա սիրելու պայմաններից
(ես չեմ կարա մոտենամ ու աղջկան ասեմ դու շատ սիրուն ես):
Լաավ ինչ երկարացնեմ ինձ հասկացողը կհասկանա , իսկ չհասկացողներն էլ կշարունակեն իրենց <<սիրո>> արկածները չնկատելով . . .
Հունիսի 10-ին գնում եմ Ղարաբաղ!!!
Քո նկարագրածն էլ ա սեր, մենակ էդ սիրո անունն ա էգոիզմ
Եթե քեզ թվում է, որ ռոմանտիկան ճոխ նվերներ տալու մեջ է… Ես կասեյի հակառակ
Զգացմունքներ ունենալու համար ոչ մի փող պետք չի: Դու, լինելով տգեղ, չունենալով այդ պահին ոչ մի կոպեկ փող, կարող ես մոտենալ այն միակին, այն մարդում ում համար դու ծնվել ես, ում սիրեցիր մի հայացքից և համոզված ես որ դուք պիտի ծերանաք մի բարցին: Մոտենալ և ասել, ես Ձեզ երկար եմ սպասել…
Հույս ունեմ մենք խոսում են հենց սիրո մասին, այլ ոչ թե գրավչության մասին: Այն սիրո, որը մարդուն տրվում է կյանքւմ մեկ անգամ:
Ու ետ պահի դու զգում ես որ դու հենց նոր արեցիր աշխարհի ամենա հիմար քայլը, ու քանի շուտա ըտեղից ցվրվում ես: Ես կուզեի լինել ըտենց պարզ, բայց մենք եվրոպայում չենք, ազատություն չկա, իսկ սերը առանց ազատության ետ ձևականություննա:
Դու հաստատ տղա էս, իսկ տես ախչիկները ինչ կգրեն (այսինք արդեն գրել են):
Հա մեկել ինչքան հնարավորա ռոմանտիկայից քիչ խոսանք արդեն հոգնեցրելա:
Վերջին խմբագրող՝ hippy w.s: 25.03.2007, 17:58:
Հունիսի 10-ին գնում եմ Ղարաբաղ!!!
Գիտես, եթե փող չունես, խոտերի մեջից քաղի մի հատ ծաղիկ ու նվիրի, բացիկը կարող ես ստավարթղթից էլ սարքես, դրանք էլ եթե զլանում ես, ուրեմն աղքատ ես հոգեպես էլ, կամ ավելի շուտ՝ ահավոր եսասեր, որտև ուզում ես, որ քեզ սիրեն ու դու իրականում չես էլ սիրում, եթե սիրես, սիրտդ կցնծա ու անպայման մի լավ բան կուզենաս անես սիրած աղջկադ, բայց չէ, դու ուզում ես, որ մենակ քեզ սիրեն, նիզաշտո: Իսկ ռոմանտիզմը իսական սիրո դեպքում էնքան ինքնաբուխ ա, որ… հեքիաթ ա, այսինքն դա դու չես պատկերացնի…
Re. Առանց Էմոցիաների
Եթե կարելի է դու ինքդ կոնկրետացրու քո թեմայի նպատակն ու հարցադրումներն, որպեսզի համապատասխանի թեմայիդ պահանջին՝ չծորի մեղրի նման ու մարդիկ հասկանան ինչի՞ մասին է ու կարողանան արտահայտեն իրենց մտքերը: Ես կռահում եմ թե ինչի մասին ես ուզում ասել, բայց լավ կլինի կոնկրետացվի բոլոր մասնակիցների համար: <<Հայելու երկու կողմը>> ֆիլմը տեսե՞լ ես՝ Բարբրա Սթրեյզենի (հայտնի նաև երգչուհի է) մասնակցությամբ գլխավոր դերում, ուր ամբողջ իմաստն դրանում էր, որ գլխավոր հերոսն ու հերոսուհին փորձում էին իրար սիրել առանց հույզերի՝ զուտ մաքուր, վեհ ու գեղեցիկ սիրով առանց հուզականության ու վերջում հասկացան, որ այդպես հնարավոր չէ, որ հույզն ինչ որ տեղ ջերմացնում է այդ հարաբերություններն ու այդ կապն ավելի ամուր դարձնում: Ուղղակի պետք է տարբերել բարձրագույն ու ցածրագույն հույզերն իրարից: Կա անկեզ կրակ՝ իսկական Սերը, կա և կրակ, որ այրում է՝ կիրքը... (երկար չգրեմ, կարծում եմ պարզ է ասածս)
Ես Եվրոպայում եմ ապրում ու եթե կարծում ես այստեղ ազատություն կա, այդ բառի իսկական իմաստով, ապա խորապես սխալվում ես. այստեղ մի մոլորությունից դուրս են եկել ընկել են մեկ այլ մոլորության մեջ՝ չիմանալով թե դա ի՞նչ է այդ ազատություն կոչվածը: Իսկ Ազատությունը՝ գիտակցված անհրաժեշտությունն է: Դե հիմա տես այս իմաստով ազա՞տ են եվրոպացիները. եթե գտնում ես որ ազատ են, քանի որ ինչպես ուզում են արտահայտում են իրանց հույզերն, ապա իմանալով թե ինչպես են նրանք դա արտահայտում կարող եմ միայն ցավել նրանց բարոյական մակարդակի համար և հուսալ, որ մի օր բարոյապես էլ ազատ կլինեն՝ առանց կրքին գերի լինելու և չմոռանանք, որ ամենավատագույն գերությունը՝ սեփական էգոին ու նրա ցածրագույն դրսևորումներին գերի լինելն է:
Վերջին խմբագրող՝ ihusik: 25.03.2007, 18:32:
Թե սիրում ենք՝ մեր սրտի բոլոր լարերո՜վ սիրենք...Միայն Սիրուն է երաժշտությունը զիջում, բայց և Սերն էլ մեղեդի է...
Ես և Դու՝ Մի Ենք՝ Մի-Մի Աշխարհ Ենք, Հավերժի Ճամփորդներ...
Եվս մի քանի անգամ կարդացի քո ամեն մի տողը: Ուշադիր կարդացի, բայց էլի ու էլի չկարեցա ընբռնել գլոբալ գաղափարը…
Եկեք բոլորովս մի անգամից վրա չտանք, կարծես թե մարդը պադդերշկայի կարիք ունի: Ես որ սպասելու եմ մինչև համամիտ մարդ գտնվի և իր կարծիքը արտահայտի, գուցե այնդ ժամանակ կհասկանամ ինչի մասին է խոսքը…
Հ.Գ. Լավ թեմա է
Խնդրում եմ ինձ մի դրեք այլմոլորակայինի տեղ, ոչ էլ չինարեն եմ խոսում, հետո սեցի առանց ռոմանտիկայի, ախչիկները կարան ընդհանհրապես չպատասխանեն: Ես նորից եմ կրկնում սեր առանց բոլորիս հայտնի ձևականությունների (մենք մեզ կոմպլեքսավորել ենք):Առանց էս խոսքերի.
_Ես, ըըըը ես գիտես քեզ սիրում եմ բայց վստահ չեմ, ըըը, ինձ ժամանակ տուր. . .
_Ես վախենում եմ, ես չեմ ուզում խաբված լինել. . .
_Ես ուզում եմ որ դու խոտերի մեջից ինձ ծաղիկ քաղես, դա այնքան ռոմանտիիիիիկ է, աաաախխխխխ ծաղիկ:
Դու ցինիկ ես (ասեց Իրինան):
Դե նման բաներ էլի:
Կամ ինչու ես չեմ կարող ուղղակի ախչկա հետ ընկերություն անել:
Չէ ինձ անպայման պետք է հաղթահարել նախասերյան փորձություններ:Ֆորտ Բոյարդի
կղզի:
Էսօր ես մի բան եմ ուզում բոլորից: Էտ "սեր" ասվածին մի քիչ պարզ նայեք, ազատություն տվեք ձեզ, պետք չի տառապել:
Իսկ ախչիկներին կասեմ, որ ետ անտեր սերիալները մեր երկիրը կանգնեցնում են դեմոգրացիոն խնդրի առաջ(պրծնում ենք), մի քիչ, քիչ ձեզ թանգացրեք
Վերջին խմբագրող՝ hippy w.s: 27.03.2007, 08:57:
Հունիսի 10-ին գնում եմ Ղարաբաղ!!!
Ինձ թվում է՝ ես քեզ հասկացա, դե ինչքանով որ ես հասկացա…ասեմ իրոք լավ թեմա է ու մեկ էլ հաճախ անտեսանելի,բայց լուրջ խնդիր մեր իրականության մեջ…
Այսօր մարդիկ դադարել են ազատ լ։ինել սիրո մեջ շատ պարզ պատճառներով. երբեմն անտրամաբանական պարտականություններ, երբեմն սխալվելու վախ, ու էլ չեմ ասում… «Թե ինչ կմտածեն ուրիշները…» կարևորագույն կետը մեր կյանքի…
Ամենապուճուր խազը, հավատա, որ աղջիկների ՝ իրենց թանգացնելն է…
1.Մինչև ինչ-որ աղջկա ինչ-որ տղա ասում է իր զգացմունքի մասին, ամբողջ աշխարհը իմանում է…ու ամնեկարևորը աղջկա ախպերը, աղջկան սիրող կամ համակրող այլ տղաները…Հետո երևի պայմանագիր ա ստորագրվում, թե որքան ժամանակում կամ ժամանակից դու իրավունք կունենաս այդ աղջկան վերջապես հայտնել քո զգացմունքների մասին…
Դե ես այս ամենից այնքան էլ գլուխ չեմ հանում, դուք ավելի լավ կիմանաք…
2.Աղջիկների մեծ մասի խելքը իրենցը չի տղային հույս տալու համար/եթե նույնիսկ համոզված են, որ չեն սիրում ու չեն սիրի/…որ հետո էլ ասենք ընկերուհիներին ասեն…չնեղանաք…դե զապաս ա էլի, թող սիրի իրա համար…
Թանկացնում են միայն այ այդ աղջիկները…
Պրիմիտիվ ա ամեն ինչ…էժանագին մատուցում ամենանարատ զգացմունքի/ոչ նյութական իմաստով/…շաբլոն են գրեթե բոլորը…անհատական մոտեցում չկա…
Սերը հոգևոր իմաստ ունի, ուրեմն ինչպե՞ս կարելի է դրա արտահայտումը գտնել միայն նյութականի մեջ…
Հ.Գ. ես չեմ հավատում որ սիրելու համար անպայման պիտի ճանաչես մարդուն…
Ինչքան ճանաչես, այնքան կհիասթափես…
Հա ու տե՛ս…ինքը հենց նոր կողքովդ անցավ …իրան դու վաղուց արդեն գիտես…
Իսկ դու շռայլում ես Սերը հազար անգամ ՝մոռանալով որ այն մեկ անգամ է լինում…
Հարգելի Դիտորդ Վերլուծաբան:
Կարդացի ու հասկացա, թե ինչ ա ուզածդ: Բայց ախր ինչու՞ առանց էմոցիաների, առանց ռոմանտիկայի, երբ այդ էմոցիաները, ռոմանտիկան հաճելի են, երբ ավելի են մտերմացնում մարդկանց, երբ ավելի գեղեցիկ են դարձնում հարաբերությունները…
Եթե դու ուզում ես նման հարաբերություններ, ապա գտի այդպիսի աղջիկ, որը կհամաձայնի պարզապես սառը հարաբերությունների, առանց որևէ էմոցիայի, առանց ռոմանտիզմի, բայց հավատա, որ այդպիսի աղջիկներ եթե կան էլ, ապա նրանք շատ սառնասիրտ են: Անձամբ ես երբեք չէի ցանկանա այդպիսին լինել և չէի ցանկանա, որ իմ սիրելին այդպիսին լիներ, քանի որ դա բնությանը հակառակ ա: Ախր նույնիսկ կենդանիների մոտ էդ ամենը կա…
Ինչ վերաբերում ա ձևականությանը, ապա խնդրում եմ, պետք չէ շփոթել իսկական զգացմունքները, էմոցիաները ձևականության հետ: Այո՛, համաձայն եմ, լինում են այնպիսի հարաբերություններ, որոնց մեջ կա ձևականություն, բայց եթե ասենք մի հատիկ ծաղիկ նվիրելը քեզ համար ձևականություն ա…
Մի՞թե դու չես ցանկանա քո սիրելիին հաճույք պատճառել, ուշադրություն ցույտ տալ: Իսկ հենց այդ մի հատիկ ծաղիկը (կապ չունի, թե ինչ ծաղիկ ա, կամ էլ սկի ծաղիկ էլ չլինի, այլ մեկ այլ բան) հաճույք ա պատճառում, սիրելիիդ, ևս մեկ անգամ հավաստիացնում ա, որ դու իրեն սիրում ես, որ ուշադրություն ես ցուցաբերում իր հանդեպ: Էդ ծաղիկն ընդամենը ուշադրության նշան ա:
Ի՞նչ ա նշանակում սիրել մեկին: Սիրել մեկին նշանակում ա զգացմունքներ տածել այդ մեկի հանդեպ, իրեն տեսնելիս ինչ-որ մի հիանալի զգացմունք ապրել և էմոցիաներն այստեղ անպակաս են…
Моя религия очень проста, моя религия - доброта.
(c)<<The Dalai Lama: Kindness, Clarity and Insight>>
http://www.buddhism.am
Ամեն մեկը ինքն է ընտրում իր պրինցիպները: Ես երբ որ ինչ-ինչ զգացումներ եմ ունեցել, առաջինը միշտ իմացել է այդ աղջիկը, իսկ հետագայում… ոչ ոք չի կարա ինձ ապացուցի, որ ես սխալ եմ արել, թող մենակ փորձվեն:Alize_etoilik-ի խոսքերից
Ինչ վերաբերվում ա բուն թեմայինԴիտորդ Վերլուծաբան ջան, իրոք շատ է ձևականությունը, բայց պետք չի այն վերագրել միանշանակ բոլորին: Այն խոսքերը որոնք դու ասացիր
կարող են և անկեղծ լինել…_Ես, ըըըը ես գիտես քեզ սիրում եմ բայց վստահ չեմ, ըըը, ինձ ժամանակ տուր. . .
_Ես վախենում եմ, ես չեմ ուզում խաբված լինել. . .
_Ես ուզում եմ որ դու խոտերի մեջից ինձ ծաղիկ քաղես, դա այնքան ռոմանտիիիիիկ է, աաաախխխխխ ծաղիկ:
Դու ցինիկ ես (ասեց Իրինան):
Ես մեծ ցանկություն ունեմ քո հետ զրուցելու: Շատ բան ունեմ քեզ ասելու և քեզանից լսելու: Ինձ թվում ա, որ դրանից հետո դու գոնը մի քիչ կսկսես հավատալ անկեղխությանը աշխարհում:
Հարգելի Դիտորդ Վերլուծաբան, ելնելով Ձեր նիկից ես, չեմ կարծում, թե դուք ինքներդ զուրկ եք այդ էմոցիաներից ու վերլուծություններից: Իսկ թեման հենց այս Սեր, զգացմունքներ, ռոմանտիկա բաժնում բացելը հենց խոսում է այն մասին, որ դուք ինքներդ էլ չեք հավատում ձեր ասածներին, որ կարող է լինել Սեր, առանց հոգեբանական խոր ու ռոմանտիկ զգացմունքների: Իսկ եթե ձեր խոսքը վերաբերվում է լոկ ֆիզիկական բավարարվածությանը, ապա թեման թերևս պիտի բացվեր Դեսից-դենից-ում, իսկ ավելի ճիշտ՝ Ժամանց-ում: Կարծում եմ առանց «մեղրի նման ծորալու» կարողացա հասկացնել, որ ինքներդ հակասում եք Ձեզ:
Աաաախխխխխրրրր,
Ես չեմ ասում չոր ցամաք սերնա ճիշտ, ոչ էլ ես եմ զուրկ էմոցիաներից,
ուղղակի մեր ախչիկները սերը պատկերացնում են ընենց ոնց որ հեքիաթներումա լինում, կամ ռոմանտիկ մելոդրամներում:Նայում են սերիալում գլխավոր հերոսուհուն խափված, դավաճանված այնքան մեղք, ու ասում են "դե ես հեսա ես տղեքին ցույց կտամ": Բայց ախր իրական կյանքում լրիվ ուրիշ ձևա , դուրս եկեք ետ մելանխոլիասերիալական (լրիվ բնորոշումա էսօրվա ախչիկներին) խորը քնից:
Ձեզ մի դրեք զոհի տեղ, մթամ սերը եսիմ ինչ գերբնական զգացմունքա, անբացատրելի, աննկարագրելի, շատերը նույնիսկ վախենում են սիրուց, ԳԻՏԵԵԵԵՍՍՍ ԻՆՉԱԱ
ետ սերը
Հունիսի 10-ին գնում եմ Ղարաբաղ!!!
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
'
Էջանիշներ