Մի գաղտնիք բաց անեմ. երբեք երկար գրառումներ չեմ կարդում, հիմնականում երկու տող սկզբից, երկու տող վերջից… Այս բանաստեղծությունը այնքնան «փափուկ» էր, բարի ու իմաստուն, որ մի շնչով կարդացի: Շնորհակալություն Ուլուանա ջան