Ասելիքս հետևյալն է՝ մոլորակի վրա բոլոր կենդանիներն ու բույսերը իրար են ուտում (կամ ծամում, կամ դանդաղորեն օգտագործում ամենատարբեր նյութափոխանակային եղանակներով) ու սա մեր պուպուշ մոլորակի օրգանական աշխարհի գոյատևման ու զարգացման հիմնարար սկզբունքն է։ Մարդը հանդիսանում է այս մետաբոլիկ շղթայի օղակներից մեկը, ու առհասարակ կապ չունի, բուսակեր ենք, մսակեր, թե խառը, մենք այս կամ այն եղանակով մեկ է սպառելու ենք թե բուսական ու թե կենդանական աշխարհի օրգանիզմներ էներգիայի ու կյանքի համար, որից քիչ, որից շատ, էս պահին չքննարկենք, սա ծավալուն է, ու ես բուսակերության հակվածներին ու կենդանիներին իբր թե խնայողներին մեկ է սխալ եմ հանելու
Խնդիրն այն է, որ ոմանք, ներառյալ՝ ես, կարող են էմոցիոնալ զգացումներ ունենալ սպանության հետ կապված, որը մեր դաժան մոլորակի վրա հաճախ հանդիպող բնական գործողություններից է։
Ու ես կոնկրետ նկատի ունեմ սպանությունը ուտելու համար, ոչ պարզապես խաղի, կամ զվարճանալու, բայց նշենք, որ կենդանիների մոտ էլ է հանդիպում ոչ ուտելու նպատակով սպանությունը, օրինակ գիշատիչների զարգացող անհատները սպանում են փորձ հավաքելու ու սովորելու համար, կամ երբեմն գիշատիչները չափից ավելի են սպանում, քան կարող են ուտել։
Ու եթե սպանություն ուտելու համար կարող է լինել որպես բնական երևույթ, ապա նույն
երևույթը կարող է լինել զվարճանքի համար ևս, ասենք դուք կարող եք տորթ թխել ոչ թե ուտելու համար, այլ ինչ-որ մեկի դեմքին ցխելու ու տիկտոկով նկարելու։ Դե հազարից մեկ, ոնց ասենք հազարից մեկ Սավաննայում առյուծի որսն է։
Ու եթե կարծում եք, թե միայն մարդիկ են կենդանիներին սպանում, իսկ կենդանիները մարդկանց չեն սպանում, ապա կխդրեմ թարմացնել ձեր ինֆորմացիան, օրինակ, տարեկան՝ մարդը 600 առյուծ է սպանում, առյուծները 250 մարդ են սպանում, կոկորդիլոսները 1000 մարդ են սպանում, փղերը 500 մարդ են սպանում, մոծակները մեկ միլիոն մարդ են սպանում, մարդիկ միջինը կես միլիոն մարդ են սպանում, տարեկան։ Սպանությունը մոլորակի վրա նույնքան բնական երևույթ է, որքան անձրևներն ու քամիները։
Հարց․ որտե՞ղ է շան գլուխը թաղված։
Բարեկամ-ի խոսքերից
Մեջբերել
/
Էջանիշներ