Վիշապ-ի խոսքերից
Լինում են հարաբերություններ, որ դուք չեք կարող լինել պարզապես ընկերներ, կամ պիտի լինեք ամեն ինչ, կամ՝ ոչինչ։ Վայթե անբացատրելի է, թե ոնց է այդպես լինում, բայց պատահում է։ Ու նման պարագայում լռությամբ բաժանվելը ամենախաղաղ ու թեթև ձևն է բոլոր մնացած հնարավոր ձևերից։ Դա էն դեպքն է, որ ցանկացած խոսք ավելի շատ ցավ է պատճառելու, քան լռությունը։ Ու կողմերի բավականաչափ ընկալունակ լինելու դեպքում դա փոխադարձ ըմբռնելի է, երկու կողմերն էլ իրենց ցավն ապրում, անցում են առաջ, առանց ավելի շատ ներվեր քայքայելու ու անիմաստ «բացատրությունների»։ Ու դա շատ էլ մարդկային է, որ խորը մտածես։
Մեջբերել
Էջանիշներ