Կռուծիտը ամեն ինչի լուծումը միս ուտել առաջարկելն ա, էն դեպքում, երբ մարդը հստակ ասում ա, որ իր համար էդ գրեթե անհնարին լուծում ա ու լուծում էլ չի ըսկիOne_Way_Ticket-ի խոսքերից
Կռուծիտը ամեն ինչի լուծումը միս ուտել առաջարկելն ա, էն դեպքում, երբ մարդը հստակ ասում ա, որ իր համար էդ գրեթե անհնարին լուծում ա ու լուծում էլ չի ըսկի
Հետաքրքիր ա, Վիշապը ու իրա սննդակարգը աչքիս լուսը չի, բայց իրա գրած "անշառ" դիետան աչքդ ծակեց, բայց որ մի գրառում վերև ասում են պսիխոդելիկներ արա, էդ տենց հե՞չ։ Էն էլ առավել ևս, եթե հենց կոնկրետ իրանից խնդրել են մանրամասնի։
Ոչ մեկ չի ասում փսիոխեդլիկներ արեք, զուտ ռեսուրսներ դրեցի, որ մարդը դիտարկի։ Ուշադիր կարդա նաև կնկատես, որ ի տարբերություն Վիշապի ընդհանրապես չեմ պարտադրում, թե էդ միակ հնարավոր լուծումն ա
մարդ եղած վախտ (13.07.2023)
Հա մեկ էլ ակումբում առաջին անգամ եմ փսիոխեդլիկների մասին գրել 2 գրառում, էն էլ զոիտ ուսուցողական։ Իսկ Վիշապի ամեն երկրորդ գրառումը ու անկախ թեմայից մսակերությունը առաջ բրդելն ա, որը էլի իր ա գործն ա, բայց չի դզում, երբ սաղ քննարկումները դրա մասին ա սարքում։ Ասենք հլը թեմայի վերնագիրը նայի
Ես Ադամի գրառումների մեջ տենց բան չտեսա։ Ասում էր, որ չի պատկերացնում (որը նույն չէ, ինչ անհնարին լինելը) բանջարեղեններից հրաժարվելը, էն էլ ոչ թե հենց սկզբից, այլ Վիշապի առաջարկից հետո։
Ճշմարիտ խոսքերը Հարավային ծովի արքայական մարգարիտներից էլ թանկ են:
Զսիկտի՛ր արեք բույսերն սակավասնունդ եւ անբովանդակ, զի մարդս հնազանդ կենդանու մարմին մարսելու համար է ստեղծուած:
Si vis pacem, para bellum
Ուրեմն հաշտ եղիր նարկոծիկներիդ ու գայթակղություններիդ հետ,
ու խոնարհ կրիր տառապանքդ,
և մի՛ դժգոհիր ընկճվածությունիցս, զի այդ է ճակատագիրդ։
Si vis pacem, para bellum
Adam (13.07.2023)
Էդ ո՞ր մասում ա երևում պատասխանատվություն վերցնելու պահը, Թիքեթ ջան։ Կամ ի՞նչ տիպի պատասխանատվության մասին ա խոսքը. Լիցենզիայից ա՞ զրկվելու, թե ի՞նչ։
Էն քո փոստած կարգինը հիշեցի, որ ասում ա՝ ես հլը էնքան տարբերակներ ունեի…
Ես էլ իմ փորձով կիսվեմ։ Ես օրվա 80-90 տոկոսը ու օրերի 80-90 տոկոսը էդ ձեր ասած "տագնապային խանգառման" մեջ եմ։ Ու ինձ ընդհանրապես էդ չի հետաքրքրում։ Ես խորապես թքած ունեմ թե իմ մոտ տագնապ ա, վախենում եմ, չեմ վախենում եմ, հաճելի չի, հաճելի ա։ Ընդհանրապես հետաքրքիր չի։ Ես սրա միջով անցնում եմ սենց։ Ես հստակ "կյանքի իմաստ"-ներ ունեմ իմ համար ընտրած։ Ընտրել եմ շատ զգուշորեն, ամեն ինչ ծանր ու թեթև անելով։ Ընտրել եմ մեկընդմիշտ ու վերջնական։ Եթե աբստռակտ բնութագրեմ էդ իմաստները, ապա լինել պատասխանատու և պետքական իմ շրջապատնի նկատմամբ՝ ընտանիքիս, ընկերներիս ու մոտիկներիս նկատմամբ։ Ինչպես ասեցի, տագնապ միշտ ունենում եմ, ու եթե էդ օրվա ընթացքում "կյանքիս իմաստ"-ին contribute արած եմ լինում, միշտ դրանով կարողանում եմ ինձ հավաքած պահեմ, ինչքան շատ բաներ եմ արած լինում, էդքան էլ ավելի լավ ու հավաքված եմ լինում։ Ու երկարաժամկետում ստացվում ա սենց բան, որ դեֆոլթով պետք ա 80-90 տոկոսը տագնապի մեջ լինեի, բայց դառնում ա 5-10 տոկոսը, մնացածը 0-out ա լինում։
Ուրիշ ոչ մի բանի ես չեմ հավատում, դիետա, պսիխոդելիկ, ալկոհոլ և այլն։ Ես հավատում եմ, որ ես ինքս կարող եմ նենց անել, որ արդյունավետ ու պետքական մարդ լինեմ։ Թե հիմա դա անելու ընթացքում օրգանիզմս ինձ ինչ ա թելադրում, էդ արդեն բնական ա ստացվում։ Օրինակ էն, որ ուզած չուզած ես խայտառակ շատ միս եմ ուտում, ամեն օր, համարյա պարտադիր։ Եթե չուտեմ, զգում եմ, որ բավարար էներգիա չեմ ունենում, իմ ասածները անելու ինչպես նաև հավաքված լինելու համար։ Մի քանի մեղք էլ եմ գործում, շատ սուրճ եմ խմում ու սիգառ կամ վեյպ ծխում։
Ծխելը կոնկրետ ուզեցել եմ թարգեմ, բայց էս փուլում դժվարանում եմ։ Ինձ հավաք պահելը արդեն իսկ շատ will power ա պահանջում, հենց դրան ծխել թարգելը ավելացնում եմ, զգում եմ, որ կանտռոլը կորցնում եմ, դրա համար հլը որ չեմ պայքարում դրա դեմ։
Վերջին խմբագրող՝ Արամ: 14.07.2023, 00:03:
Արամ ջան, նկարագրածդ տագնապներն ու վախերը մարդկության մեծ մասն ունի, բայց ամեն մեկը չի, որ generalised anxiety disorder ունի: Վերջինս լուրջ հոգեկան հիվանդություն ա, որով շատ ու շատ մարդիկ տառապում են (էդ թվում նաև ես) ու անպայման չի՝ իրանց վրից դա երևա, կամ իրանք գժանոց ընգնեն, որ էդ հոգեկան հիվանդությունը լուրջ ընդունվի:
enna (14.07.2023), մարդ եղած վախտ (14.07.2023)
Ասենք, էս մասում․
Մարդը կոնկրետ ժամկետ է ասում։ 10 օր հետո դժվարությունը չանցավ, արի ասա՝ Վիշապ ախպեր, պադվադիտ արիր, ոչ մի բան էլ չի հեշտացել։դժվարը առաջին 10 օրն է
Վիշապ (14.07.2023)
Ադամ ջան, ես չեմ նկարագրել թե ինչ տագնապներ են։
Հա բայց հենց մենակ էն, որ արդեն քո ուղեղը կարում ա առանց որևէ քիմիական դեղի միջամտության «թքած ունենա» դրանց վրա՝ խոսում ա էն մասին, որ դու չունես էդ հիվանդությունից:Ադամ ջան, ես չեմ նկարագրել թե ինչ տագնապներ են։
Ես էլ կուզեի թքած ունենայի, եթե մենակ ուզենալով լիներ …
մարդ եղած վախտ (14.07.2023)
Մենակ ուզենալով չի, մանրամասն բացատրել եմ թե ոնց ա։ Ճիշտն ասած չեմ ուզենա խոսել թե ինչ տագնապներ ու ինչ են, որովհետև ես չեմ ուզում իրանց ընդհանրապես կարևորություն տամ, բայց հավատա, էդ տենց ինչ որ "standard worrying" չի էլի )))
Adam (14.07.2023)
Որ լավ որոնեք, նենց թեթև գիտական ակնարկներ էլ կգտնեք առ այն, որ բուսակերները ավելի են հակված դեպրեսիայի, քան մսակերները։
Ինչ վերաբերում է պատասխանատվությանը, ապա նույնիսկ բժիշկները որևէ պատասխանատվություն չեն վերցնում իրենց տխմար «բուժումների» հետևանքների համար, ինչի՞ մասին է խոսքը:
Իհարկե ոչ մի ինֆորմացիա պետք չի հալած կարագի տեղ ընդունել:
Ես ինքս լիք ինֆորմացիա ուսումնասիրելով ու ինքս ինձ վերլուծություններ անելով, ու վրես փորձեր անելով ինքս ինձ համար պարզել ու եկել եմ էն համոզմունքին, որ մսակերությունը ամենակազդուրիչ ու էֆեկտիվ միջոցն է խրոնիկ խնդիրներից ազատվելու համար,
ու որ մինչ օրս մսի ու ճարպի դեմոնիզացիաները ոչ մի լուրջ, գիտական հիմնավորում չունեն, այլ շառլատանների քարոզարշավի արդյունք են:
Հարյուր տոկոսանո՞ց ա, հարց կտաք դուք: Իսկ էն մնացած ալտերնատիվներից ո՞րն է հարյուր տոկոսանոցը:
Սննդանյութը մարդու ու առհասարակ բնության մեջ գոյություն ունեցող բոլոր օրգանիզմենրի համար համար մեկ գործոնն է:
Անորակ սննդանյութի պատճառով թե բույերը ու թե կենդանիները կարող են հիվանդանալ ու ոչնչանալ, իսկ որակյալ սննդանյութի շնորհիվ կարող են առողջանալ ու բարգավաճել:
Էս էնքան պարզ բան է, որ մաթեմատիկայի ու ապացույցների կարիք չկա:
Si vis pacem, para bellum
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ