User Tag List

Էջ 3 9-ից ԱռաջինԱռաջին 1234567 ... ՎերջինըՎերջինը
Ցույց են տրվում 31 համարից մինչև 45 համարի արդյունքները՝ ընդհանուր 121 հատից

Թեմա: Ու՞ր է գնում մարդկությունը

  1. #31
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    6,218
    Mentioned
    18 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում Նաիրուհի-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Ես խնդիր չունեմ ձևակերպումների հետ։ Իմ ջհանդամին չի, որովհետև բանականությունը չեմ համարում ի վերուստ տրված բան, ինչպես և չեմ համարում, որ մարդը տրամագծորեն տարբեր է մյուս կենդանատեսակներից։ Էս կոնտեքստում ինձ դուր է գալիս հայտնի բնորոշումը գժված կապիկի մասին։
    Ձևակերպումները ոչ մի կապ չունեն իրականության հետ: Իսկ իրականությունն այն է, որ բանականություն դու այնուամենայնիվ ունես, տրված է այն քեզ ի վերուստ թե ոչ, և դա այն է, ինչը տրամագծորեն տարբերում է քեզ անասնատեսակներից:
    Գժված կապիկի բնորոշման մասին ոչինչ չգիտեմ, կներես: Բայց գիտեմ հարյուրերոդ կապիկի փորձի մասին և դա ինձ մեծ հույսեր է տալիս:

    Դա չի նշանակում հրաժարվել որևէ "պարգևից"։ Պարզապես ես չունեմ մեծամտություն ո՛չ համարելու, որ մարդը Տիեզերքի կենտրոնական երևույթն է ու արարչագործության պսակը, ոչ էլ անգամ սեփական գեներս պահպանելու/տարածելու։
    Եվ սակայն ունես փոքրամտություն համարելու, որ մարդը հերթական անասնատեսակ է: Ավելի լավ կլիներ, մեծամիտ լինեիր...

    Միևնույն ժամանակ մարդը մնում է շատ հետաքրքիր ուսումնասիրության առարկա։ Առնվազն որովհետև նույն տեսակին պատկանելը հեշտացնում է ուսումնասիրությունն ու մի քիչ էլ օգնում ինքնաբացահայտմանը։
    Մարդը չի կարող "մնալ" ուսումնասիրության առարկա, որովհետև երբեք այդպիսին չի եղել: Մարդը ինքը՝ ուսումնասիրողն է: Հենց այդ պատճառով էլ ավելի հեշտ է դառնում բանականորեն հասկանալ, որ իր այդ կարողությամբ նա կտրականորեն տարբերվում է ու չի կարող լինել անասնատեսակ:
    Եվ սա ոչ թե ինքնաբացահայտում է, այլ ինքնագիտակցում:

    Բայց մեկ ա, ինձ մարդկության ճակատագիրը չի հուզում։ Դա չի նշանակում, որ քանի դեռ ես կենդանի եմ, չեմ փորձում իմ պատկերացրածի ու կարողացածի չափով դրական ներդրում ունենալ, որ գոնե էս պահին ապրողների ներկան մի քիչ ավելի լավը դառնա, կամ մոտ ապագայում ծնվելիք մարդիկ ավելի լավ աշխարհ ժառանգեն։
    Նշանակում է: Որովհետև որքան ավելի ես գնահատում քո ներկան, այնքան ավելի ես ներդնում վաղվա համար: Իսկ դու ինքդ ասում ես, որ քեզ մարդկության ճակատագիրը չի հուզում: Եթե հավատում ես ասածիդ, ուրեմն ինքդ քեզ մի խաբիր, որ ինչ-որ փորձեր ես անում վաղվա համար:

    Բայց միևնույն ժամանակ եթե մի քանի ուժեղ խաղացողներ որոշեն ու կարողանան որևէ զանգվածային ոչնչացման զենքով մարդկության վերջը տալ, ես դրա հետ հաշտ կլինեմ, որովհետև իրադարձությունների ցանկացած ելքի հետ հաշտ եմ։ Ինձ ընթացքն է հետաքրքիր, վերջը դժվար էլ հնարավոր լինի միանշանակ կանխատեսել կամ կանխորոշել։
    Այ, այս ասածդ խաղացողների հանդեպ վախն է հենց քո, այդպիսի գորշ տրամադրվածությանդ պատճառը:
    Շատ կուզենայի քեզ ուրախացնել, որ դու այնուհանդերձ սխալ ես մեր հաշվով: Որ այնուհանդերձ այն, ինչ մենք պետք է անեինք, արեցինք մեծ վարպետությամբ, դրանով իսկ անցնելով սեփական ինքնաոչնչացման շեմը: Եվ քանի որ մենք, այո, շատ ավելի կարևոր ենք, քան դու ես կարծում, ու կարևոր ենք ոչ միայն մեր, այլ ամբողջ Տիեզերքի համար, - և այդ մեծ փորձը իր ավարտին հասցնելուց հետո այնքան ավելի է կարևորվել մեր դերը, եթե հիմա եթե ցանկանանք էլ, այլևս ոչ ոք թույլ չի տա, որ մեզ ինքնաոչնչացնենք: Էն ասածդ "մեծ խաղացողները" հիմա արդեն աուտսայդեր են դարձել...
    Մեր ցավն այն է, որ մենք կարծում ենք, որ հոգևոր լինելն ընտրության հարց է, այլ ոչ մեր էությունը: (մի հաղորդատվությունից)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

  2. #32
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    6,218
    Mentioned
    18 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում Յոհաննես-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Զուտ կենցաղային մակարդակով եթե նայենք հարցին, ապա տո իրոք որ գրողի ծոցնա գնում, ճիշտ էլ անումա
    Չի գնում, Յոհան ջան: Ուղղակի ամեն զիբիլ մակերես է դուրս եկել, որ տեսանելի լինի ու մաքրվի, որ դրանք բարեշրջման հաջորդ փուլ չտանենք:

    1.Եթե ինչ որ բան ունի սկիզբ ունի նաև վերջ- էս միտքը մի քանի անգամ տեսա թեմայում ու ստեղ հարցը զուտ մարդկային ընկալումնա, մենք ամեն ինչ պրոյեկտում ենք մեր վրա, մենք ի զորու չենք պատկերացնել հավերժության նման աբստրակտ երևույթը ու ընդհանրապես մենք չենք կարող պատկերացնել անսահման կամ սահմանափակ բառերը իրենց ամբողջական իմաստով։ Դրա համար էլ քցել բռնել ենք, որ մեկա մի օր վարի ենք գնալու․ համ մենք,համ էլ տիեզերը, թե ինչ կմնա տակը, էդ էլ մենակ Սամբիթը գիտի ։Դ
    Եթե մի պահ մտածեք, որ եթե գոնե տաս տարի արդեն դուք գիտեք, որ Սամբիթը պինդ նստած է իր համոզմունքների վրա, և դրա հետ մեկտեղ առայժմ ոչ ոք նրան ոչ մի տեղ չի փակել, - ուրեմն կարելի էր մտածել նաև, որ իսկ ի՞նչ, եթե նրա ասածների մեջ ինչ-որ բան կարող է լուրջ լինել: Համենայն դեպս հենց այս պահին քեզ կասեմ, որ "հավերժության նման աբստրակտ երևույթը" լրիվ հնարավոր է պատկերացնել, եթե դադարում ես պատկերացնել, որ դու անասնատեսակ ես: Եվ սա լրիվ լուրջ է: Որովհետև, ինչպիսին քեզ պատկերացնում ես, այնպիսին էլ քեզ տեսնում ես:
    Սա էլ հետաքրքիր պարադոքս է ինձ համար.
    ա) Աստվածաշունչն ասում է, որ Աստված մեզ ստեղծել է իր կերպ և նմանությամբ: Սա մեա համար անհանդուրժելի է և մենք սա չենք ընդունում:
    բ) Դարվինն ասում է, որ կապիկը մեզ ստեղծել է իր կերպ և նմանությամբ: Մենք սա հանդուրժում և ընդունում ենք գերագույն ուրախությամբ և հենց կապիկին հարիր կյանք ենք ստեղծում մեր շուրջ:

    Կարո՞ղ եք ասել, էդ Դարվինի գրքի վրա թուղթ ու գիր է արվա՞ծ, որ մենք մեր կյանքը նրա վրա ենք կառուցել...

    2.Կարծում եմ մարդկության կործանման թեմաները սկսվել են բանական մարդու առաջացումից ու ամեն սերունդ մտածելա, որ շատ մոտա էդ կործանումը, բայց ոնց որ դեռ ողջ ենք ու հուսամ առողջ ենք։
    Սրա պատճառն այն է, որ մեր ենթագիտակցության մեջ այնուամենայնիվ կա մեր այստեղ լինելու դրդապատճառի մասին պատկերացումը և հիշողությունը, որ եթե չկատարենք այն, ինչի համար եկել ենք, կկործանվենք: Բայց ինչպես վերևում Նաիրուհուն, քեզ էլ եմ ուզում ուրախացնել. մենք այն կատարել ենք և այդ պատճառով մեր կործանումը քյանսլ է եղել, և այդ պատճառով էլ էն զիբիլը հավաքելու դեն նետելու պահը:

    Էդ էլ 18-րդ դարի կեսերից սկսված արդյունաբերական հեղափոխության կողմնակի ազդեցությունն է։ Մենք կտրվում ենք մեր բնությունից, մենք հողից, օդից, ջրից ու կրակից առաջացած երևույթներ ենք, իսկ արդյունաբերական հեղափոխությունը ու դրան հաջորդող երևույթների ու գաղափարների ստեղծումը օտար ու ճնշող են մեր համար։ Ուրբանիզմի գաղափարը դրա վառ օրինակներիցա։ Կյանքը սկսեց արագ շարժվել ու մենք պետքա վազենք, որ հասցնենք, վազենք հսկա շինությունների կողքով ու ջրրի փոխարեն խմնեք կոֆե մյուս կողմից զուտ ունենալով որոշակի գիտելիքներ մեզ շրջապատող աշխարհի մասին, հասկանում ենք, որ հենց արդյունաբերական հեղափոխությունը մեզ հնարավորությունը տվել շարունակելու մեր գոյությունը, ինչպես արդեն Վիշակը գրել է, պետք է սկզբնական շրջանում տարածվել արեգակնային համակարգի մոլորակներում(երևի մենակ մարսը) ու արբանյակներում, քանի որ արեգակնային համակարգից դուրս գնալը թվում է անհավանական, նու ժամանակակից աշխարհում։ Ընդհանրապես իմ մոտ տպավորություն է, որ զուտ առաջնորդվել ենք․ փորձը փորձանք չի սկզբունքով, թե չէ եթե ի վերջո չկարողանանք արեգակնային համակարգից դուրս գալ, էդ ընդամենը ժամանակ շահել կլինի։
    Տեխնոլոգիա, արդյունաբերություն, բան, - սրանք փոփոխական ու անցողիկ բաներ են ու կապված են մարդու կարիքների հետ: Երբ մարդու պահանջները փոխվում են, փոխվում են նաև նրան անհրաժեշտ գործիքները: Հիմա արդեն լիքը բաներ գոյություն չունեն, ինչ կային իմ մանկության ժամանակ: Պատկերացրու, եթե մենք թռչել կարողանայինք, ուրեմն ինքնաթիռ երևի թե չհնարեինք, ճի՞շտ է: Կներես, կցկտուր եմ ասում, բայց ուղղակի մտածելու առիթ լինի...

    Բնակչության թվաքանակի աճը նույնպես մտահոգիչ է,
    Դե էս մասին Արէային ասացի արդեն..."

    Ինչքան խորանում ես էնքան հակասությունները շատանում են ու ամեն ինչ խճճվում է, դրա համար պետք է գտնել հիմքը, որը թելադրում է կաննորները, որը կարա պատասխանի մեր հարցերին ու որոշակի որոշակիություն մտցնի քննարկվող հարցում։
    Ժամանակն է, որ նորից իրար միացնենք գիտութույունն ու հոգևորը: Ոչ թե կրոնը, այլ հոգևորը: Սովորեցրեք ձեզ այլևս հոգևոր բառի տակ կրոն չտեսնել: Այդ ժամանակ միայն ասածդ պազլը կսկսի հավաքվել:
    Մեր ցավն այն է, որ մենք կարծում ենք, որ հոգևոր լինելն ընտրության հարց է, այլ ոչ մեր էությունը: (մի հաղորդատվությունից)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

  3. #33
    sound Jarre-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    02.01.2009
    Հասցե
    սեփական ՍՈՒԲՅԵԿՏԻՎ իրականության մեջ
    Գրառումներ
    2,817
    Բլոգի գրառումներ
    2
    Mentioned
    3 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Կարծում եմ, որ մարդիկ չերեսչուռ շատ են կարևորում իրենց գոյության հարցը, կարևորությունը, ամեն ինչի մեջ ուղղություն, իմաստ, տրամաբանություն փնտրելը, բայց միևնույն ժամանակ իրենց փոքրիկ աշխարհներում ու կարճ կյանքները ապրում են իրենց իսկ գնահատմամբ՝ աննպատակ, անիմաստ ու անտրամաբանորեն։

    Իմ կարծիքով բնության, տիեզերքի, կամ ոնց ուզում եք կոչեք, իրանց համար հեչ կապ չունի ու կարևոր չի, թե ինչ կլինի կամ ուր կգնա մարդկությունը կամ Երկիր մոլորակը, կամ Արեգակնային համակարգը։

    Մեծ հաշվով վերցրած անգամ շատ մոտիկ ապագայում չի բացառվում, որ մեր վրա կարա մեծ երկնաքար ընկնի ու լուծի բոլոր համաշխարհային ու անձնական չլուծված հարցերը ու մարդկային պատմության հետ կապված անհասկանալի լիքը բաներ։

    Այ ինձ ավելի շատ հետաքրքիր է թե օրինակ ո՞ւր է գնում Արեգակնային համակարգը, մեր Միլկի Վեյը։ Մեկ մեկ սիրողական վիդեոներ եմ նայում Յութուբով, որտեղ ցույց են տալիս մեր Տիեզերքի սկիզբը ենթադրյալ Մեծ Պայթյունից մինչև իրա վերջը։ Այ դա տպավորիչ ու հետաքրքիր է շատ։ Մի քանի րոպեյում տեսնում ես ծնունդը, կյանքը ու մահը։ Շատ տպավորիչ է մտածող մարդու համար Իսկ մարդկությունը դեռ չի վաստակել էն կարևորությունն ու արժեքը, որ իրա մասին նման հարց քննարկվի
    Վերջին խմբագրող՝ Jarre: 19.09.2020, 05:11:

  4. Գրառմանը 5 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Freeman (19.09.2020), Sambitbaba (19.09.2020), Varzor (19.09.2020), Հարդ (20.09.2020), Նաիրուհի (19.09.2020)

  5. #34
    Պատվավոր անդամ
    Վիշապ-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    03.12.2007
    Հասցե
    Կալիֆորնիա, գյուղ Արևահովիտ
    Գրառումներ
    6,428
    Mentioned
    14 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում Արէա-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Բայց ի՞նչն ա ստիպում մտածել, որ մարդկությունն ինչ-որ վատ տեղ ա գնում։

    Լրիվ հակառակը՝ հիմա մարդկությունը գտնվում ա իր ամբողջ գոյության ընթացքում ամենաբարեկեցիկ, ամենաառողջ, ամենաանվտանգ, տարատեսակ բնական ու կենսաբանական աղետներից ամենապաշտպանված վիճակում, ու տարեցտարի ավելի ու ավելի լավ վիճակում ա գտնվելու։

    Մի քիչ էկոլոգիայի հերն ենք անիծել, էն էլ մի 100-200 տարի հետո դրա լուծումն էլ գտած կլինեն։

    Միակ խնդիրը գերբնակեցումն ա լինելու, ուրիշ խնդիր չկա որը հնարավոր չի լուծել, ու որը կործանման ա տանում մարդկությանը։
    Էդ գերբնակեցումից արդեն կլիմայական փոփոխությունների վերադարձի կետն անցել ենք: Ըստ որոշ հետազոտությունների՝ մինչև 3 միլիարդ մարդ մոտ ապագայոում, ջերմաստիճանի բարձրացման պատճառով կարող է կարիք ունենալ միգրացվելու, ինչը համաշխարհային պատերազմին համարժեք աղետ կարող է ներկայացնել: Դրան գումարած, գերբնակեցումից աննախատեպ շատացել է նաև ապուշների կոնցենտրացիան, որը ինչ-որ կրիտիկականի հասնելուն պես կարող է ծնել նոր դեֆորմացիաներ, պատերազմներ, քաոս: Եվ առհասարակ, հերթական հոգևոր լճացման շրջանի հոտ է գալիս, բայց հնարավոր է, որ ես եմ բացասական տրամադրված՝ վերջերս մարդկանց սկսել եմ ավելի քիչ սիրել:
    The universe is made of protons, neutrons, electrons and morons

  6. Գրառմանը 3 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Sambitbaba (19.09.2020), Varzor (19.09.2020), Նաիրուհի (19.09.2020)

  7. #35
    .Net Doctor Freeman-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    28.05.2010
    Հասցե
    Լէնգ
    Տարիք
    28
    Գրառումներ
    3,951
    Mentioned
    8 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Էստեղ ա գնում

    The cake is a lie.

  8. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.

    Varzor (19.09.2020)

  9. #36
    ավագ մոդեր
    Ուլուանա-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    17.03.2006
    Հասցե
    ԱՄՆ
    Տարիք
    40
    Գրառումներ
    12,377
    Բլոգի գրառումներ
    21
    Mentioned
    27 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Պարզ, կենցաղային լեզվով ասած` ես համարում եմ, որ մարդկությունը միշտ էլ գնում է դեպի «կործանում», այլ հարց է, թե դա երբ տեղի կունենա, ու թե ինչ է իրականում նշանակում էդ «կործանումը»: Այսինքն` ոնց էլ լինի, ի վերջո հասնելու ենք էդ կետին, ու դա, ըստ իս, միանգամայն օրինաչափ է: Ճիշտ է, լավ կլինի` մեզնից յուրաքանչյուրն իրենից կախված ամեն ինչ անի էդ կործանման տեմպը գոնե ինչ-որ չափով դանդաղեցնելու համար, բայց դե գլոբալ որ նայում եմ, որոշակի մակարդակում էդ «կործանումն» անխուսափելի է, նույնիսկ բնական. ինչպես ցանկացած տեղ, երկրագունդն էլ պարբերաբար մեծ մաքրման (уборка-ի) կարիք ունի, այլ կերպ երևի հնարավոր էլ չի: Ես լիովին վստահում եմ Տիեզերքի կատարելությանը, տիեզերական օրենքների անխափան գործելուն, հետևաբար համոզված եմ, որ ինչ էլ լինի, մարդկությունը ոնց էլ իրեն պահի, ամեն ինչ ճիշտ ուղղությամբ է գնալու, թեկուզև զուտ երկրային մակարդակում շատերի համար ոչ ցանկալի, թեկուզև կատաստրոֆիկ: Ու քանի որ ես հավատում եմ հոգու անմահությանը, համոզված եմ, որ նույնիսկ եթե երկրագունդն այլևս գոյություն չունենա, մեկ է, մենք ինչ-որ տեղ, ինչ-որ կերպ գոյություն ունենալու ենք, իսկ թե որտեղ ու ինչ կերպ` առնվազն էս պահին էական չի: Ինչպես ասում են, կապրենք, կտեսնենք :
    Երջանկությունը ճամփորդելու ձև է, ոչ թե նպատակակետ։
    Ռոյ Գուդման

  10. Գրառմանը 6 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Jarre (20.09.2020), Sambitbaba (19.09.2020), Varzor (19.09.2020), Բարեկամ (20.09.2020), Դեղին մուկիկ (19.09.2020), Հարդ (20.09.2020)

  11. #37
    Կեցցե թագավորը Varzor-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    16.03.2009
    Հասցե
    Երկիր մոլորակ, ՀՀ ք. Երևան
    Տարիք
    39
    Գրառումներ
    7,445
    Mentioned
    12 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում Sambitbaba-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    ․․․
    Հնարավոր էր նաև մայաների առաջարկած Ժամանակների Վերջի տարբերակը:
    ․․․
    Էդ տարբերակն իր աղջ տրամաբանությանբ ավելի լավ վեդաներն են առաջարկում։

    Մեջբերում Sambitbaba-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    ․․․
    Հինգերորդ ռասան արիացիներն են: Իսկ արիացի է այսօրվա ամբողջ մարդկությունը: Առաջին հայացքից մենք ընթանում ենք ատլանտների փորձի ճանապարհով, բայց դա այնքան էլ այդպես չէ: Այդ տարբերակը մենք չընտրեցինք: Հակառակ դեպքում, մեր ժամկետի ավարտն էր 2000 թվականը: Մենք ընտրեցինք եռամիասնական, միավորված փորձի տարբերակը:
    ․․․
    Ուզում ես աել, որ ներկայիս մարդկությունը բոլորն արիացինե՞ր են, թե՞ արիական քաղաքակրթության կրողն են։
    Երկու տաբերակի հետ էլ բացարձակապես համամիտ չեմ։

    Մեջբերում Sambitbaba-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    ․․․
    Կրոնի՝ Աշխարհի Վերջի տարբերակը: Բոլոր կրոններն ու աղանդները սպասում էին դրան 2000 թվականի շուրջ, մի երկու տարի այս ու այն կողմ: Բայց, ինչպես տեսնում եք արդեն 20 տարի է անցել, և այսօր որոշ կրոններ խոսում են 3000 թվականի մասին: Ոչ այն է, որ նրանք մեզ խաբեցին: Ոչ, իրականում իրենք էլ շփոթության մեջ են, և դա լավ տեսանելի է: Ուղղակի մարդկությունը չընտրեց Աշխարհի վերջը:
    Բայց 2000թ․ հետ կապված ոչ մի կրոն էլ բան չէր ասում։ Ուղղակի շառլատանները դրա վրա միավորներ էին հավաքում և փող աշխատում։ Որևէ կրոնում նման թվականի գոյոթյան մասին չեմ էլ լսել կամ կարդացել։
    Մեջբերում Sambitbaba-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Մարդկությունն ընտրեց Ժամանակների Վերջը:
    Մարդկությունն ընտրեց "ապրել այսօր՝ հիմա" մոտեցումը։ Ավելի շուտ էդ տարբերակը մարդկությանը հրամցրեցին, ոչ թե մարդիկ ընտրեցին։ ԻՀԿ մարդկությունն ամբողջական վերցված որևէ ընտրություն կատարելու ունակ չէ։ Ըստ այդմ միշտ առաջնորդվել և ուղղորդվել է։

    Մեջբերում Sambitbaba-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    ․․․
    Ես առաջարկում եմ մտածել Վարզորի առաջարկած կետերին հարիր Չորրորդ Տարբերակի մասին.

    4. Երկուսին էլ հավատում ենք:

    Կարծիքնե՞ր...
    Sam ջան, ես միայն չհավատալու տաբերկներն էի ասել
    Քո առաջարկած տարբերակն ինձ համար էս հարցում ամենատրամաբանականն է , բայց այն չնչին տոկոս է կազմում և ցավոք դեռ չի կարող ազդել համամարդկային պրոցեսների վրա։
    Լոխ մունք ենք, մնացածը` լոխ են...

  12. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.

    Sambitbaba (10.01.2021)

  13. #38
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    6,218
    Mentioned
    18 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում Jarre-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Կարծում եմ, որ մարդիկ չերեսչուռ շատ են կարևորում իրենց գոյության հարցը, կարևորությունը, ամեն ինչի մեջ ուղղություն, իմաստ, տրամաբանություն փնտրելը, բայց միևնույն ժամանակ իրենց փոքրիկ աշխարհներում ու կարճ կյանքները ապրում են իրենց իսկ գնահատմամբ՝ աննպատակ, անիմաստ ու անտրամաբանորեն։
    Այս նախադասությունդ, Ժառ ջան, առաջին հայացքից, պետք է որ շատերի սրտով լինի: Բայց երբ լրջորեն ես նայում նրան՝ ինքն իրեն հակասում է: Որովհետև ինչպե՞ս կարող է մարդ իր կյանքն անց կացնի որոնումների մեջ և միաժամանակ այդ որոնումներն աննպատակ, անիմաստ ու անտրամաբանական համարի: Ինչո՞վ է ուրեմն նա զբաղված: Ինչու՞ է դրանով զբաղված:
    Երբ մարդ նոր է կյանք մտնում, ինչ խոսք, որ սկսում է հավաքել գիտելիքներ: Հավաքած գիտելիքների համար ատեստատ է ստանում, դիպլոմ է ստանում, պաշտոն է ստանում, ընտանիք է պահում և էլի լիքը բաներ... Եվ համարում է, որ ամեն ինչ գիտի: Չէ՞ որ էդքան բաների է հասել: Բայց երբ, ասենք, իրիկունը պառկում է քնելու, մեկ էլ, աննկատ մի հարց է գալիս. լավ ես էս ամենը սովորեցի, էս ամենը ձեռք բերեցի, էս ամենն իմացա, - հետո՞: Իսկ այդ հետոյի պատասխանը՝ չկա:
    Ու մենք բոլորս անցնում ենք սրա միջով: Չկա մեկը, որ չի անցել, անցնում կամ կանցնի: Եվ էն անիմաստ լինելու գնահատականն էլ բոլորիս գրպաններում կա:
    Տարբերությունը նրանում է միայն, թե մեզանից ամեն մեկը ե՛րբ է այդ գնահատականն իր գրպանից հանելու: Մեկը շտապ հանում է: Մյուսը հապաղում է հանել: Երրորդն էլ էնքան չի հանում, որ ի վերջո գտնում է հարցի պատասխանն ու այդ "անիմաստը" գրպանից հանում և ոչ թե օգտագործում է, այլ դեն է նետում:

    Իմ կարծիքով բնության, տիեզերքի, կամ ոնց ուզում եք կոչեք, իրանց համար հեչ կապ չունի ու կարևոր չի, թե ինչ կլինի կամ ուր կգնա մարդկությունը կամ Երկիր մոլորակը, կամ Արեգակնային համակարգը։
    Եթե համարում ես, որ քո ծնվելու և այս աշխարհում գոյատևելու մեջ նրանք ոչ մի դեր չեն խաղացել և դու ընդամենը պատահականություն ես էս կյանքում, ուրեմն կարծիքդ կարող է և ճիշտ լինել: Իսկ եթե դու ճիշտ չես քո եզրակացություններում և կյանքդ իրոք հենց նրանցով է պայմանավորված, - ուրեմն, եթե քո ուր գնալը և ինչ անելը նրանց "ջհաննամին չի", էլ ինչու՞ են քեզ կյանք տվել:

    Մեծ հաշվով վերցրած անգամ շատ մոտիկ ապագայում չի բացառվում, որ մեր վրա կարա մեծ երկնաքար ընկնի ու լուծի բոլոր համաշխարհային ու անձնական չլուծված հարցերը ու մարդկային պատմության հետ կապված անհասկանալի լիքը բաներ։
    Իհարկե, չի բացառվում (ուղղակի շատ չխորանանք): Բայց եթե դու չես բացառում, որ վաղը կարող է վրաերթի ենթարկվես ու վարի գնաս, դա չի նշանակում, որ այսօր անկողնուցդ վեր չես կենա, մի կտոր հաց չես ուտի ու գործի չես գնա, չէ՞: Թե՞ պատրաստվելու ես "Կիկոսի մահ" խաղալ...

    Այ ինձ ավելի շատ հետաքրքիր է թե օրինակ ո՞ւր է գնում Արեգակնային համակարգը, մեր Միլկի Վեյը։
    Ճանապարհները բազմաթիվ են: Եվ եթե ազնվորեն քեզ հետաքրքիր է, թե ու՞ր է հասնելու Ծիր Կաթինը, ընտրիր ցանկացածդ ուղին և առաջնորդիր:
    Մեր ցավն այն է, որ մենք կարծում ենք, որ հոգևոր լինելն ընտրության հարց է, այլ ոչ մեր էությունը: (մի հաղորդատվությունից)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

  14. #39
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    6,218
    Mentioned
    18 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում Վիշապ-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Էդ գերբնակեցումից արդեն կլիմայական փոփոխությունների վերադարձի կետն անցել ենք: Ըստ որոշ հետազոտությունների՝ մինչև 3 միլիարդ մարդ մոտ ապագայոում, ջերմաստիճանի բարձրացման պատճառով կարող է կարիք ունենալ միգրացվելու, ինչը համաշխարհային պատերազմին համարժեք աղետ կարող է ներկայացնել: Դրան գումարած, գերբնակեցումից աննախատեպ շատացել է նաև ապուշների կոնցենտրացիան, որը ինչ-որ կրիտիկականի հասնելուն պես կարող է ծնել նոր դեֆորմացիաներ, պատերազմներ, քաոս: Եվ առհասարակ, հերթական հոգևոր լճացման շրջանի հոտ է գալիս, բայց հնարավոր է, որ ես եմ բացասական տրամադրված՝ վերջերս մարդկանց սկսել եմ ավելի քիչ սիրել:
    Իսկ չկա՞ տարբերակ, որ այդ կլիմայական փոփոխությունները ոչ թե այն են, ինչից պետք է փախչել, այլ այն է, ինչին մեզ տանում է մեր բարեշրջումը: Որովհետև, եթե մենք զարգացում ենք ապրում, ուրեմն բարեշրջվում ենք: Հնարավոր չէ միաժամանակ զարգանալ ու դեգրադացվել:
    Իսկ բարեշրջում արդեն, որքան ես եմ հասկանում այն, չէ, ճի՞շտ է, որ կարելի է մենակ սեփական ընտանիքով կամ նոււյնիսկ մենակ մի ազգով կամ թեկուզ աշխարհամասով ապրել: Բարեշրջումը՝ պետք է որ համամոլորակային երևույթ լինի:
    Բարեշրջում՝ նշանակում է լավ կյանք բոլորի համար: Լավ կյանք՝ նշանակում է բարերար կենսապայմաններ բոլորի համար: Ոչ թե բոլորի համար իմ տանը, այլ բոլորի համար ամբողջ մոլորակի վրա: Որքանո՞վ է լավ կյանք էսկիմոսի կյանքը, որի հիմնական մասը ցրտի ու սառնամանիքի մեջ է անցնում: Որքանո՞վ է լավ կյանք աֆրիկական բեդուինի կյանքը, որը փոշու և կեղտի մեջ է անցնում և որը նույնիսկ խմելու մաքուր ջուր չունի: Բարեշրջում՝ չի՞ նշանակում արդյոք, որ մենք բոլորս պետք է ունենանք համընդհանուր, ընդհանուր վիճակագրական ԼԱՎ պայմաններ...
    Հիշում եմ, ջահել վախտերս համարվում էր, որ կյանքի ամենաիդեալական պայմանները Թաիթի կղզու վրա են, որովհետև կլոր տարի ջերմությունը 20 աստիճան է: Հա, 30 աստիճանը քիչ ավելի շոգ է, բայց մեկ է, էլի լավ է, չէ՞: ՀԻմա եթե ամբողջ մոլորակի վրա լավ ապրելու համար պետք է, որ ամեն տեղ լինի նույն ջերմաստիճանը, ավելի լավ չի՞, որ ամեն տեղ լինի 30՝ մենք դրան հեշտությամբ կսովորենք, թե՞ Թաիթիում մնա 20, մի տեղ՝ - 50, իսկ մի այլ տեղ՝ + 50:

    Ինչու՞ եք համարում, որ անպայման պետք է հետ վերադառնանք, իսկ վերադարձի կետն անսել ենք սարսափահար... Բարեշրջումը ռեվերս չունի, հետուառաջ չի խաղում, ժողովուրդ:
    Ինչու՞ եք մտածում, որ ջերմաստիճանն էսպես բարձրանալու է ու հասնի եռման կետին...
    Մեր ցավն այն է, որ մենք կարծում ենք, որ հոգևոր լինելն ընտրության հարց է, այլ ոչ մեր էությունը: (մի հաղորդատվությունից)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

  15. #40
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    6,218
    Mentioned
    18 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում Ուլուանա-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Պարզ, կենցաղային լեզվով ասած` ես համարում եմ, որ մարդկությունը միշտ էլ գնում է դեպի «կործանում», այլ հարց է, թե դա երբ տեղի կունենա, ու թե ինչ է իրականում նշանակում էդ «կործանումը»: Այսինքն` ոնց էլ լինի, ի վերջո հասնելու ենք էդ կետին, ու դա, ըստ իս, միանգամայն օրինաչափ է: Ճիշտ է, լավ կլինի` մեզնից յուրաքանչյուրն իրենից կախված ամեն ինչ անի էդ կործանման տեմպը գոնե ինչ-որ չափով դանդաղեցնելու համար, բայց դե գլոբալ որ նայում եմ, որոշակի մակարդակում էդ «կործանումն» անխուսափելի է, նույնիսկ բնական. ինչպես ցանկացած տեղ, երկրագունդն էլ պարբերաբար մեծ մաքրման (уборка-ի) կարիք ունի, այլ կերպ երևի հնարավոր էլ չի: Ես լիովին վստահում եմ Տիեզերքի կատարելությանը, տիեզերական օրենքների անխափան գործելուն, հետևաբար համոզված եմ, որ ինչ էլ լինի, մարդկությունը ոնց էլ իրեն պահի, ամեն ինչ ճիշտ ուղղությամբ է գնալու, թեկուզև զուտ երկրային մակարդակում շատերի համար ոչ ցանկալի, թեկուզև կատաստրոֆիկ: Ու քանի որ ես հավատում եմ հոգու անմահությանը, համոզված եմ, որ նույնիսկ եթե երկրագունդն այլևս գոյություն չունենա, մեկ է, մենք ինչ-որ տեղ, ինչ-որ կերպ գոյություն ունենալու ենք, իսկ թե որտեղ ու ինչ կերպ` առնվազն էս պահին էական չի: Ինչպես ասում են, կապրենք, կտեսնենք :
    Ան ջան, եթե ասում ես "միշտ", նշանակում է ամենասկզբից, ճի՞շտ է, պրիմատներից սկսած: Եթե վերցնենք նրանց կենսավիճակն ու մերը, ուրեմն զարմանալի չի՞, թե էդ ինչու՞ արդեն վաղուց մեզ չենք կործանել...
    Ասում ես, երկրագունդն ուբոռկայի կարիք ունի: Լիովին համաձայն եմ հետդ: Եվ հենց դրանով էլ նա զբաղված է հիմա:
    Երբ դու քո տունն ուբոռկա ես անում, ինչի՞ց ես սկսում: Ավելը վերցնում և ընկնում ես մութ, անտեսանելի անկյունները և առաջին հերջին մեջտեղ ես բերում, տեսանելի ես դարձնում անտեսանելի աղբն ու փոշի՞ն, թե՞ ես ուբոռկեն ինչ-որ սխալ կերպ եմ ընկալում: Ու երբ ամբողջ կեղտն ու փոշին հավաքել-բերել ես սենյակի կենտրոն, - այդ ժամանակ վախեցած ճչում ես. "տունս կործանվու՜մ է", երեխեքիդ առնում ես թևիդ տակ ու դու՞րս փախչում, թե՞ հանգիստ հավաքում ես այդ կեղտն ու փոշին ու դեն ես նետում...
    Այսօր երկրագունդն սկսել է իր գերագույն ուբոռկան, իսկ դուք սարսափահար ճչում եք. կործանվու՛մ ենք...

    Դու համաձա՞յն ես, որ քո երեխեքն ավելի լավն են լինելու, քան դու: Դու համաձա՞յն ես, որ քո երեխեքն ավելի խելոք են լինելու, քան դու: Դու համաձա՞յն ես, որ քո երեխեքն ավելի զարգացած են լինելու, քան դու: Գոնե դու անելու՞ ես ամեն ինչ, որ քո երեխաներն ավելի լավը, ավելի խելոք ու զարգացած լինեն, քան դու: Ինձ թվում է, յուրաքանչյուր ծնողի ցանկությունն է սա, ճի՞շտ է:
    Դու համաձա՞ն ես, որ եթե նույնիսկ ոչինչ չես անում (ես այդպես չեմ կարծում) այս մոլորակի փրկության համար, գոնե ոչինչ չես անում նաև այս մոլորակի կործանման համար էլ: Ի՞նչ ես կարծում, քո երեխաները, լինելով ավելի լավը, խելոք ու զարգացած, ավելի՛ մեծ հնարավորություններ ունեն այս մոլորակը չկործանելու համար, ճի՞շտ է:
    Չե՞ս կարծում, որ էն պրիմատից սկսած, բոլոր ծնողները հենց այսպես են պատկերացրել կյանքը: Չե՞ս կարծում, որ հենց սա է պատճառը, որ այդպես էլ չենք կործանվում...
    Մեր ցավն այն է, որ մենք կարծում ենք, որ հոգևոր լինելն ընտրության հարց է, այլ ոչ մեր էությունը: (մի հաղորդատվությունից)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

  16. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.

    Varzor (19.09.2020)

  17. #41
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    6,218
    Mentioned
    18 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում Varzor-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Էդ տարբերակն իր աղջ տրամաբանությանբ ավելի լավ վեդաներն են առաջարկում։
    Դեմ չեմ, Վարզոր ջան, ուղղակի մայաների տարբերակն ավելի հեշտ ընկալելի էր, դրա համար այն հիշատակեցի:
    Բայց դա չի կարևորը, կարևորն այն է, որ ընտրեցինք ոչ թե աշխարհի վերջի, այլ ժամանակների վերջի տարբերակը:

    Ուզում ես աել, որ ներկայիս մարդկությունը բոլորն արիացինե՞ր են, թե՞ արիական քաղաքակրթության կրողն են։
    Երկու տաբերակի հետ էլ բացարձակապես համամիտ չեմ։
    Այո: Ինչպես լեմուրացի, ատլանտիդացի, այնպես էլ արիացի: Ամենն քաղաքակրթություն իր անունով:
    Իսկ ինչու՞ համամիտ չես:

    Բայց 2000թ․ հետ կապված ոչ մի կրոն էլ բան չէր ասում։ Ուղղակի շառլատանները դրա վրա միավորներ էին հավաքում և փող աշխատում։ Որևէ կրոնում նման թվականի գոյոթյան մասին չեմ էլ լսել կամ կարդացել։
    Ես չասացի, թե գրերում կա: Համենայն դեպս, ես էլ չեմ հիշում: Բայց "շառլատանները" սպասում էին: Իսկ քանի որ ըստ իս ամբողջ կրոնը շառլատանություն է, ուրեմն՝ կրոնը սպասում էր:
    Բայց կոնկրետ 2000 թվականի վարկածը հնարավոր եմ համարում ոչ թե այն պատճառով, որ կրոնն էր ասում: Ուղղակի, քանի որ ամեն 2000 տարին մեկ երկրագունդը մտնում է զոդիակային այլ նշանի ազդեցության տակ, ինքս էլ հնարավոր եմ համարում, որ այնպիսի մի կարևոր բան, ինչ աշխարհի վերջն է, եթե լինելու էր, ուրեմն պետք է լիներ հենց այդպիսի շրջադարձային կետում, այլ ոչ թե հասարակ մի օր (կոպիտ ասած): Իսկ որ աշխարհի վերջ պետք է լիներ, ես դրանում չեմ կասկածում: Չեղավ, որովհետև մենք ընտրեցինք ոչ թե այն, այլ ժամանակների վերջը:

    Մարդկությունն ընտրեց "ապրել այսօր՝ հիմա" մոտեցումը։ Ավելի շուտ էդ տարբերակը մարդկությանը հրամցրեցին, ոչ թե մարդիկ ընտրեցին։ ԻՀԿ մարդկությունն ամբողջական վերցված որևէ ընտրություն կատարելու ունակ չէ։ Ըստ այդմ միշտ առաջնորդվել և ուղղորդվել է։
    Դե, սա քո տեսակետն է, որը բացարձակապես չի համընկնում "ապրել այսօր/հիմայի" իմ պատկերացմանը: Իմ պատկերացմանը կարող ես ծանոթանալ Էկհարտ Թոլլեի՝ իմ թարգմանած "Ներկա Պահի Ուժը" գրքում:
    Իսկ ընտության անունակ (վերջերս սկսել եմ սիրել էս "այլմոլորակային" բառը... ) լինելու հարցով...
    Մեր մոլորակը պատկանում է բնակեցված մոլորակներից այն սակավաթիվների կարգին, որոնց ապրելակերպն ուրիշ անհամարներից տարբերվում է հենց ազատ ընտրության իրավունքով: Այսինքն, ամենակարևոր բանը որն ունի Երկիր մոլորակի բնակչությունը, հենց ԸՆՏՐՈՒԹՅԱՆ ԱԶԱՏՈՒԹՅՈՒՆՆ է, որը նույնիսկ ոչ թե ընդամենը հնարավորություն է, այլ կարգավիճակ, ապրելակերպ: Սա նշանակում է, որ երբ նույնիսկ դու չես ընտրում, - դու ոչ թե չես ընտրում, որովհետև չես կարող, այլ չես ընտրում, որովհետև ԸՆՏՐՈՒՄ ԵՍ ՉԸՆՏՐԵԼ: Եվ դա կտևի այնքան ժամանակ, քանի դեռ դու այդպես ես ընտրել: Բայց ցանկացած պահի դու հնարավորություն ունես ընտրությունդ փոխել:
    Կներես, ոչ թե հնարավորություն, այլ իրավունք:

    Sam ջան, ես միայն չհավատալու տաբերկներն էի ասել
    Քո առաջարկած տարբերակն ինձ համար էս հարցում ամենատրամաբանականն է , բայց այն չնչին տոկոս է կազմում և ցավոք դեռ չի կարող ազդել համամարդկային պրոցեսների վրա։
    Դե, առաջին երկու կետերը բնականաբար իրենց հակառակ կողմն էլ ունեն: Երրորդ կետը՝ սրանց մի տարբերակն է, իմ առաջարկածն էլ մյուս...
    Եվ իզուր ես ցավում, Վարզոր ջան, լավ էլ ազդում է: Ու տոկոսն էլ մեծանում է աննկարագրելի տեմպերով:
    Մեր ցավն այն է, որ մենք կարծում ենք, որ հոգևոր լինելն ընտրության հարց է, այլ ոչ մեր էությունը: (մի հաղորդատվությունից)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

  18. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.

    Varzor (19.09.2020)

  19. #42
    Կեցցե թագավորը Varzor-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    16.03.2009
    Հասցե
    Երկիր մոլորակ, ՀՀ ք. Երևան
    Տարիք
    39
    Գրառումներ
    7,445
    Mentioned
    12 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում Sambitbaba-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Այո: Ինչպես լեմուրացի, ատլանտիդացի, այնպես էլ արիացի: Ամենն քաղաքակրթություն իր անունով:
    Իսկ ինչու՞ համամիտ չես:
    Համամիտ չեմ, քանզի արիականությունն ընդամենը մեր քաղաքակրթության մշակույթներից մեկն է, միգոցե ամենատարածված, բայց ոչ միակ։
    Բայց եթե կարող ենք քաղքակրթությունը կողչել ամենատարածված մշակույթի անունով, ուրեմն թող այդպես կոչվի։ Չնայած ներկայիս աշխարհում արիականության մշակույթի հիմնարարա տարրերից համարյա բան չի պահպանվել։

    Մեջբերում Sambitbaba-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Դե, առաջին երկու կետերը բնականաբար իրենց հակառակ կողմն էլ ունեն: Երրորդ կետը՝ սրանց մի տարբերակն է, իմ առաջարկածն էլ մյուս...
    Եվ իզուր ես ցավում, Վարզոր ջան, լավ էլ ազդում է: Ու տոկոսն էլ մեծանում է աննկարագրելի տեմպերով:
    Տոկոսի աճի հետ չեմ համաձայնի, քանի որ, ինչպես Վիճապն էր գրել, դատարկամիտ ու փուչ գաղափարներով տոգորված մարդկանց քանակն աասելի արագությամբ աճում է մարդկության քանակի ավելացման հետ զուգահեռ։ Եվ էդ քանակի մեջ որան էլ ուսավոր ընալում ունեցող մարդկանց քանակն աճում է, միևնույն է տոկոսային հարաբերությամբ շատ քիչ է և նվազում է։
    Լոխ մունք ենք, մնացածը` լոխ են...

  20. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.

    Sambitbaba (19.09.2020)

  21. #43
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    6,218
    Mentioned
    18 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում Varzor-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Համամիտ չեմ, քանզի արիականությունն ընդամենը մեր քաղաքակրթության մշակույթներից մեկն է, միգոցե ամենատարածված, բայց ոչ միակ։
    Բայց եթե կարող ենք քաղքակրթությունը կողչել ամենատարածված մշակույթի անունով, ուրեմն թող այդպես կոչվի։ Չնայած ներկայիս աշխարհում արիականության մշակույթի հիմնարարա տարրերից համարյա բան չի պահպանվել։
    Այդպես ընդունված է համարել, որովհետև այդպես ավելի հարմար է ամեն ինչ բացատրել նրանց, ովքեր մեզ նստեցրել են շախմատի տախտակի առջև, ասում են, որ խաղացողը մենք ենք, բայց պետք է խաղանք իրենց հուշած քայլերով:
    Ինձ թվում է, որ "արիացի" բառն ավելի հին է, քան բոլոր մշակույթները միասին վերցրած, և ուղղակի նշանակում է "Ար-ի սերունդ" կամ "Ար-ի զավակներ":
    Կարծում եմ, կհամաձայնվես ինձ հետ, որ որևէ մշակույթ, կամ էլ չեմ ասում՝ ազգություն, - ստեղծելու համար մարդկությանը նախ և առաջ անհրաժեշտ էր որոշակի զարգացում ապրել: Ուրեմն մենք ուղղակի պարտավոր են գտնել և ինչ-որ բաներ հատկացնել հենց այդ վաղնջական ժամանակներին, որովհետև միայն այդպես վարվելով, կկարողանանք ձեռք բերել այնպիսի անվիճարկելի փաստեր, որոնք աքսիոմաներ կդառնան ոչ միայն մեր, այլև ամբողջ մարդկության համար: Օրինակ. ամբողջ մարդկությունը, անկախ բազում մշակույթներից և ազգություններից, իր համար Բաժանել է Երկիր մոլորակը տարբեր մասերի և անվանել է դա հյուսիս, հարավ, արևելք և արևմուտք: Տուր գլոբուսը յուրաքանչյուր մարդու ձեռք և նա քեզ ցույց կտա աշխարհի այդ բոլոր կողմերը, անկախ այն բանից, թե կոնկրետ ինքը ինչ ազգի է պատկանում և կոնկրետ որտեղ է բնակվում: Բոլորը ցույց կտան նույն հյուսիսը, նույն հարավը և այլն:
    Բայց ամբողջ մարդկությունից քանի՞ հոգին ցույց կտա, թե որտեղ է Երկրագնդի կենտրոնը, նկատի ունեմ մակերեսի կենտրոնը, ի՞նչ ես կարծում: Իսկ չէ՞ որ դրանից հեշտ, էլ ի՞նչ կարող է լինել...
    Նույնն էլ ոչ նյութական աշխարհին է վերաբերվում: Ուղղակի պետք է գտնել այդ հենակետերը: Հենց գտնենք՝ տարբեր ենթադրությունները կամաց-կամաց հօդս կցնդեն:

    Տոկոսի աճի հետ չեմ համաձայնի, քանի որ, ինչպես Վիճապն էր գրել, դատարկամիտ ու փուչ գաղափարներով տոգորված մարդկանց քանակն աասելի արագությամբ աճում է մարդկության քանակի ավելացման հետ զուգահեռ։ Եվ էդ քանակի մեջ որան էլ ուսավոր ընալում ունեցող մարդկանց քանակն աճում է, միևնույն է տոկոսային հարաբերությամբ շատ քիչ է և նվազում է։
    Վերջերս համարյա ամեն օր ստիպված եմ լինում կրկնել էս միտքը.
    Եթե մութ սենյակում գտնվում են հարյուր հոգի, կգտնվի մեկը, անկախ նրանից, թե ով է նա և ինչ գիտելիքներ ու մասնագիտություններ ունի կամ չունի, - բայց կգտնվի նա, ով վեր կկենա ու կվառի լույսը: Ու երբ որ այդ մեկը այդ լույսը վառեց, մնացած 99-ը նույնպես անմիջապես կլուսավորվեն: Այս միտքն այնքան տեսանելի է, որ կարիք չկա անգամ նրան հավատալ...
    Մեր ցավն այն է, որ մենք կարծում ենք, որ հոգևոր լինելն ընտրության հարց է, այլ ոչ մեր էությունը: (մի հաղորդատվությունից)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

  22. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.

    Գաղթական (20.09.2020)

  23. #44
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    6,218
    Mentioned
    18 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Հեյ գիդի Սելավի...
    Մեր ցավն այն է, որ մենք կարծում ենք, որ հոգևոր լինելն ընտրության հարց է, այլ ոչ մեր էությունը: (մի հաղորդատվությունից)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

  24. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.

    Հարդ (20.09.2020)

  25. #45
    ավագ մոդեր
    Ուլուանա-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    17.03.2006
    Հասցե
    ԱՄՆ
    Տարիք
    40
    Գրառումներ
    12,377
    Բլոգի գրառումներ
    21
    Mentioned
    27 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում Sambitbaba-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Ան ջան, եթե ասում ես "միշտ", նշանակում է ամենասկզբից, ճի՞շտ է, պրիմատներից սկսած: Եթե վերցնենք նրանց կենսավիճակն ու մերը, ուրեմն զարմանալի չի՞, թե էդ ինչու՞ արդեն վաղուց մեզ չենք կործանել...
    Ասում ես, երկրագունդն ուբոռկայի կարիք ունի: Լիովին համաձայն եմ հետդ: Եվ հենց դրանով էլ նա զբաղված է հիմա:
    Երբ դու քո տունն ուբոռկա ես անում, ինչի՞ց ես սկսում: Ավելը վերցնում և ընկնում ես մութ, անտեսանելի անկյունները և առաջին հերջին մեջտեղ ես բերում, տեսանելի ես դարձնում անտեսանելի աղբն ու փոշի՞ն, թե՞ ես ուբոռկեն ինչ-որ սխալ կերպ եմ ընկալում: Ու երբ ամբողջ կեղտն ու փոշին հավաքել-բերել ես սենյակի կենտրոն, - այդ ժամանակ վախեցած ճչում ես. "տունս կործանվու՜մ է", երեխեքիդ առնում ես թևիդ տակ ու դու՞րս փախչում, թե՞ հանգիստ հավաքում ես այդ կեղտն ու փոշին ու դեն ես նետում...
    Այսօր երկրագունդն սկսել է իր գերագույն ուբոռկան, իսկ դուք սարսափահար ճչում եք. կործանվու՛մ ենք...

    Դու համաձա՞յն ես, որ քո երեխեքն ավելի լավն են լինելու, քան դու: Դու համաձա՞յն ես, որ քո երեխեքն ավելի խելոք են լինելու, քան դու: Դու համաձա՞յն ես, որ քո երեխեքն ավելի զարգացած են լինելու, քան դու: Գոնե դու անելու՞ ես ամեն ինչ, որ քո երեխաներն ավելի լավը, ավելի խելոք ու զարգացած լինեն, քան դու: Ինձ թվում է, յուրաքանչյուր ծնողի ցանկությունն է սա, ճի՞շտ է:
    Դու համաձա՞ն ես, որ եթե նույնիսկ ոչինչ չես անում (ես այդպես չեմ կարծում) այս մոլորակի փրկության համար, գոնե ոչինչ չես անում նաև այս մոլորակի կործանման համար էլ: Ի՞նչ ես կարծում, քո երեխաները, լինելով ավելի լավը, խելոք ու զարգացած, ավելի՛ մեծ հնարավորություններ ունեն այս մոլորակը չկործանելու համար, ճի՞շտ է:
    Չե՞ս կարծում, որ էն պրիմատից սկսած, բոլոր ծնողները հենց այսպես են պատկերացրել կյանքը: Չե՞ս կարծում, որ հենց սա է պատճառը, որ այդպես էլ չենք կործանվում...
    Սամ ջան, ախր հատուկ էլ էդ «կործանում» բառը չակերտների մեջ եմ առել, որ սենց մեկնաբանությունների չհանգեցնի գրածս, բայց դու, չգիտես ինչի, էդ չակերտներն անտեսել ես: Ինձ թվում ա` եթե չանտեսեիր, պարզ կլիներ, որ առնվազն աղբը սենյակի կենտրոնում հավաքելու ու դրանից հետո «տունս կործանվո՜ւմ է» կամ «կործանվո՜ւմ ենք» ճչալը ոչ մի կերպ չէիր կապի իմ գրառման հետ: «Կործանում» բառը ես զուտ պայմանականորեն եմ օգտագործել` նկատի ունենալով պարզապես հնի վերափոխում/քայքայում, որոշակի արմատական փոփոխությունների սկիզբ և այլն:
    Երջանկությունը ճամփորդելու ձև է, ոչ թե նպատակակետ։
    Ռոյ Գուդման

Էջ 3 9-ից ԱռաջինԱռաջին 1234567 ... ՎերջինըՎերջինը

Թեմայի մասին

Այս թեման նայող անդամներ

Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)

Թեմայի պիտակներ

Էջանիշներ

Էջանիշներ

Ձեր իրավունքները բաժնում

  • Դուք չեք կարող նոր թեմաներ ստեղծել
  • Դուք չեք կարող պատասխանել
  • Դուք չեք կարող կցորդներ տեղադրել
  • Դուք չեք կարող խմբագրել ձեր գրառումները
  •