''Marriage Story''-ն հեչ չէր ձգում՝ զուտ վերնագրի պատճառով. լավ բանի անունը սովորաբար «ամուսնություն» չի լինում: Հետն էլ Սքարլեթ Յոհանսոնին տանել չեմ կարող, ոչ էլ Ադամ Դրայվերին եմ հավանում:
Բայց որ էստեղ դրական կարծիքներ հնչեցին, մտածեցի՝ լավ, փորձեմ նայել:
Ուրախացնողն էն էր, որ արագ հասկացվեց՝ ընտանիքի «գեղեցկության» մասին պատմող հերթական բուլշիթը չի, այլ իրականում ''Divorce Story'' է: Բայց միևնույն է կես ժամից ավել չձգեցի. Սքարլեթին ուղղակի ի վիճակի չեմ ավելի երկար նայել ու առավել ևս՝ լսել (ինչ ահավոր ձայն ունի): Կողքի երկրորդ պլանի դերասանուհիններն էլ, իմ կարծիքով, շատ վանող ու անբնական էին:
Մեջբերել
Էջանիշներ