Էջ 4 4-ից ԱռաջինԱռաջին 1234
Ցույց են տրվում 46 համարից մինչև 51 համարի արդյունքները՝ ընդհանուր 51 հատից

Թեմա: Մարդկության վերատրամաչափումը

  1. #46
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    4,405
    ՔՐԱՅՈՆ



    ՆՐԱՆՑ ՀԱՄԱՐ, ՈՎ ՀԱՐՑՆՈՒՄ ԷՐ...



    Ինձ համար ամենադժվար հարցերից է. "Ի՞նչ եք դուք զգում, երբ նստած եք բազկաթոռին": Իրականում,
    եթե ես ձեզ ասեմ, դուք չեք հավատա: Սովորաբար ես այդպես էի պատասխանում: Դրանք չափազանց անձնական ապրումներ են եղել,
    ինձ համար միշտ դժվար էր խոսել կամ գրել այդ մասին: Իսկ հիմա կասեմ: Ժամանական է ազատ արձակել գիտակցության այդ ամբողջ
    հոսքն ու պատմել ձեզ: Դա շատ լուրջ ընթերցում կլինի: Պատրաստվեք:


    Լի Քերոլ






    ԳԼՈՒԽ 3

    ՀԱՂՈՐԴԱՏՎՈՒԹՅԱՆ
    ՓՈՐՁԸ



    Լի Քերոլ


    Ես նստում եմ բազկաթոռին և լռում եմ: Կարևոր չէ, թե որքան բազմաքանակ է իմ լսարանը: Ես արել եմ դա մարդկանցով լեցուն հսկայական դահլիճներում, և բնության գրկում, շրջապատված ընդամենը մի քանի մարդով: Տպավորությունն այնպիսին է, ասես թե ես պետք է անցնեմ կամուրջի վրայով, և դրա հետ մեկտեղ անվերջ տատանվում եմ:

    Ես պատրաստվում եմ մտնել իրականության մշուշի մեջ, որը նկարագրության ենթակա չէ: Կարելի է սովորել հաղորդատվության, բայց ոչ ոք ձեզ չի սովորեցնի նրան, ինչ հիմա ես կզգամ ու կտեսնեմ: Մշուշն այնտեղ է, որտեղ սերն է ապրում, և այնտեղ ցանկանում ես մնալ: Երեքտարածքային գիտակցությունը նման բանի պատրաստ չի, և ինձ պահանջվեց տասնամյակից ավելի, որպեսզի մտնեմ այդ հաճախականության մեջ, այդ տեղը, որտեղ ես կախվում-մնում եմ իմ երեքտարածքային աշխարհի մասին գիտելիքների և այն բանի միջև, ինչ ինձ "հայտնի է" որպես Աստծո զավակի:

    Ինչպե՞ս կարելի է բացատրել տարածքային տեղաշարժն ամեն մի բջջի, որը շշնջոց է լսում: Քանի ես հաղորդատվություն եմ կատարում, իմ բջջային համակարգը փոխվում է՝ ա՜հ, ինչ զգացմունք է դա: Իմ աչքերը փակ են, բայց հանկարծ ես դադարում եմ նրանք զգալ: Ուրիշները կարող են հաղորդատվություն կատարել բաց աչքերով: Ես չեմ կարողանում:

    Հոգին ոչնչացնում է երեքտարածքային զտիչները և ինձ տանում է իմ իրականությունից, բայց ես մնում եմ իմ մարմնում: Ոչ ոք դրան սովորեցնել չի կարող: Անհնար է սովորեցնել նրան, թե ինչպես մաքրվել ու մոռանալ ամենն, ինչ գիտես: Անհնար է սովորեցնել նրան, թե ինչպես հետ նայել և տեսնել իրականության մեկ կողմը միայն: Ասես լքել ես ափը և հետադարձ հայացք ես գցում մարդկային գոյատևության բուն էության վրա, որի հետ այլևս ոչ մի կապ չունես:

    Կարդալով այս, հանդարտություն զգացեք:

    Այնտեղ, որտեղ գտնվում եմ ես, ձայներ չկան: Ես զգում եմ թեթևակի զեփյուռի, քամու շշնջոցի նման ինչ-որ բան: Այն ուղերձ ունի ինձ համար, որը վերծանել ես չեմ կարող, և այնուհանդերձ կարող եմ: Դա ծանոթ ձայն է, խոսող մի լեզվով, որը ես այնքա՜ն լավ գիտեմ, բայց ինչպես հարկն է հիշել չեմ կարողանում: Դա դեռևս հաղորդատվություն չէ՞, թե՞ արդեն հաղորդատվություն է: Այնտեղ ժամանակ գոյություն չունի, և ես զգում եմ ինչ-որ մեծ բանի վեհությունը: Ի՞նչ է դա: Իմ ո՞ր մասի հետ եմ ես պատրաստվում հանդիպել:

    "Ո՞վ է այստեղ":

    Ուղերձը տեղ է հասցվում միանգամից իմ բոլոր բջիջներին, բայց ոչ թե ձայնի օգնությամբ: Ես արդեն, բազկաթոռին նստած, խոսու՞մ եմ: Ունի՞ արդյոք դա նշանակություն: Ես իմ իրականություն կվերադառնա՞մ: Արդյոք դա նշանակություն ունի՞: Հանկարծ ես լսում եմ ձայն: Այն ինձ չի պատկանում, բայց դա Լիի ձայնն է: Հնչում է տարօրինակ, չէ՞ որ դա այն բազմաթիվ ձայներից մեկն է միայն, որոնք կան իմ մեջ: Իմ Ակաշան արձագանքում է տեղի ունեցածի ճշմարտությանը, և շշունջն ավելի բարձր է դառնում:

    "Ողջույն, թանկագիններս, ես Քրայոնն եմ, Մագնիսական Ծառայությունից:"

    Ես ինչ է, դեռ նո՞ր եմ սկսում: Բայց ես այդ մշուշի մեջ էի արդեն այնքա՜ն երկար ժամանակ: Ես գիտե՛մ, թե որտեղ եմ ես: Շա՜տ ու շատ անգամներ ես այստեղ եմ եղել: Արժե՞ արդյոք վախենալ: Դա այն ուղին է, որով վերջիվերջո մենք բոլորս դեպի լու՛յսն ենք գնալու:

    Ուրիշ տեղ գնալու ճանապարհին շատերը եղել են այստեղ: Ես այդ գիտեմ: Վերջին հոգոցը հանելուց հետո մենք այստեղ ենք ճանապարհվում: Ամենն, ինչ իրական է կամ երբևիցէ իրական է եղել, կանգ է առնում, և քամու շշունջը մեզ տանում է լույսի ուղղությամբ: Բայց իմ դեպքում այդպիսի ճանապարհ չկա, չէ՞ որ ես համաձայնվել եմ մտնել և դուրս գալ: Բայց իրականում ճանապարհի պես մի բան այնուամենայնիվ կա՝ այնտեղ ես կանգ եմ առնում և սպասում եմ:

    Ես զգում եմ մարդկությունը դահլիճում իմ առջև, բայց ես զգում եմ նրանց Ակաշաները, այլ ոչ ֆիզիկական մարմինները: Լին խոսում է: Ես լսում և հիշում եմ՝ Քրայոնի հետ մենք այդպես ենք պայմանավորվել: Ոչ մի տեղ չեմ գնում: Ես այստեղ եմ Լիի հետ: Բայց այդ շշնջացող ձա՜յնը: Ես չեմ ցանկանում հեռանալ այստեղից երբեք:

    Ուրիշ տեղ գնալու ճանապարհին շատերն են այս տեղը եկել: Ոմանք այդ իրականությունը հերքում են: Ոմանք համարում են, որ մահացել են: Ոմանք վախենում են, բայց մեծամասնությունը նշանակալի հանդարտություն է զգում:

    Ճանապարհը տանում է միայն մեկ ուղղությամբ, և զեփյուռը հետևում է դեպի լույսը: Ոմանք մոտենում են լուսի ամենաեզրին և հետ են վերադառնում: Բայց, լսելով քամու ձայնը, դուք այլևս երբեք նախկինը չեք լինի:

    Ի՞նչ է կատարվում Մարդու հետ, որը ճամփորդություն է կատարում դեպի մի իրականություն, որն ավելի ուժեղ է իրականությունից, որտեղ նա գոյատևում է որպես Մարդ իր ըմբռնմամբ: Ինչպե՞ս նման բան կարող է լինել: Բանն այն է, որ նույնիսկ հետ վերադառնալով մարմին, նա ծարավի է հայտնվել այդ "իրականության" մեջ: Ոչ ոք չի կարող ձեր կարծիքը փոխել տալ, չէ՞ որ դուք ապրել եք այդ և գիտեք, որ այնտեղ ինչ-որ տեղ նման վայր գոյություն ունի: Դուք զգացել եք ձեր իրական տեղն ամբողջ Տիեզերքում, և Մարդկային կյանքը հիմա ձեզ զարտուղի ճանապարհ է թվում:

    Տարիներ շարունակ ես դիպել եմ քամու դեմքին, բայց միայն վերջին չորս տարիների ընթացքում Քրայոնն ինձ թույլ տվեց մնալ նրա մեջ, զգալ նրան, լսել և տրվել նրան: Մառախուղը խտանում է, բայց ես չեմ վախենում: Ես զբաղված եմ դրանով երկու տասնյակ տարի և գիտեմ, որ կարող եմ հետ վերադառնալ: Ես երբեք վախ չեմ զգում: Երբեք: Լին շարունակում է խոսել, և ինչ-որ կերպ ես այդ ամենը գիտակցում եմ:

    Մարդկանց փոխանցվող ուղերձը շատ պարզ է: Դրանք անվերջանալի քվանտային այբուբենի առաջին երեքտարածքային դասընթացներն են: Ինչպե՞ս դա նկարագրել: Լեզուն ինչ-որ ավելի մեծ բան է դառնում: Այն դառնում է Աստծո բուն շնչառությունը, ինձ աջակցող ուժը, ամենայն գոյի էությունը: Ես ցանկանում եմ մնալ այստեղ: Այստեղ ամեն ինչ լավ է:

    Քրայոնը գիտի, թե երբ է պետք կանգ առնել: Շատերը կարող են ժամերով հաղորդատվություն կատարել, բայց ես չեմ կարող: Քրայոնի հաղորդատվությունների մեծամասնությունը մեկ ժամից քիչ են տևում, հակառակ դեպքում ես կտրվեմ նրա շշունջին, որն ասում է ինձ, որ ես Տանն եմ:

    Իմ նախնիներն այստեղ են: Որքան ավելի երկար եմ ես մնում այստեղ, մառախուղն այնքան ավելի է ցրվում: Ես տեսնում եմ, թե ով եմ և ով եմ եղել: Իմ ԴՆԹ լայնանում է, ցուցադրելով ինձ հսկայական ճամփորդություն: Հայտնվում են նրանք, ովքեր այդ սերմերը ցանել են իմ մեջ:

    Լին շարունակում է խոսել, բայց հիմա դա նշանակություն չունի: Շշունջը երաժշտություն է դառնում: Ա՜խ, խնդրում եմ, թույլ տվեք լսել և ճանաչել այդ երգը: Ես գիտե՛մ այդ երգը: Ես ուրիշ մոլորակի վրա եմ, բայց դա այդպես չէ: Ես ամենուր եմ, բայց դա այդպես չէ: Երգն աներևակայելի գեղեցիկ է: Դա Տունն է: Այն սքանչելի է:

    Բջիջների մասնատումը կանգ է առել: Ծերացումը կանգ է առել: Ո՞վ գիտե, թե էլ ինչ է կանգ առել: Ի՞նչ տարբերություն: Ես կամուրջի վրա եմ, բայց ես կապված եմ: Զգում եմ, որ ամրագոտին քաշում է ինձ, և նրա արծաթե փայլը ձգում է իմ սիրտը: Ինչու՞ հետ վերադառնամ: Դեռ երկա՞ր է այս ամրագոտին կաշկանդելու ինձ, որպեսզի ես մնամ Մարդ:

    Երաժշտությունը դառնում է քիչ ավելի բարձր, ես նոր միայն սկսում եմ լսել, թե ինչպիսին այն կարող է լինել: Ինչպե՞ս լույսը կարող է լինել երաժշտություն: Ինչպե՞ս ես կարող եմ լսել լույսը: Ախ, ո՜չ:

    "Եվ դա իրոք այդպես է":

    Ես վերադարձա: Նստած եմ բազկաթոռին: Ամեն ինչ վերջացել է, և հաճախ ես թախիծ եմ զգում, որը ոչ ոքու ցույց տալ չեմ կարող:


    * * *

    Մեր ցավն այն է, որ մենք կարծում ենք, որ հոգևոր լինելն ընտրության հարց է, այլ ոչ մեր էությունը: (մի հաղորդատվությունից)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

  2. #47
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    4,405
    * * *



    Արժե, որ շատերը կարդան սա: Մի օր, իմ թանկագին բարեկամներ, մենք բոլորս նորից կանցնենք այդ ճանապարհով: Ես նույնպես կանցնեմ՝ վերջին անգամ որպես Լի: Երբ դա տեղի ունենա և ամրագոտին պոկվի, ես կլսեմ երաժշտությունը և "կվերհիշեմ" ամեն ինչ: Քամու մեջ ես կլսեմ ձայն և կճանաչեմ երգը:

    Եվ ես Տանը կլինեմ:

    Հետմահու մեր ԴՆԹ քվանտային մասնիկները լայնանում և դիպչում են Աստծո դեմքին:

    Նրա որոշ մասնիկներ վերադառնում են Արարման Քարանձավ, իսկ ուրիշները՝ դեպի արարման աղբյուրն ինքը: Մեր հոգին կենդանի է, կենդանի է ինչպես երբեք, և ազատ է փխրուն մարմնից, որը մենք կրում էինք այդ բոլոր տարիները: Այնտեղ ուրախություն է և ազատություն: Այնտեղ ըմբռնում է և անվերջանալի իմաստություն: Մենք բոլորս կանցնենք այդ ճանապարհով, որովհետև այդպիսին է աշխարհի դրվածքը, - բոլորս: Որտեղից ես գիտե՞մ: Ես հաճախ եմ լինում այնտեղ, ես տեսել և զգացել եմ դա: Քրայոնն ինձ թույլ է տալիս նստել, դիտել և "գիտենալ":

    Իսկ նրանք, ովքեր մնում են Երկրի վրա, ողբում են և տխրում, չէ՞ որ իրենց աշխարհում նրանք տեսնում են կորուստ միայն, վիշտ և միայնություն: Եթե՜ միայն նրանք կարողանային հայացք նետել իրենց Ակաշայի ներսը և վերհիշել՝ վերհիշել:

    Մահվան մեջ ցավ չկա: Նույնիսկ խոսքն ինքը՝ ընդամենը բժշկական տերմին է, չէ՞ որ հոգու համար դա միայն անցում է, և "մահ" անունով անցումը հրաշալի՛ է: Կայնքն ընդամենն այնպիսին է, ինչպիսին մենք այն համարում ենք, բայց ճշմարտությունն այն է, որ մենք ապրում ենք հավերժ:



    * * *


    Հաճախ իմ սեմինարներն ավարտվում են Քրայոնի հաղորդատվությունից հետո: Փոքրիկ խմբերում ես հաճախ մարդկանց առաջարկում եմ ինքնակամ ցրվել՝ կամ մնալ ու ներդիտարկել, եթե ցանկանում են: Դա ինձ թույլ է տալիս "վայր իջնել սարից" (մենք դա այդպես ենք անվանում) և վերատրամաչափվել:

    Մեծ սեմինարների ժամանակ, որտեղ ինձ օգնում է մեր թիմը, ես հաճախ հեռանում եմ բեմահարթակից իմ ընկերներից շատ ավելի վաղ: Հաճախ Պեգգի Ֆենիքս Դուբրոն, Ռոբերտ Քոքսոնը և դոկտոր Թոդ Օվոկայտիսը մնում են: Նրանք պարում են, խոնարհվում ու հրաժեշտ են տալիս մոտ տաս րոպե: Ես այդպես չեմ կարող: Ես դեռևս լսում եմ քամին և փորձում եմ հասկանալ, թե իրականություններից ո՞ր մեկն է իմը: Այժմ առաջին անգամ ես խոստովանում եմ այդ մասին: Եթե դուք տեսել եք այդ ամենը նախկին տարիների ընթացքում, հիմա արդեն գիտեք ճշմարտությունը: Եվ տեսնելով, որ ես արագ հեռանում եմ դահլիճից, հիմա դուք կիմանաք արդեն, թե պատճառը որն է:



    Լի Քերոլ
    Մեր ցավն այն է, որ մենք կարծում ենք, որ հոգևոր լինելն ընտրության հարց է, այլ ոչ մեր էությունը: (մի հաղորդատվությունից)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

  3. #48
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    4,405
    [QUOTE=Sambitbaba;2570868]
    ՔՐԱՅՈՆ



    ԺԱՄԱՆԱԿՆ Է ՄՏԱԾԵԼ ՀԱՄԸՆԴՀԱՆՐՈՐԵՆ



    Հունվարին մենք ծովային ճամփորդություն կատարեցինք Պատագոնիայի
    շուրջ: Դա Հարավային Ամերիկայի ամենահարավային մասն է: Քրայոնը մեզ
    պատմեց ժամանակի և Արևային համակարգի վերատրամաչափման մասին:


    Լի Քերոլ






    ԳԼՈՒԽ 4

    ՏԻԵԶԵՐՔԻ
    ՎԵՐԱՏՐԱՄԱՉԱՓՈՒՄԸ



    ՔՐԱՅՈՆԻ ՈՒՂԻՂ ՀԱՂՈՐԴԱՏՎՈՒԹՅՈՒՆԸ
    ՀՈՒՆՎԱՐ 2012


    Ողջույն, թանկագիններս, ես Քրայոնն եմ, Մագնիսական Ծառայությունից: Ես այնքա՜ն շատ բան եմ ցանկանում ձեզ ասել, բայց եկեք չշտապենք: Մենք հարգում ենք այս դահլիճում կուտակված էներգիան: Մեր շուրջ մենք ստեղծում ենք իմաստության ոլորտ, որպեսզի նրանք, ովքեր ցանկանում են, կարողանան լսել: Մենք դիմում ենք շատերին, ոչ միայն նրանց, ով այս դահլիճում է: Ես ցանկանում եմ, որ դուք հարգեք այս պահը, չէ՞ որ այն գոյություն ունի ձե՛զ համար: Սա դատարկ տեղեկություն չէ: Այս տեղեկությունը խորը Մարդկային դրոշմ է կրում: Դա նշանակում է, որ ամենն, ինչ նկարագրել եմ ես, ստեղծել եք դուք: Ես գիտեմ, որ այս ուղերձը հաղորդվում է երկու լեզուներով (անգլերեն և իսպաներեն): Սա շատ բարդ, բայց նաև պարզ տեղեկություն է: Ձեզ հարկ է լսել, որպեսզի հասկանաք կոնցեպտները, որոնք ձեզ համար նախապես պատրաստել են նրանք, ովքեր գտնվում են վարագույրի իմ կողմում և գիտեն, թե ով եք դուք:

    Մոլորակի վրա տեղի են ունենում փոփոխություններ: Եթե դուք իրոք հին հոգի եք, նրանք վերեբերվում են ձեզ, և ամեն մեկի վրա այդ ազդեցությունը տարբեր կերպ է գործում: Այլ խոսքերով ասած, ձեզանինց ամեն մեկը յուրովի է արձագանքում այդ էներգիային: Հին հոգիները մի շատ հետաքրքիր բան ունեն: Նրանք հինավուրց են, և դա նշանակում է, որ նրանցից ամեն մեկն իր առանձնահատուկ կենսափորձն ունի: Ձեզանից ամեն մեկն անհատականորեն է արձագանքում մոլորակի փոփոխություններին: Սակայն դուք բոլորդ մի հետաքրքիր բան եք զգում: Ձեր իմաստությունն ու գիտելիքները սրվում են, և դուք զգում եք, որ մոլորակի էներգիան շարժվում է դեպի ձեր գիտակցություն, այլ ոչ թե նրանից դուրս:

    Մենք խոսեցինք Մարդու վերատրամաչափման մասին, և հիմա կքննարկենք մի անսպասելի թեմա՝ Տիեզերքի վերատրամաչափումը: Այսօր ես բարդ հարց եմ բարձրացնում, չէ՞ որ նրա որոշ կոնցեպտներ դուրս են երեքտարածքայնության շրջանակներից: Այնպես որ ես չեմ շտապի:
    Մեր ցավն այն է, որ մենք կարծում ենք, որ հոգևոր լինելն ընտրության հարց է, այլ ոչ մեր էությունը: (մի հաղորդատվությունից)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

  4. #49
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    4,405
    ԺԱՄԱՆԱԿԸ


    Մենք կսկսենք նախագուշակություններից այն էներգիայի մասին, որի մեջ դուք գտնվում եք: Պատկերացրեք ավտոմեքենաներով լի մրցավազքի ուղին: Մեծ, իսկապես մեծ մի ճանապարհ: Ենթադրենք, որ շրջապտույտն ավարտելու համար վարորդներին անհրաժեշտ է մեկ տարի: Նրանք հոգնում են: Երբեմն դուրս են գալիս մեքենայից, և նոր վարորդ է շարունակում մրցավազքը: Երբեմն նոր վարորդն է հոգնում և վերադառնում է նախկինը: Այդ պատճառով որոշ ավտոմեքենաներ վարում են փորձառու վարորդները, իսկ որոշները՝ ոչ: Վերջիններիս գոնե մեկ պտույտ կատարելու համար մի քանի տարի կպահանջվի:

    Ենթադրենք, ուղեգծի վրա կա մի բարդ տեղամաս, փոսերով ծածկված: Ոմանք չեն տեսնում դրանք և անփորձ վարորդներն ընկնում են փոսերը: Փորձառուները շրջանցում են: Ձեր երեքտարածքային ընկալմամբ այդ տեսարանը դժվար չէ պատկերացնել: Բայց դա ժամանակի փոխաբերությունն է:

    Մրցուղին խորհրդանշում է ձեր երեքտարածքային պատկերացումը ժամանակի մասին, որը դուք ուղիղ ճանապարհ եք համարում: բայց այն ուղիղ չէ: Դա շրջան է: Հիմա պատկերացրեք, որ դուք այդ մեքենաներից մեկի վարորդն եք և շրջանի մասին չգիտեք: Ենթադրենք, որ դուք արդեն ոչ թե մեկ անգամ անցել եք այդ շրջանով: Սկսնակը կարող է մտածել, որ ճանապարհն ուղիղ է և անվերջանալի, քանի որ այն գնում է հորիզոնից այն կողմ: Բայց դուք, հին հոգիներ, գիտեք, որ մրցուղին ուղղակի հսկայական է և նրա պտույտը տեսնել անհնար է, ճիշտ ինչպես չի կարելի տեսնել Երկրի կորությունը: Ղեկին նստած հին հոգին գիտի մրցուղու բարդ տեղամասերի մասին: Դուք հասկանում եք նաև, որ այդ փոխաբերության մեջ, երբ դուք առաջ եք ընթանում և նայում եք ձեր առջև, դուք միաժամանակ թե ապագային եք նայում, և թե անցյալին: Դա այն կոնցեպտներից մեկն է, որոնք չի կարողանում հասկանալ ձեր երեքտարածքային միտքը, - փոխելով ապագան, դուք նաև անցյալն եք փոխում: Արդեն իսկ այդ կոնցեպտը բացատրում է, թե որտեղից վերցվեցին 2012 թվականի մասին նախագուշակությունները:

    Բայց 2012-ը՝ մրցուղու բարդ տեղամասերից մեկն է միայն և հները նրա մասին գիտեին: Նրանք կարող էին նախագուշակել առջևի խնդիրը մրցուղու վրա, որովհետև այդ տեղամասը՝ շրջանագծի մի մասն է: Դա լավ հայտնի է, և նրանք, ովքեր հասկանում են դրանում, այդ երևույթը կանվանեին ֆրակտալային ժամանակ: Մարդկության պատմության մեջ որոշ բարդ տեղամասեր իրոք բերել են մարդկության ոչնչացմանը: Որոշները բերել են նոր մարդկության ծագմանը: Էներգիան, որի մեջ դուք հիմա գտնվում եք, երկակի ներուժ ունի: Դուք կարող էիք ամեն ինչ սկսել նորից, կամ սկսել այն, ինչ մոլորակի վրա դեռևս երբեք չի եղել:

    Քսաներկու տարի առաջ մենք ասացինք ձեզ. "Պատրաստվեք փոփոխությունների": "Պատրաստվեք կլիմայական պայմանների փոփոխությանը", ասացինք մենք: Եվ հիմա դա տեղի է ունենում: Դա տեղի է ունենում ոչ թե այն պատճառով, որ այդ ասաց Քրայոնը կամ մարգարեներ, այլ որովհետև հինավուրց հոգիները նախազգացին գալիք դժվարությունները:

    Նրանք արդեն անցել էին ժամանակի շրջանագիծը և գիտեին, թե որտեղ են իրենց տհաճություններ սպասվում: Դա հետազոտված տարածություն էր: Ես կասեմ ձեզ ամենաբարդը. շրջանցելով այդ դժվարությունները և ընթանալով առաջ, դուք փոխում եք ամբողջ մրցուղու էներգիան: Եվ, ճանապարվելով ապագա, դուք փոխում եք անցյալը: Դա հեշտ չէ հասկանալ, բայց այդպիսի փոխաբերությունը գծային գիտակցությանը թույլ է տալիս պատկերացնել, թե ինչպես է այդ ամենը կառուցված: Չէ՞ որ ձեր երեքտարածքային ընկալման մեջ դուք համոզված եք, որ ապագան բխում է նրանից, ինչ եղել է անցյալում: Դուք շարժվում եք միայն մեկ ուղղությամբ և համարում եք, որ գնում եք ուղիղ ճանապարհով: Անցյալ փորձից բացի ուրիշ ոչինչ դուք չունեք, - և այն բավականաչափ լավը չէ:

    Վերափոխելով մրցուղին, դուք փոխում եք նրա կանոնները: Սա պարզեցված սխեմա է, բայց ես ցանկանում եմ ասել, որ առջևում ձեզ նոր պարադիգմ է սպասվում: Հին հոգիներն առաջինը կտեսնեն այն, և նրանք սերմեր կցանեն ամբողջ մարդկության համար: Երիտասարդ մարդիկ կտեսնեն, չէ՞ որ դա գրված է նրանց Ակաշայի ժառանգության մեջ: Մարդու բնությունն ինքը աստիճանաբար կփոխվի, ի հայտ կգա նոր մտածելակերպ, որի ներքո դուք այլևս չեք առաջնորդվի միայն ձեր այսպես կոչված անցյալի փորձով: Ձեր մոլորակը միակը չէ, որտեղ դա տեղի է ունեցել: Բայց սա միակ մոլորակն է ձեր գալակտիկայում, որտեղ դա տեղի է ունենում հենց հիմա:
    Մեր ցավն այն է, որ մենք կարծում ենք, որ հոգևոր լինելն ընտրության հարց է, այլ ոչ մեր էությունը: (մի հաղորդատվությունից)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

  5. #50
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    4,405
    ԼԱՅՆ ՀԵՌԱՆԿԱՐՈՒՄ


    Հիմա ես կասեմ այն, ինչն էզոթերիկական տեսանկյունից անհավանական է թվալու: Ձեր գալակտիկան գիտի, թե ինչ է տեղի ունենում այստեղ, Երկրի վրա: Ես չեմ խոսում ձեր գալակտիկայում կյանքի ձևերի մասին: Ես խոսում եմ իրենց՝ ֆիզիկական սկզբնունքների մասին, որոնք դուք "օրենքներ" եք համարում: Տիեզերքը նպաստում է այդ փոփոխություններին, նա սպասում էր դրանց, չէ՞ որ հենց դրա համար եք դուք այստեղ եկել:

    Հետո ինձ դժվար է լինելու բացատրել: Դուք համարում եք, որ ֆիզիկան՝ ուղղակի Տիեզերքի կառուցվածքի հիմքում ընկած օրենքների հավաքածու՞ է: Թույլ տվեք հարցնել. ինչպե՞ս դուք կբացատրեք այն, ինչը որոշ աստղագետներ անվանում են "գիտակից մտադրություն": Չնայած ոչ մի բանի, Տիեզերքը ստեղծվել է կյանքի համար: Ենթադրվում է, որ ֆիզիկական պրոցեսները պետք է պատահական լինեն և հետևում են պատահական կանոնների: Բայց առայժմ այդպես չէ: Համապատասխան գործիքների զարգացման հետ մեկտեղ աստղագետներն ավելի ու ավելի էին համոզվում գիտակից մտադրության գոյության վրա: Ինչպե՞ս դա կարելի է բացատրել: Նրանք միայն մաթեմատիկան են ընդունում: Ստեղծել այն, ինչը դուք տեսնում եք ձեր առջև և անվանում եք Գալակտիկա, - դա նույնն է, ինչ զառի վրա 10 000 անգամ անընդմեջ վեց թիվը գցե՛լ: Եվ դա անիմաստ է, չէ՞ որ այդ պրոցեսները պատահական չեն և բնության նկարագրության համար զանգաձև կորագծին չեն համապատասխանում: Այդ պատճառով նրանք ասում են այն, ինչ ասում են:

    Աշխարհի արարումով պետք է մի ինչ-որ ուժ զբաղվեր: Դա փոխու՞մ է ձեր պատկերացումները ֆիզիկական երևույթների մասին և այն մասին, ինչ դուք տեսնում եք ձեր առջև: Ես կպատմեմ, թե ինչպես ֆիզիկան սկսում է համագործակցել ձեզ հետ: Ժամանակային ֆրակտալը հայտնի էր վաղուց, և դուք կարող էիք գնալ տարբեր ուղղություններով: Այլ խոսքերով ասած, դուք գիտակցության բազմաթիվ պոտենցիալ տարբերակներ ունեիք: Հիշեք հների մարգարեությունների մասին: Նրանց մեջ խոսվում էր համաշխարհային պատերազմի մասին: Նրանց մեջ խոսվում էր մարդկության կործանման մասին: Շատ հոգևոր համակարգեր աշխարհի վերջ էին կանխագուշակում: Շատ համակարգեր ձեզ որոշակի համոզմունքներ էին ներշնչում, որպեսզի դուք պատրաստ լինեք, - և ոչինչ այդ ամենից չիրականացա՛վ: Դա ինչ-որ բան ասու՞մ է այն փոփոխությունների մասին, որոնք սպասվում են ձեզ: Ի հայտ են գալիս մտածողության նոր պարադիգմեր: Այդ պարադիգմերը կարող են լուծել խնդիրներ, որնք հիմա անլուծելի են թվում: Եկեք խոսենք մի անհավանական բանի մասին:
    Մեր ցավն այն է, որ մենք կարծում ենք, որ հոգևոր լինելն ընտրության հարց է, այլ ոչ մեր էությունը: (մի հաղորդատվությունից)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

  6. #51
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    4,405
    ԱՐԵԳԱԿՆԱՅԻՆ ՀԱՄԱԿԱՐԳԻ ՄԱԳՆԻՍԱԿԱՆ ՈՒԺԵՐԸ


    Այժմ, իմ գործընկեր, ես խնդրում են խոսել դանդաղ, որպեսզի հեշտ լինի թե քեզ, և թե թարգմանչի համար: Քսաներկու տարի առաջ մենք ասացինք ձեզ, որ Երկրի մագնիսական դաշտը հսկայական ազդեցություն է գործում ձեր գիտակցության վրա: Մագնիսական ուժերը՝ քվանտային էներգիա են: Ինչպես նաև ձգողականության ուժը, և լույսը: Ձեզ քվանտային դաշտ է շրջապատում, այսինքն Երկրի մագնիսական դաշտը: Մենք ասացինք, որ Մարդու գիտակցության փոխակերպման հետ միասին կփոխվեն մագնիսական ուժերն էլ: Նրանք պարտավոր են լրացնել ձեր գործողությունները: Ինչպե՞ս մոլորակի գիտակցությունը կարող է լայնանալ, եթե մագնիսականությունը մնում է նախկինը: Այդպես չի լինում: Հետևաբար մագնիսականությունը պետք է փոխվի:

    Եվ փոփոխությունները սկսվեցին ձեր մոլորակի մագնիսական լեյ գծերի իրական տեղաշարժից, և դա գրանցված է: Ես նախագուշակել էի դա ավելի քան քսան տարի առաջ: Այժմ ձեր կողմնացույցները ցույց են տալիս, որ իմ նախագուշակություններն իրականացել են: Սկսած 1989 թվականից մագնիսականությունը նշանակալիորեն փոխվել է:

    Եվ դրա վրա կանգ չի առնի: Ի՞նչ եք դուք կարծում, ուրիշ էլ ի՞նչ կարող էր փոխել մի ամբողջ մոլորակի մագնիսական կազմությունը: Նրան վերատրամաչափվել է պետք և դրա համար նրան անհրաժեշտ է օգնել: Ձեր Արևային համակարգը՝ մոլորակի մագնիսական փոփոխությունների շարժիչն է: Եթե դուք ինչ-որ բան գիտեք Արևային համակարգի կառուցվածքի և նրա էներգիաների մասին, ուրեմն կհասկանաք դա:

    Ձեր Արևային համակարգի կենտրոնը Արևն է: Նրանից ծագում է այսպես կոչված արևային քամի, որը համարյա ամբողջությամբ կապված է մագնիսականության հետ: Դա, բառացիորեն, Արևի դուրս նետած մագնիսական էներգիան է, որը պարունակում է միայն այն, ինչ ստեղծել է Արևը: Մագնիսական էներգիան ունի անուն՝ հելիոսֆերա: Այդ մագնիսական քամին Արևն ուղարկում է Երկրի մագնիսական դաշտին, և այդ պրոցեսը փոխում է ձեր մոլորակը:

    Եթե Երկրի վրա էներգիան միշտ նույնը մնա, շատ քիչ բան կարող է փոխվել: Եթե ձեզ տեխնիկական մանրամասներ են հարկավոր, պատկերացրեք, որ Արևի մագնիսական քամին ազդում է Երկրի մագնիսական ուժերի վրա, ինչի արդյունքում երկու փոխներգործող մագնիսական դաշտեր են ստացվում: Դա ծնում է այսպես կոչված ինդուկցիա, որը գիտության համար հանելուկ է մնացել: Մեկմեկու ծածկող մագնիսական դաշտերի այդ "ապուրը" էներգիային թույլ է տալիս շփվել տեղեկություններով և հզորանալ առանց էներգիայի աղբյուրի: Այդ երևույթը լայնորեն կիրառվում է Երկրի վրա, բայց նրա հատկությունները մինչև վերջ չեն ուսումնասիրվել:

    Այսպիսով, ահա թե ինչ է տեղի ունենալու: Հետևեք Արևի վրա տեղի ունեցող փոփոխություններին: Դուք կարող եք դա արևային հողմեր անվանել, բայց իրականում նրանք ի կատար են ածում ձեր վերատրամաչափումը և ձեզ անհանգստություն կպատճառեն: Հասկացեք, մոլորակի վրա և նրա շուրջ կա զգայուն էլեկտրոնիկայի մեծ քանակություն, և այդ սարքերն արձագանքելու են հողմերին: Դուք սպասում եք, որ երբ հսկայական արևային հողմ տեղի ունենա, Երկրի մագնիսական դաշտը կմնա նույնը: Հաղորդագրությունների որոշ տեսակներ կխախտվեն: Հնարավոր է, որ կխախտվեն նաև էլեկտրոցանցերը:

    Հետևեք Արևին, չէ՞ որ նա փոփոխությունների ընթացքի մեջ է գտնվում: Դա տեղի է ունենում շնորհիվ գիտակից մտադրության, Աստծո և Արարչի սիրո, որը հանուն ձեր գիտակցության փոխակերպում է աշխարհը: Զարգանում է բառացիորեն յուրաքանչյուր Մարդու ԴՆԹ դաշտի վրա ազդող նոր մտածելակերպ: ԴՆԹ ինֆորմացիան փոխվում է, ինչը Մարդուն թույլ է տալիս յուրացնել ու կատարելագործել նոր իրականության հատկությունները, որոնք առաջ չկային:

    Այժմ ես պատրաստվում եմ ավելի խորանալ ֆիզիկայի մեջ. որոշ բաներ շատ վաղուց արդեն շատ մոտ էին գտնվում: Արևային համակարգի մագնիսական բնութագրերը փոխվում են: Ահա ձեզ առաջադրանք. գտեք դրա հաստատումը: Դուք կտեսնեք այդ, բառի բուն իմաստով, չէ՞ որ ձեր Արեգակնային համակարգը տեղաշարժվում է Տիեզերքում: Այն կտրում անցնում է տիեզերքի որոշակի ատրիբուտներ, որոնք փոխում են նրա մագնիսական բնութագրերը, և վերջիններս այլևս չեն լինի այնպիսին, ինչպիսին առաջ էին: Դա ազդեցություն է թողնում Արևի վրա: Դուք դրանում բոլորաշրջան տեսնու՞մ եք: Ցիկլային իրականության ֆրակտալում մի բանը կատարելագործում է մյուսին: Ձեր շարժումը կենտրոնի շուրջ փոխում է Արեգակնային համակարգը: Արեգակնային համակարգի նոր դիրքը փոխում է Արևի ատրիբուտները: Արևի ատրիբուտները հասնում են Երկիր հելիոսֆերայի միջոցով, ազդելով ձեր ԴՆԹ վրա:

    Ինտելեկտուալները կառարկեն. "Դա անտրամաբանական է: Բոլոր այն պրոցեսները, որոնք շուտով կազդեն Երկրի վրա, տեղի են ունենում արդեն միլիարդավոր տարիներ, պատրաստվելով հատվել Արեգակնային համակարգի հետ, - չէ՞ որ դրանք հենց նոր չեն ծնվել: Այլ խոսքերով ասած, այդ ամենը միևնույն է տեղի էր ունենալու: Կարևոր չէ, փոխվում է գիտակցությունը, թե ոչ": Ես ընդունում եմ այդ փաստարկը, բայց բացատրեմ: Ենթադրենք, որ XVII դարում մոլորակին է մոտեցել երաժշտություն հաղորդող մի տիեզերանավ և երաժշտություն հաղորդող ռադիոազդանշաններ է հղել Երկրին: Թույլ տվեք հարցնել. այդ ազդանշաններն իրակա՞ն էին: Այո, ես հենց նոր ասացի ձեզ այդ մասին: Երաժշտությունը սքանչելի էր և իսկակա՞ն: Այո: Երկրի վրա քանի՞ մարդ լսեց այդ երաժշտությունը: Եվ պատասխանն է. ոչ մի՛: Ուղղակի այն ժամանակ ռադիոընդունիչ դեռ չէին հայտնաբերել:

    Այդ օրինակի մեջ տիեզերանավը միշտ անում էր այն, ինչ պարտավոր էր: Դուք հասկանու՞մ եք փոխաբերությունը: Մագնիսական բնորոշումների փոփոխությունները միևնույն է տեղի կունենային, բայց եթե Երկիրը պատրաստ չլիներ, ոչ ոք ոչ մի երաժշտություն չէր լսի: Չէր լինի ոչ մի արձագանք, և Մարդիկ կմնային այնպիսին, ինչպես միշտ, եթե ընդհանրապես գոյություն ունենային՝ չէ՞ որ ոմանք պնդում են, որ ձեզ հերթական ինքնաոչնչացում էր սպասվում: Փոխելով ապագան, դուք անցյալն էլ եք փոխում: Դուք փոխում եք Արեգակնային համակարգի էներգիան և էլի ինչ-որ բան: Ձեզ դժվար է հասկանալ դա, թանկագիններս, բայց մենք այլ կերպ կասենք. ձեզանից շատ, շատ հեռու ինչ-որ բան փոխվում է: Դուք չեք հավատում դրան, որովհետև այդ ամենը չափազանց հեռու է ձեզանից, իսկ երրորդ տարածքում այդքան հեռու գտնվող օբյեկտները ձեր իրականության ոլորտ չեն մտնում: Բայց քվանտային վիճակի մեջ նրանք ձեզ հետ միասին են: Ամբողջ գալակտիկան պտտվում է որպես մի ամբողջականություն և ամենապարադոքսային կերպով: Աստղերի և համաստեղությունների պտույտը չի ենթարկվում մեխանիկայի նյուտոնյան օրենքներին, որը դուք սովոր եք տեսնել Արեգակնային համակարգում ամեն տեղ, - չէ՞ որ կենտրոնի հանդեպ տարածությունը նշանակություն չունի: Բոլոր աստղերը պտտվում են միևնույն արագությամբ: Դա կապված է նրանից, որ գալակտիկան գտնվում է սեփական կենտրոնի հետ խճճվածության վիճակում: Նման վիճակի մեջ չկա ոչ ժամանակ, ոչ տարածություն: Մոլորակի վրա գիտակցության փոխակերպումը հրահրել է նաև գալակտիկայի կենտրոնի փոխակերպումը: Բանն այն է, թանկագիններս, որ այստեղ տեղի ունեցած ամեն ինչ "հայտնի է" կենտրոնին:

    Մեզ հետաքրտքիր է ձեր գիտնականների արձագանքն այս փաստին: Դուք հասկացել եք, որ ձեր Տիեզերքի ծագման թեորիայի մեջ չի հերիքում այն էներգիան, որն անհրաժեշտ էր ձեր Տիեզերքն այդ տեսքով ստեղծելու համար: Բացի այդ, դուք արդեն նկատել եք գալակտիկայի պտույտի արտասովոր տեսանկյունները, որոնց մասին ես հենց նոր պատմեցի: Եվ դուք հաշվել եք, որ նման կառուցվածք պահպանելու համար պետք է գոյություն ունենա ոմն երեքտարածքային նյութ՝ դուք այն "մութ նյութ" եք անվանել: Ծիծաղելի՛ է: Դուք երբևիցէ խորհե՞լ եք բազմատարածքային երևույթի գոյության մասին, որը տրվում է դիտարկման և մաթեմաթիկական նկարագրության, և ունի հսկայական ուժ, բայց մնում է անտեսանելի: Դա բոլորովին էլ նյութ չէ, և այն երեքտարածքային չէ: Դա քվանտային էներգիան է:

    Թույլ տվեք երկու խոսք ասել ֆիզիկայի մասին: Եվ նորից ես կփորձեմ պարզ խոսել: Ձեր գիտնականներին հայտնի բոլոր ֆիզիկական տեսանկյուններն իրենց զույգն ունեն: Ներկա պահին ձեր երեքտարածքային պարադիգմում կան ֆիզիկայի չորս օրենքներ: Քիչ ավելի ուշ դրանք կլինեն վեցը: Ձեր գալակտիկայի կենտրոնում գտնվում է այսպես կոչված սև խոռոչը, բայց դա միասնական օբյեկտ չէ: Դա երկվություն է: Ոչ մի եզակիություն գոյություն չունի: Պատկերացրեք, որ դա մեկ էներգիա է, բաղկացած երկու՝ թույլ և հզոր քվանտային ուժերից: Եվ որ ամենագլխավորն է՝ նա գիտի, թե ով եք դուք: Դա գիտակցության շարժիչն է: Ուրիշ գալակտիկաներում այն այլ է: Այն եզակի է:

    Ձեր գալակտիկայի ֆիզիկական բաղկացուցիչն ինքը նախորոշվում է նրանով, թե ինչ եք դուք այստեղ անում: Տիեզերքն ուսումնասիրող աստղագետները կհայտնաբերեն, որ տարբեր գալակտիկաներ տարբեր ֆիզիկական օրենքներ ունեն: Կարո՞ղ է արդյոք լինել այնպես, որ սրան նման ուրիշ գալակտիկաներում էլ ինչ-որ բան տեղի է ունենում: Այդ հարցին ես չեմ պատասխանի:
    Մեր ցավն այն է, որ մենք կարծում ենք, որ հոգևոր լինելն ընտրության հարց է, այլ ոչ մեր էությունը: (մի հաղորդատվությունից)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

Էջ 4 4-ից ԱռաջինԱռաջին 1234

Թեմայի մասին

Այս թեման նայող անդամներ

Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)

Էջանիշներ

Էջանիշներ

Ձեր իրավունքները բաժնում

  • Դուք չեք կարող նոր թեմաներ ստեղծել
  • Դուք չեք կարող պատասխանել
  • Դուք չեք կարող կցորդներ տեղադրել
  • Դուք չեք կարող խմբագրել ձեր գրառումները
  •