ivy (27.06.2019), StrangeLittleGirl (28.06.2019)
Եսիմ, ինձ էս նոր պերսոնաժներով կրեատիվ լուծումները շատ դուր եկան, հետն էլ բոլոր կանոններին հետևող մոդերատոր կար, ու մեծ աղմուկ-աղաղակով չէր ուղեկցվում խաղը, ոնց որ սովորաբար լինում է մաֆիայի ժամանակ․ մեր «դասականը» սենց հավեսով չէի խաղում, ոնց որ սա խաղացի։

ԱՄՆ-ում մի երկու անգամ առիթ ա եղել մի խաղ խաղալու` Taboo, «Այլ կերպի» ավելի բարդ տարբերակն ա ու ահագին հետաքրքիր ա: Էլի թիմերով են խաղում. քարտի վրա բառ ա գրված, որը պիտի սահմանափակ ժամանակում բացատրես թիմակցիդ, որ կռահի, բայց ի տարբերություն «Այլ կերպի», էստեղ նաև տակը մի քանի (կարծեմ 4) բառ ա գրված, որոնք սովորաբար առաջինն են մտքիդ գալիս վերևում գրված բառը բացատրելու համար, բայց բացատրելիս հենց էդ բառերն օգտագործելու իրավունք չունես:
Երջանկությունը ճամփորդելու ձև է, ոչ թե նպատակակետ։
Ռոյ Գուդման
Դասական տարբերակում 10 հոգի են, բայց պերսոնաժների առատությունն ապահովում է խաղացողների ավելի մեծ քանակ։ Օրինակ․ դասական կերպարներին (սևեր, կարմիրներ, շերիֆ, դոն) ավելանում են քիլերը և բժիշկը։ Ընդամենը երկու կերպարի ավելացումը ահագին փոխում էր քաղի ընթացն ու հնարավորություն տալիս խաղալ 12 հոգով։
Լոխ մունք ենք, մնացածը` լոխ են...
ivy (28.06.2019)
Մի հատ հետաքրքիր ու սիրուն սեղանի խաղ կա՝ Սուրակատա։
Տանը մեկ-մեկ խաղում ենք։ Շատ հարմար է տեղափոխելու համար՝ կարելի է գրպանում հանգիստ տեղափոխել։
Լոխ մունք ենք, մնացածը` լոխ են...

Դե էդ նոր պերսոնաժներով շունը տիրոջը չի ճանաչումՄի տասնհինգ տարի առաջ տենց մի երեսուն հոգով խաղում էինք։ Էլ դոնի տղա, էլ բժիշկ, էլ քիլլեր, էլ մարմնավաճառ, էլ դոնի տղու ընկերուհի։ Խաղի վերջում արդեն մոռանում էինք ով֊ով ա։ Մի անգամ էլ տենց մի երեսուն հոգով վրացիների ու ադրբեջանցիների հետ էինք խաղում։ Ոնց էր ստացվել, հինգ սև կար, հինգն էլ հայ ու ուրիշ հայ չկար խաղի մեջ։ Ցերեկները հայերեն պայմանավորվելով ջարդելով կրեցինք
Բայց էդ վրացիք ու ադրբեջանցիք հեչ խաղալ չգիտեին։ Իսկ ընդհանրապես, մաֆիան էն խաղերից ա, որ ինչ շրջապատում էլ խաղացել եմ բազմազան դրսևորումները, բավական պարզ ու միամիտ տակտիկայով են խաղում մարդիկ։ Էն հայկական յոթ տականոց ստրատեգիաները ոչ մի տեղ չեմ տեսել։ Չգիտեմ՝ էդ հայկական շուստրիությունի՞ց ա, թե՞ որ մենք մանկուց խաղում ենք, դրանից ա։ Բայց ամեն դեպքում, հայկական միջավայրում ամենակայֆն ա մաֆիան, եթե իհարկե լավ վարող, կանոններն էլ նախապես կոնկրետացրած են
![]()
Ախր Bang-ն էլ ա շատ հայտնի խաղ: Ո՞նց ա, որ ոչ ես եմ էս թեմայում հիշել, ոչ էլ որևէ մեկը:
Մի խաղ էլ կա, որին ընկերներով Atlante ենք անվանում` առանցքային կերպարի անունով: Խաղի ռուսերեն տարբերակն ունենք` երևի կոչվում ա Сердца и доспехи.
Stay Away-ն էլ վատ խաղ չի:
@ivy Werewolf-ն էլ եմ շատ սիրում:![]()
Երաժշտությունը բավական է կյանքի համար՝ բայց մի ամբողջ կյանքը բավական չէ երաժշտության համար:
Սերգեյ Ռախմանինով
Յոհաննես (28.06.2019)
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Էջանիշներ