Սեղանի խաղեր

[Smokie]

Codenames-ը մեր "Այլ կերպ"-ը չի՞:

[StrangeLittleGirl]

Codenames-ը մեր "Այլ կերպ"-ը չի՞:

Այլ կերպը մտքի բլոտը չի՞։ Codenames-ը մի քիչ ավելի բարդ կանոններով ա։ Խաղի մեջ միանգամից լիքը բառ կա, ու երբ հուշում ես տալիս, դա պիտի մի քանի բառի վերաբերի։

[One_Way_Ticket]

"Այլ կերպը" երևի alias-ն է: Մոռացա ցուցակիս մեջ նշել, դա էլ ենք հաճույքով խաղում: Երբ պիտի բառերը արագ բացատրես թիմակիցներիդ առանց օգտագործելու նույնարմատ բառեր:

[ivy]

Մաֆիայի արևմտյան տարբերակը խաղացե՞լ եք, կոչվում է „Werewolf“, քարտերով են խաղում, ու մեջը բացի գլխավոր երկու խմբից՝ որսորդներ ու գայլահրեշներ (նոր բառ հորինեցի), նաև խաղը հետաքրքրացնող ուրիշ պերսոնաժներ կան՝ վհուկ, նետահարող Էրոս, ծիկրակող (անքուն) աղջնակ, սիրահար զույգ՝ Էրոսի կողմից որոշված, գյուղացիներ և այլն:
Էսօր եմ առաջին անգամ խաղացել. մոտ 20 հոգանոց խմբով էինք, շատ հավես էր:

[StrangeLittleGirl]

Մաֆիայի արևմտյան տարբերակը խաղացե՞լ եք, կոչվում է „Werewolf“, քարտերով են խաղում, ու մեջը բացի գլխավոր երկու խմբից՝ որսորդներ ու գայլահրեշներ (նոր բառ հորինեցի), նաև խաղը հետաքրքրացնող ուրիշ պերսոնաժներ կան՝ վհուկ, նետահարող Էրոս, ծիկրակող (անքուն) աղջնակ, սիրահար զույգ՝ Էրոսի կողմից որոշված, գյուղացիներ և այլն:
Էսօր եմ առաջին անգամ խաղացել. մոտ 20 հոգանոց խմբով էինք, շատ հավես էր:

Մաֆիայի արևմտյան լիքը տարբերակներ կան։ Werewolf֊ից բացի նաև Avalon ու Saboteur կա մեր տանը, ժամանակ առ ժամանակ հատուկ հավաքվում, խաղում ենք։ Բայց մեկ ա, էն հալալ֊զուլալ, խստագույն կանոններով հայկական մաֆիայից լավը չկա։

[Varzor]

Բայց մեկ ա, էն հալալ֊զուլալ, խստագույն կանոններով հայկական մաֆիայից լավը չկա։

Հատուկ ընգծել եմ, որովհետև իրոք տենց տարբերակ կար, երբ ուսանող էի՝ "գողեր ու հարիֆներ" ։ Շերիֆի հասկացողություն ընդհանրապես չկար, վրիպել չկար, խաղացողների քանակն էլ կոնկրետացված չէր՝ կարևորը ճիշտ հարաբերակցությունն էր։ Շատ ավելի բարդ ու ինտրիգային տարբերակ էր։

[Յոհաննես]

Մաֆիայի արևմտյան տարբերակը խաղացե՞լ եք, կոչվում է „Werewolf“, քարտերով են խաղում, ու մեջը բացի գլխավոր երկու խմբից՝ որսորդներ ու գայլահրեշներ (նոր բառ հորինեցի), նաև խաղը հետաքրքրացնող ուրիշ պերսոնաժներ կան՝ վհուկ, նետահարող Էրոս, ծիկրակող (անքուն) աղջնակ, սիրահար զույգ՝ Էրոսի կողմից որոշված, գյուղացիներ և այլն:
Էսօր եմ առաջին անգամ խաղացել. մոտ 20 հոգանոց խմբով էինք, շատ հավես էր:

ես մի քանի ուրիշ վերսիայով էլ եմ խաղացել,բայց մեր դասականը ամենալավնա

[ivy]

Բայց մեկ ա, էն հալալ֊զուլալ, խստագույն կանոններով հայկական մաֆիայից լավը չկա։

բայց մեր դասականը ամենալավնա

Եսիմ, ինձ էս նոր պերսոնաժներով կրեատիվ լուծումները շատ դուր եկան, հետն էլ բոլոր կանոններին հետևող մոդերատոր կար, ու մեծ աղմուկ-աղաղակով չէր ուղեկցվում խաղը, ոնց որ սովորաբար լինում է մաֆիայի ժամանակ․ մեր «դասականը» սենց հավեսով չէի խաղում, ոնց որ սա խաղացի։

[Ուլուանա]

ԱՄՆ-ում մի երկու անգամ առիթ ա եղել մի խաղ խաղալու` Taboo, «Այլ կերպի» ավելի բարդ տարբերակն ա ու ահագին հետաքրքիր ա: Էլի թիմերով են խաղում. քարտի վրա բառ ա գրված, որը պիտի սահմանափակ ժամանակում բացատրես թիմակցիդ, որ կռահի, բայց ի տարբերություն «Այլ կերպի», էստեղ նաև տակը մի քանի (կարծեմ 4) բառ ա գրված, որոնք սովորաբար առաջինն են մտքիդ գալիս վերևում գրված բառը բացատրելու համար, բայց բացատրելիս հենց էդ բառերն օգտագործելու իրավունք չունես :

[Varzor]

Եսիմ, ինձ էս նոր պերսոնաժներով կրեատիվ լուծումները շատ դուր եկան, հետն էլ բոլոր կանոններին հետևող մոդերատոր կար, ու մեծ աղմուկ-աղաղակով չէր ուղեկցվում խաղը, ոնց որ սովորաբար լինում է մաֆիայի ժամանակ․ մեր «դասականը» սենց հավեսով չէի խաղում, ոնց որ սա խաղացի։

Դասական տարբերակում 10 հոգի են, բայց պերսոնաժների առատությունն ապահովում է խաղացողների ավելի մեծ քանակ։ Օրինակ․ դասական կերպարներին (սևեր, կարմիրներ, շերիֆ, դոն) ավելանում են քիլերը և բժիշկը։ Ընդամենը երկու կերպարի ավելացումը ահագին փոխում էր քաղի ընթացն ու հնարավորություն տալիս խաղալ 12 հոգով։

[StrangeLittleGirl]

Եսիմ, ինձ էս նոր պերսոնաժներով կրեատիվ լուծումները շատ դուր եկան, հետն էլ բոլոր կանոններին հետևող մոդերատոր կար, ու մեծ աղմուկ-աղաղակով չէր ուղեկցվում խաղը, ոնց որ սովորաբար լինում է մաֆիայի ժամանակ․ մեր «դասականը» սենց հավեսով չէի խաղում, ոնց որ սա խաղացի։

Դե էդ նոր պերսոնաժներով շունը տիրոջը չի ճանաչում Մի տասնհինգ տարի առաջ տենց մի երեսուն հոգով խաղում էինք։ Էլ դոնի տղա, էլ բժիշկ, էլ քիլլեր, էլ մարմնավաճառ, էլ դոնի տղու ընկերուհի։ Խաղի վերջում արդեն մոռանում էինք ով֊ով ա։ Մի անգամ էլ տենց մի երեսուն հոգով վրացիների ու ադրբեջանցիների հետ էինք խաղում։ Ոնց էր ստացվել, հինգ սև կար, հինգն էլ հայ ու ուրիշ հայ չկար խաղի մեջ։ Ցերեկները հայերեն պայմանավորվելով ջարդելով կրեցինք Բայց էդ վրացիք ու ադրբեջանցիք հեչ խաղալ չգիտեին։ Իսկ ընդհանրապես, մաֆիան էն խաղերից ա, որ ինչ շրջապատում էլ խաղացել եմ բազմազան դրսևորումները, բավական պարզ ու միամիտ տակտիկայով են խաղում մարդիկ։ Էն հայկական յոթ տականոց ստրատեգիաները ոչ մի տեղ չեմ տեսել։ Չգիտեմ՝ էդ հայկական շուստրիությունի՞ց ա, թե՞ որ մենք մանկուց խաղում ենք, դրանից ա։ Բայց ամեն դեպքում, հայկական միջավայրում ամենակայֆն ա մաֆիան, եթե իհարկե լավ վարող, կանոններն էլ նախապես կոնկրետացրած են

[LisBeth]

ես մի քանի ուրիշ վերսիայով էլ եմ խաղացել,բայց մեր դասականը ամենալավնա

Ճիշտը չինգաչունգն ա ։))

Էն խաղը ո՞նց էր կոչվում, որ ես ու դու ջախջախեցինք Կակտուսին ու Չուկին։ Գիտես, որ Չուկը հետո իրա պրոֆի ընկերների հետ ռևանշ արեց, բայց մենք պատվով կրվեցինք։) Դու չկայիր երևի դրա համար... մեր թիմն անպարտելի էր։

[Յոհաննես]

Ճիշտը չինգաչունգն ա ։))

Էն խաղը ո՞նց էր կոչվում, որ ես ու դու ջախջախեցինք Կակտուսին ու Չուկին։ Գիտես, որ Չուկը հետո իրա պրոֆի ընկերների հետ ռևանշ արեց, բայց մենք պատվով կրվեցինք։) Դու չկայիր երևի դրա համար... մեր թիմն անպարտելի էր։

Չինգաչունգը դե մրցակից չունի...
Այլ կերպն էր