Խոսելու, արտահայտվելու պահանջ ես էլ ունեմ։ Երեկ եմ կարդացել, ու դեռ շոկը չի անցել։։Chuk-ի խոսքերից
Ու երևի միակը կլինեմ, որ բավականին դժվարությամբ, բայց կզսպեմ ինձ, որովհետև եթե մտքինս գրեմ, շատ, ՇԱՏ վատ կլինի։
Մենակ իմ կողմից էլ եմ խնդրում էս ունիկալ համայնքի հարյուր տարվա ընկերներին, իրար հարգող ու գնահատող մարդկանց իրար դեմ դուրս չգալ։
Սա էլ կանցնի։
Իհարկե համարյա դռակոնի լեվել shitstorm էր, բայց կանցնի։
Ակումբն ուժեղ ա ու ցանկացած բորբոսի դեմ իմունիտետ ունի։
Տեսնե՞ս այդ նշված մարդիկ այնքան չափահաս են, որ ընտրեն իրենց ժամանակը այս թեմայի վրա չվատնեն, եթե այստեղ ասելիքները իրենց դուրը չի գալիս, հը՞մ, տեսնե՞ս ում կարանք այս հարցը տանք...Էդ էլ դու արա
Եթե մարդիկ որոշել են ցմահ նստած հանցագործին կրթել, էդ իրանց անձնական գործն ա: Ու արդեն իսկականից հերիք ա, հանգիստ թողեք էդ մարդկանց: Չափահաս մարդն ինքն ա որոշում իրա ժամանակն ու միջոցները տնօրինել: Եթե իրանք որոշել են ցմահ դատապարտված հանցագործին օգնել, դա իրանց գործն ա:
Strangelittlegirl, ինչ կասե՞ս, չափահաս են թե չէ՞։ Իսկ այստեղ խոսացողնե՞րը, այնքան չափահա՞ս են, որ հասկանան իրենց ասելիքները, դրանց հետևանքները ու ասելու իմաստը։ Ու տեսնես դա իրենց անձնական գործն ա, թե՞ «արդեն իսկականից հերիք ա» ասողների։
Չուկ, ասելիքները փոխվել են... ու դեռ լիքը ասելիք ունեցող կա... քանի զրույցը մնում է փոխադարձ հարգանքի սահմաններում (թեկուզ միքիչ հեգնանքով համեմված լինի էլ), ինչո՞ւմն է խնդիրը։ Նախորդ գրառումներիս մեջ ասեցի, որ այս զրույցը վաղուց Զ.-ի մասին չի ինձ համար, իսկ այս աֆթեր-զրույցները համարում եմ «ապաքինման ուղղված քայլեր»։ Խոսանք, զրուցենք, իրար հասկանանք, Բյուրին էլ ապաքինման մասնակից էլ որպես ճանաչենք, ոչ միայն «հերիք է» ասող։
Բյուր ջան, ահագին բաներով համամիտ չեմ հետդ, բայց որպես խոսելու իրավունք ունեցողի հարգում եմ քեզ։ Արի ոչ մեկի բերանն էլ չփակենք, այլ փորձենք ուղղել զրույցը այն ուղղությամբ, որը համարում ենք նպաստավոր «ապաքինման» գործում։ Մարդիկ ունեն իրավունք վրդովմունք արտահայտելու, ու նաև այլ մարդկանց իրենց թվացյալ կարճատեսության մասին էլ։ Եկեք փորձենք ասելիքներս ասել առանց միմյանց վարկաբեկելու, առանց չհիմնավորված ընթադրությունների և լիքը հարգանքով, ինչքան էլ որ չհամաձայնվենք դիմացինի ասածների հետ։ Ինչպես ուրիշներն են ասում, թեման դեռ շատ ջուր կտանի, եկեք այդ ջուրը չպտղտորենք բոլորիս համար էլ...
Sambitbaba ջան, հոգուդ ղուրբան, հերիք ա մանանեխես, հորս արև ․․․․
Mephistopheles (12.02.2017), Sambitbaba (12.02.2017), Շինարար (12.02.2017)
Գյոզալ թեման էլ բացեցինք, էլի չենք կարում կտրենք սաղին ստեղից։
Էլի 17 հոգի ստեղ ա, մի հատ բոլորդ արագ դեպի դեպքի վայր ․․․
Էն U-ն ինչո՞վ ա զբաղվածԳյոզալ թեման էլ բացեցինք, էլի չենք կարում կտրենք սաղին ստեղից։
Էլի 17 հոգի ստեղ ա, մի հատ բոլորդ արագ դեպի դեպքի վայր ․․․
:
DIXIcarpe noctem
Չափահասությունը շատ ու քիչ լինում, մարդը կա՛մ լինում ա չափահաս, կա՛մ չէ։ Տվյալ պատմության մեջ ընդգրկված բոլոր մարդիկ չափահաս են։ Եթե անչափահասներ լինեին, էդ դեպքում զրույցը լրիվ ուրիշ ընթացք կստանար։ Չափահաս մարդը կարա նաև ընտրի իրա ժամանակն էս թեմայի վրա վատնել, ու դա իրա գործն ա։
Ամբողջ խնդիրն էն ա, որ երեկվանից հորդորում եմ, ակնարկում եմ, բացատրում եմ, որ մարդիկ իրենց ընկերներին են վիրավորել իրենց զանազան քայլերով, որ պետք ա մոռանալ Զաքար-մաքարին, կենտրոնանալ իրենց ընկերների հետ հարաբերությունները փրկելու վրա։ Բայց արի ու տես, որ դեռ հայտնվում են մարդիկ ու հարցնում, թե ինչու Զաքարին հյուր գնալու փոխարեն Տարոնին հյուր չեն գնում։ Իհարկե ցանկացած անձ ինքն ա ընտրում շարունակել էս թեման կամ չշարունակել, շարունակելիս էլ ինչ կերպ շարունակել։ Բայց ներողություն, եթե ոմանց համար իրանց էշն առաջ բրդելն ավելի կարևոր ա, քան էն մարդկանց վիճակը, որոնց հասցեին ինչ ասես չասվեց էս թեմայում ու ոմանք մեղմ ասած հեչ լավ տրամդրություն չունեն էս պահին, ապա նորից եմ ասում. ես հարցականի տակ եմ դնում էդ մարդկանց՝ մտերիմներին վտանգավոր բանից հեռու պահելու մարդասիրական մոտիվները։Չուկ, ասելիքները փոխվել են... ու դեռ լիքը ասելիք ունեցող կա... քանի զրույցը մնում է փոխադարձ հարգանքի սահմաններում (թեկուզ միքիչ հեգնանքով համեմված լինի էլ), ինչո՞ւմն է խնդիրը։ Նախորդ գրառումներիս մեջ ասեցի, որ այս զրույցը վաղուց Զ.-ի մասին չի ինձ համար, իսկ այս աֆթեր-զրույցները համարում եմ «ապաքինման ուղղված քայլեր»։ Խոսանք, զրուցենք, իրար հասկանանք, Բյուրին էլ ապաքինման մասնակից էլ որպես ճանաչենք, ոչ միայն «հերիք է» ասող։
Բյուր ջան, ահագին բաներով համամիտ չեմ հետդ, բայց որպես խոսելու իրավունք ունեցողի հարգում եմ քեզ։ Արի ոչ մեկի բերանն էլ չփակենք, այլ փորձենք ուղղել զրույցը այն ուղղությամբ, որը համարում ենք նպաստավոր «ապաքինման» գործում։ Մարդիկ ունեն իրավունք վրդովմունք արտահայտելու, ու նաև այլ մարդկանց իրենց թվացյալ կարճատեսության մասին էլ։ Եկեք փորձենք ասելիքներս ասել առանց միմյանց վարկաբեկելու, առանց չհիմնավորված ընթադրությունների և լիքը հարգանքով, ինչքան էլ որ չհամաձայնվենք դիմացինի ասածների հետ։ Ինչպես ուրիշներն են ասում, թեման դեռ շատ ջուր կտանի, եկեք այդ ջուրը չպտղտորենք բոլորիս համար էլ...
Բյուր ջան, ինչքան որ մենք չափազանցացնում ենք իրա հետ շփումից ստացված վնասները, 3 էդքան դու էս չափազանցացնում էդ մարդկանց հասցեին հասցված վիրավորանքները։
Sent from my P8000 using Tapatalk
artak.amDe gustibus et coloribus non est disputandum.
Բյուր ջան, նախ շնորհակալ եմ կառուցողական տոնայնության ընտրությանդ համար։ Համաձայն չեմ որ չափահաս լինում են կամ ոչ, եթե իհարկե այդ եզրը միայն իրավական երանգով չես դիտարկում (ու նույնիսկ այդ դեպքերում էլ տաբեր իրավունքների համար տարբեր է այդ չափահասության շեմը)։ «Չափերը» տարբեր են լինում, ուրեմն չափահասներն էլ կարող են տարբեր լինել ու «այնքան էլ» կամ «ոչ այնքան» լինել։
Լավ, հասկացա մոտիվներդ ուրիշների մոտիվները հարցականի տակ դնելու մեջ։ Բայց կարծում եմ այսպիսի տոնդ ու բառապաշարդ ավելի նպաստավոր է հետագա զրույցի համար։ Իսկ «թարգեք»-ները չեն նպաստում ոչ մի բանի։ Եռացող ջրով կաթսայի վրա խուփ դնելուց ներսի տաքությունն ու ճնշումը չեն պակասի։ Իսկ հմտորեն ճիշտ վայրում անցք թողնելը կտա գոլորշուն այնպիսի ելք, որ ոչ մեկին չայրի։ Հասուն մարդիկ ենք, եկեք հարգալից հարթության վրա մնանք, ինչքան էլ որ վատ տրամադրություն չունենանք։
Ես ուղղակիորեն հասցված վիրավորանքների մասին չեմ ասում, այլ թե ինչ հոգեվիճակի ա էս ամբողջ տուրուդմփոցը հասցրել էդ մարդկանց։ Ու կրկնում եմ. խոսքը մենակ ակումբի գրառումների մասին չի։ Բոլորս էլ գիտենք, որ էս քննարկումները մենակ էս հարթակում չի, որ տեղի են ունենում։
Ես ի սկզբանե ուզում էի ծաղկաքաղ անել էն բոլոր պիտակները, որոնք կպցվեցին Զաքարի հետ շփվողներին. սկսած մեղմ «միամիտ, մանիպուլացված երեխաներից» վերջացրած «հանցագործությունների վրա աչք փակողներով», դե՝ «ապուշ-տխմարներն» էլ ներառյալ։ Թերևս էս թեմայի շրջանակներից դուրս էլ էդ ամենը հասավ մինչև «մարդասպանի երկրպագուներ» կամ «զաքարապաշտներ» արտահայտությանը։
Ինչևէ, ի տարբերություն անցյալ շաբաթվա, երբ ես ու ոչ միայն ես, մյուս «զոհերն» էլ, բավականին ծանր էինք տանում էս թեմայի վիրավորանքները, հիմա ավելի սառն եմ նայում թեմային։ Իրոք, չեմ ուզում ավելորդ պաթոս մտցնել, բայց երբ գրառում էի անում, մոտս նենց տպավորություն էր, որ հես ա զինված հարձակման եմ ենթարկվելու ու մոտ մի շաբաթ ռիսկ ու հավես չարեցի «Ակումբին» մոտենալու. այ էդ կարգի մեծ էր լարվածությունը թեմայում։ Երկու օր շարունակ նույնիսկ երազումս էլ էի էս թեմաները տեսնում, ահագին ժամանակ ու ինտերնետից փախուստ պահանջվեց, որ ասենք օպտիկայի խնդիր լուծելու պահին մեկ էլ ուղեղումս էս թեման չառկայծի։
Մի բան կուզեի ավելացնել էս քննարկումներին։ Զաքարին այցելողներին ու իր հետ շփվողներին թե՛ դրական, թե՛ բացասական ինչ ասես չասվեց, բայց թերևս մի կարևոր բան համարյա չշոշափվեց. հետաքրքրասիրությունը։ Զաքարն ի սկզբանե ինձ շատ հետաքրքիր մարդ էր թվում, մինչև իր կարգավիճակի մասին իմանալն էլ, հետո երբ իմացա, հետաքրքրությունս ավելի մեծացավ։ Ինչքան էլ դուք էստեղ Զաքարի մի քանի գրառումից նրան ամբողջական հոգեվերլուծության ենթարկեք, հստակ պնդեք, որ չի զղջացել, ես մինչև հիմա իր մասին չափազանց քիչ պնդումներ կարող եմ անել։ Ես միայն գիտեմ, որ նա ահագին փոփոխություններ ա կրել, որ նա յախշիից (էս բառը քննարկումներից սովորեցի) դարձել ա շատ հավասարակշռված, նոր գիտելիքների ձգտող մարդ և աշխատում ա ինքն իր վրա։ Ու էդ փոփոխություններն, իրոք, հետաքրքիր են, հատկապես երբ տեղի են ունեցել ՔՀԿ—ի պայմաններում։ Մի բան էլ ասեմ, եթե չեմ սխալվում, ես եմ պնդել այցելել իրեն։ Ես մինչև այցելությունս իհարկե ծանրութեթև եմ արել բոլոր հնարավոր վտանգներն ու ռիսկերը, կշռադատել եմ ունեցածս ինֆորմացիան, հետո՝ գնացել։ Ինչ խոսք, ինձ քրեակատարողական հիմնարկները միշտ հետաքրքիր են եղել ու ես շատ ոգևորված էի, որ հնարավորություն ունեի էնտեղ գնալու։ Ու իրոք, էդ իմ համար անփոխարինելի կյանքի փորձ էր, գիտելիք, որը ես միայն կարող էի ստանալ էդ պատերից ներս մտնելով, իմ աչքով լիքը բան տեսնելով։
Իսկ ինչ վերաբերում է Զաքարի հետ շփմանը, մի բան էլի կարող եմ հստակ պնդել, գոնե՝ իմ դեպքում, որ ես որևէ ձև չեմ տուժել էդ շփումից, որ դա իմ վրա որևէ բացասական հետևանք չի ունեցել ու եթե Զաքարն էլ ուզենա, ես էլի կայցելեմ իրեն։ Իհարկե, հանգիստ կարող եք հիասթափվել ինձնից, ինձ էգոիստի պիտակ տալ, բայց եթե էդ մարդու հետ շփումն ինձ հետաքրքիր ա, ինչու՞ չշփվեմ։
Էս թեմաներում իմ համար ամենացավոտ նորությունն էն էր, որ էդ ամենը (թերևս ոչ նկարագրված դաժանությամբ կամ սպանության ելքով) էդքան օրինաչափ ա բանակում։ Չգիտեմ, ուղղակիորեն ուղեղումս չի տեղավորվում էդ անպատժելիությունը, որ հարցը պիտի հասնի մահվան, որ ինչ-որ միջոցներ նախաձեռնվեն։ Ի դեպ, նույն ՔՀԿ-ներում էլ, Զաքարը ոչ առաջինը, ոչ էլ վերջինն ա, որ հեռախոս ու ինտերնետ ունի։ Եսիմ, ես միայն ուրախ եմ, որ ինքն ինտերնետն օգտագործում ա ինքնակրթվելու համար ու որ մի օր Ակումբում ա հայտնվել։
Էս ամենի արդունքում նաև դադարեցի Ակումբում ինձ կոմֆորտ զգալ. էն առաջին օրերի մթնոլորտի ազդեցությութունը, եսիմ, ուղղակի անբացատրելի էր։ Ու չնայած հիմա ծայրահեղությունը նվազել ա, կան մարդիկ, ովքեր կրակին շարունակում են յուղ լցնել։ Կարծում եմ ակնհայտ ա, որ կշռադատված, հիմնավորված, առանց վիրավորանք կարծիքներն ու վերլուծությունները լավ են, ինչ տեսակետ էլ արտահայտեն, վիրավորանքներն ու պրովոկացիաները՝ չէ։
Alphaone (12.02.2017), CactuSoul (13.02.2017), Chuk (12.02.2017), LisBeth (12.02.2017), Mr. Annoying (12.02.2017), Rammstein (12.02.2017), Sambitbaba (12.02.2017), StrangeLittleGirl (12.02.2017), Արէա (12.02.2017), Ծլնգ (12.02.2017), մարդագայլուկ (12.02.2017), մարիօ (12.02.2017), Նաիրուհի (13.02.2017), Ներսես_AM (13.02.2017), Նիկեա (12.02.2017), Ուլուանա (12.02.2017), Վոլտերա (12.02.2017), Տրիբուն (12.02.2017)
Բյուր, շնորհակալությունը պատահաբար ստացվեց...Էդ էլ դու արա
Եթե մարդիկ որոշել են ցմահ նստած հանցագործին կրթել, էդ իրանց անձնական գործն ա: Ու արդեն իսկականից հերիք ա, հանգիստ թողեք էդ մարդկանց: Չափահաս մարդն ինքն ա որոշում իրա ժամանակն ու միջոցները տնօրինել: Եթե իրանք որոշել են ցմահ դատապարտված հանցագործին օգնել, դա իրանց գործն ա:
Եթե իսկապես ձեզ անհանգստացնող թեման էն ա, որ Զաքարն ապօրինաբար ինտերնետ ա մտնում, էդ դեպքում էկեք մենակ դրա մասին խոսենք, դա քննարկելի թեմա ա: Դա միակ քննարկելի թեման ա էս ամբողջ շուխուռի մեջ: Բայց մնացածը. այցելությունները, մեղավոր ա, թե չէ, մանիպուլացնում ա, թե չէ, օնլայն լինելը վտանգավոր ա, թե չէ, փոխվել ա, թե չէ, մեր որոշելիքը չի:
Կարաս հետ վերցնես ։)
Mephistopheles (12.02.2017)
Ռուբի ջան, քեզ խնդրանք ունեմ։ Գուցե ավելի ճիշտ կլիներ անձնական նամակով գրել, բայց որոշեցի էսպես։ Եթե անձամբ ես քեզ վիրավորել եմ, խնդրում եմ դա կոնկրետ դրվագներով ասել։ Դա կարող ես թե էս թեմայում անել, թե հրապարակայնացնել չուզելու դեպքում՝ նամակով։ Ուղղակի կուզեմ նախ ինքս իմ համար քննեմ վիրավորելու պատճառները, հետո քայլեր ձեռնարկեմ դրանք շտկելու ու հետագայում չկրկնելու համար, որտև հաստատ որևէ մեկին նեղացնելու միտք չեմ ունեցել, ինչպես, վստահ եմ, քննարկման մասնակիցների բացարձակ մեծամասնությունը։
Իրականում կուզեի, որ մյուսներինն էլ նշես, անուն առ անուն, դրվագ առ դրվագ, որպեսզի հիմա փորձենք էս «ճգնաժամից» դուրս գանք։ Նույնը մյուս այցելողներին ա վերաբերում։ Բայց ցավոք կարող եմ խոսել միայն իմ անունից։
Հասկանում ես, մեկը ես շատ բարկացած եմ Զաքարի վրա, որ ինքը ակումբցիներից շատերին տեսակցելու է հրավիրել։ Կապ չունի առաջին ցանկացողն ով է եղել, իրենից հասնում էր ընդամենը ասել «դա հնարավոր չի» կամ «դա նպատակահարմար չի», իսկ այցելողներից ամեն մեկի մոտիվացիան կարող եմ հասկանալ, սկսած հետաքրքրասիրությունից, շարունակած մարդասիրությամբ, սիրահարվածությամբ, պարապ ժամանակ լցնելով, լավ բան անելու ձգտելով, վրեժխնդրությամբ, արկածախնդրությամբ ու ուրիշ բաներով։
Sent from my A0001 using Tapatalk
Վերջին խմբագրող՝ Chuk: 12.02.2017, 20:08:
Քայլ առ քայլ՝ դարից դար
Խենթ եմ
Ապեր, իսկ ես կարա՞մ որպես բարեպաշտ ակումբցի իմանամ, թե էս որոշումդ երբ ա իրականացվելու։ Մինչև քոքը շինված ենք ․․․․․ Արդեն սաղին գեշ քֆուր տալուս պահը հասունանում ա։
Վիշապ (12.02.2017)
Անտեր մնա։ Էս երկրում փաստորեն ազատների մեջ ավելի հետաքրքիր մարդ չի մնացել։
Si vis pacem, para bellum
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Էջանիշներ