Երկրորդ շանս

[Վիշապ]

Վիշապ ջան թեմանյում միայն հանցագործներին ի նկատի չունեյի..
դիտարկենք <ներման> երևույթը ընդհանրապես..

չէ որ շատ են լինում դեպքեր, երբ ասենք Ա մարդը գազազածա Բ-ի վրա ու երդվումա կյանքում չներել,
բայց կողքից շատերի կարծիքով Բ-ի գործած մեղքը այնքան էլ մահացու չէր..


կամ ուրիշ օրինակ բերեմ.

2015-ին, երբ Հոլանդիայի գլխավոր հեռուստաընկերություններից մեկով սկսեցին հեռարձակել <Արյունակից եղբայրները> (Bloedbroeders) վավերագրական սերիալը` Հայոց Ցեղասպանությանը վերաբերող (Հոլանդիայում մեծացած մի հայտնի հայ դերասան ու թուրք լրագրող որոշում են վերջապես պարզել, թե ում պատմության տարբերակն է ճիշտ ու միասին` նկարահանող խմբի հետ, մեկնում են թուրքիա` ամեն մեկը սեփական ընտանիքի պատմության ու արմատների մեջ խորանալու), դրանից հետո շատ մեծ աղմուկ բարձրացավ ու բոլոր թոք շոուներում հայ ու թուրք երիտասարդները բանավեճերի էին բռնվում..
ինչի եմ սա պատմում..
էդ թուրք հայտնի լրագրողը (Sinan Can) արդյունքում համոզվեց, որ Եղեռն եղել է ու իր ապուպապն էլ անմասն չի մնացել,
հենց ֆիլմի շրջանակներում, նկարահանող խմբի հետ, եկավ Երևան, Եղեռն վերապրած մի ծերունու գտավ ու ներողություն խնդրեց..

հետո ամբողջ Հոլանդիայում նախաձեռնվեց (բոլոր սոցկայքերի միջոցով) մի պրոյեկտ, որը պետք է մտերմացներ հայերին ու թուրքերին..
պրոյեկտի շրջանակներում պետք է թուրքերը հայտարարեյին, որ ներողություն էին հայցում հայերից,
իսկ հայերն էլ հայտարարեյին, որ այլևս ներում են թուրքերին..

կարծես թե մեր համար երկար սպասված պահ էր չէ..
բայց երբ իմ հերթը եկավ պետիցիան ստորագրելու, մի պահ ձեռքս դողաց..
չգիտեմ` տենց խորը դրա մասին չէի մտածել դրանից առաջ..
բայց հենց էդ պահին ստորագրում ես, որ ներում ես թուրքերին Հայոց Եղեռնի համար...
իրոք պատրաստ ես ներել??
ու վերջը չստորագրեցի....

Ես կարող ա լավ չեմ հասկանում ինչ ես ասում։ Ես խնդիրները բարդացնել չեմ սիրում։ Սովորական, հավայի սխալների համար, որոնք մարդկային վնասներ չեն պատճառել, նեղանալու կամ ներելու թեմա չկա։ Մարդկային կամ բարոյական վնասների դեպքում, արդեն անվտանք ե՞ս զգում, վստահ ե՞ս։ Կարող ես ներել։ Չէ՞, պաշտպանվի՛ր, պաշտպանվի՛ր, պաշտպանվի՛ր։