Olafur Arnalds - ...And They Have Escaped The Weight Of Darkness
Էն որ իսլանդացիները սիրում են էլեկտրո խառնել ամեն ինչին, գաղտնիք չի։ Չնայած ես էլեկտրոնային հնչյունների սիրահար չեմ, բայց մեկ-մեկ իրանց մոտ լավ ա ստացվում։ Բայց էս ալբոմը չստացվածներից էր։
Դաշնամուր, գումարած սինթեզով ստացած ինչ-որ լարային գործիքի ձայն (երևի ջութակ): Ծայրից ծայր մոնոտոն, ձանձրալի, ոչ մի տեղիս չկպնող։ Եթե Igorrr-ի ալբոմը ոտից գլուխ էքսպերիմենտալ էր, ապա սա ճիշտ հակառակը. լրիվ ապահով անկյունում թաքնված, ոչ մի ավելորդ քայլ, ոչ մի համարձակ լուծում։ Մի ամբողջ ալբոմ երկու գործիքի ձայնով, առանց վոկալի ու առանց համարձակ լուծումների։ Էս ալբոմը լսելու համար չի, այլ ռեստորանում որպես ֆոնային երաժշտություն միացնելու, որ խոսողներին չխանգարի։
Մեջբերել
StrangeLittleGirl-ի խոսքերից
Էջանիշներ