Էջ 10 10-ից ԱռաջինԱռաջին ... 678910
Ցույց են տրվում 136 համարից մինչև 142 համարի արդյունքները՝ ընդհանուր 142 հատից

Թեմա: Լռությունը խոսում է

  1. #136
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    3,872



    Տառապանքները սկսվում են,
    երբ իրավիճակին
    մտավոր պիտակ ես կպցնում,
    սահմանում ես այն
    որպես "վատ", անցանկալի:
    Ծնվում են զայրույթ,
    վիրավորվածություն՝
    և անմիջապես անձնականանում են
    ձևով արձագանքող "ես"-ի:

    Անուն տալը, մտավոր
    պիտակով ապահովելը՝
    սովորույթ է, բայց դրա վերջը
    կարելի է դնել:
    "Չանվանելու" պրակտիկան
    սկսիր փոքր բանից:
    Ասենք թե ուշացել ես
    քո ինքնաթիռից,
    վրադ սուրճ ես թափել,
    սայթաքել բոլորի առջև
    և կեղտն ես ընկել, -
    կհաջողվի՞ արդյոք
    զսպել քեզ, իրավիճակը
    վատ, կամ ցավալի,
    կամ չար չանվանել:
    Կարո՞ղ ես արդյոք
    անմիջապես ընդունել
    այդ պահի այդպիսիությունը:

    Ինչ-որ բանի, որպես
    "անընդունելի վատ" սահմանումը
    քո մեջ հուզումնային
    կաշկանդում է ծնում:
    Իսկ եթե թույլ տաս
    իրադարձությանը լինել
    առանց այն նախորոշելու, -
    քո մեջ աներևակայելի
    ուժի աղբյուր կբացվի:
    Զգացմունքային կաշկանդվածությունը
    կտրում է քեզ այդ ուժից:
    Հենց իր՝ կյանքի ուժից:


    Մեկը մյուսին բարձրից նայելու իրավունք ունի միայն այն ժամանակ, երբ օգնում է նրան բարձրանալ: (Մարկես)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

  2. Գրառմանը 2 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Արևածագ (10.07.2017), Գաղթական (09.07.2017)

  3. #137
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    3,872



    Մարդիկ, ավա՜ղ,
    մինչև օրս համտեսում են
    բարու և չարի
    Ծառի պտուղները:

    Անցիր չարի և բարու
    այն կողմը,
    խուսափելով ինչ-որ բանը
    որպես լավ կամ վատ սահմանելուց:
    Երբ վերջ ես տալիս
    դատողություններ անելու
    այդ սովորությանը,
    քո միջով սկսում է հոսել
    ուժը Տիեզերքի:
    Երբ գտնվում ես
    տեղի ունեցածի հետ
    ոչ-ռեֆլեքսային,
    չհակազդող կապի մեջ,
    "վատը" փոխակերպվում է
    հենց իր՝ Կյանքի ուժի:

    Տես, թե ինչ է տեղի ունենում,
    երբ չես շտապում դատել,
    իսկ փոխարենն ընդունում ես
    տեղի ունեցածը,
    "այո" ես ասում նրան,
    թույլատրում ես լինել:


    Մեկը մյուսին բարձրից նայելու իրավունք ունի միայն այն ժամանակ, երբ օգնում է նրան բարձրանալ: (Մարկես)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

  4. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.

    Արևածագ (10.07.2017)

  5. #138
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    3,872



    Որքան էլ արտասովոր
    կամ ծանր լինեն
    կյանքիդ հանգամանքները՝
    ի՞նչ, եթե դու ամբողջովին
    ընդունես նրանց այնպիսին,
    ինչպիսին իրենք կան:
    Հենց հիմա՛:
    Այս պահի՛ն:

    Կան տառապանքի
    բազում նուրբ ձևեր,
    որոնք այնքան սովորական են
    և "նորմալ", որ նրանց
    որպես տառապանք
    չես էլ գիտակցում:
    Զարմանալի չկա ոչինչ.
    ջղայնությունը, անհամբերությունը,
    զայրույթը, վրդովմունքը,
    նաև բողոքները՝
    այդ ամենը մեր էգոյին
    շատ է դուր գալիս:

    Դու կարող ես սովորել
    ճանաչել այդ բոլոր ձևերն
    իրենց արտահայտման պահին
    և հստակ գիտակցել.
    "Հենց հիմա ես ինձ համար
    տառապանք եմ ստեղծում":

    Եթե սովորություն ունես
    քեզ տառապանքներ ստեղծել,
    դու, ըստ սովորության,
    դրանք ստեղծում ես
    ուրիշների համար էլ:
    Բայց մտքի անգիտակից
    այդ մոդելները կորցնում են
    իրենց ամբողջ ուժը,
    երբ նրանց գիտակցում ես:

    Անհնար է միաժամանակ
    լինել գիտակցված
    և սեփական անձիդ
    տառապանք պատճառել:



    Մեկը մյուսին բարձրից նայելու իրավունք ունի միայն այն ժամանակ, երբ օգնում է նրան բարձրանալ: (Մարկես)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

  6. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.

    Արևածագ (10.07.2017)

  7. #139
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    3,872



    Ահա իսկական հրաշք.
    ամեն "վատ" իրավիճակի
    կամ հանգամանքի
    կամ անձի հետևում
    կա խորին բարություն:
    Եվ այն արտահայտում է իրեն՝
    թե ներսում, թե դրսում, -
    տեղի ունեցածն
    ընդունելու միջոցով:

    Մարդկության մեծագույն
    ճշմարտություններից մեկն է.
    "Մի դիմադրիր չարին":



    Մեկը մյուսին բարձրից նայելու իրավունք ունի միայն այն ժամանակ, երբ օգնում է նրան բարձրանալ: (Մարկես)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

  8. #140
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    3,872



    Երկխոսություն.

    - Ընդունիր այն, ինչ կա:
    - Չե՛մ կարող: Ես ամբողջովին
    եռու՛մ եմ զայրույթից:
    - Ուրեմն ընդունիր և այդ:
    - Ընդունել այն, որ ես
    անսահման վրդովվա՞ծ եմ:
    Ընդունել, որ ի վիճակի չեմ
    որևէ բան ընդունե՞լ:
    - Այո:
    Ներդրու ընդունումը
    սեփական չընդունման մեջ:
    Հանձնվիր անզիջողությանը:
    Եվ տես, թե ինչ կլինի:


    Մեկը մյուսին բարձրից նայելու իրավունք ունի միայն այն ժամանակ, երբ օգնում է նրան բարձրանալ: (Մարկես)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

  9. Գրառմանը 2 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Progart (11.07.2017), Դեղին մուկիկ (11.07.2017)

  10. #141
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    3,872



    Անընդմեջ ֆիզիկական ցավը՝
    ամենադաժան ուսուցիչներից մեկն է:
    "Դիմադրելն անօգուտ է" -
    ահա նրա ուսմունքը:

    Ոչինչ այնքան բնական բան չէ,
    որքան տառապել չուզենալը:
    Եվ այնուամենիվ, եթե բաց թողնես այն
    և թույլ տաս ցավին լինել,
    կնկատես քո և սեփական ցավիդ
    բաժանման նուրբ պահը,
    քո և նրա միջև
    բացված տարածությունը:
    Եվ դա նշանակում է՝
    տառապել գիտակցված,
    առանց ստիպելու:
    Եվ այդ ժամանակ
    ֆիզիկական ցավը
    կայրի ուղղակի քո մեջ էգոն,
    քանզի մեծամասնությամբ
    էգոն կազմավորվում է
    հենց դիմադրությունից:

    Այլ կերպ կարելի է ասել.
    "Սեփական տառապանքները
    զոհաբերել Աստծուն":


    Մեկը մյուսին բարձրից նայելու իրավունք ունի միայն այն ժամանակ, երբ օգնում է նրան բարձրանալ: (Մարկես)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

  11. #142
    Պատվավոր անդամ Sambitbaba-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    14.08.2010
    Գրառումներ
    3,872



    Քեզ պետք չէ լինել քրիստոնյա,
    որպեսզի հասկանաս
    խաչի մեջ խորհրդանշված
    խորին տիեզերական
    ճշմարտությունը:

    Խաչը կտտանքի գործիքն է:
    տառապանքի, անօգնականության
    և տանջանքի վերջին կետը,
    որը միայն կարող է
    մարդ փորձել:
    Բայց ահա հանկարծակի
    մարդը հանձնվում է,
    տառապում է կամավոր,
    գիտակցված.
    "Թող ոչ թե Իմ կամքը,
    այլ Քոնը լինի":

    Դա նույնպես սուրբ խորհրդանիշ է,
    նշան աստվածայնության:

    Այն, ինչը, թվում է,
    հերքում է մեր կյանքում սրբության,
    անարտահայտելիության գոյությունը, -
    գիտակցվածության,
    հանձնվելու միջոցով
    քո նոր ճանապարհի
    բացահայտումն է դառնում,
    մուտք այդ նոր տարածք:







    Վ Ե Ր Ջ
    Մեկը մյուսին բարձրից նայելու իրավունք ունի միայն այն ժամանակ, երբ օգնում է նրան բարձրանալ: (Մարկես)
    http://www.akumb.am/showthread.php/60784, http://www.akumb.am/showthread.php/56471
    http://www.akumb.am/showthread.php/61017, http://www.akumb.am/showthread.php/57267

  12. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.

    Progart (13.07.2017)

Էջ 10 10-ից ԱռաջինԱռաջին ... 678910

Թեմայի մասին

Այս թեման նայող անդամներ

Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)

Էջանիշներ

Էջանիշներ

Ձեր իրավունքները բաժնում

  • Դուք չեք կարող նոր թեմաներ ստեղծել
  • Դուք չեք կարող պատասխանել
  • Դուք չեք կարող կցորդներ տեղադրել
  • Դուք չեք կարող խմբագրել ձեր գրառումները
  •