User Tag List

Էջ 3 7-ից ԱռաջինԱռաջին 1234567 ՎերջինըՎերջինը
Ցույց են տրվում 31 համարից մինչև 45 համարի արդյունքները՝ ընդհանուր 92 հատից

Թեմա: Մայրության հակառակ կողմը

  1. #31
    հարս վնեզակոնա Apsara-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    15.05.2007
    Հասցե
    իմ մեջ
    Տարիք
    34
    Գրառումներ
    1,992
    Բլոգի գրառումներ
    27
    Mentioned
    1 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Ես կերազեի, որ ինձ ինչ–որ մեկը դժվարությունների մասին նախազգուշացներ, այդ ժամանակ առաջին բալիկիս հետ կրած զրկանքներս տենց ծանր չէի տանի, իսկ այ 2րդ և 3րդ բալիկներին վայելել եմ, լուրջ, ամենաչնչին բանն էլ երեխայի հետ կապված կարելի է անիմացությունից վատ ընկալել, իսկ փորձի դեպքում ուրախանալ։
    Բոլորիս գրառումները Բյուրին են ուղղված, Բյուր ջան, եթե քո բնազդը քեզ հուշում է, որ մայր դառնաս, չնայած իմ կարծիքով սիրտդ է հուշում, լսիր իրեն։ Չես փոշմանի ոչ մի դեպքում, քո սեղծագործ բնույթի համար մի նոր մուզաներով լի տիեզերք կբացվի, ոնց որ առաջին սերն ա լինում։ Հետո դժվարությունները ահագին ուժեղացնում են քեզ, սկսում ես զարմանալ, թե դու ինչերի ես ընդունակ։
    հ.գ. Ուզում ես իմանալ ինչ բան է լինել Աստված՝ երեխա ունեցիր, նա մայրիկին այդպես է նկալում իր առաջին 2-3 տարիների ընթացքում։
    “То, что вы не можете выразить – это Любовь.
    То, что вы не можете отвергнуть/не признать – это Красота.
    То, чего вы не можете избежать – это Истина”.
    ~ Шри Шри

  2. Գրառմանը 2 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Cassiopeia (15.08.2016), Ուլուանա (15.08.2016)

  3. #32
    Պատվավոր անդամ
    StrangeLittleGirl-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    18.03.2006
    Հասցե
    Կոպենհագեն
    Տարիք
    33
    Գրառումներ
    24,136
    Բլոգի գրառումներ
    18
    Mentioned
    34 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում Apsara-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Ես կերազեի, որ ինձ ինչ–որ մեկը դժվարությունների մասին նախազգուշացներ, այդ ժամանակ առաջին բալիկիս հետ կրած զրկանքներս տենց ծանր չէի տանի, իսկ այ 2րդ և 3րդ բալիկներին վայելել եմ, լուրջ, ամենաչնչին բանն էլ երեխայի հետ կապված կարելի է անիմացությունից վատ ընկալել, իսկ փորձի դեպքում ուրախանալ։
    Բոլորիս գրառումները Բյուրին են ուղղված, Բյուր ջան, եթե քո բնազդը քեզ հուշում է, որ մայր դառնաս, չնայած իմ կարծիքով սիրտդ է հուշում, լսիր իրեն։ Չես փոշմանի ոչ մի դեպքում, քո սեղծագործ բնույթի համար մի նոր մուզաներով լի տիեզերք կբացվի, ոնց որ առաջին սերն ա լինում։ Հետո դժվարությունները ահագին ուժեղացնում են քեզ, սկսում ես զարմանալ, թե դու ինչերի ես ընդունակ։
    հ.գ. Ուզում ես իմանալ ինչ բան է լինել Աստված՝ երեխա ունեցիր, նա մայրիկին այդպես է նկալում իր առաջին 2-3 տարիների ընթացքում։
    Դե հա, վերջը պիտի ունենամ, բայց էս բոլոր մտքերը, անհանգստությունները, բաները նաև որոշել են տալիս, թե երբ դա անեմ ու ոնց անեմ: Առաջիկա մի տարում հաստատ չեմ ունենա: Հետո արդեն կտեսնենք:

  4. #33
    Երջանիկ մամա Cassiopeia-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    30.08.2006
    Հասցե
    Yerevan, Armenia, Armenia
    Տարիք
    40
    Գրառումներ
    3,715
    Բլոգի գրառումներ
    5
    Mentioned
    11 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Բյուր, ամենալավը թողնել ինքնահոսի։ Նենց չի, որ հենց ուզես, կստացվի։ Դրան գումարած 9 ամիս ունենում ես, որ լրիվ համակերպվես նոր վիճակիդ։ Իսկ էդ լրիվ հերիք ա թե հոգեպես, թե ֆիզիկապես պատրաստվելու։

  5. #34
    Պատվավոր անդամ
    StrangeLittleGirl-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    18.03.2006
    Հասցե
    Կոպենհագեն
    Տարիք
    33
    Գրառումներ
    24,136
    Բլոգի գրառումներ
    18
    Mentioned
    34 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում Cassiopeia-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Բյուր, ամենալավը թողնել ինքնահոսի։ Նենց չի, որ հենց ուզես, կստացվի։ Դրան գումարած 9 ամիս ունենում ես, որ լրիվ համակերպվես նոր վիճակիդ։ Իսկ էդ լրիվ հերիք ա թե հոգեպես, թե ֆիզիկապես պատրաստվելու։
    Իմ աշխատանքը նենց ա, որ չեմ կարա ինքնահոսի թողնեմ: Այսինքն, ինքնահոսի կարամ թողնեմ մենակ էն ժամանակ, երբ որոշ լուրջ խնդիրներ (Էդ թվում՝ բնակարանային) լուծված լինեն:

  6. #35
    .Net Doctor Freeman-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    28.05.2010
    Հասցե
    Լէնգ
    Տարիք
    26
    Գրառումներ
    3,699
    Mentioned
    6 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Ժող չյոտը լավ բաներ եք գրել, ես սպասում էի, որ սենց վերնագրով թեման ավելի հետաքրքիր կլինի :դ
    Թե՞ Բյուրին չեք ուզում վախացնեք :դ
    Բյուր ջան, կարևորը առողջ լինի :դ

  7. Գրառմանը 3 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    CactuSoul (16.08.2016), Cassiopeia (15.08.2016), GriFFin (15.08.2016)

  8. #36
    Պատվավոր անդամ
    StrangeLittleGirl-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    18.03.2006
    Հասցե
    Կոպենհագեն
    Տարիք
    33
    Գրառումներ
    24,136
    Բլոգի գրառումներ
    18
    Mentioned
    34 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում Freeman-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Ժող չյոտը լավ բաներ եք գրել, ես սպասում էի, որ սենց վերնագրով թեման ավելի հետաքրքիր կլինի :դ
    Թե՞ Բյուրին չեք ուզում վախացնեք :դ
    Բյուր ջան, կարևորը առողջ լինի :դ
    Տղերքն էս թեմայում բայց ինչ ներվայնացնող են Ռուբ ջան, ախր մենք չենք խոսում՝ էրեխեն ոնց լինի, մենք ստեղ մամաների առողջությունից ենք խոսում:

  9. #37
    ավագ մոդեր
    Ուլուանա-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    17.03.2006
    Հասցե
    ԱՄՆ
    Տարիք
    38
    Գրառումներ
    12,088
    Բլոգի գրառումներ
    21
    Mentioned
    22 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում Freeman-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Ժող չյոտը լավ բաներ եք գրել, ես սպասում էի, որ սենց վերնագրով թեման ավելի հետաքրքիր կլինի :դ
    Հա, շուտով հետաքրքիր կդառնա։ Ես պլանավորում եմ լիքը վախենալու բաներ գրել էս թեմայում և մյուսներին էլ դրդել նույնն անելուն ։ Ուղղակի մի պահ թեման շեղվեց Բյուրի ուղղությամբ, բայց ընդհանրապես հա, էս թեմայում ավելի շատ խնդիրների մասին ա նախատեսվում գրել, քան պուպուշ բաների, որովհետև պուպուշ բաների մասին ամեն քայլափոխի էլ կարդում ենք, բոլորը հիմնականում նման բաներն են գրում ու ցույց տալիս ուրիշներին, ու շատերը, կողքից նայելով, տպավորություն են ստանում, թե ուրիշների մոտ ամեն ինչ շատ պուպուշ ա ու միայն պուպուշ ա, մենակ իրանք են, որ խնդիրներ ունեն։ Էս թեման էդ միֆը ցրելու նպատակ ունի։ Ու շատ հուսով եմ, որ դա անողը միայն ես չեմ լինի ։

    Ի դեպ, էստեղ կարող ենք ոչ միայն սեփական կամ այլոց փորձերի վրա հիմնված գրառումներ անել, այլև թեմային համապատասխան նյութեր տեղադրել՝ հոդվածների, տեսանյութերի կամ դրանց հղումների տեսքով։ Ու ինչքան շատ լինեն մեկնաբանությունները, էնքան լավ։
    Երջանկությունը ճամփորդելու ձև է, ոչ թե նպատակակետ։
    Ռոյ Գուդման

  10. Գրառմանը 3 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Apsara (15.08.2016), Cassiopeia (15.08.2016), Freeman (15.08.2016)

  11. #38
    .Net Doctor Freeman-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    28.05.2010
    Հասցե
    Լէնգ
    Տարիք
    26
    Գրառումներ
    3,699
    Mentioned
    6 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում StrangeLittleGirl-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Տղերքն էս թեմայում բայց ինչ ներվայնացնող են Ռուբ ջան, ախր մենք չենք խոսում՝ էրեխեն ոնց լինի, մենք ստեղ մամաների առողջությունից ենք խոսում:
    Հա դե մայրության փորձ շատ քիչ ունեմ
    Մամաների մասին էլ վատ-վատ բաներ չկան գրած է, հենա սաղ գրել են կայֆ ա
    I drink and I know things.

  12. #39
    Ցինիկ Գալաթեա-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    22.01.2008
    Հասցե
    -
    Գրառումներ
    6,144
    Բլոգի գրառումներ
    12
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Կարդում եմ։

  13. #40
    ավագ մոդեր
    Ուլուանա-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    17.03.2006
    Հասցե
    ԱՄՆ
    Տարիք
    38
    Գրառումներ
    12,088
    Բլոգի գրառումներ
    21
    Mentioned
    22 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում Freeman-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Հա դե մայրության փորձ շատ քիչ ունեմ
    Մամաների մասին էլ վատ-վատ բաներ չկան գրած է, հենա սաղ գրել են կայֆ ա
    Ես մի քիչ գրել էի վատ բաներ, բայց ինձ ոչ ոք չսատարեց ։


    Մի հատ հանդուգն առաջարկ եմ ուզում անել. եկեք ամեն մեկս գրենք, թե մայրության հետ կապված ինչ մտքերի, զգացողությունների ու արարքների համար ենք մեզ մեղավոր զգում/զգացել մեր երեխաների հետ առնչվելիս՝ նրանց ծնված օրվանից մինչև հիմա։ Պայմանավորվում ենք, որ ոչ ոք ոչ ոքի չի քննադատելու, չի մեղադրելու, որքան էլ գրվածը ձեզ սխալ, անհասկանալի կամ անընդունելի թվա. ցանկացած խոստովանություն համարվելու է նորմալ ու բնական։ Միայն թե էնպիսի բաներ չարժե գրել, որոնց համար ձեզ մեղավոր եք զգում, բայց իրականում ձեզնից կախված չի, օրինակ՝ որ չեք կարողանում ձեր երեխաներին ֆինանսապես կամ այլ առումով ապահովել էնպես, ինչպես կուզենայիք կամ ինչպես հարկն է։ Հուսով եմ՝ հասկանալի է, թե խոսքն ինչ տիպի բաների մասին է։ Նորից ասեմ, որ աննրբանկատ սրամտությունները, մեղմ ասած, չեն ողջունվում ու ջնջվելու են համապատասխան հետևանքներով։

    Շուտով ես էլ կգրեմ։
    Երջանկությունը ճամփորդելու ձև է, ոչ թե նպատակակետ։
    Ռոյ Գուդման

  14. Գրառմանը 6 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Apsara (18.08.2016), Cassiopeia (16.08.2016), Freeman (16.08.2016), Smokie (08.09.2016), Մուշու (17.08.2016), Նիկեա (16.08.2016)

  15. #41
    ..
    ivy-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    01.04.2006
    Գրառումներ
    10,143
    Mentioned
    42 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Ան, դու մի տեսակ որոշել ես քեզ համար, որ էդ վատ բաները անխուսափելի են, ու ով որ դրա մասին չի խոսում, կամ ուղղակի նախընտրում է լռել կամ ստում է՝ մենակ պուպուշ բաներ պատմելով:
    Էդ նենց նման է իմ՝ ամուսնության մասին ունեցած պատկերացումներին. մի քանի տարի առաջ, երբ դեռ ամուսնացած էի, ու կողքից ամուսնացած զույգերը պուպուշ-մուպուշ բաներ էին գրում իրենց ամուսնական կյանքի կամ իրենց հարաբերությունների մասին, ես նենց համոզված էի, որ դա հնարավոր չի, որ կամ մի բան թաքցնում են կամ չգիտեմ ինչ: Հիմա, երբ էդ թեմայից արդեն հեռու եմ, շատ լավ էլ հավանական են թվում բոլոր պատմությունները իդեալական ամուսնությունների ու սիրուն հարաբերությունների մասին:
    Ուզում եմ ասել՝ դու իզուր ես էդպես ինքդ քեզ համար որոշել, որ լրիվ պուպուշ մամայություն հնարավոր չի: Որ մարդիկ ինչ-որ բան թաքցնում են և այլն: Էդ նրանից չի, որ իրենց մոտ ամեն ինչ կատարյալ է, էդ զուտ մարդու վերաբերմունքն է իր մամայության հանդեպ:

    Օրինակ՝ էդ քո ասած մեղքի զգացմունքն ինձ մոտ չի լինում: Ուրիշ բացասական զգացմունքներ լինում են երբեմն, դրանց մասին քիչ անց կգրեմ, բայց կոնկրետ մեղքի զգացում չեմ ունենում: Ու էդ ինչպես ասեցի, նրանից չի, որ ամեն ինչ կատարյալ է ինձ մոտ, ու ամեն ինչ ճիշտ եմ անում, չէ, հաստատ չէ: Ուղղակի ես հասկանում եմ, որ սովորական մարդ եմ՝ սահմանափակ ռեսուրսներով, ու անում եմ էն, ինչ կարող եմ անել՝ վատ թե լավ, էդ է: Հնարավոր է, մի օր երբ Սոնյան մեծ լինի, ինձ ինչ-որ բաներում մեղադրի, ասի՝ գիտես ինչ, էս ու էս բաները լավ չես արել, ու հնարավոր է էդ ժամանակ ունենամ մեղքի զգացում, բայց կարող է և էդ ժամանակ էլ չունենամ՝ հենց նույն բանի գիտակցմամբ, որ ես ընդամենը հասարական մահկանացում եմ, ոնց որ և բոլորը, ու կատարյալ լինել չեմ/չէի կարող:

    Ի դեպ, էդ մեղքի զգացման վերաբերյալ մի քիչ էլ որպես երեխա գրեմ, այսինքն՝ հակառակ կողմից: Մամաս երբեմն ինձ ինչ-որ բաներ է պատմում, թե ոնց է անցյալում իր արած կամ չարած ինչ-որ բաների պատճառով իմ հանդեպ մեղքի զգացում ունեցել կամ հիմա ունի: Երբ լսում եմ, մեկ-մեկ լրիվ ապշում եմ, թե ինչքան է ինքն իրեն տանջել ինչ-որ մտքերով, ինչ-որ արարքների համար, որոնք ես բացարձակապես չեմ հիշում ու ընդհանրապես ոչ մի ազդեցություն չեն ունեցել ինձ վրա: Իսկ այ էն բաները, որոնք իսկապես ազդել են վրաս (վատ իմաստով), ինքը շատ հաճախ չի էլ հիշում կամ չի էլ նկատել:
    Ուզում եմ ասել, որ մամայության հետ կապված էդ բոլոր մտքերն ու մեղքի զգացմունքը մամաների սեփական դատողություններն են. իրենք երբեք չգիտեն՝ երեխայի վրա դա իրականում ինչ ազդեցություն է թողնում: Դրա համար, պետք չի սեփական կայնքը էդքան ծանրացնել՝ բոլոր էդ մեղքի զգացմուքններով. միևնույն է հաստատ չգիտես՝ որն էր լավը, որը չէ: Մի օր գուցե մի էնպիսի բանի համար երեխադ քեզ մեղադրի, որ մտքովդ չէր էլ անցել: Արժի ուղղակի գիտակցել, որ ոչ մեկս էլ կատարյալ չենք ու փորձում ենք հնարավորինս լավն անել, բայց դե սխալներ էսպես թե էնպես լինում են, ու դա սարսափելի չի. էդպես բոլորի մոտ է:

    Ինձ մոտ ուրիշ տեսակի բացասական զգացմունքներ են լինում, դրանց մասին արդեն նախորդ էջում մի քիչ գրել եմ: Էն, որ մեկ-մեկ ուղղակի հոգնում եմ մամա լինելուց: Որ սեփական կյանքի ու երեխայի միջև շպագատը մեկ-մեկ սպանում է ուղղակի: Որ երբեմն տուն եմ գալիս՝ հոգնած-ջարդված, ու ոչ ոքի տեսնել չեմ ուզում՝ ուզում է երեխա լինի, ով ուզում է լինի: Որ երբեմն ուզում եմ ուղղակի փռվել բազմոցին ու մի ախմախ սերիալ նայել կամ իրիկունը մի տեղ գնալ՝ լրիվ սպոնտան: Ու լինում են օրեր, երբ մամա լինելու ոչ ուժ ունեմ, ոչ հավես: Դրա համար գրել էի արդեն, որ եթե լրիվ պատկերացնեի, թե ինչ է նշանակում երեխա ունենալ, գուցե և մի անգամ էլ լավ մտածեի՝ ունենալ, թե չունենալ երեխա:
    Բայց ինքը կա, ու ես իրեն աշխարհում ամենաշատն եմ սիրում, ու դա երևի թե ամենակարևորն է:
    Վերջին խմբագրող՝ ivy: 16.08.2016, 11:06:

  16. Գրառմանը 7 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Apsara (18.08.2016), CactuSoul (16.08.2016), Cassiopeia (16.08.2016), Smokie (08.09.2016), Tiger29 (17.08.2016), Աթեիստ (16.08.2016), Մուշու (17.08.2016)

  17. #42
    Երջանիկ մամա Cassiopeia-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    30.08.2006
    Հասցե
    Yerevan, Armenia, Armenia
    Տարիք
    40
    Գրառումներ
    3,715
    Բլոգի գրառումներ
    5
    Mentioned
    11 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեղքի զգացում ունեմ աղջկաս մի տեսակ ուրիշ ձև եմ սիրում։ Տղաներին էլ եմ շատ սիրում, ամեն ինչ կանեմ, որ իրենց համար լավագույնը լինի։ Բայց դե Աստղն ուրիշ ա…
    Ամենայն հավանականությամբ էս սերն էլ ա մեղքի զգացումի վրա հիմնված։ Աստղը մի տարեկան էր, երբ Տրդատով հղիացա։ Բարդ հղիության պատճառով չէր թույլատրվում նույնիսկ նստած վիճակում Աստղին գրկել։ Իսկ նա դեռ այնքա՜ն փոքր էր, էնքա՜ն սիրո կարիք ուներ։ Չգրկելու համար էդ մի մատ երեխուն ուղարկել եմ տատիկի տուն՝ ինձնից հեռու։ Մինչև հիմա ես ինձ մեղավոր եմ համարում, որ Աստղին փոքր հասակում զրկել եմ մայրական գուրգուրանքներից։

  18. Գրառմանը 3 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Apsara (18.08.2016), murmushka (27.08.2016), Մուշու (17.08.2016)

  19. #43
    լեռնադուստր
    Նաիրուհի-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    13.06.2009
    Հասցե
    Ամստերդամսկ
    Տարիք
    31
    Գրառումներ
    3,423
    Բլոգի գրառումներ
    1
    Mentioned
    2 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Միանամ Բյուրին, ես էլ եմ մի իրավիճակի առաջ, երբ մնացել են որոշ բաներ հստակեցնել բնակության վայրի, պայմանների, ապրուստի միջոցների հետ կապված, ու կարող է երեխա ունենալը հետաձգելու փաստարկներս սպառվեն։

    Մի կարևոր հարց կա, որ ինձ առաջին հերթին հանգիստ չի տալիս։ Հայաստանից դուրս սովորելու լուրջ պլաններ ունեմ ու էդ ճանապարհին եմ, ուղղակի դա առնվազն 2, գուցե նաև +3 տարի է տևելու, իսկ ես արդեն 28 եմ դառնում։ Ինչքանո՞վ է արդարացված սպասել մինչև սովորելու նախնական պլանների ավարտը, նոր երեխա ունենալ, կամ ինչքանո՞վ է հնարավոր մի փուլի ավարտից հետո երեխա ունենալն ու ուսումը շարունակելը։ Հաշվի առեք, որ կողքիս մամա/սկեսուր չի լինելու։ Իսկ սպասելու պարագայում 33-34 տարեկան կդառնամ, նոր առաջին երեխաս կծնվի։

    Հատկապես Հայաստանից դուրս ապրող մամաների կարծիքներն են հետաքրքիր, որովհետև էսպես թե էնպես գոնե առաջիկա 5-6 տարում Հայաստանից դուրս եմ ապրելու։

    Էն ստանդարտ վախերն էլ չասեմ՝ սեփական անձի համար ժամանակ չունենալ, երեխայի համար լավ մամա չլինել, ներվային նոպաներ, ինքնատիրապետումը կորցնելու վախ (մեկ-մեկ ուրիշների երեխաների ու իրենց մամաների պահվածքից նենց եմ հիստերիկանում, որ սարսափում եմ իմն ունենալ)։
    իսկ մարդը
    վախենում ա
    որ իրան
    չեն սիրի:

  20. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.

    Apsara (26.08.2016)

  21. #44
    .Net Doctor Freeman-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    28.05.2010
    Հասցե
    Լէնգ
    Տարիք
    26
    Գրառումներ
    3,699
    Mentioned
    6 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում Նաիրուհի-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Միանամ Բյուրին, ես էլ եմ մի իրավիճակի առաջ, երբ մնացել են որոշ բաներ հստակեցնել բնակության վայրի, պայմանների, ապրուստի միջոցների հետ կապված, ու կարող է երեխա ունենալը հետաձգելու փաստարկներս սպառվեն։

    Մի կարևոր հարց կա, որ ինձ առաջին հերթին հանգիստ չի տալիս։ Հայաստանից դուրս սովորելու լուրջ պլաններ ունեմ ու էդ ճանապարհին եմ, ուղղակի դա առնվազն 2, գուցե նաև +3 տարի է տևելու, իսկ ես արդեն 28 եմ դառնում։ Ինչքանո՞վ է արդարացված սպասել մինչև սովորելու նախնական պլանների ավարտը, նոր երեխա ունենալ, կամ ինչքանո՞վ է հնարավոր մի փուլի ավարտից հետո երեխա ունենալն ու ուսումը շարունակելը։ Հաշվի առեք, որ կողքիս մամա/սկեսուր չի լինելու։ Իսկ սպասելու պարագայում 33-34 տարեկան կդառնամ, նոր առաջին երեխաս կծնվի։

    Հատկապես Հայաստանից դուրս ապրող մամաների կարծիքներն են հետաքրքիր, որովհետև էսպես թե էնպես գոնե առաջիկա 5-6 տարում Հայաստանից դուրս եմ ապրելու։

    Էն ստանդարտ վախերն էլ չասեմ՝ սեփական անձի համար ժամանակ չունենալ, երեխայի համար լավ մամա չլինել, ներվային նոպաներ, ինքնատիրապետումը կորցնելու վախ (մեկ-մեկ ուրիշների երեխաների ու իրենց մամաների պահվածքից նենց եմ հիստերիկանում, որ սարսափում եմ իմն ունենալ)։
    33-ը նորմալ ա:
    I drink and I know things.

  22. #45
    Պատվավոր անդամ
    StrangeLittleGirl-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    18.03.2006
    Հասցե
    Կոպենհագեն
    Տարիք
    33
    Գրառումներ
    24,136
    Բլոգի գրառումներ
    18
    Mentioned
    34 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում Նաիրուհի-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Միանամ Բյուրին, ես էլ եմ մի իրավիճակի առաջ, երբ մնացել են որոշ բաներ հստակեցնել բնակության վայրի, պայմանների, ապրուստի միջոցների հետ կապված, ու կարող է երեխա ունենալը հետաձգելու փաստարկներս սպառվեն։

    Մի կարևոր հարց կա, որ ինձ առաջին հերթին հանգիստ չի տալիս։ Հայաստանից դուրս սովորելու լուրջ պլաններ ունեմ ու էդ ճանապարհին եմ, ուղղակի դա առնվազն 2, գուցե նաև +3 տարի է տևելու, իսկ ես արդեն 28 եմ դառնում։ Ինչքանո՞վ է արդարացված սպասել մինչև սովորելու նախնական պլանների ավարտը, նոր երեխա ունենալ, կամ ինչքանո՞վ է հնարավոր մի փուլի ավարտից հետո երեխա ունենալն ու ուսումը շարունակելը։ Հաշվի առեք, որ կողքիս մամա/սկեսուր չի լինելու։ Իսկ սպասելու պարագայում 33-34 տարեկան կդառնամ, նոր առաջին երեխաս կծնվի։

    Հատկապես Հայաստանից դուրս ապրող մամաների կարծիքներն են հետաքրքիր, որովհետև էսպես թե էնպես գոնե առաջիկա 5-6 տարում Հայաստանից դուրս եմ ապրելու։

    Էն ստանդարտ վախերն էլ չասեմ՝ սեփական անձի համար ժամանակ չունենալ, երեխայի համար լավ մամա չլինել, ներվային նոպաներ, ինքնատիրապետումը կորցնելու վախ (մեկ-մեկ ուրիշների երեխաների ու իրենց մամաների պահվածքից նենց եմ հիստերիկանում, որ սարսափում եմ իմն ունենալ)։
    Մի հատ էլ ես ասեմ. 33-ը նորմալ ա: Ու կարծում եմ՝ պլանավորված ժամանակ երեխա ունենալն էլ ա նորմալ: Հղիության ժամանակ հեչ սթրես պետք չի, իսկ ուսանողական կյանքը տեղով մեկ սթրես ա. ոչ նորմալ բնակարանային պայմաններ ունես, ոչ գիտես՝ վերջդ ինչ ա լինելու, խառը վիճակներ են: Կարծում եմ՝ էդ առումով շատ էլ լավ արդարացված ա սպասել մինչև ուսման ավարտը: Կողքից մամա/սկեսուր չունենալն էլ էնքան էլ սարսափելի չի, այսինքն՝ կախված, թե ինչ երկիր ես գնում: Իմ շրջապատում օրինակ շատ մոտիկ ընկերներն են պետք եղած դեպքում օգնում, դայակություն անում: Ու պլյուս պապաներն էլ են ներգրավված էրեխեքի խնամքի հարցերում: Ասենք, Դանիայում դեկրետի ժամանակը երկու ծնողներն իրանք կարան որոշեն՝ ոնց բաժանեն: Հաճախ պատահում ա, որ մայրը մեկ-երկու ամսից գնում ա գործի, մնացած տասը ամիսը պապան ա էրեխուն պահում: Իսկ մսուրներն էլ համարյա ձրի են: Սաղ էրեխեքն էստեղ մի տարեկանից կամ նույնիսկ ավելի փոքր տարիքից մսուր են գնում:

  23. Գրառմանը 7 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Apsara (26.08.2016), Cassiopeia (18.08.2016), Freeman (18.08.2016), Smokie (08.09.2016), Աթեիստ (18.08.2016), Մուշու (19.08.2016), Նաիրուհի (19.08.2016)

Էջ 3 7-ից ԱռաջինԱռաջին 1234567 ՎերջինըՎերջինը

Թեմայի մասին

Այս թեման նայող անդամներ

Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)

Համանման թեմաներ

  1. Ի՞նչն է ձեզ գրավում հակառակ սեռի մեջ
    Հեղինակ՝ Freddie, բաժին` Սեր, զգացմունքներ, ռոմանտիկա
    Գրառումներ: 466
    Վերջինը: 09.07.2016, 05:30
  2. Ի՞նչն է ձեզ վանում հակառակ սեռի մեջ
    Հեղինակ՝ Rhayader, բաժին` Սեր, զգացմունքներ, ռոմանտիկա
    Գրառումներ: 567
    Վերջինը: 06.07.2016, 22:12
  3. Դրամահավաքների հակառակ կողմը
    Հեղինակ՝ Ruby Rue, բաժին` Մարդ և շրջակա միջավայր
    Գրառումներ: 20
    Վերջինը: 16.08.2015, 22:20
  4. Արձակ. Մայրության տոնը
    Հեղինակ՝ Lusntag Lusine, բաժին` Ստեղծագործողի անկյուն
    Գրառումներ: 0
    Վերջինը: 03.11.2013, 10:16
  5. Հոդված. Ավետման և մայրության ու գեղեցկության տոն
    Հեղինակ՝ Monk, բաժին` Հոդվածներ, նյութեր
    Գրառումներ: 2
    Վերջինը: 09.04.2010, 15:28

Էջանիշներ

Էջանիշներ

Ձեր իրավունքները բաժնում

  • Դուք չեք կարող նոր թեմաներ ստեղծել
  • Դուք չեք կարող պատասխանել
  • Դուք չեք կարող կցորդներ տեղադրել
  • Դուք չեք կարող խմբագրել ձեր գրառումները
  •