Առակներ, իմաստուն պատմություններ

[Մեղապարտ]

Ասողին լսող է պետք, խուլ էշին զանգակը ինչ՞ կանի
Այգեկցի(կարծեմ)

[Դեկադա]

Քո սեփական խելքով առաջնորդվիր

Երբ այծերը դուրս են գալիս գոմից, Վասկա այծն առաջ է ընկնում և մյուսները հետևում են նրան:Հենց հովիվն աչքը կտրում է այծերից, Վասկան քայլերն ուղղում է դեպի կաղամբի այգի: Մի օր այծերից մեկը որոշում է գնալ Վասկայի հետևից, որ իմանա, թե ուր է գնում նա: Նրանք անցնում են թփուտը, հետո ճեղքելով ցանկապատը, մտնում են այգի և սկսում ագահաբար կաղամբ ուտել:
Տերը տեսնելով այծերին, ընկնում է նրանց հետևից:Վասկան, որ լավ գիտեր հետդարձի ճանապարհը, արագ դուրս է գալիս այգուց և սկսում է փախչել: Բայց տերը հասցնում է բռնել երկրորդ այծին, և մի լավ քոթակելուց հետո բաց է թողնում:
Երեկոյան երկու այծերը հանդիպում են, և այն մեկը, որը հետևել էր Վասկային ասում է.
- Լա~վ փախար: Ինչո՞ւ ինձ մենակ թողեցիր և չօգնեցիր:
- Ես չէի քեզ տարել, դու ինքդ էիր եկել, ինքդ էլ փախչեիր,- ասաց Վասկան և ավելացրեց,- իսկ մի՞թե դու քո սեփական խելքը չունես:
Այծը զարմացած նայեց Վասկային ու հեռացավ:


Երգիչներց լավագույնը

Բոլորին էլ քաջ հայտնի է, որ արծիվը համարվում է թռչունների արքան և բոլորը նրան են ենթարկվում:
Եվ մի անգամ, երբ ագռավը արծվին կերակուր էր մատուցում, արծիվը հրամայեց ագռավին գտնել մի լավ երգչի, որ ինքն ուտելուց հետո մեղմ հնչյունների ներքո քնի:
Ագռավն ընկավ մտորումների մեջ, թե ո՞ւմ կարելի է հրավիրել երգելու:Եվ նրա գլխում մի միտք ծագեց. իր թոռնիկից լավ ոչ մեկը չի կարող երգել: Նա գնաց ու բերեց թոռնիկին, որն էլ սկսեց երգել:Արծիվը, որ արդեն քնել էր, վեր թռավ, աչքերը բացեց ու ասաց.
- Այս ո՞ւմ ես բերել, և դու կարծում ես, որ այս կռկռոցի տակ ես կարող եմ քնել:
Իսկ փոքրիկ ագռավը, բերանը լայն բացած ողջ ուժով երգում էր: Ագռավն էլ հիացական հայացքով նայում էր թոռնիկին:

Ինչքան, ոչ հիշում եմ Վլադիմիր Դալն է գրել:

[WhiteSmoke{F}]

Աշակերտները որոշում են փորձել իրենց ուսուցչի գիտելիքները՝ մտածելով, որ կգտնվի մի հարց, որի պատասխանը նա չի իմանա:Ցույց են տալիս փակ բռունցքը և ասում. <<Եթե դու այդքան իմաստուն ես,ապա պետք է իմանաս թե ինչ կա բռունցքիս մեջ>>: Ուսուցիչը պատասխանում է <<Ամեն ինչ քո ձեռքերում է>>: Իսկ աշակերտի ափի մեջ թիթեռնիկ էր, եթե շատ սեղմեր, այն կմահանար, իսկ ափը բացեր՝ ազատություն կտար: Ամեն ինչ մեր ձեռքերում է: Իսկ ես կուզեի ավելացնել. <<Թե ուզում ես երջանիկ լինել, եղի'ր>>

[Դեկադա]

Հին իռլանդական առակում ծեր ագռավը խրատ է տալիս իր թոռ ագռավին.
-Ահա, տեսնում ես կարտոֆիլի դաշտը այնտեղ համով կարտոֆիլ կա:Բայց ես քեզ ուրիշ բան եմ ուզում ասել:Եթե փայտը ձեռքին մարդ կտեսնես` թռիր- փախիր:Մարդը կկրակի փայտից ու կսպանի քեզ:Եթե առանց փայտի մարդ կտեսնես և եթե այդ մարդը կռացավ ու գետնից քար վերցրեց` փախիր, նա քարը քո վրա է նետելու, հասկանու՞մ ես:
-Հասկանում եմ,- ասում է թոռ ագռավը ու ինքը էլ իր հերթին հարցնում է ծեր ագռավին:
-Ի՞սկ եթե քարը մարդու ծոցում է:
Կարևորը ծոցում քար չպահելն է:Թոռ ագռավը դա գիտեր:Եվ մեզ էլ պատգամում է իմանալ:

[Faona]

ՄԻ ԲԱՆ ԷԼ ԵՍ ՊԱՏՄԵՄ»»»
Երկու մարդ ճանապարհ են գնում և հանդիպում են մի վարար գետի, որը կարող էին անցնել միայն լողալով…Նրանցից մեկը գետն անցնելիս ոչինչ չի խոսում և կարողանում է հասնել մյուս ափին, երկրորդն էլ աղոթում է նոր մտնում գետը և խեղդվում…Այն աշխարհում հանդիպում է Աստծուն և հարցնում, թե ինչու մահացավ, չէ որ աղոթեց, իսկ մյուսը ողջ մնաց , բայց չաղոթեց…Աստված պատասխանեց նրան.
Նա անցավ, քանի որ ամբողջ կյանքում աղոթել է,իսկ դու միայն նեղության պահին հիշեցիր աղոթքն առ Աստված..............................Հետևություններն արեք ինքներդ