Շպարվել պետք չի: Էդ բառը լսում եմ, մի տեսակ եմ լինում: Ավելի շուտ վերանորոգման աշխատանքների հետ ա ասոցացվում էդ բառը, քան մարդու գեղեցկացման: [շպարվել, շպակլի... :D]
Իսկ կոսմետիկային, ընդհանրապես ասած, դեմ չեմ: Դեմ եմ դեկորատիվ կոսմետիկայի չարաշահմանը, իսկ եթե խոսքը, ասենք, բնական նյութերից պատրաստված սնուցող/պաշտպանիչ կրեմների մասին է, խնամքի միջոցների, ապա որոշակի տարիքից սկսած կիրառելու դեպքում նույնիսկ կողմ եմ:
Պարզապես աղջիկներն ու կանայք պիտի գիտակցեն, որ իրական գեղեցկությունը օրական սվաղով չի տրվում (ընդհակառակը. մաշկը փչացնում են): Եթե մարդ խնամված է, առողջ, նաև առողջ մաշկ ունի, մի քիչ էլ բարձր տրամադրություն է ունենում (իսկ դա շատ հավանական է առողջ մարդու պարագայում), աչքերը փայլում են, վերջ, ուրիշ բան պետք չի: Այ դա իսկական գեղեցկություն ա: Փորձված բան ա՝ թե՛ ուրիշների, թե՛ սեփական օրինակով:
Իսկ շպարվել պետք է որոշ դեպքերում՝ ֆոտոսեսիաների ժամանակ, մեկ էլ բեմ բարձրանալիս (որ հեռվից դեմքը երևա): Գուցե նաև երեկույթների գնալիս:
Մնացած դեպքերում նույնիսկ եթե կիրառում ես դեկորատիվ կոսմետիկա, պիտի էնպես անես, որ հնարավորինս չերևա, բնական տեսք ունենաս: Ի դեպ, դա շատ ավելի բարդ խնդիր է, հաճախ ավելի երկար ժամանակ կարող է խլել, քան սովորական գաջ քսոցին:
Մեջբերել
Down to Earth-ի խոսքերից
Մտածում եմ՝ գուցե պիտի արվեստագե՞տ լինեի։ Կնկարեի, վրձին֊մրձիններից հավեսս կհանեի 
Էջանիշներ