Ռուֆ ու գիրքը չկարդացած ժողովուրդ, ԼաՎեյին, որպես կրոնի հիմնադիր, ես էլ բնականաբար լուրջ չեմ վերաբերում։ Կարա համարվի PR, ծաղրանք այլ կրոնների հանդեպ, բայց ոչ կրոն, որին մարդիկ լուրջ կարան հավատան։
Բայց գիրքն ահագին հետաքրքիր ա։ Հետաքրքիր ա, որովհետև ավելի շատ ինչ–որ փիլիսոփայություն ա ներկայացնում, քան կրոն։ Իսկ էդ փիլիսոփայությունը մոտավորապես սենց մի բան ա. չվնասել մեկին եթե քեզ վնաս չի տալիս, հարգել իր ընտրությունները, մտածելակերպն ու սեռական կողմնորոշումը։ Մի քիչ էլ միֆալոգիա կա, որն ահագին հետաքրքրացնում ա։ Մինչև 80%–ի մոտերքն կրոններին «ոչնչացնող», հետաքրքիր փիլիսոփայությամբ գիրք ա, իսկ վերջում նոր էդ կուլտերն ա ներկայացնում, որը հետաքրքիր էր էլի, բայց խնդալու։
Ուղղակի ինքը հետաքրքիր ու բավականին օրիգինալ գիրք ա, չարժի առանց կարդալու ասել որ վատն ա, ինչ ա թե ԼաՎեյը ասենք առյուծ էր տանը պահում։![]()
Աթեիստ (31.01.2016)
I may be paranoid but no android!

Շինարար (31.01.2016)
Այո, ուռռա՜, ես կարդացի սանտայիս ուղարկած գիրքը: Համ էլ իմ սանտան ինձ երգ էլ էր ուղարկելWe Have Always Lived in the Castle-Shirley Jacksonչգիտեմ ինքը ով ա, բայց ապրի, հավես էր:
![]()

Նիկեա (31.01.2016)
Ես էլ եմ կարդացել իմն արդեն
քանի որ երեկ քննարկեցինք մի քիչ, էսօր էլ Ռուբին լրիվ բացահայտվեց, ես պաշտոնական կգրեմ էստեղ
նախ ասեմ որ ես էդ գիրքը շատ վաղուցվանից էի սկսել կարդալ ու ահագին կիսատ-պռատ, թռնելով ու ոչ մինչև վերջ, դրա համար լավ էր, որ սա ինձ ընկավ, էդ մի դարդից պրծա:
ԼաՎեյի անձնականը, ինքնափիառը մի կողմ դնեմ ու ասեմ ու մենակ գրքի բովանդակությունից խոսեմ
Սկզբի մասերը շատ հավեսով էի կարդում, թեթև ու ակտուալ թեմաների մասին փիլիսոփայություն էր, չնայած երեկ էլ ասեցի, որ գրելու ոճը ձևական ագրեսիվացրած էր ու քարոզացված :Դ տեղ-տեղ նույնիսկ պաթոսացված: Շատ հաճախ էր ինքն իրեն հակասում, մեկ հանդուրժող տոնով էր խոսում, մեկ ֆաշիստական ու չոր: Ինքը կրոնները մտցնում ցեխը հանում ա, բայց պատվիրաններ ա մեզ սովորացնում ու վերջում նույնիսկ սատանայական մեղքերից ա խոսում: Ատելության մասին լավ հատվածներ ուներ, բայց դուրս չեկավ "մարդկանց ոչնչացնել" շատ հաճախ օգտագործվող արտահայտությունը, ինչքան էլ փոխաբերական լիներ դա: Սատանայի` որպես միֆալոգիայի ու կրոնի անբաժան կերպարի մասին ահագին հետաքրքիր տեղեկություններ ա տալիս, իրական ու պսևդո մագիայի մասին ա խոսում ու հետո պսևդո մագիա նկարագրում` շատ լուրջ տոնով: Մի խոսքով կարծիքս ծայրահեղական չի, հինգից երեք, ոչ հիացած եմ, ոչ էլ ափսոսում եմ, որ ժամանակ ծախսեցի
Blessed the poison which brings the end
Այս պահին թեմայում են 4 հոգի. (0 անդամ և 4 հյուր)
Էջանիշներ