Սենց մի հարց, ենթադրենք սիրահարվում եք մուսուլման կնոջ, բայց իր համայնքի, միջավայրի համարի շատ կարևոր ա, որ իր ընտրյալ տղամարդը կամ կինը մուսուլման լինի, իսկ Դուք անտարբեր եք կրոնի նկատմամբ, ասենք՝ մեկը ինձ համար՝ որտեղ քրիստոենությունը, էնտեղ էլ իսլամը: Շատերը առանց առանձնապես հավատալու մկրտվում էլ են, եկեղեցում էլ են ամուսնանում: Ի՞նչ տարբերություն, եթե մարդը իսլամ ընդունի: կանե՞ք տենց բան, կամ ո՞նց եք վերաբերվում դրան:
Թող լքի իրա միջավայրը,կրոնի նկատմամբ լրիվ անտարբեր եմ,բայց իմ պարագայում էդ 99տոկոսով չլնող բանա:
Իմ վերաբերմունքը էն մարդկանց,ովքեր իրենց սիրելիի համար կնդունեն իսլամը կամ ցանկացած ուրիշ կրոն:Իմ համար լրիվ մեկա ով ինչ ազգիցա,ինչ ռասսայից,իրա սեռական ու քաղաքական պատկանելիությունը,անգամ մարդկային արժեքները:Բայց մեկա չմո տիպա, եթե տենց բան կանի
Մուշու (07.11.2015)
Խի՞: Զուտ ուղղակի տենց ես ուզո՞ւմ, թե՞ կարա հիմնավորես՝ ինչով ա չմո:Յոհաննես-ի խոսքերից
Բայց մեկա չմո տիպա, եթե տենց բան կանի
Իմ մտածելակերպից ու աշխարհայածքից բխող եզրահանգում:Մի փոքր հարցը փոխեմ,որ ավելի լավ ընդգծվի իմ վերաբերմունքը էս թեմայի շուրջ:Եթե անգամ իմ իսլամ ընդունելը կփրկեր հազարավոր երեխաների կյանքը,մեկա չէի անի:Ես կրոնի նկատմամբ լրիվ անտարբեր մարդ եմ ու եթե չհավատալով կնքվեմ ու ընդունեմ իսլամը ուրեմն չմոն շատ դուրեկան բնորոշիչ կլինի ինձ:Արդեն 20 տարի պայքարում եմ որ չկնքվեմ,քանի որ չեմ կարա կնքվեմ,խաչը գցեմ վիզս ու էլի շարունակեմ հեքիաթներին չհավատալ:Իսկ կնքվելով ու խաչը վիզը գցելով դժվար թե հրաշք տեղի ունենա ու ես սկսեմ հեքիաթներին հավատալ...
Բայց քեզ ոչ ոք չի ստիպում կրոնափոխ լինես, դու կրոնափոխ լինողին հենց նոր չմո ասացիր: էս նոր պատասխանից բխում ա, որ ով քո մտածելակերպին ու աշխարհայացքին չի համապատասխանում՝ չմո՞ ա:
Աթեիստ (07.11.2015)
Չէ,էդպիսի բան չի բխում,քանի որ իմ ասածը կոնկրետ էս հարցի վերաբերյալ էր:Ու ավելի լավ պարզաբանեմ,որ էլ մութ կողմեր չմնան իմ դիրքորոշման վերաբերյալ:
Ինձ համար կրոնը ստրկության պես մի բան է,եթե մեկը ընդունում է էդ կրոնը հրաժարվելով իր ազատությունից ուրեմն ինքը չմո է:եթե ինքը զուտ ձևական է ընդունում ոււրեմն էդ ստորություն է ուղղված իր սիրելիի մտերիմներին,իսկ էդպիսի ստորություն մենակ չմոները կարան անեն:Ու գրողը տամի ոնց էդ չմո բառը ընկավ մտքիս
Հ.Գ.Էհ եղբայր,անգամ համապատասխանողներն են չմո...
Եթե մարդը սիրահարվում ա մուսուլման կնոջ, ինքը էդ կնո՛ջն ա սիրահարվում, ոչ թե իրա համայնքին: Եթե էդ դավանանք փոխել/ընդունելը պիտի լինի հանուն համայնքի հավանությանն արժանանալուն, էդ իմ համար, ներողություն, բայց աբսուրդ ա:
Էդ առումով կարամ ասեմ, որ անձամբ ես դժվար թե սիրահարվեի նենց մեկին, ով էդ կարգի կախված ա իրա համայնքից: Դա արդեն իսկ վանող ա իմ համար:
Սերը հաշվենկատություն կամ «եթե»–ներ չի պարունակում ու «վապշէ» ամեն ինչ հարաբերական է։ Կախված սիրո աստիճանից (թարմությունից, ուժգնությունից) ու սիրելիի պարամետրերից ինձ թվում է դժվար չի օրը 5 անգամ չոքել նամազ անել, կամ սոված–ծարավ թրև գալ Ռամադանի օրերին ու զզվանքով նայել ղարսի խորովածանոցներին, կամ նույնիսկ գնալ ու հրմշտվել Մեքքայում։ Դե մինչև սերը անցնի, կամ էլ զոհվես (քարկոծվես, կամ գլխատվես) չափից դուրս նայիվ քրիստոնեական դեմք ունենալու համար։ Հանուն սիրո կարելի է նաևԷշ նահատակ լինելզոհվել, ոնց որ բարի հեքիաթներում։
Մյուս կողմից էլ, կրքոտ սերը առհասարակ հայեցի չի ու նորմալ իսկական կինը պիտի հայ լինի ու քրիստոնեա ու պիտի հավայի պահանջներ չներկայացնի ամուսնուն։
Si vis pacem, para bellum
բավականին լուրջ քայլ ա չինացու հետ ամուսնությունը: չինացիք հիմնականում բոլորի դարձնում են չինացի: իսկ եթե դա տեսնում են որ հնարավոր չի, ապա չեն ամուսնանում:
Եթե պաստաֆարիան ա կամ կտուլխուի կուլտից ա՝ կփոխեի)
Վիրավորական ա ուրիշի պատճառով հայացքներդ փոխելը, եթե մտածեի իսլամը (օրինակ) ճիշտ ա, առանց ինչ-որ մեկի էլ կփոխեի, եթե չէ՝ ոչ մեկի հետ լինելու հհամարէլ չէի փոխի: Թող ինքը փոխի, պահ:
Վերջին խմբագրող՝ Freeman: 07.11.2015, 07:36:
Կարճ պատասխան. չէ:
Երկար պատասխան. էս ոլորտում քիչ թե շատ «կռված» լինելով հասկացել եմ մի բան. հենց հանուն սիրելիի քո արժեհամակարգից հրաժարվում ես, խնդիրները սկսվում են: Հետևաբար, եթե սիրելիի համայնքին դուր գալու համար պետք ա ուրիշ կրոն ընդունեմ, ուրեմն ավելի լավ ա էդ սիրելիի հետ չլինեմ: Ու անկեղծ ասեմ. կրոնն ինձ համար էն կարևոր կետերից ա, որը հարաբերություններում փոխզիջման չի գնում: Այսինքն, եթե դու մոլեռանդ հավատացյալ ես, անկախ նրանից որ կրոնի հետևորդ ես, դու շանս չունես ինձ հետ: Ինձ համար սերը թիթեռնիկ-միթեռնիկ չի, այլ շատ լուրջ ու կարևոր որոշում ա: Մասնագիտություն ընտրելու պես մի բան ա: Եթե տվյալ անձը չի հաշտվում քո արժեհամակարգի հետ, ուրեմն ինքը քեզ համար չի: Ավելի լավ ա մենակ մնաս, քան տենց մարդու հետ լինես:
ո՞նց ես ընդանուր առմամբ իդենտիֆիկացնում Մոլեոանդ հավատացյալին ոչ մոլեռանդից:
Բյուր հարցը ոնց հասկանում եմ էն դեպքում ա երբ արդեն դու էդ մարդու հետ որոշ ժամանակ շփվել ես ու սիրում ես ու էնպես չի որ նոր ես ծանոթանում կարող ես որոշել։ Էդ դեպքում որոշլը արդեն ավելի լուրջ ա, ու դժվար։ Ամեն դեպքւմ սա խնդիրների մենակ սկպզբն ա, եթե կրոնը փոխելը զուտ պայմանական չի։ Օրինակ ես կմտածեմ նաև հետագայում երեխու վերաբերյալ հետ երեխեն ինչ կրոն ա ունեալու, նման մրդդիկ հատկապես մուսուլմանները չեն էլ թողնում որ հետագայում երեխեն ինքը որոշի։ Ինչևէ իմ ծանոթներից մեկը ով մուսուլման ա ամուսնացած ա մի մարդու հետ ով չնայած նրան որ իրենից 17 տարով մեծ էր, իրենից առաջ երեք հատ կին էր ունեցել, ու բանտերով անցել փոխեց իր կրոնը էդ աղջկա համար, ձևական ընդունեց մուսուլմանություն։ Աղջկա մայրն էլ դուրս արեց տնից աղջկան քանի որ համաձայն չէր և այլն, մի խոսքով հնդկական կինո: Իրեքն էլ հնդիկներ ի դեպ։ Մի խոսքով հիմա երկու երեխա ունեն չնայած լավ չէն, բայց կրոնը չի պատճառը։ Մի խոսքով ինչ թվում ա բարդ կլնի հետագայում եթե նույնիսկ հանդուրժենք ինչ որ բաներ, ներառյալ կրոնը։
"Non est ad astra mollis e terris via."
Շինարար (08.11.2015)
Գիտակցորեն չեմ փոխի «դավանանքս» այն էլ հանուն սիրո։
Հնարավերինս հեռու կփախչեմ կնոջից, ում համար կարևոր է և ոչ թե հաշվի առած համայնքի մտածողությունը, մանավանդ կրոնական դավանանքի։
Եվ այս ամենը կանեմ, ոչ թե կրոնի նկատմամբ անտարբերությունից ելնելով, այլ գիտակցելով, որ նմանատիպ մարդկանց հետ դժվար է, երբեմն էլ անհանրին։
Կարծում եմ, որ կրոնական դավանանքին այդքան տեղ տվողների համար աշխարհը, աշխարհի վերաբերյալ ընկալումները, փոխհարբերությունների սկիզբն ու վերջը սկսվում-վերջանում, սահմանազատվում են կրոնով։ Իսկ սա սարսափելի ապագա է ենթադրում։
Շին, սկզբում երբեք բառը չօգտագործեցի, որովհետև հաշվի առա բացառություններից մեկը։ Օրինակ կարծում եմ, որ որևէ դավանաք կարելի է ընդունել, բայց որոշ ժամանակով, հստակ նախադրյալների առկայության դեպքում։ Ասենք, եթե նկատելի է, որ կինը դա տղամարդուց «պահանջում» է վախերից ելնելով, դավանանքն իր էության մեջ էական դեր չունի, և երբ տղան իրեն սիրում է, որպես անձնավորություն, որպես մեկին ինչպես որ է իրականության մեջ։ Ի՞նչ եմ ուզում ասել, եղբայր ջան, որ նմանատիպ երևույթները բավականին լուրջ նախադրյալներ են տղայի համար։ Ամենայն հավանականությամբ ինչ-որ ժամանակ անց, տղան կկարողանա կնոջը կտրել էդ համայնքի ձգողականությունից։
Ընդհանուր ասածս այն է, որ վաղվա երջանկության համար կարելի է այսօր մի քիչ էլ մխալ, չէ՞ որ երջանկությունը պարզապես չի շնորհվում։
Կարելի՞ ա՝ ես էլ պատասխանեմ համ իմ հարցին, համ գուցե ինչ-ոչ չափով եղած մոտեցումներին, մեկ էլ տեսար վիճեցինք մի քիչ :ԴԴ
Ես ինքնս մկրտված չեմ հայ առաքելական եկեղեցում նույնիսկ: Բայց կրոնին շատ զգույշ եմ մոտենում մարդկանց կրոնական զգացմունքներին և այլն, լինեն մուսուլման, թե քրիստոնյա, թե հուդայական, թե որևէ այլ դավանանքի հետևորդ: Ինքս մշակութային առումով առաքելական եմ, հետևում եմ առաքելական եկղեցու տոնացույցին, հաճախում եմ առաքելական եկեղեցի, մոմ եմ վառում, բայց ինձ համար որոշել եմ, որ Աստծո գոյության հարցն ինձ համար անկարևոր ա, իմ կյանքում Աստծո լինել-չլինելը ոչինչ չի փոխում: Էս առումով էս կամ էն կրոնի պաշտոնական հետևորդ լինելը որևէ կերպ իմ արժեհամակարգի վրա չի ազդում: Առիթ ա եղել, այլ եկեղեցիներում էլ եմ մոմ վառել, մզկիթում էլ եմ ծունկի իջել, նամազի մասնակցել: Եթե ենթադրենք անհրաժեշտ լինի, ինձ համար շատ հեշտ կլինի՝ գնալ մկրտվել ու ամուսնանալ հայ առաքելական կամ կաթոլիկ կամ ուղղափառ կամ ղպտիական կամ բողոքական եկեղեցում, չնայած որևէ ցանկություն չունեմ դա անելու: Որևէ անսկզբունքայնություն, չմոյություն և այլն չեմ տեսնում դրանում, որևէ կերպ դրանով իմ գաղափարները չեն փոխվում, որովհետև գուցե նրա համար, ում հետ կապում եմ իմ կյանքը, կարևոր ա դա՝ էդ ձևական կողմը: Նույնկերպ ոչ քրիստոնեական կրոններից որևէ մեկի դեպքում: Ինչքան քրիստոնյա էի, էնքան էլ բուդդիստ կամ մուսուլման կարող եմ լինել:
Բյուրին հասկանում եմ, որովհետև գիտեմ, որ իր համար կրոնը կարևոր ա, բայց հենց հարցն էդ ա, որ եթե դիմացինի համար կարևոր ա, իսկ մյուս կողմի համար՝ ոչ այնքան, ինչո՞ւ հանուն հարաբերության զիջման չգնալ: Ֆրիմենի ասած՝ պահ, թող ինքը փոխի-ն արդեն էրեխություն ա, մանավանդ քո սիրելի դավանանքներից երևում ա, որ դու ինքդ առանձապես լուրջ չես վերաբերվում կրոնին:
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ