Խնդրում եմ հաշվի առնել, որ նախապես որոշված էր հեղինակներին գաղտնի պահել:
Դրա համար հնարավոր չի էսպիսի երկխոսություններ վարել:
Հուսով եմ, հիմա անընդհատ միջնորդի դերում չեմ լինելու
Խնդրում եմ հաշվի առնել, որ նախապես որոշված էր հեղինակներին գաղտնի պահել:
Դրա համար հնարավոր չի էսպիսի երկխոսություններ վարել:
Հուսով եմ, հիմա անընդհատ միջնորդի դերում չեմ լինելու
երկխոսություն չեմ վարում Այվի ջան… ուղղակի նշում եմ որ հիշողության մեջից դրանք էլ մեջտեղ բերի… պարտավոր չեն պատասխանել… ակնկալիք էլ չունեի…ivy-ի խոսքերից
Խնդրում եմ հաշվի առնել, որ նախապես որոշված էր հեղինակներին գաղտնի պահել:
Դրա համար հնարավոր չի էսպիսի երկխոսություններ վարել:
Հուսով եմ, հիմա անընդհատ միջնորդի դերում չեմ լինելու
Էս դիտարկումներն՝ իրենց բնույթով ու վերցրած ռակուրսով, լավ կախված են դիտարկողի անձից: Կոնկրետ ինչն ընկավ աչքով, ինչը բաց մնաց, չնկատվեց: Կարող է պատւհանից ուրիշ բաներ էլ էր հնարավոր տեսնել, բայց իր հայացքը հենց դրա վրա ընկավ: Ինչքան էլ փորձենք օբյեկտիվ նայել պատկերին, միևնույն է էդ ամենը անցել է դիտարկողի պրիզմայով:
Ու ինձ էդ պահն ահագին հետաքրքիր է, թե կոնկրետ ով ինչ է «տեսնում»:
այո… դիտարկողից շատ բան ա կախված… դիտարկումը ոչ միայն դիտարկվող օբյեկտի մասին ա, այլ նաև դիտակողի…
ճիշտ ես ասում Այվի ջան… բացարձակ օբյեկտիվ հնարավոր չի ուղղակի ինչ էլ որ նկատած ա օբյեկտիվորեն ա նկատած…
լրիվ համաձայն եմ…
իմիջայլոց էն օրը Սոմերսեթ Մոեմի կյանքի մասին հաղորդում էի լսում… իրանից շատ մեջբերումներ կար ու իրա ձայնն էլ կար… ինքը մոտավորապես սրա նման ա աշխատել… ամեն ինչ վերցրել ա իրական կյանքից, ըստ էության դուրս ա եկել "պատմության որսի"… շատ հաճախ նույնությամբ ա օգտագործել ամեն ինչ…
Մի հատ էլ իսպանացի գրող կար, մի հատ գործ ուներ լեզվի ուսուցչի ու աշակերտի մասին… էս տղեն իրա տեսածը մեկը մեկին գրում ա մի հատ ընկերոջ ընտանիքի մասին որին օգնում ա մաթեմի դասերի մեջ… շատ հետաքրքիր ա…
լինքերը կգտնեմ կդնեմ…
Մեֆ, գրողներից շատերը սենց են աշխատել: Ֆրանսուազ Սագանը գնում էր կաֆեներ, խոսակցություններ լսում ու գրի առնում: Հեմինգուեյն էլ էր նույնն անում: Ռոուլինգն էլ գերեզմանոցում զբոսնելիս ա Հարի Փոթերի հերոսների անունները հորինել, Էդինբուրգում էլ կոնկրետ մի դպրոց ա իրան ոգեշնչել Հարի Փոթերը գրել:
Ու ընդհանրապես, ես էլ եմ տենց ստեղծագործումԲլոկնոտներս բացես, ամբողջը նշումներ են ինչ-որ պահի տեսածի, զգացածի, նկատածի մասին, որոնք հետո պատմվածքներում են հայտնվում:
insider (30.03.2015), Mephistopheles (30.03.2015), Sambitbaba (30.03.2015), Դավիթ (03.04.2015)
point taken…Մեֆ, գրողներից շատերը սենց են աշխատել: Ֆրանսուազ Սագանը գնում էր կաֆեներ, խոսակցություններ լսում ու գրի առնում: Հեմինգուեյն էլ էր նույնն անում: Ռոուլինգն էլ գերեզմանոցում զբոսնելիս ա Հարի Փոթերի հերոսների անունները հորինել, Էդինբուրգում էլ կոնկրետ մի դպրոց ա իրան ոգեշնչել Հարի Փոթերը գրել:
Ու ընդհանրապես, ես էլ եմ տենց ստեղծագործում
ուղղակի երբեմն որ կարդում ես որոշ ստեղծագործություններ (խոսքս Ակումբի մասին ա ու ոչ միայն) ոնց որ լրիվ սպիտակ թղթից սկսած լինի…
Վերջին տեսարանը տեսնես ի՞նչ է. կարոտած հանդիպում, վշտի ապրումակցում, հրաժեշտ, թե ուրիշ մի բան...
Դավիթ (03.04.2015)
Կնոջ նոր ամուսինը։ Հինը ներվայնացած ու չխնամված սենդվիչ էր ուտում
I don't like to commit myself about heaven and hell - you see, I have friends in both places.
Mark Twain
boooooooom (03.04.2015), ivy (03.04.2015), LisBeth (06.04.2015), Sambitbaba (04.04.2015), Smokie (07.04.2015), Tiger29 (03.04.2015)
need more details…
Լավն էրԿնոջ նոր ամուսինը։ Հինը ներվայնացած ու չխնամված սենդվիչ էր ուտում
Sambitbaba (04.04.2015), Smokie (07.04.2015), Դավիթ (04.04.2015)
Ահագին դետալներ կան սրճարանի նկարագրումից, բայց դե շատը երկրորդական դետալներ են։ Չգիտեմ, թե որքանով կհաջողվի հեղինակին ստեղծել սահուն պատմվածք այս դետալների հիման վրա, բայց անթրաշ տղամարդը շատ հետաքրքիր կարող է ստացվի՝ զարգացման դեպքում։ Կոտրված հովանոցն ու մեքենայի երեք անձն էլ էին հետաքրքիր։
Վերջին խմբագրող՝ Դավիթ: 03.04.2015, 21:57:
I don't like to commit myself about heaven and hell - you see, I have friends in both places.
Mark Twain
boooooooom (03.04.2015), Mephistopheles (03.04.2015), Sambitbaba (04.04.2015)
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ