ԱՄՆ գնալուց առաջ մեր գլխին էլ մի հատ մեծ լեկցիա կարդացին էս թեմայով: Բայց օրինակ ինձ մոտ մշակութային շոկը էդքան էլ չարտահայտվեց: Ասենք մի պահ կար, երբ ես տեսնում էի, թե ոնց են ընկերներս անընդհատ Հայաստանի մասին խոսում, կարոտում, ինչ-որ սրտաճմլիկ ստատուսներ գրում ֆեյսբուքում: Մեկն էլ նույնիսկ չդիմացավ, ծրագրի կեսից թողեց ու հետ եկավ Հայաստան: Իսկ ես մեկ-մեկ թեթև կարոտում էի ու անցնում էր:
Իմ կարծիքով հետադարձ մշակութային շոկն ավելի սարսափելի աԱրդեն համարյա հինգ տարի կլինի ինչ ԱՄՆ-ից եկել եմ, բայց մինչև հիմա էլ ժամանակ առ ժամանակ ահավոր դեպրեսվում եմ ու իմ էնտեղի կյանքն եմ նորից ուզում:
Առաջարկում եմ էս թեմայում նաև խոսել էն մասին, թե ոնց կարելի է հետադարձ մշակութային շոկը հաղթահարել կամ գոնե մի քիչ թեթևացնել էդ փուլը: Խմելը հաստատ չի օգնում ))
Մեջբերել
Էջանիշներ