Մեջբերում Շինարար-ի խոսքերից Նայել գրառումը
Իմ պապս էլ բախչում այ իմ հենց էդ տարիքում վարունգ էր աճեցնում: Ինքը իմ ճանաչած աշխարհի ամենաբարի, ամենաամենա մարդն էր, բայց ահավոր նեղվում էր, որ էդ վարունգները, որ ինքը տենց խնամքով, հոգածությամբ աճեցնում էր, մենք թաքուն քաղում էինք ու ուտում՝ աման, էլի ցեր համար ա, փայց աճի նոր Ինչքան վատն էինք, ոնց էինք ջղայնացնում անկապ տեղը էդ մարդուն:
Հա, մենք տենց ցոգոլն էինք պռճոկում Ընդ որում, դեռ ցոգոլ էլ չէր է, ծաղիկից պտուղ անցման շրջանն էր, պստիկ բաներ էին: Պապուցս թաքուն պոկում էինք: Վայ եթե տեսներ, շանսատակ կաներ: Մեկ-մեկ կնիկը թաքուն հետևում էր, պապուս խաբար էր տալիս: Մեկ-մեկ էլ ճյուղերն էլ հետն էինք ջարդում, հետո էլ զարմանում էինք, թե պապս ոնց գլխի ընկավ, որ այդտեղով անցել էինք մենք