Ինձ համար մեկ ա բաց փակ, վերև ներքև կարևորը կայանա: Հա ի միջայլոց անցաց մրցույթը վերջն էր: Այվի այ լավ յուԵս աչքի պոչով հետևում էի:
Ինձ համար մեկ ա բաց փակ, վերև ներքև կարևորը կայանա: Հա ի միջայլոց անցաց մրցույթը վերջն էր: Այվի այ լավ յու
SWTS
Լիզբե՜թըLisBeth-ի խոսքերից
Ինձ համար մեկ ա բաց փակ, վերև ներքև կարևորը կայանա: Հա ի միջայլոց անցաց մրցույթը վերջն էր: Այվի այ լավ յու
Չլնի կարոտել էիրԼիզբե՜թըԵս հա :քիսս
SWTS
ivy (14.03.2014)
Մեֆ, ասեցի՝ եթե չես անձնականացնում, ինչ ուզում ես, գրի: Էն, ինչը կարևոր ա, կվերցնեմ, ինչը չէ, չեմ վերցնի: Էդ նպատակի պահով որ ասում եմ, դու գիտե՞ս ինչ ես անում հաճախ: Վերցնում ես գործը, ասում ես՝ ավելի լավ կլիներ, որ սենց լիներ: Բայց էդ քո սենցը լրիվ շեղում ա գործի մեխից, հեղինակի նպատակից: Ո՞նց բացատրեմ, որ ճիշտ հասկանաս: Դա էլ ա անձնականացնելու նման մի բան, բայց տվյալ դեպքում քո անձնականով ես անցկացնում: Նայի, օրինակ բերեմ: Նիք Հորնբիի "A Long Way Down"-ի մասին ոնց որ ասեմ՝ լավ կլիներ հերոսները վերջում ինքնասպան լինեին, բայց էդ գրքի ամբողջ իմաստը հենց էն ա, որ ինքնասպան չեն լինում, հեղինակը հենց դրա համար ա գրել: Ու տենց խորհուրդ տալը խնդալու կլիներ: Այ, հաճախ դու տենց բաներ ես անում: Բայց դա էդքան էլ կատաստրոֆիկ չի: Ոչինչ, ասա: Քո գործն ասելն ա, հեղինակի գործն ա ընդունել կամ չընդունելը:
Ուֆ, Մեֆ, հասկանում եմ, որ նեղացել էիր: Մոռացի էլի: Լավ եմ արել, արել եմ թեստը:Հեմինգույեը չէր հարցը այլ թեսթը… երբ որ ես թեսթ պտի հանձնեմ որ իմ կարծիքն ու դիրքորոշումը "օրինականացնեմ"…
Դե կներես էլի, նենց չի, որ ես չեմ մասնակցում քննարկումներին, չգիտեմ՝ ինչքան ջանք ա պահանջում կամ չէ:
այ ստեղ հասկացա լրիվ ինչ ես ասում ու հիմա հանգիստ կարամ ասեմ որ սխալ ես ասում… ոչ թե սխալ, այլ շատ սխալ… դու խառնում ես նպատակը միջոցի հետ… չնայած չեմ կարդացել էդ գիրքը, բայց ես 1000% համոզված եմ որ իրա նպատակը ինքնասպան լինել/չլինելը չի եղել… դա եղել ա միջոց որպեսզի նա կարողանա իր vision-ն արտահայտի, ցույց տա… կերպարները, գործողությունները, տեսարանները դրանք գործիքներ են որոնք կառուցում են գործը ու կախված "հարմարությունից" դրանք կարան փոխվեն… ստեղծագործության միջուկը, ինքնասպանությունը չի կարա լինի… ինքնասպանությունը միջոց ա…
դրա համար էլ ցանկացած քննարկող ելնելով իր հասկացած "նպատակից" կարա միջոցները փոխելու առաջարկ անի… իմ իմացած բոլոր ստեղծագործական ոլորտներում էս հիրեխիան ա… հիմա եթե գրականության մեջ ուրիշ ա, ապա պտի հիմնավորես…
Բյուր ճիշտն ասած էդ թեսթը մենակ իմ մասին չէր… իմ մասին էր էնքանով թե ես ինչքան եմ լավ ու վատ գործը իրարից տարբերում առանց հեղինակին իմանալու (ակումբի ու Հեմինգուեյի to be correct)… ու քո մասին թե դու ինչքան ես վստահում քո կարդացածը հասկացածին, այսինքն քեզ պետք ա մի հատ թեսթ որ իմանաս էդ մարդը հասկանում ա գործից թե չէ քանի որ ինքնուրույն իրան լսելով ու կարդալով չես հասկանում (տենց ա դուրս գալիս… դու ասեցիր " Ես դրել էի օբյեկտիվորեն (այսինքն՝ ըստ բազմաթիվ սուբյեկտիվ կարծիքների) լավ պատմվածք:")… չէիր տեսնում թե ինչն ա վատը ակումբի գործերի մեջ ու կարծում էիր որ հավվայի դրած քլնգում եմ…Ուֆ, Մեֆ, հասկանում եմ, որ նեղացել էիր: Մոռացի էլի: Լավ եմ արել, արել եմ թեստը:
էդ թեսթից դու ավելի շատ պտի նեղվես…
մասնակցելը մի բան ա քննարկել կարողանալը մի այլ… ամեն մարդ էլ կարա մասնակցի, ամեն մարդ էլ կարա կարծիք հայտնի ու քննարկի… տանջվելով կամ առանց տանջվելու… ես որակի մասին եմ խոսում… հանուն ճշմարտության ասեմ որ քո կարծիքներն ու քննարկումները վատը չեն…Դե կներես էլի, նենց չի, որ ես չեմ մասնակցում քննարկումներին, չգիտեմ՝ ինչքան ջանք ա պահանջում կամ չէ:
Մեֆ, այ էստեղ դու ես սխալ, որովհետև ինքնասպան լինել-չլինելը պիտի վերջում որոշվեր, այսինքն՝ ամեն ինչ արդեն էղել-պրծել էր: Բայց եթե հերոսներն ինքնասպան լինեին, ամբողջ գիրքն իզուր, անիմաստ կդառնար, որովհետև երկու հարյուր էջ էդ հեղինակը լրիվ ուրիշ բանի մասին էր խոսում: Այ ասածս էդ ա, դու մտնում այ էդ կարգի առաջարկներ ես անում, որ սենց լիներ, ավելի լավ կլիներ, բայց քո ասած էդ սենցը սաղ գործը կարա ջուրը գցի: Բայց նորից եմ ասում, քո իրավունքն ա, ասում ես, ասա:
Մեֆ, ես բնավ էն կարծիքին չեմ, թե ակումբում էդ գործի եղունգի կեղտի չափ գործեր գրվում են: Էդ իմ ամենա-ամենասիրելի պատմվածքն ա բոլոր ժամանակների, ու ոչ մի գործ չի կարա դրան հասնի: Ես գիտեմ, որ ակումբի գործերը շատ բաներով են դրանից պակաս: Բայց մեկ ա, ինձ մոտ տպավորություն էր, որ դու քլնգում ես քլնգած լինելու համար: Ինչու՞ էդ գործը հենց քեզ համար դրեցի, ոչ թե, ասենք, Կակտուսի (նա էլ ա հավեսով քլնգում): Մտածի դրա մասին: Ու մեկ-մեկ քո քլնգելու ցանկությունն էնքան մեծ ա, որ դու անում ես նենց բաներ, որոնց մասին վերևում նշել եմ, այսինքն՝ հեղինակին ստիպում ես ընկնել էնտեղ, որտեղ լինելու մտադրություն, ցանկություն, նպատակ չի ունեցել ու չի էլ ուզում ունենալ:Բյուր ճիշտն ասած էդ թեսթը մենակ իմ մասին չէր… իմ մասին էր էնքանով թե ես ինչքան եմ լավ ու վատ գործը իրարից տարբերում առանց հեղինակին իմանալու (ակումբի ու Հեմինգուեյի to be correct)… ու քո մասին թե դու ինչքան ես վստահում քո կարդացածը հասկացածին, այսինքն քեզ պետք ա մի հատ թեսթ որ իմանաս էդ մարդը հասկանում ա գործից թե չէ քանի որ ինքնուրույն իրան լսելով ու կարդալով չես հասկանում (տենց ա դուրս գալիս… դու ասեցիր " Ես դրել էի օբյեկտիվորեն (այսինքն՝ ըստ բազմաթիվ սուբյեկտիվ կարծիքների) լավ պատմվածք:")… չէիր տեսնում թե ինչն ա վատը ակումբի գործերի մեջ ու կարծում էիր որ հավվայի դրած քլնգում եմ…
էդ թեսթից դու ավելի շատ պտի նեղվես…
Լավ էլի: Մնում էր քննարկումներին էլ գնահատական տայինք: Կարո՞ղ ա մի հատ էլ քննարկումների մրցույթ կազմակերպենք, դնենք, քվեարկենք, թե ով ա ավելի լավ քննարկում, ով՝ ավելի վատ: Որակ լինի, թե չլինի, կարևոր ա քննադատությունն ինչքան ա համապատասխանում հեղինակի սեփական մտավախություններին: Ասել եմ ու էլի կասեմ, հաճախ էղել ա, որ կես նախադասությամբ արված քննադատությունն ինձ ավելի շատ բան ա տվել, քան քո՝ երկու էջանոց քարը քարի վրա չթողնելը:մասնակցելը մի բան ա քննարկել կարողանալը մի այլ… ամեն մարդ էլ կարա մասնակցի, ամեն մարդ էլ կարա կարծիք հայտնի ու քննարկի… տանջվելով կամ առանց տանջվելու… ես որակի մասին եմ խոսում… հանուն ճշմարտության ասեմ որ քո կարծիքներն ու քննարկումները վատը չեն…
Բայց պետք չի էլի նեղվել, Մեֆ, ակումբում կան մարդիկ, որոնց շատ դուր են գալիս քո քննադատությունները, լիքը բան են քաղում դրանից: Նորմալ ա, չպիտի բոլորին բավարարի քո աշխատանքը, ոնց որ ակումբում չկա ստեղծագործող, որի գործերը բոլորը սիրում են:
Ոնց որ հլը քննարկման փուլում ա հա՞ էդ բացի/ փակի պահը: Մի հատ վերջնական գրեք ` ինչ ա որոշվել, որովհետև մարդ կա, որի մասնակցությունը բաց/փակ հակամարտության արդյունքից ա կախված:
Why is the truth always being raped?...because its naked and beautiful.
enna (17.03.2014)
Բյուր, դու տեխնոլոգիաները խառնում ես վիժընի հետ… դա լավ չի… գործողություններն ու կերպարները, դրանց զարգացումենը վերջաբանը, բոլորը ենթարկվում են վիժընին… գուրծի կուռ լինելը էն ա որ էդ "ելքը" կամ զարգացումը շատ դիպուկ ա արված… քո համար տեխնոլոգիան առաջնային ա… օրինակ քո մի պատմվածքում կինը վերջգում գալիս ա սավանով փաթաթված ու գինու բաժակը ձեռքին… եթե խնդիրը elemnt of surprise-ն էր, ապա թույլ էր, բայց եթե դու նպատակ էիր դրել էդ մարդուն էդ տեսակի կանգնեցնել ու պատմվածքդ վերջացնել, ապա պատմվածքիդ մնացած մասը երևի կարելի էր փոխել… սա անձնական լարծիք ա… բայց երբ որ կարդում եմ քո գործը, ես քո նպատակը չգիտեմ… ինչ որ գրած ա դրանից ելնելով եմ ենթադրում… եթե ֆիքսված ես հենց էդ "դիրքի" ու վերջաբանի վրա, ես շատ բան չեմ կարող ասել… արել ես…
ի՞նչ մտածեմ Բյուր… թե դու ինչի հենց ի՞նձ տվեցիր… միգուցե ասե՞ս… ավելի հեշտ չի լինի՞… եթե անհիմն եմ քլնգում, ասա ու ցույց տուր, ոչ թե ասա անհիմն ա… շատերը քննարկում են անում ասելով "դուրս եկավ", "հեշտ էր կարդացվում" և այլն… "բառախեղդ արած չէր…" և այլն… ես դրանց լուրջ չեմ ընդունում… ես միշտ մեջբերումներով եմ քննարկում…Մեֆ, ես բնավ էն կարծիքին չեմ, թե ակումբում էդ գործի եղունգի կեղտի չափ գործեր գրվում են: Էդ իմ ամենա-ամենասիրելի պատմվածքն ա բոլոր ժամանակների, ու ոչ մի գործ չի կարա դրան հասնի: Ես գիտեմ, որ ակումբի գործերը շատ բաներով են դրանից պակաս: Բայց մեկ ա, ինձ մոտ տպավորություն էր, որ դու քլնգում ես քլնգած լինելու համար: Ինչու՞ էդ գործը հենց քեզ համար դրեցի, ոչ թե, ասենք, Կակտուսի (նա էլ ա հավեսով քլնգում): Մտածի դրա մասին: Ու մեկ-մեկ քո քլնգելու ցանկությունն էնքան մեծ ա, որ դու անում ես նենց բաներ, որոնց մասին վերևում նշել եմ, այսինքն՝ հեղինակին ստիպում ես ընկնել էնտեղ, որտեղ լինելու մտադրություն, ցանկություն, նպատակ չի ունեցել ու չի էլ ուզում ունենալ:
այո, մնում ա քննարկումներին էլ գնահատական տանք… ես միշտ էլ ասել եմ, անգամ քննարկումները կարելի ա քննարկել… ու վատ չի լինի… քննարկողը քարտ բլանշ չունի որ ինչ ասի ok լինի… ամեն մարդ չի կարա քլնգի… շատ հաճախ գրողն իր ինտելեկտով ավելի բարձր ա քան քննարկողը… it's unfair…Լավ էլի: Մնում էր քննարկումներին էլ գնահատական տայինք: Կարո՞ղ ա մի հատ էլ քննարկումների մրցույթ կազմակերպենք, դնենք, քվեարկենք, թե ով ա ավելի լավ քննարկում, ով՝ ավելի վատ: Որակ լինի, թե չլինի, կարևոր ա քննադատությունն ինչքան ա համապատասխանում հեղինակի սեփական մտավախություններին: Ասել եմ ու էլի կասեմ, հաճախ էղել ա, որ կես նախադասությամբ արված քննադատությունն ինձ ավելի շատ բան ա տվել, քան քո՝ երկու էջանոց քարը քարի վրա չթողնելը:
հասկանում եմ որ քեզ դուր ա եկել "քննադատությունն ինչքան ա համապատասխանում հեղինակի սեփական մտավախություններին" տեխնոլոգիան, բայց դա միակը չի, դա ֆորմուլա չի… դա մոտեցումներից մեկն ա ու որպես գրող դու պետք ա բաց լինես տարբեր տեսակի քննարկումներին… էդ ասելով նկատի չունեմ որ պտի ընդունես… բայց դու հաճախ գնահատում ես էնքանով, ինչքանով դա քո "ֆորմուլայի" մեջ տեղավորվում ա… դա կարա փակուղի տանի…
Չեմ նեղվում… ուղղակի իմ քննարկման քննադատությունները ավելի շատ վիրավորանքի են նման քան քննադատության…Բայց պետք չի էլի նեղվել, Մեֆ, ակումբում կան մարդիկ, որոնց շատ դուր են գալիս քո քննադատությունները, լիքը բան են քաղում դրանից: Նորմալ ա, չպիտի բոլորին բավարարի քո աշխատանքը, ոնց որ ակումբում չկա ստեղծագործող, որի գործերը բոլորը սիրում են:
Վերջին խմբագրող՝ Mephistopheles: 17.03.2014, 20:27:
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ