Այսօր կյանքում առաջին անգամ հետ եմ ուզել մեկից մի բան, որ մի 6-7 տարի առաջ տվել եմ: Նենց ա, որ չէի նվիրել, ժամանակավոր տվել էի, ինքն էլ հետ չէր վերադարձրել: Դազգահ էր, ահագին մեծ ու լավ որակի փայտից, մոտավոր մի 25/25ի վրա (սմ), որի վրա գորգ էի գործում կամ կարպետ: Հիմա շատ եմ ուզում գործեմ ու ոչ մեկ իմ համար էդ ռամկայից չի սարքում: Նենց եմ ամաչում, որ հետ ուզեցի, ուղղակի իմ արդարացումն էն ա, որ ես իրեն չէի նվիրել, ուղղակի ժամանակավոր տվել էի: Գորգիկներ ու կարպետիկներ եմ ուզում գործե՜մ

Երանի էդ ռամկան մնացած լինի ու ինքն էլ վերադարձնի

Ես էլ դրանից երբեք ոչ մի տեղից չեմ ճարի, ինքը շատ լավն էր, փայտի մասերը շատ լավ էին ամրացված, ես էլի եմ ունեցել, իրանք վատ որակի էին, էս մեկը լավն էր, փայտն էլ էր լավը, ինքն էլ շատ հարմար էր, ամաչում եմ ամեն դեպքում, շատ ամոթ ա, բայց ուրիշ ձև չունեմ:
Էջանիշներ